28 Νοεμβρίου 2007

Η Βιοτεχνολογία και ο Δράκος

Έχω ένα κακό νέο και ένα καλό.
Το κακό είναι, ότι καταστράφηκαν οι σοδειές μας
και δεν έχουμε να φάμε παρά μόνο σκατά.
Το καλό είναι, ότι θα φτάσουνε για όλους.
(από τον Κήνσορα Τζιανφράνκο)

Στην προχτεσινή Ελευθεροτυπία (26/11/2007) διάβασα ένα άρθρο του Τάκη Μίχα υπέρ των γενετικά τροποποιημένων προϊόντων (ΓΤΠ) με τον (δήθεν) ουδέτερο τίτλο «Βιοτεχνολογία και τροφή». Θ’ ασχοληθώ λίγο με αυτό, επειδή το θεωρώ εντελώς χαρακτηριστικό μιας ορισμένης προπαγάνδας υπέρ των ΓΤΠ -και της κυρίαρχης σκέψης γενικά-, η οποία μάλιστα φοράει το μανδύα της... «απροκατάληπτης και νηφάλιας επιστημονικής συζήτησης» και χρησιμοποιεί τρία ρητορικά τεχνάσματα.

Τέχνασμα πρώτο: Σοκ και δέος! Πράγματι, το άρθρο ξεκινάει κουνώντας απειλητικά στον αναγνώστη το φάσμα της παγκόσμιας πείνας, με το γνωστό δημοσιογραφικό τέχνασμα των μεγάάάάάλων αριθμών που «κόβουν την ανάσα»: τόσα εκατομμύρια θα πεινάσουν, τόσα εκατομμύρια θα διψάσουν, τόσα εκατομμύρια θα πεθάνουν, κ.ο.κ. Αφού λοιπόν φτιάξει το κατάλληλο κλίμα «συζήτησης», δηλαδή: «με το μαχαίρι στο λαιμό (του οποιουδήποτε ενδέχεται να εκφέρει αντιρρήσεις ασφαλώς)», … περνάει στο 

Δεύτερο τέχνασμα: Η λύση είναι ΜΙΑ κι εμείς την ξέρουμε καλά. Ποια είναι ακριβώς; Ε, δεν θα κάτσουμε να την ψειρίσουμε κιόλας! Εδώ ο κοσμάκης ψοφολυσσάει της πείνας! Η λύση είναι γενική, ένα γενικό πλαίσιο, μια γενική ιδέα: «Η τεχνολογία, κυρίες και κύριοι». Γενικώς και αορίστως. Ό,τι κάνει η τεχνολογία είναι καλό! Προσκυνάτε! Αμέ; Μπρίκια κολλάμε; Η αγία Τεχνολογία, δηλαδή, εν προκειμένω, η τεχνολογία των μεταλλαγμένων προϊόντων διατροφής. Άφεριμ!

Τέχνασμα τρίτο: Ο κακός δράκος -όλα τα παραμύθια έχουν δράκους. Για να κλείσει ωραία λοιπόν ο κύκλος , ή μάλλον η περικύκλωση, της ρητορείας, που ξεκίνησε με τρόμο, επιστρατεύεται και πάλι ο φόβος. Κι έτσι ο καλός δημοσιογράφος βγάζει απ' το καπέλο του τον Κακό, που μάλιστα δεν είναι απλώς κακός αλλά και τρελός (ανορθολογικός κατά το savoir vivre -άλλωστε από τον Χίτσκοκ ίσαμε τον Τζέιμς Μποντ, όλοι οι κακοί είναι και ολίγον τι σαλεμένοι), ναι τρελός αφού εναντιώνεται σε κάτι το τόσο αυτονόητα Αγαθό όπως είναι η αγία τεχνολογία: 
«Όμως η χρήση της σωτήριας τεχνολογίας παρεμποδίζεται από αντιλήψεις που δεν είναι κατ’ ανάγκη ορθολογικές», επισημαίνει με θλίψη ο Τ.Μ, και επαυξάνει τσιτάροντας από το άρθρο ενός Άγγλου, τέως βουλευτή του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και υπέρμαχου (ασφαλώς, ασφαλώς) των ΓΤΠ, που λέει:

«Ποτέ άλλοτε στην Ιστορία οι λαϊκές αντιλήψεις δεν ήταν τόσο μακριά από τα επιστημονικά δεδομένα».

Γουάου! Πόσα δεν ξέρουμε! Πόσα ξέρετε εσείς!

Τετριμμένο το κόλπο βέβαια, αφού το επαναλαμβάνουν αυτούσιο εδώ πάρα πολλές δεκαετίες τώρα. Πάει ως εξής: Οι λαϊκές αντιλήψεις, ο «λαουτζήκος» δηλαδή όπως τον λένε, είναι πάντοτε ημιπάλαβες, sorry ανορθολογικές, και στέκονται μακριά από την πεφωτισμένη Τεχνοεπιστήμη, το σωτήριο έργο της οποίας διακήρυξε εδώ και πολλούς αιώνες ο προπάππους της τεχνοκρατικής ελίτ και οραματιστής της Νέας Ατλαντίδας, Φραγκίσκος Μπέικον, γράφοντας μεταξύ άλλων τα εξής πεφωτισμένα (πάρτε βαθιά ανάσα!): 

«Θα υποβάλλουμε επίσης τα ζώα σε πειραματική έρευνα με κάθε λογής δηλητήρια, αντίδοτα, φάρμακα και χειρουργικές επεμβάσεις (…) Άλλα από αυτά θα τα κάνουμε μεγαλύτερα και μακρύτερα από την πραγματική τους φύση, και άλλα νάνους. Έτσι ώστε να τα κάνουμε άλλα μεν γονιμότερα και άλλα στείρα και ανίκανα προς αναπαραγωγή»...
αφού ασφαλώς
... «ο αληθινός και νόμιμος σκοπός των επιστημών, είναι η εισαγωγή νέων εφευρέσεων και τεχνικών μέσων στην ανθρώπινη ζωή». 
Καταλάβαμε, καταλάβαμε! Ποιος ορθολογικός άνθρωπος δεν θα πετούσε το σκουφί του από τη χαρά του με όλα τούτα τα θαύματα! Λένε, λοιπόν, και ξαναλένε: 

«Μας περικυκλώνουν συμφορές! Μοναδική σωτηρία, η Τεχνολογία! Μόνο που την εμποδίζουν οι λαϊκές προκαταλήψεις, φόβοι και ανορθολογισμοί!».

Έτσι, πασχίζουν στην ουσία να αποκλείσουν εκ των προτέρων μια συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο να ευθύνεται -και έως ποιου βαθμού- η ίδια η τεχνολογία, ή καλύτερα: το ίδιο το τεχνικό πνεύμα (το οποίο εκφράζουν με λιβανωτούς τέτοια άρθρα), για τις συμφορές αυτές. Αποκλείεται π.χ. το ενδεχόμενο να συζητηθεί, μήπως οι συμφορές αυτές οφείλονται λ.χ. στην υπέρμετρη διόγκωση της Τεχνόσφαιρας σε βάρος της Βιόσφαιρας, με όλα τα επακόλουθά της όπως είναι η «αστυφιλία», η επιβολή της μονοκαλλιέργειας, η καταστροφή του εδάφους, η δηλητηρίαση του υδροφόρου ορίζοντα, κ.ο.κ. Όποιος αποτολμά να θέσει έστω και το παραμικρό ερωτηματικό, αντιμετωπίζεται σαν ύποπτος για … ανορθολογισμό, σκοταδισμό, φονταμενταλισμό, τεχνοφοβία και δεν συμμαζεύεται!

Και το αστείο είναι, ότι αυτοί οι νεοφιλελεύθεροι τεχνολάτρες είναι, υποτίθεται, πολέμιοι του ολοκληρωτισμού!  Μχουαχαχαχαχαχαχά! 

Υ.Γ. Όσοι θέλουν (και πρέπει) να εξετάσουν σφαιρικότερα το θέμα της βιοτεχνολογίας, ας επισκεφθούν το «Ξενοδοχείο των Ξένων» (τχ 7) στην ιστοσελίδα http://www.disobey.net/hotel/


18 Νοεμβρίου 2007

Γουρουνίσιο χιουμοράκι

συγγνώμη γουρουνάκια μου
Το σημερινό τεύχος του ΕΨΙΛΟΝ της προοδευτικής ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ αφιερώνεται, λέει, στους άντρες. Οποία αγαλλίασις!

Εξώφυλλο; Η φάτσα ενός γουρουνιού (!) συνοδευόμενη από το ακόλουθο πνευματώδες (!!) τσιτάτο μιας αμερικανίδας συγγραφέως ονόματι Σίνθια Χάμελ: "Δεν είναι όλοι οι άντρες γλοιώδη γουρούνια. Κάποιοι άντρες είναι ανόητες καμηλοπαρδάλεις, κάποιοι θλιμμένα κουταβάκια, κάποιοι ανασφαλή βατράχια. Αλλά, αν δεν δοθεί προσοχή, αυτά τα γουρούνια μπορεί να τα χαλάσουν όλα για όλους τους άλλους" (!!!).

Ωραία... Ευχαριστούμε για το αφιέρωμα παιδιά!


Φαντάζομαι πως το να διαμαρτυρηθεί κανείς γι' αυτό το εξώφυλλο, τον κατατάσσει αυτόματα είτε στους αντιδραστικούς φαλλοκράτες, είτε στους ανθρώπους "που δεν καταλαβαίνουν από χιούμορ".


Ας φανταστούμε λοιπόν, με την ίδια ακριβώς χιουμοριστική διάθεση το επόμενο εξώφυλλο του προοδευτικού "Ε", που θα είναι αφιερωμένο στις γυναίκες:

Φωτογραφία: Κοντινό πλάνο σε μια κλώσσα!

Γαρνιρισμένο με το πνευματώδες απόφθεγμα ενός βαλκάνιου συγγραφέα, που  θαεπισημαίνει: "Δεν είναι όλες οι γυναίκες κλώσσες. Κάποιες γυναίκες είναι ανόητες γατούλες, κάποιες θλιμμένα χαμστεράκια, κάποιες ανασφαλείς αλεπουδίτσες. Αλλά, αν δεν δοθεί προσοχή, αυτές οι κλώσσες μπορεί να τα χαλάσουν όλα για όλες τις άλλες".


Γέλια και χαρές που θα πέσουν και τότε, ... έτσι δεν είναι;
Συγχαρητήρια που θα ακουστούν για το "λεπτό χιούμορ", ... σωστά;

Ή μήπως  κάνω λάθος;

Βρε πώς μοιράζεται η τράπουλα της "προοδευτικής" πολιτικής ορθότητας!!!




12 Νοεμβρίου 2007

Ζωνιανά και κρατικός ανθρωπισμός

Διάβασα στον "Ιό" της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ του Σαββάτου 10/11/2007, το εξής:

"Ενδιαφέρον σχόλιο του συναδέλφου Γιώργου Τουτουδάκη για την υπόθεση των Ζωνιανών βρήκαμε στην ιστοσελίδα του ραδιοφωνικού σταθμού 104,4 του Αγίου Νικολάου (http://www.104fm.gr/): 'Ο μόνος τρόπος για να πάψουν όλα αυτά, είναι να σκύψει το κράτος με αγάπη και αληθινό ενδιαφέρον πάνω από την περιοχή, για να δείξει σε όλους αυτούς τους ξεχασμένους ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα σ' αυτή τη ζωή πέρα από τη χασισοφυτεία, τα όπλα, τη ζωοκλοπή και τα 4Χ4. Θα πρέπει όμως να οπλιστεί και με απίστευτα αποθέματα υπομονής και να χωνέψει, επιτέλους ότι ο τσαμπουκάς της καταστολής δεν έχει αποτέλεσμα'". [τα bold δικά μου, H.S.]
Πράγματι ενδιαφέρον αυτό το σχόλιο, αλλά και επειδή φανερώνει τη φύση και το όριο της ουτοπικής σκέψης.


Διότι δεν υπήρξε ποτέ, ούτε υπάρχει, ούτε και θα υπάρξει επί του πλανήτη Γη κράτος, ικανό να "σκύψει με αγάπη και αληθινό ενδιαφέρον" σε οποιαδήποτε περιοχή ... ούτε βεβαίως και κράτος, ικανό να οπλιστεί "με απίστευτα αποθέματα υπομονής"!

Το κράτος είναι ένας απρόσωπος μηχανισμός ισχύος και δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο. Η αγάπη, το αληθινό ενδιαφέρον και τα απίστευτα αποθέματα υπομονής, τού είναι εντελώς ξένα κι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ.

Έτσι, η ουτοπική σκέψη που κάνει επίκληση στον κρατικό ανθρωπισμό φανερώνει απλώς, παρά τις οπωσδήποτε αγαθές προθέσεις της, ότι στηρίζει τις ελπίδες της στη μεταβίβαση των προβλημάτων και των λύσεών τους σε έναν απρόσωπο μηχανισμό ισχύος.


Σε αυτή την προοπτική όμως, τα μη-τεχνική προβλήματα, τα προβλήματα που αφορύν δηλαδή σε θέματα παιδείας και ποιότητας του κοινωνικού δεσμού, δεν λύνονται. Απλώς, μπαλώνονται στην επιφάνεια και επιδεινώνονται σε βάθος.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαιωάνου Κώστας Παπαϊωάνου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Necrology Nosotros RadioBubble remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets