13 Ιουνίου 2016

Εκπομπή #31 | Το αληθινό και το δήθεν ξεπέρασμα της τέχνης


Η τέχνη στο απόσπασμα και τα μυαλά στα κάγκελα. Συζήτηση γύρω από ένα κείμενο του Μπίφο Μπεράρντι για την ποίηση και την οικονομία. Μια ευκαιρία για να βάλουμε σε δοκιμασία όλα όσα, δικιολογημένα ή αδικιολόγητα, μας έχουν κάνει ─στα μάτια πολλών και μάλλον όχι για καλό─ «τεχνολάτρες». Από πού ν’ αρχίσουμε, από πού να περάσουμε και πού να τελειώσουμε… Τέχνη και πολιτική. Τέχνη και οικονομία. «Making money is art and working is art and good business is the best art»! Τι λες μωρέ Γουόρχολ; Προσέξατε ότι η μουσική πέφτει κατά μυστηριώδη τρόπο πάντα μέσα στο θέμα που συζητάμε; 

10 σχόλια:

Tassos Langis είπε...

Ό θεολογικός κανόνας της κατανάλωσης ώς άδυνατότητας της χρήσης θεσπίστηκε κατά τον 13ο αιώνα άπό τή ρωμαϊκή κουρία στο πλαίσιο της σύγκρουσης πού τήν εφερε άντιμέτωτυη με το τάγμα των φραγκισκανών. Στή διεκδίκηση της (( ύπέρτατης πενίας », οι φραγκισκανοι ύπερασπίζονταν τή δυνατότητα μιας χρήσης πλήρως άποσπασμένης άπό τή σφαίρα του δικαίου, πού αύτοί, για να τή διακρίνουν άπό τήν επικαρπία ή άπό κάθε άλλο δικαίωμα χρήσης, άποκαλοΰσαν USUS facti, χρήση εκ του πράγματος ( ή του πράγματος ). Εναντίον τους ό πάπας 'Ιωάννης KB', άττηνής πολέμιος του τάγματος, εκδίδει τή βούλλα Ad condìtorem canonum ( 1322 ). Στα πράγματα πού άποτελοΰν άντικεέμενο κατανάλωσης, επιχειρηματολογεί 6 'Ιωάννης KB', δπως ή τροφή, ό ρουχισμός κλπ. δεν είναι δυνατόν να υπάρξει χρήση διακριτή από τήν κυριότητα ( ιδιοκτησία ), γιατί αύτή εξαφανίζεται έξ ολοκλήρου κατά τη στιγμή της κατανάλωσής τους, δηλαδή της καταστροφής τους, της πέραν του δέοντος χρήσης τους (abusus ). Ή κατανάλωση, πού καταστρέφει υποχρεωτικώς το πράγμα, δεν είναι παρά ή άδυνατότητα ή ή
άρνηση της χρήσης, πού προϋποθέτει δτι ή ούσία του πράγματος παραμένει ανέπαφη {salva rei substantia).
Και δχι μόνο : μία απλή χρήση εκ του πράγματος (ή του πράγματος ), άποκεχωρισμένη από τήν κυριότητα, δεν υφίσταται στή φύση, δεν είναι με κανέναν τρόπο κάτι πού μπορούμε να ((έχουμε ». (( Ή ιδια ή πράξη της χρήσης δεν υφίσταται σε φυσική κατάσταση ούτε πριν τήν ασκήσουμε ούτε ενώ τήν ασκούμε ούτε και άφου τήν ασκήσουμε. Πράγματι, ή κατανάλωση, ακόμη και κατά τήν ίδια τήν άσκησή της, είναι πάντοτε παρελθόν ή μέλλον καί, ώς τέτοια, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πώς υφίσταται στή φύση, άλλα μόνο στή μνήμη ή στήν προσδοκία. Επομένως, δεν είναι εφικτό να τήν κατέχουμε παρά μόνο κατά τή στιγμή της έκλειψής της ».

Giorgio Agamben βεβηλώσεις σ,135

Tassos Langis είπε...

κομματαρα επιτέλους!sleaford mods

Tassos Langis είπε...

το έστειλα κατ αρχήν ως ντοκουμέντο που αποκαλύπτει μια θεολογική προέλευση του καπιταλισμού κατασκευασμένη από το ιερατείο της εξουσίας και συνδέεται με το προβληματισμό περί έργου τέχνης στα τέρματα.Είναι καταγγελτική η παρέμβαση

panagiotis είπε...

Ο Μαρξ στην Εισαγωγή στην κριτική της πολιτικής οικονομίας γράφει:

"Η παραγωγή δεν δημιουργεί μόνο ένα αντικείμενο για ένα υποκείμενο αλλά επίσης ένα υποκείμενο για το αντικείμενο".

Μετά δυστυχώς προχώρησε στο διαχωρισμό της αξίας χρήσης από την ανταλλακτική αξία αποδίδοντας ως εγγενή ιδιότητα του αντικειμένου μια ιστορικά καθορισμένη κοινωνική πρακτική.

panagiotis είπε...

...και λίγο Bloch για να ανέβει το ηθικό:

[...]ο λεγόμενος άνθρωπος των αρχέγονων κινήτρων δεν μπορεί να εντοπιστεί κάτω από τον ιστορικό και σύγχρονο άνθρωπο, και, επιστημονικά μιλώντας, δεν υπάρχει. Αυτό που αποκαλούμε με αυτό το όνομα είναι είτε (στον Φρόιντ) ο αστός άνθρωπος των κινήτρων, διαστρεβλωμένος και θαμμένος κάτω από την υποκρισία του βικτωριανού αιώνα, ή είναι ακόμα (στον Jung) μια φασιστική φαντασμαγορία, σφραγισμένη σε μυθολογικά μπουκάλια. Η έρευνα για τα βασικά κίνητρα περισσότερο από κάθε άλλο είδος αντανακλά τα χαρακτηριστικά κίνητρα της εποχής της, αυτός είναι ο λόγος που τα πορίσματά της αποδείχθηκαν πάντοτε τόσο διαφορετικά. Ο «φυσικός άνθρωπος» του Ρουσσώ ήταν Αρκαδικός και ορθολογικός, ο «φυσικός άνθρωπος» του Νίτσε, από την άλλη πλευρά, ήταν διονυσιακός και ανορθολογικός, δηλαδή ο ένας εκπλήρωσε τις επιθυμίες του Διαφωτισμού, ο άλλος τις επιθυμίες του ιμπεριαλισμού (και ταυτόχρονα την «αντι-καπιταλιστική λαχτάρα» που σιγόκαιγε μεταξύ των αστών). Αντίστοιχα, η ιστορική θέση του «ανθρώπινου πλάσματος», όπως χαρακτηρίζεται από τον Φρόιντ, μπορεί επίσης να προσδιοριστεί με ακρίβεια: αυτός ο άνθρωπος-libido ζει - μαζί με την εκπλήρωση των ονειρεμένων επιθυμητών του - στον αστικό κόσμο μερικές δεκαετίες πριν και μερικές δεκαετίες μετά το 1900 ( το βασικό έτος της αποσχιστικής «απελευθέρωσης της σάρκας από το πνεύμα»). Ο τρόπος αντίληψης του σεξ, και κατά συνέπεια της υπερδιέγερσης της λίμπιντο είναι πάντα μεταβαλλόμενος σε κάθε κοινωνία και σε κάθε στρώμα της κοινωνίας. Ακόμη και για την πείνα, δεν υπάρχει «φυσική» δομή κινήτρων, για τον απλό λόγο ότι το είδος της αντίληψης που της αποδίδεται, και, κατά συνέπεια, το κόσμο-ερέθισμα, είναι επίσης ιστορικά μεταβλητό. Ακόμη και αυτή δεν είναι πλέον μια βιολογικά διατηρούμενη βασική κατεύθυνση στον άνθρωπο, δεν είναι πλέον αυτό που παραμένει ριζωμένο στο σταθερό ένστικτο της αναζήτησης για τροφή σε σταθερά εδραιωμένα μονοπάτια. Αντίθετα, αλληλεπιδρά ως κοινωνικά αναπτυσσόμενη και καθοδηγούμενη ανάγκη με τις άλλες κοινωνικές, και ως εκ τούτου ιστορικά μεταβαλλόμενες ανάγκες, οι οποίες την διέπουν και με τις οποίες, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, μετασχηματίζεται και προκαλεί μετασχηματισμό – όλο και πιο εκλεπτυσμένα (sophisticatedly), όλο και περισσότερες στοιβάδες προστίθενται στην όρεξη.

panagiotis είπε...

Με λίγα λόγια, όλοι οι ορισμοί των βασικών κινήτρων ευδοκιμούν μόνο στο έδαφος της δικής τους εποχής και περιορίζονται σε εκείνη την εποχή. Για αυτό τον απλό λόγο δεν μπορούν να διατυπωθούν απόλυτα, ακόμη λιγότερο διαχωρισμένα από την οικονομική διαβίωση της ανθρωπότητας σε κάθε εποχή. Η λίμπιντο (η οποία περιορίζεται στα ζώα στην εποχή του ζευγαρώματος) και το κίνητρο εξουσίας (το οποίο εδραιώθηκε στην ανθρωπότητα με τη διαίρεση σε τάξεις) φαίνονται δευτερεύοντα, συγκριτικά, αλλά παρεμπιπτόντως όλα έχουν την πείνα, την όρεξη εντός τους. Η ανάγκη του τελευταίου να ικανοποιηθεί είναι το λάδι στη λάμπα της ιστορίας, αλλά ακόμα και αυτή η πρωταρχική ανάγκη είναι διαφορετική ανάλογα με τους μεταβαλλόμενους τρόπους με τους οποίους οι ανάγκες ικανοποιούνται. Το οικονομικό συμφέρον αποτελεί το τελικό παράδειγμα στο ιστορικά υπάρχον πλαίσιο των κινήτρων, αλλά ακόμη και αυτό, ακριβώς αυτό για άλλη μια φορά, όπως γνωρίζουμε, έχει τις μεταβαλλόμενες ιστορικές μορφές του, τις αλλαγές στον τρόπο παραγωγής και ανταλλαγής. Πράγματι, ακόμα και ο εαυτός του ανθρώπου, ο οποίος θέλει να αυτοσυντηρηθεί, που αναπαράγεται μέσω της πρόσληψης τροφής, ο οποίος συν-παράγεται από την αντίστοιχη μορφή της οικονομίας και τη σχέση με τη φύση, είναι, ο ίδιος, η ιστορικά πιο μεταβλητή οντότητα. Δηλαδή ένας που - παρά το πιο σταθερό βασικό του κίνητρο: την πείνα, το οποίο παραμένει σχετικά το πιο γενικό - πρέπει να διατρέχει συνεχώς όλη την ιστορία, έτσι ώστε μέσα από το έργο είναι και γίνεται. Η ιστορία είναι, όσο το δυνατόν απόκτημα του ανθρώπου, η μεταμόρφωση του ανθρώπου ξεκάθαρα του ίδιου του πυρήνα μας, του εαυτού που απλά εκτυλίσσεται. Μη περιοριζόμενη στο εγωιστικό σύστημα, ούτε σε αυτήν την καπιταλιστική φάση του εγωισμού, αλλά υπάρχουσα πριν από αυτό, και πολύ περισσότερο μετά από αυτό, η αυτοσυντήρηση, η ανθρώπινη συντήρηση σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκει τη διατήρηση αυτού που έχει ήδη εξαχθεί και κατανεμηθεί στο ράφι. Έτσι αυτοσυντήρηση σημαίνει τελικά την όρεξη να κρατήσουμε πρόθυμα πιο κατάλληλες και πιο αυθεντικές καταστάσεις για τον εκτυλισσόμενο εαυτό μας, εκτυλισσόμενο μόνο εντός της αλληλεγγύης και ως αλληλεγγύη. Αν προσεγγίσουν αυτές οι καταστάσεις, τότε η αυτο-αναμέτρηση (self-encountering) προετοιμάζεται εντός τους, και η αυτο-αναμέτρηση αρχίζει, πολύ αναστατωμένη, σε όλα τα φαινόμενα και τα έργα που διανοίγουν μια τελική κατάσταση. Αλλά ο εαυτός μας παραμένει πάντα με την πείνα του και τις μεταβλητές προεκτάσεις αυτής της πείνας, πάντα ανοιχτός, κινούμενος, επεκτεινόμενος.

The Principle of Hope - Ernst Bloch

HollowSky είπε...

@ Τάσο και Παναγιώτη, σας ευχαριστούμε θερμά για τα σχόλια-παραπομπές σας. Το ένα πιο διαλεχτό από τ' άλλο! Δεν έχω χρόνο ν' απαντήσω κάτι αυτή τη στιγμή, αλλά θα το κάνω σε λίγες μέρες.

Sunshine είπε...

Πάει ένας μήνας που 'χω αρχίσει να παρακολουθω τη δουλειά που γίνεται εδώ από τις εκπομπές,τα κείμενα και ότι αλλο ανεβάζετε.Αλλά ρε παιδιά πως συνδυαζεται όλη αυτη η εναντίωση στη Τεχνική και το Θέαμα και να μην υπάρχει εστω μια επαφή από καπου πέρα από εδώ?

Hollowsky είπε...

@ Sunshine, δεν καταλαβαίνω τι ακριβώς εννοείς ότι δεν υπάρχει ούτε μία επαφή κάπου πέρα από εδώ. Σε γυάλα πάντως δεν ζούμε. :-)

συνονόματος είπε...

Φοβερή εκπομπή παιδιά, και κομματάρες!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1900 190cm 1917 1929 1940 1955 1965 1968 1980 2008 Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Πούσκιν/Александр Пушкин Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλεξάντερ Σμέμαν/Александр Шмеман Αλεξάντερ Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντρ Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξης Ασλάνογλου Αλεξίς ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνσελμ Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι αυτοπεριστροφή Αφρική Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βίκτορ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βικτόρ Ουγκώ/Victor Hugo Βικτόρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτορ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαντίμιρ Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλαρίες Γαλλία Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γουίλιαμ Τζέης/William James Γουίλιαμ Χηρστ/William Hearst Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές ελε Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Εντουάρ Βιλ/Edouard Will εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ετιέν Nτε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαν Πιέρ Ντιτέιγ/Jean Pierre Duteuil Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζαν-Πολ Σαρτρ/Jean-Paul Sartre Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζυλιέν ντε Λα Μετρί/ Julien de La Mettrie ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιμάνουελ Καντ/Emmanuel Kant Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλομάγνος Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλοντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορνήλιος Καστοριάδης κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέον Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστική Διεθνής/Internationale Lettriste Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουί ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μαξ Μπένετ/Max Bennet Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni Μίκης Θεοδωράκης Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μόρις Ντρούρι/Maurice Drury Μουσείο Ακρόπολης μουσική μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικολάι Γκόγκολ/Николай Гоголь Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες ΟΟΣΑ Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πινοσέτ Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέϋμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Charles Fourier Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνει Λιουμέτ/Sidney Lumet ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός Σκοτ Έιστον/Scott Asheton σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συνείδηση Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ταχυπρόσβαση/HSA Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέημς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανμπατίστα Βίκο/Gianbattista Vico Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/John Kenneth Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρ. Σάουλ/John R. Saul Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στ. Μιλλ/John St. Mill Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Το καταραμένο απόθεμα Τομάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φερντινάν Σελίν/Ferdinand Céline Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος-Μάριος Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Β. Μουρνάου/Friedrich W. Murnau Φρίντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρίντριχ Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρίντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χανς Μ. Εντσενσμπέργκερ/Hans M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χάρι Χόλε Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χόρχε Λουίς Μπόρχες/Jorge Luis Borges Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος χρόνος ψυχή ωφελιμισμός beton7 Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian CoBrA D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards Les Lèvres Nues Malaguena memento mori Metz Miles Davis Monty Python Muppet Show Necrology nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Reggae Renty robe de chambre Rock RSA Salon De Vortex sexbox Soul Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets