09 Μαρτίου 2011

Η πλάνη της Τεχνικής | βίντεο με τον Ζακ Ελλύλ

Τώρα μπορείτε να το απολαύσετε με ελληνικούς υπότιτλους, εδώ!




απαραίτητο να δείτε και τα υπόλοιπα
2ο, 3ο, 4ο, 5ο, και 6ο


26 σχόλια:

HollowSky είπε...

Σπουδαίος! Μπράβο Ιζι που τον ανέβασες. Το καθένα από τα 6 αυτά βιντεάκια διαφωτίζει καλύτερα το θέμα του - και μ' αρέσουν πολύ αυτά που λέει στο 6ο κλείνοντας την ομιλία.

ΚΟΥΙΖΖΖΖΖΖ:

Σε ένα από τα 6 αυτά βίντεο ακούγεται ένα ελληνικό τραγούδι! Ποιό είναι;

Ανώνυμος είπε...

Πως θα γινόταν να βάλετε ελληνικους υπότιτλους;

Νίκος είπε...

ΦΟΒΕΡΟ!
Ξέρει κανένας τίποτα για αυτη την εξέγερση της νεολαίας στη Στοκχόλμη το 1953 που αναφέρει;
Απίστευτος ο τύπος!!!
Ευχαριστώ για το ποστάρισμα.

Ανώνυμος είπε...

Για την ερωτησή σου Νικο υπάρχει μια απάντηση εδώ

http://ask.metafilter.com/159311/Swedish-youth-riots-on-a-New-Years-in-1953

izi είπε...

Φοβερός!
"μέσα" είμαστε hollow.

Ένα σημαντικό ζήτημα και σήμερα -και πάντα επίκαιρο,είναι ο συσχετισμός ελευθερίας και ευθύνης.

Ανώνυμος είπε...

Φοβερό.
Hollowsky για το κουίζ:

http://www.youtube.com/watch?v=s9PWRCfv01A

Έχω δει μέχρι το τρία και είναι πολύ ενδιαφέρον,αξίζει να τα βλέπει κανείς πολλές φορές.Να είστε καλά.

Δημήτρης Μ. είπε...

"Φοβερό" ο ένας "φοβερό" ο άλλος, έκατσα και το είδα.
Ε είναι Φοβερό ρε παιδιά ναι.

Να υψώσουμε το ανάστημα μας σαν άνθρωποι,σαν πολίτες,σαν εργάτες.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από την φάκα που είμαστε πιασμένοι.
Να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αντιστοιχεί, να προσπαθήσουμε, να είμαστε αλληλέγγυοι ενωμένοι και να δώσουμε ένα παράδειγμα τώρα!
Να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση προς όφελος όσο μπορούμε περισσότερων συνανθρώπων μας.
Να βάλουμε το κεφάλαιο και την κερδοσκοπία στο περιθώριο της Ιστορίας. Να απλοποιήσουμε το Τεχνικό σύστημα συντρίβοντας το κάτω από την δικαιοσύνη και την ανθρωπιά.

Μπράβο για το ποστάρισμα

HollowSky είπε...

@ Anonymous των 9:33',

σωστός! Αυτό είναι το τραγούδι! Τώρα, αν είναι διασκευή του, αν κάτι άλλο, δεν το ξέρω, πάντως το δικό του μουσικό θέμα ακούγεται.

@ Δημήτρη Μ. + all,

ναι! Ο Ελλύλ μάς αρέσει κι έχουμε και σε άλλες αναρτήσεις αναφερθεί σε αυτόν. Είναι από αυτούς που πρέπει να έχει υπόψη του σοβαρά όποιος θέλει ν' αλλάξει κάτι στα πράγματα.

Υ.Γ. Να πω ότι η μετάφρασή μου του "Τεχνικού Συστήματος" του Ελλύλ, που έχει ολοκληρωθεί εδώ και 3 χρόνια, βρήκε οριστικά εκδότη! Λίγη υπομονή ακόμα.

Δημήτρης Μ. είπε...

Αναμένω με αγωνία.
Γνωρίζω το έργο του Ελλυλ.
Είναι ο φύλακας άγγελος της αναρχικής αλήθειας.
Από τους τελευταίους συνεπείς και συγχρόνως ευφυείς αναρχικούς.
Και το ότι ασχολήθηκε με την θεολογία και τον χριστιανισμό δεν με χαλάει καθόλου. Αντίθετα μπολιάζεις και την σκέψη σου.Κάποιοι θα πουν πως την ναρκώνεις. Διαφωνώ όταν μιλάμε για πνευματικούς ανθρώπους αυτού του εύρους.Το αναρχικό κίνημα(και όχι μόνο) θα κέρδιζε πολλά αν ο δογματισμός του δεν απέκλειε ανθρώπους(μαζί με τις ιδέες τους) σαν αυτόν.
Ο Ελλύλ είναι μοναδική περίπτωση Συνδυάζει τον διαλεκτικό υλισμό τον ανθρωπισμό και συγχρόνως την έντονη κριτική και τον σκεπτικισμό απέναντι στην έννοια της πρόοδου.
Αξίζει και να μελετηθεί και να συζητηθεί.

HollowSky είπε...

@ Δημήτρη, συμφωνώ απόλυτα!

Γιάννης είπε...

ενδιαφέρον το θέμα και δεν έχασα το χρόνο βλέποντάς το, αλλά δεν καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό.

τα παραδείγματα με τα γιώταχί που φέρνει είναι περιπτωσιολογία έσχατων περιπτώσεων: ι.χ. αντί τραίνα και μ.μ. μεταφοράς. Τρία εκατομμύρια παριζιάνοι πηγαίνουν στο ίδιο μέρος με αμάξι = γίνεται χαμός στις μεσογειακές ακτές. Κι αν αποφάσιζαν να πάνε 3 εκατομμύρια με τα πόδια (=χωρίς τεχνολογία) στην ίδια, πλησιέστερη στο παρίσι ακτή;

έπειτα αυτός ο χαρακτηρισμός περί μάζας είναι ελιτιστικός. Δυστυχώς είναι τόσα πολλά δισεκατομμύρια οι τουρίστες και τόσα εκατομμύρια οι παριζιάνοι ώστε η ατομικότητα διασώζεται μόνο με έναν πόλεμο.

μετά αυτή η ενόχλησή του με την πολλαπλότητα των υπευθύνων ειδικά στη σημερινή εποχή. Είναι η πολλαπλότητα σύγχρονο φαινόμενο, και τον ενοχλεί, ή είναι απλώς ότι η σοβαρότητα-μέγεθος μιας κατασκευής εμπεριέχει μεγαλύτερο κίνδυνο από το σκάλισμα ενός αγάλματος; Και ποια θα ήταν η λύση; Να υφίστανται τεχνικά έργα μεγέθους τέτοιου που να επιτρέπει την πραγμάτωσή τους από ένα και μόνο άτομο;

Πάλι το επιχείρημα κατά της εξειδίκευσης είναι ένα ακραίο παράδειγμα, με τους Ναζί. Στα μη ακραία παραδείγματα ισχύει το ίδιο; Είναι και εκεί βλακώδης η εξειδίκευση;


Αυτά για το 1ο

Γιάννης είπε...

Δεν καταλαβαίνω γιατί η διαφορά σύγχρονης και παλαιάς τεχνολογίας είναι ότι η παλαιά είχε ένα συγκεκριμένο σκοπό, π.χ. ένα άγαλμα, ενώ ότι η σύγχρονη έχει το στοιχείο της υπερβολής. Το ισοζύγιο «μερική αποτελεσματικότητα»-«σταθερότητα» ποια διαφορά έχει από το ισοζύγιο «πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα-αστάθεια»;

Μετά αντιλαμβάνεται μονόπλευρα την σχέση αποικιοκρατών δυτικών και του υπόλοιπου κόσμου. Δεν είναι ψέμα ότι οι πρώτοι έβλεπαν τους δεύτερους ως σχεδόν μη ανθρώπους, είναι λάθος όμως να νομίζουμε ότι οι δεύτεροι δεν έβλεπαν συχνά τους πρώτους ως τροφή ή ως δούλους ή ως μη ανθρώπους. Δεν είναι θέμα ηθικής ανωτερότητας, είναι θέμα δύναμης, που η τεχνολογία καθενός του παρείχε. Όση δύναμη είχαν οι Ίνκας, τόσο κατάφεραν να ανθρωποθυσιάζουν και να υποδουλώνουν. Αναλογικά και οι Δυτικοί το ίδιο, σε άλλη κλίμακα λόγω της τεχνολογίας τους.

Μετά λέει ότι με όλα αυτά καταστράφηκε η συνειδητοποίηση κάποιων ερωτημάτων, όπως το νόημα της ζωής και η προέλευσή μας. Είναι βολικό να λέμε μηδενιστή όποιον νοηματοδοτεί αλλιώτικα κάποια ερωτήματα ή όποιον απαντά διαφορετικά σε αυτά.
Ούτε η καταστροφή των ιθαγενών κοσμοεικόνων από κάποιον κατακτητή είναι ειδικά δυτικό χαρακτηριστικό. Δυτική τεχνολογία είχαν οι Άραβες του 650μΧ όταν εξαπλώθηκαν από το Αφγανιστάν ώς την Ισπανία και εξαφάνισαν την προηγούμενη κυρίαρχη κοσμοθεώρηση;

Πολλή ενοχοποίηση.

Δεν είναι η τεχνολογία αυτή που κατέστρεψε ό,τι θεωρούσαν ώς τώρα οι άνθρωποι ιερό. Είναι η χρήση της.

Αυτά για το β’ μέρος

Γιάννης είπε...

Δεν είναι σωστό ότι στο παρελθόν κάθε τι το ιερό απέρρεε από τη φύση. Αυτό ισχύει για μερικούς, όχι όλους τους παλαιούς πολιτισμούς.

Δεν καταλαβαίνω τα παραδείγματά του, που αποδεικνύουν ότι η τεχνολογία είναι το Ιερό. Ο θόρυβος για το κάψιμο ενός αμαξιού σε μια διαδήλωση δεν οφείλεται στο ότι η τεχνολογία είναι το Ιερό, αλλά ότι το αμάξι κοστίζει πολλά και κυρίως ότι ως συνήθως καίγονται τα αμάξια των τυχαίων κι όχι των υπευθύνων.

Το ζήτημα κόστους- ωφέλειας δεν είναι τόσο απλό. Αν τα εκατομμύρια Γερμανών ήταν ηλίθιοι, τα εκατομμύρια Ιταλών, Ισπανών, Σοβιετικών ήταν ηλίθιοι ώστε να μην μπορούν να κάνουν μια εκ των υστέρων απλή εκτίμηση, αν ο Χάιντεγκερ ήταν ηλίθιος και δεν εκτίμησε σωστά το κόστος για τα οφέλη, τότε οι εκτιμήσεις είναι δυσκολότερες από ό,τι λέει ο Ελίλ και τα κριτήρια διαφορετικά. Το 1933 τα κριτήρια δεν ήταν η αστική δημοκρατία ούτε το, απίστευτο τότε Άουσβιτς, ήταν η δουλειά και να φαν τα παιδιά σου.

Στις παραδοσιακές κοινωνίες η τάξη των πραγμάτων δεν αλλάζει. Αυτό όμως δεν αφορά μόνο στην τεχνολογία, αφορά στα πάντα. Αυτό είναι το κόστος-ωφέλεια που έχουν.

Η παραδοσιακή σοφία που επαινεί συνεπάγεται εκτός άλλων τον γυναικωνίτη και την κλειτοριδεκτομή, τη φεουδαρχία, τη δουλεία, την θεολογικά καθορισμένη κόμμωση και άλλα.

Δεν είναι η τεχνολογία αυτή που μας αναγκάζει να ζούμε ολοένα και γρηγορότερα. Είναι η ασυμφωνία των ανταγωνιζόμενων. Εάν υπήρχε π.χ. πολιτική ρύθμιση, τότε δε θα υπήρχε θέμα.

Ούτε η διάκριση του είδους της αντίδρασης, άμεση και έπειτα από περίσκεψη, ισχύει. Ο εθιμικός, δηλαδή ο δίχως δεύτερη σκέψη, τρόπος αντίδρασης δεν διαφέρει από τον νεωτερικό-ταχύτατο.

Αυτό με την μη πλήρη χρήση της τεχνολογίας από τους ανθρώπους ενδεχομένως συμπληρώνει ό,τι έλεγα για το β’ μέρος για την κακή/καλή χρήση της. Το ζήτημα είναι ότι αν οι Ν-1 αποφασίσουν να κάνουν τέτοιου είδους χρήση, δεν είναι απαραίτητο ότι έτσι θα σκεφτεί και ο Ν. Τέτοια «εκκαθολίκευση» όμως της απόφασης για μη πλήρη χρήση είναι αδύνατη. Το ίδιο ισχύει και για την ισχύ. Τελικά για να εμποδίσεις τον επίδοξο ισχυρό να δράσει σύμφωνα με την ισχύ του πρέπει να χρησιμοποιήσεις την ισχύ σου ή να γίνεις ισχυρός. Πρέπει να γίνεις αυτό το οποίο θέλεις να αποτρέψεις να γίνεται.

η αντίθεση μεταξύ ηθικά σκεπτόμενων ανθρώπων και επιστημόνων αποσιωπά ότι οι επιστήμονες δεν είναι η πολιτική εξουσία.

Ειδικά η αντίθεση μεταξύ τεχνολογίας ή καλύτερα επιστήμης και ελευθερίας είναι λανθασμένη. Μόνο και μόνο γιατί ο επιστήμονας επιλέγει το αντικείμενο της επιστήμης του, το ειδικό θέμα της έρευνάς του. Οι ηθικές κρίσεις δεν είναι λιγότερο ανελεύθερες από τους επιστημονικούς περιορισμούς.

Αυτά για το Γ’ μέρος

Γιάννης είπε...

Η συσχέτιση δυστυχίας και επιστήμης-τεχνολογίας τι να σημαίνει άραγε;

Πώς κρίνει πότε και πού είναι ευτυχισμένος ο άνθρωπος, στα χωριά ή στις σύγχρονες πόλεις; Από πότε είναι η λόξα και η ευτυχία ζήτημα αντικειμενικό;

Αν ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος να ζει στη φύση, γιατί δεν αναρωτιέται για το ισοζύγιο κόστος-ωφέλεια του να πάνε 7 δισεκατομμύρια στη φύση και στα χωριά;

Επίσης η αναφορά στη φύση κάποτε ξεπερνά τα όριά της. Αφύσικο περιβάλλον είναι οι πόλεις. Ωραία. Δεν είναι αφύσικα και τα ρούχα, τα παπούτσια, τα ψαλίδια, το σαπούνι;


Το ότι οι φοιτητές-επαναστάτες χωρίς σκοπό ήθελαν κάτι άλλο εκτός από την κατανάλωση και την τεχνολογία δεν σημαίνει ότι δίχως κατανάλωση και τεχνολογία θα ήταν καλύτεροι

Η αντιπαράθεση ανεξαρτησίας και τεχνολογίας σημαίνει ότι πριν από την τεχνολογική εποχή υπήρχε ανεξαρτησία; Κι αν όχι, τότε τι μπορεί άλλο να σημαίνει εκτός από ότι η αντιπαράθεση είναι λανθασμένη;
Δηλαδή οι διαφημίσεις και τα ΜΜΕ τι διαφορετικό κάνουν από ό,τι οι παλιότεροι διαμορφωτές της κοινής γνώμης; Δεν πλάθουν συνειδήσεις; Ή άφηναν ελεύθερο το ποίμνιο;

«είμαστε όλοι υπεύθυνοι, στον ίδιο βαθμό». Ναι, χειρότερα κι από το παγκαλικό: μαζί τα φάγαμε.

Αυτά για το Δ’ μέρος


Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να φανταστεί είναι όταν συνειδητοποιούμε ό,τι καθορίζει τη ζωή μας. Όχι όταν το αλλάζουμε ή αν μπορούμε να το αλλάξουμε. Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να έχει ένας δούλος είναι, λοιπόν, να συνειδητοποιήσει τη δουλεία του.

Αυτά για το Ε’ μέρος

izi είπε...

Γιάννη, το "Τεχνικό Σύστημα" απαντά "συστηματικά" σε όσα λογικα θέτεις.
Όπως πχ. ότι το "άσκοπο" δημιουργεί αμέσως ένα πεδίο "εκτός" συστήματος που υποχρεώνει το σύστημα σε αφομοιωτική τακτική οπότε δημιουργεί δυναμικό πεδίο προς ρήξη.
Ενδιαφέρον θα έχει να του ρίξεις μια ματιά σε συνδυασμό με την ανθολόγια των κειμένων της Καταστασιακής Διεθνούς.(Θα πεις ότι διαφημίζω τον Hollow που έχει μεταφράσει και επιμεληθεί και τα δύο. Όχι. Είναι σύμπτωση)
Ασκεί κριτική στους σημερινούς καταπιεστικούς μηχανισμούς και όχι σε αυτούς που επέβαλαν θρησκευτικά καθορισμένη κόμμωση.
Σε αυτούς έχει ασκηθεί δεόντως από τα θύματά τους.
Επίσης εγώ χρόνια νόμιζα ότι "συνειδητοποιώ την δουλεία" μου σημαίνει και ότι ξεκινώ μια προσπάθεια για να σπάσω τις αλυσίδες μου, εσύ τι εννοείς ως "συνειδητοποίηση της δουλείας"

Δημήτρης Μ. είπε...

Να συμπληρώσω ότι ο Ellul επισημαίνει αυτή την αδυνατότητα συνείδησης του σημερινού ανθρώπου.
Το στάδιο της νούκου-συνειδητοποίησης είναι ακριβώς αυτό που ο σκλάβος πιστεύει ότι είναι ελεύθερος και θα ξεγλιστρήσει από τις επερχόμενες παγίδες ενώ από καιρό του χουν φορέσει το κολάρο.
Πράγματι "ξεγλιστρά"!
Το σύστημα με διάφορα "καθρεφτάκια" φροντίζει να εντείνει αυτήν την πίστη, κυρίως με πολιτικό όπλο τον κοινοβουλευτισμό και τα αστικά-ρεφορμιστικά κόμματα.

HollowSky είπε...

Ούτε προφήτης να ήσουν Ίζι με τούτη την ανάρτηση!

Γιάννης είπε...

η κατάρα του ελλίλ έπιασε! ορίστε μας

Ανώνυμος είπε...

Ας ελπίσουμε τώρα να πιάσει και η ευχή του.

HollowSky είπε...

Ας ελπίσουμε τώρα να πιάσει και η ευχή του.

Αμήν Ανώνυμε!
Δηλαδή στο χέρι μας είναι.
Ή όσο είναι στο χέρι μας τελοσπάντων, ας μην το αφήσουμε σε ξένα χέρια ... που κατά το άσμα γίνονται μαχαίρια.

Ανώνυμος είπε...

http://tech.in.gr/news/article/?aid=1231099537

Σύλας Μάρνερ είπε...

Anonymous March 18, 2001, 11:49 AM

Στο φαινόμενο που μας εξέθεσες, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι εάν τεθούν αυτές οι σκέψεις των φανατικών του iPad 2 κωδικοποιούνταν στον σκληρό ενός μέτριας χωρητικότητας Vortex Power Lindis με compact (τι άλλο) μικροεπεξεργαστή Spectra S510 (προσοχή στις κινέζικες-ναμέζικες απομιμήσεις!), τότε δεν υπάρχουν πολλές αμφιβολίες ότι τα flex-woosers των συσκευών τους, που εξακολουθούν να αποκαλούν (άκου λέει) "εγκεφαλικά κύτταρα", θα αποδειχτούν αρκετά εύθραυστα για να αντέξουν την απαιτούμενη fuzzy-notion functinalization.

Φαντάσου δηλαδή τι θα γίνει ειδικά στην εποχή συγκομιδής των πυγολαμπίδων, που διανύουμε παραδοσιακά από τις 29 Απριλίου.

Κάποιοι αδαείς έχουν πει πως θα μπορούσε να υπάρξει, αν όχι λύση, πάντως διέξοδος με τη ήπια (χα!) χρησιμοποίηση του χειριστηρίου RoughTr-SC σε εφαρμογή (εννοείται!) Wooser Flow ... αρκεί μόλις πατάς enter να πληκτρολογείς css formal assets κάτω δεξιά.

Όμως, ακόμα κι αν ίσχυε αυτό, αυτοί οι εξυπνάκηδες ξεχνάνε πως πάντοτε μαζεύουμε τις πυγολαμπίδες μας τελευταία στιγμή (κλασικό ελληνικό σύμπτωμα). Έτσι η Terkel πρόσβαση στα R-Flex και T-Flex του Buster 567 χάνει τρομερά πολύ σε ευκρίνεια (μιλώ εκ πείρας), γι' αυτό και όλη αυτή η γκρίνια στα ελληνικά ιστολόγια σχετικά με τις παραμέτρους των Media Corporate Offensers.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΜΩΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΑ PIVOT-SPINERS! Τυπική δικιολογία...

Το όλο θέμα αποτυπώνει συγκινητικά το δραματικό "Tikurilla North" του ξεχασμένου Winethorp Molina.

Υ.Γ. Κι επειδή κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, παρακαλώ να μην επαναληφθεί αυτό! Γιατί την επόμενη φορά, θα τον φωνάξω κι εγώ Τζέρεμι!

HollowSky είπε...

@ Σύλα,

καλά τα woosers κ.λπ., αυτά είναι γνωστά πράγματα. Ο Winthorp Molina ποιος είναι; ήταν;

Σύλας Μάρνερ είπε...

Hollowsky δεν ήταν Winthorp αλλά Winethorp. Θα σου άρεσε να σε πει κανείς Hollowspy;
Ο Winethorp Molina ((5/3/1963-17/8/1964) ήταν το όνομα της πειραματικής προσωπικότητας με την οποία η "οικαστικός" Debora T. Pellie προσπάθησε να σπάσει τα διαφυλικά στεγανά μεταξύ 3ης και
5ης μετά-ταυτότητας στο πεδίο Beckersmith. Δεν τα κατάφερε (εννοείται! εξαρχής δεν είχε υπολογίσει ότι το ρευστό Bechersmith θα απέκλειε τέτοιας δομής παραμορφώσεις των higgs σωματιδίων του) κι έτσι έμεινε παγιδευμένη σε μια "μέση
κατάσταση" (fluxus/non-fluxus) για περίπου 10 χρόνια. Για να το πω τελείως ωμά: σταμάτησε να ποτίζει τους αγαπημένους της ιβίσκους!!!

HollowSky είπε...

@ Σύλα,

ήταν δηλαδή κάτι σαν πρωτο-βιορομπότ, σωστά; Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.

Ανώνυμος είπε...

Πρέπει οπωσδήποτε να βάλετε στο βίντεο αυτό ελληνικούς υπότιτλους.
Αξίζει να διαδοθεί πλατιά!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1100 1789 1900 190cm 1917 1939 1940 1944 1965 1967 1968 1978 1980 2008 Α. Σβιατόγκορ/А. Святогор Αγγλία Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αθήνα Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος ο Μέγας Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης Καλοφωλιάς Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Άλμπρεχτ Ντύρερ/Albrecht Duhrer Άλντους Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλταμίρα Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριδίνηση αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι Αφρική Β.Α. Μότσαρτ/W.A/ Mozart Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενετιά Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλλία Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκαίτε/Goethe Γκέοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελβετία Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Ηλιοπούλου Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντσο Τραβέρσο/Enzo Traverso εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνστ Μπλοχ/Ernst Bloch ΕΣΣΔ Ετιέν Ντε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ.-Π. Βουαγιέ/J.-P. Voyer Ζ.-Π. Ντιτέιγ/J.-P. Duteuil Ζ.-Π. Σαρτρ/J.-P. Sartre Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Μπωντριγιάρ/Jean Baudrillard Ζαν-Ζακ Ρουσσώ/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν-Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαπατίστας Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauve Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζύγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζυλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζυλ Ντωβέ/Gilles Dauvé ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος Θατσερήγκαν/Thatchereagan θέαμα/spectacle Θένια Κουτρουμπή Θεολόγος Βοσταντζόγλου Θεός Θεοφάνης Μελάς Θεσσαλονίκη Θήοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Ι.Θ. Κακριδής Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Σμιτ/Karl Schmidt Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος ο Μέγας Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κεν Λόουτς/Ken Loach Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κίνα Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλωντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κόρα Ντάιαμοντ/Cora Diamond Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βίτγκενσταϊν/L. Wittgenstein Λα Μετρί/ La Mettrie Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστές/Lettristes Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford. οικονομία λογική Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Βύρων/Lord Byron Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουΐ ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουσιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορι Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτζορι Ρόουλινγκ/Marjorie Rowling Μάρτιν Λούθερ Κινγκ/M.L. King Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάιντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μελούνα Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Θεοδοσίου Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Πικολί/Michel Piccoli Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault ΜισέλΤουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Θερβάντες/Miguel Cervantes Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni ΜΜΕ Μόρις Ντρούρι/Maurice Drury μουσική Μουσταφά Καγιάτι/Mustafa Khayati μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιόρκ Γκουμνστότερ/Björk Guðmundsdóttir Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπριζίτ Μπαρντό/Brigitte Bardot μυστικισμός Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Α. Μπερντγιάεφ/ Н/ А. Бердя́ев Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί Νέα Ζηλανδία νεοφιλελευθερισμός Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias νους Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντ. Χάνκοκ/D. Hancock Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουίντς/Peter Winch Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προαίρεση προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ρας Ρίις/Rush Rhees Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέυμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Μπράουνινγκ/Robert Browning Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Ρέντφορντ/Robert Redford Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ρωσία Σαίξπηρ/Shakespeare Σαν Φρανσίσκο Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard Σέσιλ ντε Μιλ/Cecil DeMille σθένος Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστική Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ΤΒΧΣ Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Ρ. Σάουλ/J. R. Saul Τζ. Στ. Μιλλ/J. St. Mill Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζένια Σενμπάουμσφελντ/G. Schönbaumsfeld Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζον Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φ. Κέννεντυ Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζον Ώστιν/John Austin Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζουζέπε Πίνοτ-Γκαλίτσιο/Giuseppe Pinot-Gallizio Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ρηντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία Τρανσχιουμανισμός Τριλεκτική Μέθοδος Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φρανσουά-Μαρί Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρήντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρήντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρίκη Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φώτης Τερζάκης Χ. Λ. Μπόρχες/J. L. Borges Χ. Μ. Εντσενσμπέργκερ/H. M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χάρυ Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Χάρυ Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χένρικ Ίψεν/H. Ibsen Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χουάλ Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος Χριστός χρόνος ψυχή ωφελιμισμός Bar Beduin beton7 BHL Biennale Bloomberg Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa Gaston Bachelard/Γκαστόν Μπασλάρ Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards La Tribune lifestyle Malaguena memento mori Miles Davis Monty Python Muppet Show nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Renty robe de chambre Salon De Vortex Scott Asheton Serajevomag sexbox socialmedia Svetlana Alexievits/Σβετλάνα Αλεξίεβιτς Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets