30 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 12 | Χρόνος και Ελευθερία


Αλέξανδρος Σμέμαν (1921-1983)
«Δεν θέλουμε 
ν' απελευθερώσουμε τον άνθρωπο 
από το χρόνο.

Θέλουμε ν' απελευθερώσουμε 
το χρόνο 
από τη βιασύνη.»

28 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 11 | Εκείνοι που σπάνε τη βιτρίνα


Τόμας Στερν Έλλιοτ
(1888-1965)
Δεν με απασχολούν τόσο ζητήματα επιρροής, ή οι δημοσιολόγοι που έχουν αποτυπώσει τα ονόματά τους πάνω στο κοινό συλλαμβάνοντας την πρωϊνή παλίρροια και κωπηλατώντας πολύ γρήγορα στην κατεύθυνση που κινείται το ρεύμα, αλλά μάλλον το ότι πάντα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που να είναι αποφασισμένοι να διεισδύουν στην καρδιά του ζητήματος, να προσπαθούν να φτάσουν στην αλήθεια και να την προβάλλουν, δίχως πολλή ελπίδα, δίχως φιλοδοξία ν’ αλλάξουν το άμεσο ρεύμα των γεγονότων και δίχως ν’ αποθαρρύνονται ή να ηττώνται όταν τίποτα δεν φαίνεται να προκύπτει.

Τ.Σ. Έλλιοτ

23 Αυγούστου 2012

Και μια οργάνωσις του 1965!




Μην πεις πως δεν σου το 'πα!


Προσπαθώντας να δημιουργήσουμε έναν τίτλο άνευ στίξης καταφέραμε, μέρες μετά, το ακατόρθωτο, με επτά λέξεις και μονάχα μια απόστροφο που κι αυτή "εννοείται".

Οι επιστήμονες προβλέπουν, λέει (το 1955), ότι σε πενήντα εκατομμύρια χρόνια θα είμαστε περίπου τέσσερα  μέτρα στο ύψος. Αλλά στα πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια που θα έχουμε φτάσει  τα δεκατέσσερα μέτρα ... θα έρθει το τέλος.
Πάρτε καλού κακού μεζούρα από τώρα!


19 Αυγούστου 2012

Μεταστροφή και αυτοτιμωρία: Μια άσκηση και οι καρποί της


Η μεταστροφή [détournement] είναι μια παιγνιώδης τακτική χρήσης αλλότριων κειμένων, ήχων και εικόνων. Αναπτύχθηκε στην δεκαετία του 50 από τους Λετριστές και επιχειρούσε, όπως οι ίδιοι ανακοίνωναν,  να "στρέψει τις εκφράσεις του καπιταλιστικού συστήματος ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό". Έχει τις ρίζες της στην τεχνική του κολλάζ. Συνήθως γίνεται χρήση "ευτελούς" πρώτης ύλης από τη διαφήμιση, το ντοκιμαντέρ, από επίκαιρικά άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, φτηνές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά όχι αποκλειστικά. Υπάρχουν περίφημες μεταστροφές κειμένων στοχαστών που σε καμία περίπτωση δεν υπήρξαν ευτελή. Πολλά είναι αυτά που μπορούν να ειπωθούν για την τεχνική της μεταστροφής και την "ορθή" ή όχι χρήση της. Κάποιοι μεθυσμένοι από αλκοόλ και νιότη συνέταξαν και οδηγίες χρήσεως.

Πολύ γρήγορα οι πρακτικές της αφομοιώθηκαν πρώτα από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας των εμπορευμάτων, και κατόπιν από τις ακαδημίες τους. Έτσι σήμερα διδάσκονται στα ανά τον κόσμο εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε τμήματα τεχνών, αρχιτεκτονικής, επικοινωνίας, οικονομίας, στρατηγικής, στατιστικής κτλ.  Μπορείτε να τις συναντήσετε και ως "found footage", "re-use", "mash up" ή "οικειοποίηση", μεταξύ των πολλών ονομάτων που της αποδίδονται κατά καιρούς στις θεωρητικές εργασίες που αναλύουν "το φαινόμενο".

Πρόσφατα, με σκοπούς εν μέρει εκπαιδευτικούς και εν μέρει αποκαλυπτικούς, κάναμε μια άσκηση της τεχνικής, που την ανακοινώσαμε στο Facebook [1]. Συγκεκριμένα, μεταστρέψαμε κείμενο γνωστού δημοσιογράφου, με το οποίο υποστήριζε ένθερμα την πρόσφατη απόφαση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής για τον αποκλεισμό εικοσιτριάχρονης αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου - αποκλεισμός που έγινε με το σκεπτικό ότι ένα μικρό σχόλιό της στο tweeter έθιγε τους Αφρικάνους που διαμένουν στην Ελλάδα. Στο μεταξύ, ο ίδιος αυτός δημοσιογράφος, με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ αποκλείστηκε για ένα τρίμηνο από το σωματείο του και από τα προνόμια που αυτό δίνει στα μέλη του, γιατί το συμβούλιο θεώρησε πως κάποιο από τα άρθρα του σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, έθιγε τον κλάδο και τις διεκδικήσεις του.

Η μεταστροφή που επιχειρήσαμε έγινε αντικαθιστώντας στο αρχικό κείμενό του το όνομα της αποκλεισμένης αθλήτριας με το όνομα του αποκλεισμένου δημοσιογράφου και αντίστοιχα τους τίτλους των πειθαρχικών oργάνων, καθώς και ελάχιστες λέξεις αναφοράς στα περιστατικά. Εκτός από διασκεδαστικό, ήταν άλλωστε και σχετικά εύκολο μιας και εξ αρχής το ίδιο το κείμενο του εν λόγω δημοσιογράφου  ήταν σύντομο και διατυπωμένο σαφώς με στερεότυπες υποδείξεις μιας αυθεντίας της μαζικής απεύθυνσης (συρμός). Φροντίσαμε μάλιστα να κάνουμε τα πράγματα ξεκάθαρα και εύκολα και για τον αναγνώστη, δηλώνοντας ήδη από τον τίτλο ότι επρόκειτο για άσκηση μεταστροφής και βάζοντας ως υποσημείωση τον ορισμό της τεχνικής από το Wikipedia καθώς και τον σύνδεσμο στο γνήσιο άρθρο του δημοσιογράφου.  

Φαινόταν έτσι σαν ο ίδιος ο συντάκτης να επιχειρηματολογεί  υπέρ του αποκλεισμού του, κάτι που σημείωσε με χιούμορ και προσεκτικός φίλος μας σχολιαστής, χαρακτηρίζοντας τον δημοσιογράφο "αυτοτιμωρούμενο"...

Κοντολογίς η μετεστραμμένη μας παράθεση επιχειρούσε να πλήξει την ρητορική και την σοφιστεία που ασκεί, πολλές φορές αναγκασμένος, ο μεροκαματιάρης γραφέας. Τον επί πληρωμή λόγο περί του αληθούς.

Το αστείο αρχίζει όταν, παρά τα "σημάδια" και τις "προειδοποιητικές πινακίδες" που είχαμε βάλει, η μεταστροφή μας δεν γίνεται αντιληπτή από όλους ως τέτοια! Κάποιοι, κατά το μάλλον ή ήττον ιδεολογικά συγγενείς του παθόντος, δεν κατάλαβαν ότι πρόκειται για κείμενο του ίδιου του "αυτοτιμωρούμενου" και,  αγνοώντας τις επισημάνσεις μας, θεώρησαν ότι έχουμε πάρει το μέρος του συμβούλιου του οργάνου των συντακτών! Και έτσι έσπευσαν να σχολιάσουν αναλόγως. Να μας καυτηριάσουν, δηλαδή, ότι υποστηρίζουμε - εμείς - τον αποκλεισμό του δημοσιογράφου και εγκρίνουμε την απόφαση της εν λόγω επιτροπής!

Σε αυτό το σημείο οι παραπλανημένοι σχολιαστές, καταφερόμενοι  ενάντια στο μετεστραμένο κείμενο, βάλθηκαν να (παρα)μιλούν για ιερατεία,  σταλινικές μεθόδους λογοκρισίας και ολοκληρωτική λογική, διαχειριστικές επιδιώξεις των χρημάτων και τις σχετικές κόντρες,  για τον εμετικό συνδικαλισμό, κ.ο.κ.

Με το πάθημά τους επαλήθευσαν λοιπόν έναν από τους βασικούς στόχους της μεταστροφής: τη σκανδαλώδη αποκάλυψη.

Στην δική μας περίπτωση, την αποκάλυψη της τύφλωσης που προκαλεί ο φανατισμός. Την  φανέρωση του μηχανισμού παραγωγής του κοινότοπου και της βίας του. Την αποκάλυψη της αποξένωσης που χτίζει γύρω μας η δημοσιότητα,η ματαιοδοξία,το μικροσυμφέρον, το χρήμα,η συνάφεια, τα κατακλυσμιαία επίκαιρα, η κατανάλωση, ο αστικός θόρυβος και τα επακόλουθά του δημοκρατικίζοντος ύφους.

Αυτή είναι δυστυχώς η κληρονομιά μας. Και γι'αυτό δεν είμαστε ούτε κυνικοί, ούτε ανάλγητοι κριτές κανενός. Δεν έχουμε ούτε πρόθεσημ ούτε δικαίωμα να είμαστε. Το πεδίο αυτο-δημιουργήθηκε από τα σχόλια που ακολούθησαν και τα οποία αναδεικνύουν την ελλιπή ψυχραιμία που οδηγεί στο ηθικίζον κήρυγμα περί σταλινισμού!

Όπως έχουμε πει σε κάθε ευκαιρία και το "πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ" και ο "δημοσιογράφος", η "ολυμπιακή επιτροπή" και η "πρωταθλήτρια", και οι υποστηρικτές τους και οι πολέμιοι τους, μας είναι καθεαυτά αδιάφορα! Μας ενδιαφέρουν εφήμερα, ως επι μέρους μορφές της μεγα-κατασκευής, του φανταχτερού παραπετάσματος που κρύβει τον ερειπιώνα του πολιτισμού μας, και καθιστά αδύνατη την φαντασία και την συναίσθηση, την ομορφιά  του κόσμου, την περιπέτεια της ζωής, υπεξαιρώντας το κάθε μας δευτερόλεπτο και καμουφλάροντας τις σκοτεινές δυνάμεις που μας καθιστούν υποτελείς.

-------------------------------
[1] στη σελίδα μου στο facebook εδώ, που μπορείτε να απολαύσετε και τα σχόλια.
για το μετεστραμένο κείμενο δες και την αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μας

Μανδραβέλης détournement*


Υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή μεταξύ της ποινικοποίησης του χυδαίου λόγου, που είναι ανεπίτρεπτη, και της απαξίωσής του, που είναι επιβεβλημένη. Εναν υβριστή δεν τον βάζεις φυλακή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον κάνεις παρέα. Και οι έμμισθοι χυδαιολόγοι είναι υβριστές της ανθρώπινης ύπαρξης. Εχουν δικαίωμα να ομιλούν, αλλά και η κοινωνία έχει την υποχρέωση να τους απαξιώνει. 

Η Πειθαρχική δίωξη της ΕΣΗΕΑ στον κ. Μανδραβέλη δεν ήταν ποινική καταδίκη. Ο θεσμός δεν χρησιμοποίησε νόμιμη βία για να τιμωρήσει κάποια ριζοσπαστική ή απρεπή άποψη. Αυτό που τιμώρησε η ΕΣΗΕΑ είναι η παραβίαση των κανόνων συμμετοχής σε αυτήν. Θα μπορούσε να τον αποκλειστεί ακόμη και αν έλεγε «Ζήτω οι σταλινικές εκκαθαρίσεις εκατομμυρίων ανθρώπων που έγιναν για το χτίσιμο του σοσιαλισμού» · αν και δεν νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα ξεσήκωνε την ίδια αντίδραση στην ΕΣΗΕΑ ή θα το έλεγε ποτέ ο δημοκρατικός κ. Μανδραβέλης. Η ποινικοποίηση, λοιπόν, του λόγου είναι μια βίαιη απάντηση του θεσμικού φορέα και γι’ αυτό ανεπίτρεπτη· στον λόγο δεν απαντάς με βία, έστω και νόμιμη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οφείλεις και να σιωπάς. Δεν μπορεί στο πλαίσιο ενός φιλελεύθερου καθωσπρεπισμού να προσπερνάς την χυδαιολογία σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Στον λόγο που επιχειρεί να αποκλείσει, απαντάς με μη βίαιες πράξεις, ακόμη και με αποκλεισμούς. Μπορεί να σέβεσαι την ελευθερία του έμμισθου προβοκάτορα να πει την ανοησία του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον καλέσεις και σπίτι σου να συζητήσετε αν «οι εργαζόμενοι είναι υπάνθρωποι» ή «αν τα σωματεία πρέπει να υπάρχουν». 

 Η μεγαλύτερη ανοησία που εκστομίζεται στον δημόσιο διάλογο -και κινδυνεύει να γίνει δόγμα- είναι το «σέβομαι τις απόψεις σας». Όχι! Η ελευθερία κάποιου να πει την άποψή του είναι σεβαστή, υπό την έννοια ότι δεν πρέπει διά της βίας να κατασταλεί. Οι απόψεις καθαυτές δεν είναι προς σεβασμό. Πρέπει να αντικρούονται αν είναι σοβαρές· να γελοιοποιούνται αν είναι γελοίες· να αποκλείονται διά της απαξίας αν είναι μισαλλόδοξες. Οπως η ελευθερία των συκοφαντών ενός ολόκληρου κλάδου να μιλούν δεν σημαίνει και υποχρέωση των δημοσιογράφων να τους παρέχουν φιλόξενο βήμα για να διαδίδεται ο μισαλλόδοξος λόγος τους, τοιουτοτρόπως το θεσμικό όργανο δεν οφείλει να επιβραβεύει τους φορείς του, διατηρώντας τους ως μελη του. 

Έτσι, η πειθαρχική δίωξη του κ. Πάσχου Μανδραβέλη από την ΕΣΗΕΑ δεν ήταν άσκηση λογοκρισίας. Ηταν εφαρμογή των κανονισμών που ο δημοσιογράφος όφειλε να γνωρίζει. Ήταν η έμπρακτη απαξίωση αυτών που πιστεύει και έγραψε. Ηταν μια «προσβλητική απάντηση» στα προσβλητικά -έστω για κάποιους ανθρώπους- λόγια που έγραψε.

---------

 *Détournement (ελλ. εκτροπή-επανοικειοποίηση ή μεταστροφή, συντόμευση του ¨μεταστροφή προκατασκευασμένων αισθητικών στοιχείων"): Είναι μια τεχνική που ανέπτυξε από τη δεκαετία του 1950 η Καταστασιακή Διεθνής και συνίσταται στη χρησιμοποίηση και μεταστροφή κάθε λογής μορφών και τύπων έκφρασης του κυρίαρχου συστήματος εναντίον του. 

Το αρχικό κείμενο εδώ >> http://www.star-fm.gr/?p=68836

[-]by Danger Few@ facebook, on Thursday, August 16, 2012 at 10:57am
σχετικά με ορ(γ)ισμένες αντιδράσεις βλ. την αμέσως επόμενη ανάρτηση


17 Αυγούστου 2012

Beauty Knows No Pain

 

Οι ΗΠΑ ζουν την χειρότερη οικονομική κρίση ως τότε. Έμεινε στην ιστορία ως "Ο Πανικός". Την ίδια χρονιά φωταγωγήθηκε το Σικάγο με λάμπες εναλλασσόμενου ρεύματος, ενώ η Ελλάδα του Τρικούπη "δυστυχώς επτώχευσε"!

Να όμως η  ανακάλυψη του Αντίνοου: Δελφοί 1893

---------------------
η φωτογραφία από το http://www.facebook.com/en.amfissi 


14 Αυγούστου 2012

Πόσοι νεκροί!

File:Victor Bulla - Young Pioneers Defence.jpg

Πόσο πάθος, τι επινοητικότητα, πόσοι νεκροί, τι αγωνία και αδιανόητη τύχη, ποια απίστευτη καταστροφή και παραλογισμός χρειάζεται για να τραβηχτεί μια αριστουργηματική φωτογραφία;

Στο Λένινγραντ το 1937  ο τυχερός ήταν ο Victor Bulla εκ των θεμελιωτών του ρωσικού ρεπορτάζ. Βλέποντας τις φωτογραφίες του καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ένας απλός καταγραφέας γεγονότων.



13 Αυγούστου 2012

Οι γνωστοί


(παραγγελία από hollowsky που 'ναι εκτός δικτύου)

Ντάξ' είπαμε μια κουβέντα...
έχει και τα καλά της η Λόντρα.

METEORS ARE FOREVER!
και κάπου εδώ, βρίσκεται και η (σημειολογική)
διαφορά μας με τα χεγκελιανά συντρόφια, τους αξιολογοκεντρικούς μαρξιστές,
την "εργατιά"και τους κύκλους που -παριστάνοντας πως δεν το ξέρουν-
"στο δρόμο στο δρόμο",  βάζουν τις βάσεις
για να διεκδικήσουν επάξια λίγο πριν πεθάνουν, την πρυτανεία....
αλλά ας τ' αφήσουμε αυτά για όταν θα δροσίζει.
----
Προς το παρόν κρατάμε την σύντομη "θεωρία" της
αγαπημένης μας Ρωσίδας
που διαχώριζε τους ανθρώπους λέγοντας περίπου ότι:
Υπάρχουν οι θεοί υπάρχουν και τα ζώα,
οι θεοί ακούν την μουσική κάθε μέρα ,τα ζώα ποτέ.
Οι πρώτοι είναι οι φίλοι μου οι δεύτεροι οι εχθροί μου.
Υπάρχουν και κάποιοι που ακούνε την μουσική μια φορά την εβδομάδα.
Αυτοί είναι "οι γνωστοί"

08 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 10 | Μήτε να κυβερνάς, μήτε να σε κυβερνούν

Γιάννης Ρίτσος
(1909-1990)

(ένα απόσπασμα από τον μονόλογο της Ισμήνης)
[...]
Ποτέ δε με εγκατέλειψε ο φόβος μη με καθίσουν μια μέρα στο θρόνο.
Μόνο αυτοί που φοβούνται τον εαυτό τους επιδιώκουν τ' αξιώματα, ή,
μάλλον,
αυτοί που μισούν τη ζωή και τους ανθρώπους. Δε θα μ' άρεσε διόλου
να' μαι περίβλεπτη, να μην έχω έναν ίσκιο, μια θέση
σε μια δική μου μυστική περιοχή, να βγάλω τα σανδάλια μου,
να παίξω τα κλειδιά των συρταριών μου με ξέγνοιαστο χέρι, αφημένο
έξω από το κρεβάτι μου.
                              Ο καημένος ο πατέρας -πάντα τον θυμάμαι-
είχε ένα πρόσωπο σα συσπασμένο χέρι γατζωμένο
σ' ένα μεγάλο μαύρο παραπέτασμα, για να ρίξει· τοσο που κάποτε
   λέω
ίσως και να ταν καλό που τυφλώθηκε - ίσως έτσι τουλάχιστον να μπόρεσε
να δει προς τα μέσα του, να θυμηθεί λίγο λίγο
εκείνα που δεν είχε δει· κ΄ ίσως έτσι, στ'αλήθεια, να τα είδε· γιατί ως
  τότε
έβλεπε την αυταρχική μορφή του (φυσικά κολακευμένη) μες στα βλέμματα
των φοβισμένων υπηκόων του· - κ' εκείνους κ' εκείνον
από παιδί πολύ τους λυπόμουν.
                              
             Ασήκωτο βάρος, νομίζω
να κυβερνάς και να προστάζεις. Και πάντα , στο τέλος, καθένας
κυβερνιέται απ' αυτό που κυβερνα· - χώρια η απέραντη κείνη υποψία
προς όλους και προς όλα, - ένας ίσκιος πουλιού να περάσει στην αίθουσα
τυχαία την ώρα του λιογλερματος, είναι ένα τιναγμένο μαχαίρι
καμωμένο από αθόρυβο μέταλλο. Για τούτο οι τύραννοι
γίνονται μέρα με τη μέρα όλο πιο τύραννοι. Όταν ο κόσμος
έχει το φόβο σου είτε την ανάγκη σου, ποτέ δεν ξέρεις τι σου ετοιμάζει.

Καλύτερα λοιπόν μήτε να κυβερνάς μήτε να κυβερνιέσαι (πως να γίνει;)
φτάνει η κυβέρνια αυτή που μας σφραγίζει πρίν απ'την γέννησή μας
φτάνει ο θάνατος που μας παραμονεύει· - μ'αυτόν εξοικειώνεσαι κάπως·
τα ενδιάμεσα πια χάνουν την αιχμηρότητά τους. Χαλαρώνει το σώμα,
ξεθωριάζει το χρώμα στα μαλλιά, στα παράθυρα, στα μάτια,
ξεσφίγγει η παλάμη, όπου μέσα της είχαν αποθέσει
ένα μεγάλο σκληρό, χρυσό νόμισμα, κι όλη η ζωή μας
είταν μια σύσπαση για να κρατήσουμε τούτο το νόμισμα, ένας φόβος
μη και μας πέσει, μην το χάσουμε· αχρηστεύονταν το ένα μας χέρι,
αχρηστευότανε η μισή ζωή μας, ολόκληρη η ζωή μας.
[...]

από την  συλλογή ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο "Τέταρτη Διάσταση"

05 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 9 | Ψυχή και Ζωή


Μαρίνα Τσβετάγιεβα
(1898-1941)
(προς έναν νεαρό κριτικό λογοτεχνίας)

Τώρα μιλήστε μου ανοικτά: έχετε έναν άλλο κόσμο εκτός από τον δικό μου: δηλαδή τον κόσμο της ΨΥΧΗΣ;
Σημαίνουν μήπως κάτι στη ζωή σας: οι δουλειές τα χρήματα, οι φίλοι, οι ιδέες, οι πόλεμοι, τα νέα, οι ανακαλύψεις, οι αλλαγές κυβερνήσεων, τα αθλητικά, η μόδα- όλα αυτά με τα οποία γεμίζει η μέρα (πιο απλά "Οι Μέρες")*
Εκτός από την αντανάκλαση τους στον κόσμο της Ψυχής φυσικά (αυτό είναι η φαντασία!), γιατί εκεί: το νερό δεν είναι νερό και η γη δεν είναι γη. Υπάρχουν όλα αυτά για σας ως τέτοια;
"Η επαγγελματική ζωή", "η αντρική ζωή¨,"η κοινωνική ζωή", και ύστερα από μικρή παύση - η οικογενειακή ζωή. (Η μόνη χωρίς εισαγωγικά.) Ψυχαγωγία; Θεάματα;Επισκέψεις; Καβγάδες για διάφορα θέματα; Λογοτεχνικά ρεύματα; Ποδόσφαιρο; Τεχνική; Ζητήματα προσχολικής αγωγής; Συνέδρια; Η μοίρα της Ευρώπης; Οι διαλέξεις του Μπερντάγιεφ;
Φίλε μου , αν είστε αδιάφορος απέναντι σε όλα αυτά, είστε κενός, όπως εγώ. Είστε κενός, όπως η Μουσική. Είστε χωρίς γεγονότα. Είστε .... 
Θα σας είναι εύκολο να πεθάνετε.
Αλλά να ΖΗΣΕΤΕ - θα σας είναι δύσκολο!

*Τίτλος εφημερίδας της ρώσικης διασποράς

Σημ. Izi. Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα είναι μια από τις μεγάλες ποιήτριες του κόσμου. Το έργο της καταλαμβάνει πολλούς τόμους. Θεατρικά, πεζά ποιήματα απομνημονεύματα, στοχασμοί, άσκησαν και ασκούν μεγάλη επίδραση και αποτελούν έμπνευση για τις σύγχρονες γενιές. Το έργο της, αξεχώριστο από την ζωή της, είναι μια γέφυρα στο θλιβερό και κακοτράχαλο φαράγγι της  Ιστορίας.

Γεννήθηκε στη Ρωσία  στις 8 Οκτωβρίου του 1898, πέθανε δύσκολα στις 31 Αυγούστου του 1941 στην Ρωσία. "Μην με θάψετε ζωντανή!  Βεβαιωθείτε καλά!" προέτρεπε τους μάρτυρες του αυτοχειριασμένου σώματός της (που τελικά ήταν ο ίδιος της ο γιός).

Ένα από τα τελευταία ντοκουμέντα της, πέντε ημέρες πριν τον  θάνατο της, είναι μια σύντομη αίτηση προς το Σοβιέτ της Ένωσης Λογοτεχνών (Λιτφοντ) γράφει:
Προς το Σοβιετ του Λιτφοντ
Σας παρακαλώ να με προσλάβετε για τη δουλειά της λαντζέρισας στην καντίνα του Λιτφοντ που πρόκειται να ανοίξει.
Μ.Τσβετάγιεβα
26 Αυγούστου 1941

(βλ. Μαρίνα Τσβεταγιεβα, Μια ζωή μέσα στην Φωτιά εκδ. Εστία, μετ από τα γαλλικά Μαρω Κάτσικα, από τα ρωσικά Ανδριανα Χαχλα)


04 Αυγούστου 2012

Πριν την ανάσταση...


«Προμηθέας: Ω Γη!, και συ που όλα τα βλέπεις Ήλιε,
δείτε με, θεός εγώ απ’ τους θεούς τι πάσχω!
[…] Μα πάλι ούτε να κλείσω ούτε να μην κλείσω το στόμα μου μπορώ, γιατί, τα δώρα μου για να προσφέρω στους ανθρώπους,
σε τούτες έμπλεξα ο δύστυχος τις συμφορές.

[…]

Χορός: Μη φοβηθείς ολότελα· φίλοι είμαστε
που ερχόμαστε σ’ αυτόν εδώ το βράχο, η συντροφιά μας,
με τις διπλογοργόστροφες πετώντας τις φτερούγες μας.
[…] Όλα φανέρωσε μας τα κι ιστόρησε μας,
επάνω σε τι φταίξιμο σε βρήκε ο Δίας
κι έτσι σκληρά κι έτσι πικρά σε βασανίζει·
μάθε κι εμάς, αν δε σου φέρνει βλάβη ο λόγος.

[…]

Προμηθέας: Ευθύς που ο Δίας κάθισε στον πατρικό του θρόνο
αμέσως στους θεούς τιμές βάλθηκε να ορίζει
και να τους μοιράζει με τάξη την αρχή,
χωρίς όμως καθόλου για τους ανθρώπους να γνοιαστεί,
μα είχε κατά νου να τους ξεκάνει κι άλλους να σπείρει!
Σ’ αυτά δε βρέθηκε κανείς ν’ αντιμιλήσει,
μα εγώ μονάχα τόλμησα
κι έσωσα τους ανθρώπους 
να μην κυλήσουν συντρίμματα στον Άδη.

[…]

Χορός: Μα πες μας, μήπως προχώρησες πιο πέρα κι από τούτα;

Προμηθέας: Έσβησα απ’ τους θνητούς το φόβο του θανάτου!

Χορός: Ποιο γιατρικό για την αρρώστεια αυτή τούς βρήκες;

Προμηθέας: Τυφλές ελπίδες θρόνιασα μες την καρδιά τους.

Χορός: Μεγάλο αυτό που δώρησες του ανθρώπου!

Προμηθέας: Κι ακόμα, τη φωτιά τους έχω δώσει.

Χορός: Κι έχουνε τώρα τη λαμπρή φωτιά οι θνητοί;

Προμηθέας: Που τέχνες πλήθος απ’ αυτήν θα μάθουν. […]»



Αισχύλου, Προμηθεύς Δεσμώτης



  

01 Αυγούστου 2012

Η βαθύτερη υπόσταση κάθε προϊόντος του ανθρώπου (1)


 
"Ό,τι διασώθηκε από τη φωτιά στο μακρινό παρελθόν της Ευρώπης υλοτομήθηκε αργότερα για να χτιστούν σπίτια και να ναυπηγηθούν πλοία αλλά και να εξασφαλιστούν οι ασύλληπτες ποσότητες ξυλάνθρακα που ήταν απαραίτητες για την τήξη του σιδήρου. 

Ήδη κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα, σε ολόκληρη τη νησιωτική επικράτεια  δεν είχαν απομείνει παρά μηδαμινά  μόνο αποθέματα των αλλοτινών δασών, παραδομένα στον μαρασμό. Τώρα ήταν η σειρά της άλλης πλευράς του ωκεανού να παραδοθεί στο πυρ. Δεν είναι τυχαίο ότι η αχανής χώρα της Βραζιλίας οφείλει το όνομά της στην γαλλική απόδοση της λέξης "ξυλάνθρακας". 

Η ανθρακοποίηση κάθε ανεπτυγμένου φυτικού είδους, η ακατάπαυστη καύση κάθε καύσιμης ύλης αποτελεί κατά βάθος την κινητήρια δύναμη για την εξάπλωσή μας πάνω στη Γη. Από την πρώτη λάμπα θυέλλης ως τους ανακλαστήρες του δέκατου όγδοου αιώνα  και από την λάμψη των ανακλαστήρων ως το θαμπό φως των των φανών πάνω από τους βελγικούς αυτοκινητοδρόμους, τα πάντα οφείλονται στην καύση και η καύση είναι η βαθύτερη υπόσταση κάθε υλικού προϊόντος του ανθρώπου. Η κατασκευή ενός αγκιστριού, ενός πορσελάνινου σκεύους και η παραγωγή ενός τηλεοπτικού προγράμματος έχουν σε τελευταία ανάλυση ως κοινό παρονομαστή τη δια του πυρός μετουσίωση. 

Όπως το σώμα μας και οι πόθοι μας, έτσι και οι μηχανές που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους διαθέτουν εξίσου μια βραδυφλεγή καρδιά. Από τις απαρχές του κόσμου ο τεχνολογικός πολιτισμός δεν ήταν παρά μια σπίθα που δυνάμωνε ώρα με την ώρα, δίχως κανείς να γνωρίζει μέχρι τίνος σημείου θα πυρακτωθεί και πότε θα αργοκυλήσει ξανά στο σκοτάδι. Προς το παρόν οι πόλεις μας είναι ακόμη φωταγωγημένες, ενώ με μανία εξαπλώνονται συνεχώς οι πυρκαγιές. Στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, στην Ουγγαρία ,στην Πολωνία και στην Λιθουανία, στον Καναδά και στην Καλιφόρνια καίγονται το καλοκαίρι ολόκληρα δάση, χωρίς να λογαριάσουμε τις τεράστιες πυρκαγιές που μαίνονται ανεξέλεγκτες στους τροπικούς. 

Σε ένα ελληνικό νησί, που μέχρι το 1900 ήταν ακόμα στεφανωμένο από πυκνά δάση, έτυχε πριν από μερικά χρόνια να δω με πόση ταχύτητα σαρώνει στο διάβα της η φωτιά την ξερή βλάστηση. Στεκόμουν στην άκρη του δρόμου λίγο έξω από το λιμάνι όπου είχα πιάσει δωμάτιο,εν μέσω μιας ομάδας αναστατωμένων ανδρών. Πίσω μας έχασκε η σκοτεινή νύχτα, μα μπροστά μας , από το βάθος του φαραγγιού ξεσηκωμένη από τον άνεμο η κυματιστή φωτιά σκάλωνε κι όλας στις απότομες πλαγιές. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κέδρους που έστεκαν σκοτεινοί στο αντιφέγγισμα της πυράς, να τυλίγονται ο ένας μετά τον άλλο στις φλόγες, ευθύς μόλις τους έγλυφαν οι πρώτες πύρινες γλώσσες, και να λαμπαδιάζουν μονομιάς με έναν υπόκωφο κρότο, λες κι ήταν φτιαγμένη από ίσκα, και  την επόμενη στιγμή να σωριάζονται σαν άψυχα κορμιά μέσα σε βροχή από σπίθες."


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζεμπαλντ, "Οι Δακτύλιοι του Κρόνου"  σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη. 

Απίθανο το έργο του Sebald στο οποίο θα επανέλθουμε προσεχώς...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαιωάνου Κώστας Παπαϊωάνου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Necrology Nosotros RadioBubble remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets