29 Νοεμβρίου 2010

Τεχνική, θάνατος των Ιδεολογιών, Μηδενισμός

Απουσία
(της Κωνσταντίνας Κατρακάζου)
Αντιγράφω από Σπύρο Κυριαζόπουλο:
«Πνευματικό επακόλουθο των βιομηχανικών συνθηκών των δυο τελευταίων αιώνων, η ιδεολογία είναι το τελευταίο μέχρι στιγμής στάδιο της θρησκευτικής πίστης της Ευρώπης. Μέσω της ιδεολογίας στηρίζονται σήμερα στη ζωή άνθρωποι, που έχουν χάσει την εσωτερική τους επαφή προς τον κόσμο και την εκτίμηση της προσωπικής τους αξίας. Γι’ αυτό το λόγο δυο είναι οι παράγοντες εμφάνισης των ιδεολογιών: η αποδέσμευση των ανθρώπων από τα αποφασιστικά γεγονότα του κόσμου και η ασήμαντη ατομική τους συμβολή στην ανάπτυξη της κοινωνικής ζωής»
(Η καταγωγή του τεχνικού πνεύματος, 1965).

Σαφέστατο, νομίζω. Ερώτηση: Ο θάνατος των ιδεολογιών, που επήλθε από τότε που τα έγραφε αυτά ο Κυριαζόπουλος μέχρι σήμερα, αντιστοιχεί μήπως στο ότι οι άνθρωποι ξαναβρήκαν την εσωτερική τους επαφή προς τον κόσμο, και την εκτίμησή τους στην προσωπική τους αξία, δηλαδή συνδέθηκαν με τα αποφασιστικά γεγονότα του κόσμου και έγινε σημαντική η ατομική τους συμβολή στην ανάπτυξη της κοινωνικής ζωής;

Παρακαλώ, έλεος, μη λέτε τέτοια ανέκδοτα, κοντεύω να πεθάνω από τα γέλια!

Επομένως, απάντηση:
  • Ο θάνατος των ιδεολογιών αντιστοιχεί σε μια περαιτέρω −πέρα και από τις βιομηχανικές συνθήκες− επικράτηση του τεχνικού πνεύματος και, πιο συγκεκριμένα, σε μια τόσο βαθιά απώλεια της εσωτερικής επαφής με τον κόσμο και της δυνατότητάς μας να επηρεάσουμε ως άτομα την κοινωνική ζωή, που έχουμε σηκώσει τα χέρια ψηλά και το έχουμε, που λένε, παρατήσει το θέμα.
Πού το παρατήσαμε το θέμα; Το έχουμε παρατήσει ακριβώς στην τεχνική συστηματοποίηση. Εμείς; Εμείς ...
  • Απουσιάζουμε. Θα επιστρέψουμε σε τρία τέρμινα. Παρακαλούμε ρίψατε σημείωμα!
Σε τούτη την παραίτηση αντιστοιχεί ο σημερινός παθητικός μηδενισμός με το διανοητικό απόλυτο σχετικισμό του. Και τούτη η παραίτηση είναι βαθιά κυρίως ως προς το εξής: Καθώς εγκαταλείπεται η πίστη του Ευρωπαίου στην ιδέα ότι ο κόσμος και η ιστορία έχουν νόημα, εγκαταλείπεται, ασυναίσθητα αλλά ριζικά, και ο άμεσα συνδεόμενος με αυτή την πίστη συντονισμός όλων των ψυχικών δυνάμεών του με άξονα ένα σκοπό − με αποτέλεσμα τον ψυχικό διασκορπισμό και την προοδευτική ασθένεια της βούλησης, που παρατηρούμε σήμερα στην κοινωνική ζωή.

Σε επόμενο σημείωμα ίσως δούμε, πώς αυτό σχετίζεται με την παγίδευση του Ευρωπαίου σε μια τραγική πνευματική αντίφαση, που συνδέεται άμεσα και με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας.

26 σχόλια:

η θεία Όλγα τρέμει είπε...

Κάπου το πας εσύ, αλλά κατά πού δεν βλέπω και φοβάμαι!

:-))))

Μελ είπε...

Σε καμία βέβαια περίπτωση δεν θα "απαντήσουμε" στον τεχνικο-μηδενιστικό σχετικισμό με μια νέου τύπου ιδεολογικοποίηση της χαμένης ενότητας ελπίζω...
Για αυτό προηγουμένως ο Μισελ έθεσε και το ζήτημα του πλουραλισμού.

Ανώνυμος είπε...

Αγοράζουμε και πουλάμε την αλλοτρίωση μας κάθε μέρα και τα περί σχετικισμού δεν τίποτα άλλο απο την ρεκλάμα του προϊόντος Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ εμπόρευμα εκλεκτόν.

HollowSky είπε...

@Μελ,

η ελπίδα πεθαίνει τελευταία! Keep on walking!

:-))))

Σοβαρά τώρα: όχι δεν το πάω σε νέου τύπου ιδεολογικοποίηση. Έτσι ελπίζω δηλαδή [άντε πάλι χάχανα!].

Στο θέμα του πλουραλισμού, πάντως, είπα κάτι για την καυτή πατάτα: το θέμα είναι τι γίνεται όταν οι επιμέρους, σχετικές και τοπικές αλήθειες συναντιούνται εν τόπω και χρόνω.

Μια άλλη εικόνα του προβλήματος των πολλών αληθειών: Άμα ρίχνεις μια, δυο τρεις πέτρες στο ήρεμο νερό μιας λίμνης, παράγεται όντως κίνηση και ενδιαφέρον. Άμα όμως ρίξεις πάρα πολλές, παράγεται χάος, μπέρδεμα, σκέτη βαβούρα. (Καλό; Ε, όπως όλα τα καλά, από άλλον το δανείστηκα!)

aloga είπε...

@ hollowsky

Καλό; Ε, όπως όλα τα καλά, από άλλον το δανείστηκα!

Η αλήθεια είναι ότι πολύ κυκλοφορεί το: "...το είπε ο τάδε, το είπε ο τάδε..." Καλό θα είναι να γίνονται προσωπικές αυθεντικές προσεγγίσεις τουλάχιστον από όσους μπορούν να τις κάνουν.

Όσο δε για την εκ της δήλωσης διαφαινόμενη αυτοεκτίμηση, ουδέν σχόλιον.

Θα επανέλθω και επί του θέματος.

HollowSky είπε...

@ Aloga,

ναι, αλλά δεν είπα από ποιον το δανείστηκα! :-)

Λιγάκι σοβαρότερα: Είμαι υπέρ των αυθεντικών προσωπικών προσεγγίσεων αλλά δεν πιστεύω στην πνευματική παρθενογένεση.

Είναι κακό αυτό γιατρέ μου; :-)))

Περιμένω οπωσδήποτε να επανέλθεις!

aloga είπε...

"Ο θάνατος των ιδεολογιών αντιστοιχεί σε μια περαιτέρω − πέρα και από τις βιομηχανικές συνθήκες − επικράτηση του τεχνικού πνεύματος και, πιο συγκεκριμένα, σε μια τόσο βαθιά απώλεια της εσωτερικής επαφής με τον κόσμο και της δυνατότητάς μας να επηρεάσουμε ως άτομα την κοινωνική ζωή, που έχουμε σηκώσει τα χέρια ψηλά και το έχουμε, που λένε, παρατήσει το θέμα. Το έχουμε παρατήσει ακριβώς στην Τεχνική συστηματοποίηση:"

1. Η εσωτερική επαφή με το κόσμο γενικώτερα και όχι μόνο με τους ανθρώπους, είναι πνευματική ικανότητα η οποία έχει περιοριστεί εξαιτίας της κυριαρχίας της διανοητικής προσέγγισης των πραγμάτων

2.Η δυνατότητά μας να επηρεάσουμε την κοινωνική ζωή πράγματι απωλέσθει, γιατί αυτή η επήρεια γίνεται σήμερά κυρίως από τα γιγαντωμένα μέσα ενημέρωσης, τα οποία δεν τα χειριζόμαστε εμείς αλλά άλλοι, οι οποίοι πράγματι εκείνοι, επηρεάζουν την κοινωνική ζωή. Επομένως αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα και ως λογικά όντα, σηκώνουμε τα χέρια.

3. Αυτοί λοιπόν που χειρίζονται την κοινωνική ζωή το κάνουν μέσω της τεχνικής συστηματοποίησης και συνεπώς δεν είναι ότι εμείς τα έχουμε παρατήσει αλλά ότι αυτοί μας πήραν από τα χέρια την δυνατότητα επηρεασμού.
Βέβαια αν και χαμένοι στο επίπεδο της τεχνικής συστηματοποίησης, θεωρώ ότι υπάρχουν άλλες περιοχές στις οποίες μπορούμε να έχουμε το πάνω χέρι και να κινηθούμε.





"...Σε τούτη την παραίτηση αντιστοιχεί ο σημερινός παθητικός μηδενισμός με το διανοητικό απόλυτο σχετικισμό του. Και τούτη η παραίτηση είναι βαθιά κυρίως ως προς το εξής: Καθώς εγκαταλείπεται η πίστη του Ευρωπαίου στην ιδέα ότι ο κόσμος και η ιστορία έχουν νόημα, εγκαταλείπεται, ασυναίσθητα αλλά ριζικά, και ο άμεσα συνδεόμενος με αυτή την πίστη συντονισμός όλων των ψυχικών δυνάμεών του με άξονα ένα σκοπό − με αποτέλεσμα τον ψυχικό διασκορπισμό και την προοδευτική ασθένεια της βούλησης, που παρατηρούμε σήμερα στην κοινωνική ζωή..."


1.Εδώ τα πολυπλοκεύει τα πράγματα.

2.Υποθέτω ότι αντί ασθένεια της βούλησης, εννοεί εξασθένηση της βούλησης.

3.Σε αυτή την παράγραφο, προσπαθεί προφανώς να εξηγήσει πώς εννοεί τη
παράιτηση.

4.Παραείναι αυθαίρετη η γενικευμένη δήλωση ότι ο Ευρωπαίος εγκαταλείπει την πίστη.... Μπορεί αυτό να συμβαίνει για τους ευρωπαίους που αυτός γνωρίζει...

5.Εν πάσει περιπτώσει, έστω για αυτούς, γιατί η πίστη στην ιδέα ότι ο κόσμος και η ιστορία έχουν νόημα οδηγεί σε συντονισμό όλων των ψυχικών δυνάμεων με άξονα ένα σκοπό; Πάλι αυθαίρετο. Ήτοι, μπορεί να φαντάζεται ότι θέλει και δεν με αφορά.


"...Στο επόμενο σημείωμα θα δούμε, πώς αυτό σχετίζεται με την παγίδευση του Ευρωπαίου σε μια τραγική πνευματική αντίφαση, που συνδέεται άμεσα και με τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας..."

1. Πολύ βαρύγδουπο το "... Τραγική πνευματική αντίφαση..."

Για να δούμε όμως το επόμενο σημείωμα και το συζητάμε, με μόνη την επισήμανση ότι κατά την γνώμη μου στο πνευματικό επίπεδο δεν υπάρχουν αντιφάσεις και δη τραγικές. Αυτές υπάρχουν μόνο στο διανοητικό επίπεδο.

HollowSky είπε...

Aloga,

Α.
1. Και έτσι να είναι - που δεν είναι ακριβώς έτσι -, γιατί διάολε κυριάρχησε η διανοητική προσέγγιση των πραγμάτων; Είναι τούτο ανεξάρτητο από την επικράτηση του τεχνικού πνεύματος;
2. [όχι "επήρεια", "επιρροή"] Κι έτσι να είναι, τα σημερινά μμε υπάρχουν εξαιτίας της εκτεχνίκευσης της κοινωνίας μας και χάρη σε αυτή την εκτεχνίκευση. Επομένως αν δεν έχεις καλή αντίληψη του τεχνικού φαινομένου, δεν θα έχεις ούτε των μμε.
3. Την παραίτηση που αναφέρω, την περιγράφω σε συνάρτηση με το θάνατο των ιδεολογιών. Πρόσεξε: και όταν οι ιδεολογίες ζούσαν, πάλι κάποιοι άλλοι έπαιρναν για πάρτη τους τις δυνατότητες επηρεασμού της κοινωνικής ζωής. Άρα δεν είναι επομένως αυτό το στοιχείο, εκείνο που κάνει τη διαφορά.

Β.
1. Εγώ τα πολυπλοκεύω.
2. Δεν εννοώ απλώς εξασθένηση, εννοώ ασθένεια: η βούληση μπορεί να είναι αρκετά δυνατή, ίσως και πυρετική κάποιες φορές, αλλά "παλαβωμένη" εξαιτίας του ψυχικού διασκορπισμού. Βέβαια υπάρχει και εξασθένησή της.
3. Προσπαθώ κυρίως να την περιγράψω, να περιγράψω με τι συνδέεται και έτσι πώς την εννοώ.
4. Η Ευρώπη αφού εγκατέλειψε τη θρησκευτική της πίστη (δες ένα πρόσφατο λόγο του πάπα στο Εδιμβούργο), έχει εγκαταλείψει και τις ιδεολογίες. Διαφωνείς; Κάθε κανόνας έχει βέβαια και τις εξαιρέσεις του.
5. [Αν δεν σε αφορά, γιατί κάθεσαι και το συζητάς;] Συντονισμός δυνάμεων δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς προσανατολισμό και προσανατολισμός δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς πίστη ότι προς τα κάπου βαδίζεις και δεν πας στα κουτουρού. Κάνε καμιά πεζοπορία και θα το δεις :-)

Γ.
1. Βαρύ-γδουπος; Μα έχω χάσει πάνω από 10 κιλά! :-)))
2. ΟΚ.

izi είπε...

@hollow
Επειδή το πες και μια και δυο περι χωροχρονικής εμπλοκής των αληθειών, η ιδεολογικοποίηση ως διαδικασία είναι αυτό ακριβώς που πας να κάνεις αλλάζοντας μάλιστα και τα λόγια του Μισελ Σερ.
Αυτή λοιπόν η διαδικασία περιέχει την υπόθεση -υποθέτει πρίν και επικαλείτε αργότερα- του αδύνατου (την συνάντηση, και μάλιστα την εμπλοκή που υποννοείς, εν τόπω και χρόνω) για να καταλήξει σε μια καθολικότητα δια των αφαιρέσεων που συνεχίζουν στο διηνεκές εως ότου μείνει μια μόνη αλήθεια αυτή της ιδεολογίας.

Ευκολο. Δεν θέλω αστο.

(Κλέβεις και λιγουλάκι όπως είπα γιατί κανείς δεν μίλησε για τοπικές και σχετικές αλήθειες αλλά για τοπικές περιοχές και ιδιοτυπίες στις οποίες αντιστοιχούν κάποιες αλήθειες).


@aloga (και hollow)
λες "Η δυνατότητά μας να επηρεάσουμε την κοινωνική ζωή πράγματι απωλέσθει, γιατί αυτή η επήρεια γίνεται σήμερά κυρίως από τα γιγαντωμένα μέσα ενημέρωσης, τα οποία δεν τα χειριζόμαστε εμείς αλλά άλλοι"

γλουπ !

Μα η Ιστορία όμως, θα γνωρίζεις ότι, δεν έχει ούτε "εμάς" ούτε τους "άλλους" τουλάχιστον συγχρόνως :-))

aloga είπε...

1. Όταν μιλάω για εσωτερική επαφή εννοώ από το μέσα στο μέσα όχι εμμέσως, δηλαδή μέσα-μυαλό-κουβέντες-μυαλό-μέσα. Αυτό το από το μέσα στο μέσα ή όπως κάποιοι ονομάζουν από καρδιά σε καρδιά είναι που ονομάζω πνευματική ικανότητα και το αντιδιαστέλλω προς προς την διανοητική προσέγγιση.

2. @ izi Άρχισες κιόλας τα γλουπ; Καλη όρεξη. Έπονται κι άλλα.

Σοβαρά τώρα που λέει και ο χόλοου.

Η περίπτωσή μου, όπως δεν γνωρίζεις, είναι ότι δεν κατέχω στο βαθμό που προφανώς κατέχεις εσύ και πολλοί άλλοι τα θέματα της ιστορίας. Ήτοι τα θεωρητικά. Απλώς προσπαθώ να συζητάω με την εμπειρική κυρίως γνώση που έχω.
Λοιπόν, ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι εννοείς όταν λες ότι η ιστορία δεν έχει "..."εμάς" ούτε τους "άλλους" τουλάχιστον συγχρόνως... " Γιατί όμως να συζητάμε με ιστορικούς όρους και όχι με όρους της καθημερινότητας.
Αυτό που συμβαίνει λοιπόν σήμερα είναι κατά την γνώμη μου το γεγονός ότι κάποιοι διαχειρίζονται τα μέσα ενημέρωσης για ίδια συμφέροντα και τα διαχειρίζονται μόνο αυτοί. επομένως εσύ κι εγώ δεν μπορούμε να επηρεάσουμε την κοινωνική ζωή ευρύτερα όπως αυτοί μπορούν.

3.Ευχαριστώ για το επιρροή.

4.Θεωρώ χάσιμο χρόνου και ενέργειας για μένα, το να ασχοληθώ με το να αντιληφθώ το τεχνικό φαινόμενο και τα μμε. Επειδή θεωρώ ότι για να επηρεάσω μέσω των μμε πρέπει να γίνω ένας από αυτούς και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ,αγνοώ την διεργασία.

5.Όταν λέω δεν με αφορά εννοώ ότι δεν με αφορά κάτι συγκεκριμένο το οποίο θεωρώ ότι κάποιος το φαντάζεται, δεδομένου ότι θεωρώ ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να φαντάζεται ό,τι θέλει, δεν έπεται όμως και και ότι εγώ οφείλω να ασχολούμαι με την κάθε φαντασία.


6. Σταματάω αυτόν τον τρόπο του διαλόγου γιατί τελικά ανοίγουμε όλο και περισσότερα μέτωπα και θα χαθούμε. Βέβαια δεν το ξεκίνησα εγώ. Εσύ με τον τρόπο σου γράφεις ένα κείμενο το οποίο περιέχει εκατό μέτωπα. Και που θα πάει το πράγμα; Προφανώς,πουθενά. Αν θέλεις κανονική εποικοδομητική συζήτηση, βάζεις ένα θέμα και το εξαντλούμε. Και το θέτεις απλά. Όταν το θέτεις με τρεις μεγάλες παράγραφους, η συζήτηση θα χρειαστεί τρακόσιους τόμους, τρεις χιλιάδες ώρες εργασίας και ... Εν πάσει περιπτώσει, πάμε παρακάτω

HollowSky είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
HollowSky είπε...

Izi,

βιάζεσαι να μου καταλογίσεις δόλο. Όπως και να 'χει, δεν νομίζω να αποτελεί "υπόθεση του αδύνατου" η συνάντηση των ιδιοτυπιών-τοπικών περιοχών στις οποίες αντιστοιχούν σχετικές αλήθειες. Νομίζω πως αυτό γίνεται συνέχεια και μέσα στην καθημερινή ζωή, και μέσα στην ιστορία, και μέσα στο πεδίο της σκέψης, κ.λπ. Ούτε πάλι είναι υποχρεωτικό όποιος βάζει το ερώτημα του τι γίνεται σε αυτή τη συνάντηση, να το πηγαίνει σε "μια καθολικότητα δια των αφαιρέσεων" [δεν πάω ν' αποδείξω την ύπαρξη του Θεού, αν αυτό υποπτεύεσαι :-)]. Μπορούμε απλά να σκεφτούμε αυτή την ερώτηση;

aloga είπε...

@hollow

"[δεν πάω ν' αποδείξω την ύπαρξη του Θεού, αν αυτό υποπτεύεσαι :-)]. "

Αν ο izi υποπτεύεται ότι πας να αποδείξεις την ύπαρξη του θεού τότε δεν θα ξέρει ότι η ύπαρξη του θεού δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί.

HollowSky είπε...

@Aloga,

ναι - όπως και είναι αδύνατον να απαντηθεί η ερώτηση "Γιατί να υπάρχει σύμπαν αντί για τίποτα;".

:-)))

izi είπε...

@aloga
μπορείς όμως να υποπτεύεσαι ότι...

hollow, δεν γίνεται να σκεφτούμε την ερώτηση από την στιγμή που αυτό που έννοω ώς αλήθεια σε μια "τοπικότητα" ή "ιδιοτυπία" πιστεύω πως δεν γίνεται να αλληλοκαλύπτεται με κάποια άλλη που ανήκει στην ίδια ιδιότυπη συνθήκη απλά γιατί για να υπάρξει η άλλη θα πρέπει να υπάρξει μια νέα τοπικότητα -ιδιοτυπία.

Με λίγα λόγια αν προκαθορίσουμε τον χώρο που θα κινηθούμε δεν υπάρχει η περίπτωση να βρεθούμε μπροστά σε κάτι τέτοιο.

Αυτό όμως που κάνει η ιδεολογία, είναι ότι διαχειρίζεται και χρησιμοποιεί κάθε δυνατό δίλημμα ώστε να γενικεύσει να αφαιρέσει το νόημα του οποιουδήποτε ορίου να χάσεις τον τόπο και να μπεις στην διαδικασία της αναζήτησης της αλήθειας.

Αυτό που είπαμε και πρίν. Μα όποιος αναζητά την αλήθεια (που στον "οριοθετημένο" χώρο της και στην αναγνωρισμένη ιδιοτυπία δεν χρειάζεται να την αναζητήσεις γιατί είναι τοποθετημένη εμφανώς) την έχει πατήσει άσχημα μιας και θα αναγκαστεί να εμπλακεί σε χίλια δυο τεχνάσματα και εκστρατείες αναζήτησης όλα μάταια.

Είναι σαν ενώ κρατάς μια χούφτα άμμο στο χέρι, να την πετάξεις στην θάλασσα και μετά να βουτήξεις να την μαζέψεις κόκκο τον κόκκο.

Να σημειώσω ότι περισσότερο όλα αυτά αφορούν μάλλον στην λογική επιστήμη, την οντολογία, την φιλσοφία.

Στην ανιαρή καθημερινότητα φυσικά το "κυνήγι της αλήθειας" είναι μια επιπλέον απόσπαση από την πλήξη που υποφέρει ο άνθρωπος μεσ'την ζωή, πόλεμοι, πογκρόμ, σταυροφορίες,τρομοκρατία κτλ απίθανα επιστρατεύονται για την ακριβή αλήθεια μας.

Θα πρέπει να θυμόμαστε όμως ότι τελικά δεν τα κονομάν' οι χρυσοθήρες αλλά μάλλον αυτοί που πουλάνε τις αξίνες.

dont believe a hype
που λέει και το τραγούδι

HollowSky είπε...

@Izi,

επειδή αρχίζω να μπερδεύομαι, μήπως μπορείς να μου δώσεις ένα συνένα παράδειγμα μιας ιδιοτυπίας-αλήθειας;

izi είπε...

@hollow
Είναι παλαιού τύπου ερώτηση παγίδα. Θα απαντήσω λοιπόν λέγοντας ότι ο αρχαιότερος άβακας που έχουν βρεί μέχρι σήμερα οι αρχαιολόγοι τους περίμενε στην Σαλαμίνα 3000 χρόνια.
Επίσης είμαι σίγουρος ότι γνωρίζεις τι θα πεί σύστημα.

Οπότε γνωρίζεις και ότι κάποιες φορές αν αλλάξεις σύστημα αλλάζεις και αλήθεια.

Εσύ μπορείς να μου πεις ένα παράδειγμα όπου οι ξεχωριστές αλήθειες δύο συστήματων μπορούν να συναντηθούν και να συγκρουστούν σε ένα ως τέτοιες?

(κάτι έχω ακούσει για νεκροζώντανες γάτες)

aloga είπε...

@izi

" ...Εσύ μπορείς να μου πεις ένα παράδειγμα όπου οι ξεχωριστές αλήθειες δύο συστήματων μπορούν να συναντηθούν και να συγκρουστούν σε ένα ως τέτοιες?.."

Θα σου πω εγώ ένα παράδειγμα.
Φυσικά όχι του εργαστηρίου αλλά της καθημερινής ζωής:

Οποιαδήποτε συζήτηση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους.

aloga είπε...

@izi

"... Μα όποιος αναζητά την αλήθεια (που στον "οριοθετημένο" χώρο της και στην αναγνωρισμένη ιδιοτυπία δεν χρειάζεται να την αναζητήσεις γιατί είναι τοποθετημένη εμφανώς) την έχει πατήσει άσχημα μιας και θα αναγκαστεί να εμπλακεί σε χίλια δυο τεχνάσματα και εκστρατείες αναζήτησης όλα μάταια..."

Αν αυτός ο κάποιος έχει αποδεχτεί τον "οριοθετημένο" χώρο ... και δεν βλέπει την εμφανώς τοποθετημένη αλήθεια, την έχει ήδη πατημένη έτσι και αλλιώς. Δεν χρειάζεται να αρχίσει το ψάξιμο για να την πατήσει εμπλεκόμενος...

izi είπε...

@ aloga
την πρώτη σου απάντηση δεν την καταλαβαίνω
Μήπως εννοείς για δύο ανθρώπους που ο ένας μιλά κινέζικα όντας κινέζος και ο άλλος ελληνικά όντας έλληνας. Τότε ναι, αλλά για πόσο θα συνεχιστεί η κουβέντα

Για την δεύτερη ήθελα να συμπληρώσω ότι εάν αντιλαμβάνεσαι τα "όρια" ενός συστήματος δεν αναζητάς την αλήθεια του διότι αυτή είναι ακριβώς η αντίληψη του ορίου. Τότε μπορείς να κινείσαι παίζοντας εντός των ορίων. Τότε ξεκινάει το παιχνίδι δηλαδή.

Αν πάλι δεν γνωρίζεις τα "όρια" και παρ'όλα αυτά βρίσκεσαι εντός του συστήματος, ε τότε είσαι κάπως σαν τον Παναθηναϊκό στην Βαρκελώνη, που ενώ οι άλλοι ξεκινούν να παίζουν μπάλα εσύ ρωτάς την εξέδρα τι κάνουν και γιατί έρχονται κατά πάνω σου αυτοί οι κακοί με τα τις μπλε και κόκκινες ριγέ φανέλες.
Τότε ναι είναι δύσκολα τα πράγματα γιατί μέχρι να σου σφυρίξουν τι συμβαίνει έχεις φάει τέσσερα πέντε, αυτά όμως στην πραγματική ζωή δεν γίνονται :-)

aloga είπε...

@ izi

1. Δεν εννοώ ένα κινέζο και ένα έλληνα.

Εννοώ για παράδειγμα εσένα κι εμένα. Λέω λοιπόν ότι ο καθένας μας είναι ένα σύστημα στην ουσία του και καθένας μας έχει τις αλήθειες του. Άλλες συμπίπτουν άλλες όχι. Έτσι, όταν κάνουμε μια συζήτηση, οι αλήθειες οι δικές σου και οι δικές μου (αυτές που δεν συμπίπτουν), έρχονται αντιμέτωπες και μπορεί να συγκρουστούν. Αυτό το βλέπεις πχ και εδώ στο ιστολόγιο.
Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι μπορεί να μιλάμε την ίδια γλώσσα, για ένα τρίτο παρατηρητή, ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι σε πολλές περιπτώσεις, άλλα εννοεί ο καθένας μας με την ίδια λέξη.

2. Ωραίο το παράδειγμα με τον Παναθηναϊκό. Με βοηθάει να καταλάβω τι εννοείς.

Αλλά και επιβεβαιώνει την άποψή μου. Δηλαδή:

Ο Παναθηναϊκός την είχε πατημένη από την στιγμή που δεν έβλεπε την προφανή αλήθεια, αμέσως όταν βρέθηκε μέσα στο σύστημα. Δεν την πάτησε όταν άρχισε τις ερωτήσεις και έπλεξε με τις απαντήσεις για να καταλάβει τι γίνεται δηλαδή για να αντιληφθεί την αλήθεια (πραγματικότητα;). Δεν είναι δηλαδή το ψάξιμο που τον έκανε να την πατήσει.

3. Βέβαια όπως ανέμενα, μπλέξαμε με τις διάφορες αλήθειες. Δηλαδή την γενική αλήθεια, τις μερικές αλήθειες και την καινούργια για μένα "αλήθεια του συστήματος" (βέβαια αυτή εντάσσεται στις μερικές αλήθειες, υποθέτω).
Έτσι μου φαίνεται ότι η επόμενη ανάρτηση ήρθε την κατάλληλη στιγμή.

HollowSky είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
HollowSky είπε...

@ Izi και Aloga,

εγώ όλο αυτό το συνοψίζω ως εξής:

"Σου μιλάω και μου απαντάς επειδή δεν είμαστε εντελώς ίδιοι αλλά ούτε και εντελώς διαφορετικοί ταυτόχρονα. Διότι, αν ήμασταν ολότελα ίδιοι, δεν θα υπήρχε καν λόγος να σου μιλήσω και να περιμένω απάντηση αφού θα ήξερα από τα πριν τι σκέφτεσαι, πώς το σκέφτεσαι, πού το πας και τι θα απαντούσες ... ενώ αν ήμασταν ολότελα διαφορετικοί, και να σου μιλούσα δεν θα υπήρχε περίπτωση να καταλάβεις έστω και αχνά τι θέλω να πω κι έτσι να μου απαντήσεις".

Ούτε σκέτες ιδιοτυπίες, ούτε όλα κι όλοι ένα και το αυτό!

Είναι ξεκάθαρο; Μπορούμε να το βάλουμε σαν βάση για να δούμε το ερώτημα του "Τι γίνεται όταν δυο ιδιοτυπίες συναντιούνται;"?

aloga είπε...

@ hollowsky

Τι είναι οι ιδιοτυπίες που συναντώνται;

Έγγραφα;

Όπως λέμε φωτοτυπίες;

Μήπως κατα βάθος θέλεις να μιλήσουμε για δυο ανθρώπους που συναντώνται και συζητούν;

Γιάννης είπε...

όταν δυο άνθρωποι συζητήσουν τότε δεν μπορούν να επικρατούν ταυτόχρονα και οι δυο αλήθειες καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησης/συζήτησής τους

άλλο αν νευριάσουν και αποχωρήσει ο ένας ή γίνει αποδεκτή η αλήθεια του ενός δια της βίας ή με την πειθώ.

aloga είπε...

@ Γιάννης

"... όταν δυο άνθρωποι συζητήσουν τότε δεν μπορούν να επικρατούν ταυτόχρονα και οι δυο αλήθειες καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησης/συζήτησής τους

άλλο αν νευριάσουν και αποχωρήσει ο ένας ή γίνει αποδεκτή η αλήθεια του ενός δια της βίας ή με την πειθώ..


Συμφωνώ

Επομένως στο ερώτημα του Χόλοου: "...Τι γίνεται όταν δυο ιδιοτυπίες συναντιούνται;" η απάντηση είναι αυτή που λες: "...δεν μπορούν να επικρατούν ταυτόχρονα και οι δυο αλήθειες καθ' όλη τη διάρκεια της συνάντησης... αλλά, ...γίνει αποδεκτή η αλήθεια του ενός δια της βίας ή με την πειθώ..."

Εάν κάποιος αποχωρήσει για οποιονδήποτε λόγο, τότε δεν υπάρχει η αναγκαία συνθήκη: "...δυο ιδιοτυπίες συναντιούνται..." επομένως δεν τίθεται και το ερώτημα.

Ελπίζω ο Χόλοου να πήρε την απάντηση που ζητούσε...

Αν αυτή δεν ήταν προφανής.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1100 1789 1900 190cm 1917 1939 1940 1944 1965 1967 1968 1978 1980 2008 Α. Σβιατόγκορ/А. Святогор αγάπη Αγγλία Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αθήνα Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος ο Μέγας Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης Καλοφωλιάς Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Άλμπρεχτ Ντύρερ/Albrecht Duhrer Άλντους Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλταμίρα Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριδίνηση αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι Αφρική Β.Α. Μότσαρτ/W.A/ Mozart Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενετιά Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλλία Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκαίτε/Goethe Γκέοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελβετία Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Ηλιοπούλου Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντσο Τραβέρσο/Enzo Traverso εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνστ Μπλοχ/Ernst Bloch ΕΣΣΔ Ετιέν Ντε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ.-Π. Βουαγιέ/J.-P. Voyer Ζ.-Π. Ντιτέιγ/J.-P. Duteuil Ζ.-Π. Σαρτρ/J.-P. Sartre Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Μπωντριγιάρ/Jean Baudrillard Ζαν-Ζακ Ρουσσώ/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν-Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαπατίστας Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauve Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζύγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζυλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζυλ Ντωβέ/Gilles Dauvé ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος Θατσερήγκαν/Thatchereagan θέαμα/spectacle Θένια Κουτρουμπή Θεολόγος Βοσταντζόγλου Θεός Θεοφάνης Μελάς Θεσσαλονίκη Θήοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Ι.Θ. Κακριδής Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Σμιτ/Karl Schmidt Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος ο Μέγας Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κεν Λόουτς/Ken Loach Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κίνα Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλωντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κόρα Ντάιαμοντ/Cora Diamond Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βίτγκενσταϊν/L. Wittgenstein Λα Μετρί/ La Mettrie Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστές/Lettristes Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford. οικονομία λογική Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Βύρων/Lord Byron Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουΐ ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουσιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορι Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτζορι Ρόουλινγκ/Marjorie Rowling Μάρτιν Λούθερ Κινγκ/M.L. King Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάιντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μελούνα Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Θεοδοσίου Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Πικολί/Michel Piccoli Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault ΜισέλΤουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Θερβάντες/Miguel Cervantes Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni Μόρις Ντρούρι/Maurice Drury μουσική Μουσταφά Καγιάτι/Mustafa Khayati μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιόρκ Γκουμνστότερ/Björk Guðmundsdóttir Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπριζίτ Μπαρντό/Brigitte Bardot μυστικισμός Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Α. Μπερντγιάεφ/ Н/ А. Бердя́ев Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί Νέα Ζηλανδία νεοφιλελευθερισμός Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias νους Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντ. Χάνκοκ/D. Hancock Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουίντς/Peter Winch Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Μανάν/Pierre Manent Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προαίρεση προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ρας Ρίις/Rush Rhees Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέυμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Μπράουνινγκ/Robert Browning Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Ρέντφορντ/Robert Redford Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ρωσία Σαίξπηρ/Shakespeare Σαν Φρανσίσκο Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard Σέσιλ ντε Μιλ/Cecil DeMille σθένος Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστική Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ΤΒΧΣ Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Ρ. Σάουλ/J. R. Saul Τζ. Στ. Μιλλ/J. St. Mill Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζένια Σενμπάουμσφελντ/G. Schönbaumsfeld Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζον Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φ. Κέννεντυ Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζον Ώστιν/John Austin Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζουζέπε Πίνοτ-Γκαλίτσιο/Giuseppe Pinot-Gallizio Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ρηντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία Τρανσχιουμανισμός Τριλεκτική Μέθοδος Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φρανσουά-Μαρί Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρήντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρήντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρίκη Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φώτης Τερζάκης Χ. Λ. Μπόρχες/J. L. Borges Χ. Μ. Εντσενσμπέργκερ/H. M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χάρυ Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Χάρυ Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χένρικ Ίψεν/H. Ibsen Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χουάλ Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος Χριστός χρόνος ψυχή ωφελιμισμός Bar Beduin beton7 BHL Biennale Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa Gaston Bachelard/Γκαστόν Μπασλάρ Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards lifestyle Malaguena media memento mori Miles Davis Monty Python Muppet Show nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Renty robe de chambre Salon De Vortex Scott Asheton Serajevomag sexbox Svetlana Alexievits/Σβετλάνα Αλεξίεβιτς Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal wobblies Zabriskie Point Zoviets