Τεχνολογία: μας υπηρετεί ή την υπηρετούμε;

 

Ανέβηκε στους διαδικτυακούς ουρανούς η (μικρής διάρκειας! 😂) ομιλία που είχε κάνει ο αξιότιμος κύριος Χολοσκάει τον Δεκέμβριο. Με τη βοήθεια συγκεκριμένων και απτών παραδειγμάτων θίγονται ζητήματα όπως:

•  η παγίδευση στην παρωχημένη ιδέα ότι η σημερινή τεχνολογία παραμένει ένα εργαλείο στα χέρια και στη βούληση του ανθρώπου, 
• η διάκριση μεταξύ τεχνολογίας και Τεχνικής, 
• η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι η Τεχνική έχει καταστεί το περιβάλλον μέσα στο οποίο έχουμε ενταχθεί και δεν είναι πια κάτι εξωτερικό από εμάς, όπως ήταν κάποτε τα εργαλεία,
• οι βασικές αρχές (τυποποίηση και πειραματική επαλήθευση) βάσει των οποίων κινείται η Τεχνική και την διακρίνουν από άλλες ανθρώπινες δράσεις,
• η συνεπαγόμενη αποπροσωποποίηση των δράσεων,
• η αντιστροφή, μέσα σε αυτή την κίνηση, των μέσων και των σκοπών,
• η συνεπαγόμενη απώλεια της ελευθερίας μας να αποφασίζουμε εμείς οι ίδιοι και η απώλεια του νοήματος,
• η ανάδυση μιας νέας άρχουσας τάξης με την μετατροπή των τεχνικών σε τεχνοκράτες, 
• κ.α. 

CLIFFHANGER 1843

 

ꟷ Γενική θέση, κύριος, για να πετύχει κανείς την σήμερον ημέρα πρέπει να γράψει μια επιφυλλίδα για όλη την οικογένεια, αν μου επιτρέπετε. (…) Πάρτε για παράδειγμα μια δυστυχισμένη και κυνηγημένη νέα. Βάζετε κι έναν αιμοβόρο και βίαιο τύραννο, έναν ευαίσθητο κι ενάρετο υπηρέτη, κι έναν πονηρό και κακόβουλο μυστικοσύμβουλο. Μόλις έχετε στα χέρια σας αυτά τα πρόσωπα, τ’ ανακατεύετε καλά σε έξι, οκτώ ή δέκα επιφυλλίδες και τα σερβίρετε ζεστά. Α, θα πρέπει να μ’ έχετε γοητέψει, κύριος, για να σας αποκαλύπτω έτσι τα μυστικά του επαγγέλματος.

ꟷ Χίλια ευχαριστώ.

ꟷ Ο σωστός επιφυλλιδογράφος όμως, φαίνεται στο πώς σταματάει κάθε συνέχεια. Πρέπει κάθε τεύχος να πέφτει στη σωστή ώρα, να δένει, πώς να το πω;, μ’ έναν ομφάλιο λώρο με το επόμενο, να εμπνέει, να ξυπνά την επιθυμία, την ανυπομονησία για τη συνέχεια. Δείτε ας πούμε ετούτην εδώ: «Αφού η καμαριέρα της τής έβγαλε τα κοσμήματα, η Ετελζίντ βυθίστηκε για λίγο σ’ έναν καθρέφτη. Αναθυμόταν τα λόγια που ξέφυγαν απ’ τον Αλφρέντ στο άλσος. (…) Ξαφνικά, το φως των κεριών άρχισε να τρεμοσβήνει χωρίς να μπορεί να καταλάβει γιατί. Εξουθενωμένη, η Ετελζίντ έπεσε στο κρεβάτι και προσπάθησε να βρει προστασία πίσω απ’ τις κουρτίνες του. Τι ΤΡΟΜΟΣ όμως μόλις είδε να βγαίνει μέσ’ από τον τοίχο απέναντι ένα μελανιασμένο χέρι, που κρατούσε από τα μαλλιά ένα ματωμένο κεφάλι! ΠΟΙΟ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΕΡΙ; … (η συνέχεια στο επόμενο)».

ꟷΙδού κύριος, είπε ο αρχισυντάκτης, τι εννοώ όταν λέω πώς πρέπει να τελειώνει μια επιφυλλίδα. Αυτή είναι η σωστή δουλειά και πάρτε την σαν πρότυπο. Μ’ αυτό τον τρόπο μπορείτε να γράψετε ογδοντατέσσερεις τόμους σε σαρανταπέντε συνέχειες και πεντακόσιες επιφυλλίδες, που το κοινό θα καταβροχθίσει.

 

Από το μυθιστόρημα του Λουί Ρεϊμπώ, «Ο Ζερόμ Πατυρό σε αναζήτηση μιας κοινωνικής θέσης» (1843). Βλ. στο βιβλίο Ραούλ Βανεγκέμ – Φρανσουά Καραντέκ, «Δυο μελέτες για τον Λοτρεαμόν» (μετάφραση Γ.Δ. Ιωαννίδης, εκδόσεις Ύψιλον/βιβλία, 1985).

Η χρονιά του πύρινου Αλόγου

 

Σε ό,τι αφορά τα διεθνογεωπολιτικά, όπως τα λένε, αν και δεν είμαι ειδήμονας τολμώ να πω ότι τα πράγματα είναι απλά. Ό,τι κι αν λένε για εναλλακτικές πηγές ενέργειας, η κύρια πηγή ενέργειας που κινεί τον σύγχρονο κόσμο παραμένουν τα ορυκτά καύσιμα. Επομένως, όποιος θέλει να εδραιώσει την ισχύ του, είναι υποχρεωμένος να θέσει πρώτα απ’ όλα υπό τον έλεγχό του όσες περισσότερες περιοχές άντλησης ορυκτών καυσίμων μπορεί − όπως έκαναν τώρα οι ΗΠΑ με την Βενεζουέλα. Ή, αν δεν το μπορεί, να μην αφήσει στους αντιπάλους του να πάρουν αυτοί των έλεγχό τους (π.χ. μετατρέποντας αυτές τις περιοχές σε «καμένη γη», όπως είχαν κάνει οι ΗΠΑ με το Ιράκ). Όλα τα άλλα, περί δημοκρατίας, ελευθεριών, κ.λπ., είναι παραμύθια για ανόητους. Και επειδή αυτό ακριβώς το έχουν πιά συνειδητοποιήσει σχεδόν οι πάντες, γι’ αυτό και ο μηδενισμός, που προηγουμένως ήταν μια ιδεολογία των σνομπ και των ελίτ, τείνει τώρα να κατακτήσει τις ευρύτερες λαϊκές μάζες, εκπαραθυρώνοντας από το φαντασιακό τους την επαναστατική κοινωνική αλλαγή και αντικαθιστώντας την με εξεγερτικά ξεσπάσματα του ιστορικού σαββατοκύριακου.