αισθάνομαι την ανάγκη να ανεβάσω σε ξεχωριστή ανάρτηση, δηλαδή εδώ, τώρα, ένα σχόλιο που διάβασα στη συζήτηση της προηγούμενης ανάρτησης και μου άρεσε. Ελπίζω ο/η "Γάλα και Μπισκότα", που το έγραψε, να μη με μηνύσει για απαγωγή σκέψεων προς διευκόλυνση αλλότριας ακολασίας...
Μήπως όμως το άτομο έφτασε πια στο σημείο όπου εύχεται και σφοδρά ποθεί το ίδιο να πεθάνει, μην αντέχοντας πια το μάταιο φορτίο μιας ατομικότητας πλασματικής και παραισθητικής;
Λένε πως μπορώ να πουλήσω τα
πάντα. Θα προσπαθήσω να σου πουλήσω κι εσένα κάτι.
Βαλχάλα κύριε Μπίαλ.
Παρακαλώ, καθήστε. Τα έχετε βάλει με τις πρωταρχικές δυνάμεις της φύσης, κι εγώ
αυτό δεν το δέχομαι, καταλάβατε; Νομίζετε πως σταματήσατε απλώς μια
επιχειρηματική συμφωνία, αλλά καμιά σχέση! Οι Άραβες έβγαλαν δισεκατομμύρια
δολάρια απ’ αυτή τη χώρα και τώρα πρέπει να τα γυρίσουν πίσω. Είναι πλημμυρίδα
και άμπωτη, παλιρροιακή βαρύτητα,
οικολογική ισορροπία! Είστε ένας γέρος που σκέφτεται με όρους εθνών και λαών. Δεν
υπάρχουν έθνη! Δεν υπάρχουν λαοί! Δεν υπάρχουν Ρώσοι! Δεν υπάρχουν Άραβες! Δεν
υπάρχουν Τρίτοι κόσμοι! Δεν υπάρχει Δύση! Υπάρχει μόνο ένα ολιστικό σύστημα
συστημάτων, μια τεράστια και άπληστη, αλληλοδιαπλεκόμενη, πολύμορφη και
πολυεθνικη κυριαρχία των δολαρίων! Πετροδολάρια, ηλεκτροδολάρια, πολυδολάρια!
Μάρκα, ρούβλια, ριν, λίρες και σέκελς! Είναι το διεθνές νομισματικό σύστημα κι
αυτό καθορίζει ολόκληρη τη ζωή σε τούτο τον πλανήτη! Αυτή είναι σήμερα η φυσική
τάξη πραγμάτων! Τα βάλατε με τις πρωταρχικές δυνάμεις της φύσης και νομίζετε
πως θα εξιλεωθείτε! Σας έχω πιάσει καλά κύριε Μπίαλ;
(παύση)
Παίρνετε θέση στη οθονίτσα σας των
21 ινστών και ουρλιάζετε υπέρ της Αμερικής και της δημοκρατίας. Δεν υπάρχει
Αμερική. Δεν υπάρχει δημοκρατία. Υπάρχει μόνο IBM και ΙΤΤ και ΑΤ&Τ, και Dupont, Dow, Union Carbide και Exxon. Αυτά είναι τα έθνη του σημερινού
κόσμου. Τι νομίζετε πως κουβεντιάζουν οι Ρώσσοι στα κρατικά συνέδριά τους; Τον
Καρλ Μαρξ; Κουβεντιάζουν για γραμμικά οικονομικά προγράμματα, για στατιστικές θεωρίες της απόφασης, για minimax λύσεις κι υπολογίζουν τις πιθανότητες
κέρδους-κόστους στις συναλλαγές και στις επενδύσεις τους, όπως ακριβώς κάνουμε κι
εμείς.
Δεν ζούμε πια σ’ ένα κόσμο
εθνών και ιδεολογιών κύριε Μπίαλ. Ο κόσμος είναι ένα σώμα εταιρειών, που
καθορίζεται αναπότρεπτα από τους νόμους των μπίζνες. Ο κόσμος είναι μια επιχείρηση
κύριε Μπίαλ! Μπίζνες! Έτσι ήταν από τότε που ο άνθρωπος βγήκε από τη λάσπη. Και
τα παιδιά μας, κύριε Μπίαλ, θα ζήσουν για να δουν αυτό τον τέλειο κόσμο όπου
δεν θα υπάρχει πια πείνα, καταπίεση και βαρβαρότητα —θα
υπάρχει μόνο μια τεράστια και παγκόσμια Πολυμετοχική Εταιρεία, για την οποία θα
δουλεύουν όλοι οι άνθρωποι υπηρετώντας ένα κοινό κέρδος, και στην οποία όλοι θα
έχουν μερίδιο μετοχών, που θα καλύπτει όλες τις ανάγκες τους, θα καθησυχάζει όλες
τις αγωνίες τους και θα διασκεδάζει τη βαρεμάρα τους. Κι εγώ επέλεξα εσάς κύριε Μπίαλ, για να κηρύξω αυτό το
ευαγγέλιο.
ΧΑΟΥΑΡΝΤ
ΜΠΙΑΛ:
Γιατί εμένα;
ΤΖΕΝΣΕΝ:
Γιατί είσαι στην τηλεόραση
χαζούλη. Εξήντα εκατομμύρια άνθρωποι σε βλέπουν κάθε βράδυ, από τη Δευτέρα έως
την Παρασκευή.
ΧΑΟΥΑΡΝΤ
ΜΠΙΑΛ:
Είδα το πρόσωπο του Θεού!
ΤΖΕΝΣΕΝ:
Μπορεί και να ‘χεις δίκιο
κύριε Μπίαλ.
ΑΦΗΓΗΤΗΣ:
Το
ίδιο βράδυ ο Χάουαρντ Μπίαλ βγήκε στην τηλεόραση για να κηρύξει την εταιρική κοσμολογία του Άρθουρ Τζένσεν.
Αν στις "φλογερές" κουβέντες περί αποχής ή συμμετοχής στις εκλογές ο συνομιλητής σας αρχίσει να υποστηρίζει την συμμετοχή, απλά ρωτήστε τον σχετικά με τις δοσοληψίες του με το δημόσιο κράτος.
Αν μόνο δίνει χτυπήστε τον στον ώμο σκύψτε στο αυτί του και ψιθυρίστε του "μην πιάνεσαι κορόιδο" και φύγετε (χαθείτε στην ομίχλη).
Αν παίρνει, τότε δώστε του άξαφνα μια γροθιά στο στομάχι πιάστε τον καθώς θα έχει διπλωθεί από τα μαλλιά, φέρτε με βία το αυτί του κοντά στα χείλη σας και ψιθυρίστε του, "δεν τσιμπάω" φτύστε τον και φύγετε.
Μην χάνετε ποτέ την ευκαιρία να δημιουργείτε μικρές σκηνές φτηνής "νουαρ" δράσης.
Είναι το αλατοπίπερο της μίζερης καθημερινότητας κάθε ψηφοφόρου γενικώς.
Οι εκλογές στα κράτη του παραπαίοντος καπιταλισμού, ειδικότερα δε σε κράτη/τσίρκο όπου ο καπιταλισμός είναι απόλυτο συνώνυμο της διαφθοράς, δεν παίζουν κανέναν ρόλο παρά αυτόν της μασκαράτας.
Του καρναβαλιού στην διάρκεια του οποίου εκτονώνονται τα άγρια " δημοκρατικά ένστικτα" του θηρίου στο κλουβί-"πολίτη" (ο οποίος -κατά τα άλλα- θεωρεί το κράτος/ τσίρκο, τον κακό μπαμπά που δεν του δίνει το δίκαιο χαρτζιλίκι)
Οι Πολίτες υπάρχουν και εκλέγουν σε ιδανικές Δημοκρατίες.
Ιδανικές Δημοκρατίες δεν υπάρχουν.
Στις άναρχες τυχοδιωκτικές ολιγαρχίες-που υπάρχουν όπως πολύ καλά γνωρίζετε- αυτό που οφείλουμε στον εαυτό μας και στους συνανθρώπους μας είναι η έμπρακτη ρήξη μας με την φαιδρότητα το ψεύδος και την πολιτική εξαπάτηση.
Και η ρήξη δεν συμβαίνει με τις εκλογές...
Αυτό που συμβαίνει με εκλογές είναι μια διευρυμένη στατιστική.
Πληροφορεί τους απατεώνες που τις διοργανώνουν, για το πόσα είναι τα επίδοξα θύματά/ "πελάτες" * τους που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν έχουν ακόμη "κοιτάξει την ώρα" για να δουν ότι τους βούτηξαν και το ρολόι.
*τους λένε και "ενεργούς" "πολίτες", "υπεύθυνους" "δημοκράτες" κτλ. δωρεάν κολακευτικά που συνοδεύουν το ψηστήρι.
Η αποχή δεν δίνει καμιά πληροφορία στους απατεώνες. Τουλάχιστον δεν ξέρουν.
Όπως θα καταλάβατε οι happyfew, επέστρεψαν εσπευσμένα από τις διακοπές τους, μετά από τις φοβερές αυτές εξελίξεις στην πολιτική μας σκηνή.(βλ. video)
Καλό χειμώνα!
Θα ξεκινήσουμε τον προεκλογικό μας αγώνα, με ένα μεγάλο αφιέρωμα στους ψηλολέλεκες της πανκ-ροκ σκηνής.
#5. Ρούντι
παλαιός ψηφοφόρος των happyfew, ανέμελος ψηλός κι ωραίος, όπως πρέπει με λίγα λόγια.
Λέγεται στην πιάτσα ότι είναι λίγο άστατος χαρακτήρας αλλά δε βαριέσαι!
