13 Ιανουαρίου 2012

Όταν τα πράγματα πάνε στραβά,... πάνε στραβά από μόνα τους



 

Η ίδια η λογική έχει γίνει καταπιεστική.
Η λατρεία της "αλήθειας" και των μεμονωμένων γεγονότων είναι ωμός φετιχισμός.
Το Γεγονός, με την αναγωγή του σε αυτόνομο είδωλο, είναι ένας απόλυτος τύραννος μπροστά στον οποίο η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να προσκυνήσει με βουβή λατρεία.
Η ασθένεια του φωτισμένου ανθρώπου είναι ότι αποδέχτηκε, με τρόπο εξ ολοκλήρου προληπτικό, την ανωτερότητα των γεγονότων απέναντι στις ιδέες.
Η ώθηση προς το θετικό είναι θανάσιμος πειρασμός για την κουλτούρα
Οι "θετικές αλήθειες" της επιστήμης και των επιστημονικών νόμων, αντί να εξυπηρετούν ανθρώπινους στόχους και επιθυμίες, έχουν γίνει δεσμωτήριο που φυλακίζει το μέλλον. Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος.
Οι παλιοί σκοταδισμοί του θρησκευτικού δόγματος και της κοινωνικής κάστας αντικαταστάθηκαν από έναν ακόμα τυραννικότερο σκοταδισμό της "ορθολογικής επιστημονικής αλήθειας".

Τζωρτζ Στάϊνερ, Στον Πύργο του Κυανοπώγωνα (1971) 
μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζας, εκδ. Scripta (2002)
Οι σημειώσεις που παραθέτει ο Στάϊνερ, με πλάγια, είναι από το εκτεταμένο δοκίμιο του Τιτο Περλίνι,
Αυτοκριτική της λογικής του Διαφωτισμού

Στο βίντεο
αριστερά: η πόλη του Πρίπιετ, φάντασμα μετά από το πυρηνικό ατύχημα στην Ουκρανία
δεξιά: ήρωες θυσιάζονται να σώσουν μια κατάσταση
για την οποία "δεν ευθύνεται κανείς".

Όπως έχει τονίσει ο Ζακ Ελλύλ και γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, στις κοινωνίες που κατατρώει το Τεχνικό Σύστημα  "κανείς δεν ευθύνεται" -  ούτε στο Τσερνομπίλ, ούτε στην Φουκοσίμα, ούτε στην Αλαμπάμα, ούτε στο Μέριλαντ, ούτε στην Πενσυλβάνια, ούτε πουθενά στον κόσμο που κάθε λίγο και λιγάκι επιβεβαιώνεται ο παραλογισμός της λογικής μας.



14 σχόλια:

aloga είπε...

"... Η ασθένεια του φωτισμένου ανθρώπου είναι ότι αποδέχτηκε, με τρόπο εξ ολοκλήρου προληπτικό, την ανωτερότητα των γεγονότων απέναντι στις ιδέες..."


Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια



Κατά τα αλλα ενδιαφέρον.
Σηκώνει συζήτηση


Αλλά και βέβαια το παραπάνω εδάφιο έρχεται σε αντίφαση με το: "...Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος..."

Όθεν
1. τι πάει να πει προληπτικό
2. τι γνωρίζει άραγε ο άνθρωπος από φώτιση;
3. Τα γεγονότα έχουν ή δεν έχουν αξία κατά την γνώμη του;


Βέβαια δεν περιμένω να υπερασπιστείς τον συγγραφέα... απλώς σκέψεις κάνω

izi είπε...

Γεια σου aloga.
Σιγουρα δεν θα μπορούσα να τον υπερασπιστώ.

Με το "...Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος..."
πάντως εννοεί ότι πάμε κατα διαόλου.

Σίγουρα αυτό εννοει ..με μια δόση ειρωνείας.

anonymous είπε...

«Θα’ λεγα μάλιστα πως ο εξοβελισμός της μαγείας έχει αυτός ο ίδιος το χαρακτήρα της μαγείας»

Ludwig Wittgenstein

«Η ζωή μου πιάστηκε σε έναν ιστό λογικής υφασμένο από έναν γιατρό για να αυξάνεσθε και πληθύνεσθε
υ/ημείς οι λογικοί»

Sarah Kane

«Η υπόσχεση του διαφωτισμού δεν τηρήθηκε. Οι βιβλιοθήκες, τα μουσεία, τα θέατρα, τα πανεπιστήμια μπορούν μια χαρά να ευδοκιμούν στη σκιά των στρατοπέδων συγκέντρωσης»

George Steiner

HollowSky είπε...

@ Αλογα,

τα δυο εδάφια δεν έρχονται σε αντίφαση, ίσα-ίσα. Στο δεύτερο, ο Στάινερ θέλει να πει με δικά του λόγια και πιο επικαιροποιημένο εκείνο που ήθελε να δείξει ο Μαρξ, όταν έλεγε σε κάποιες ψυχές ότι "η ιστορία δεν κάνει τίποτα` ο άνθρωπος κάνει την ιστορία... μόνο που δεν το ξέρει ότι την κάνει αυτός". Δείχνει δηλαδή μια αλλοτρίωση, το φετιχισμό των "γεγονότων", γι' αυτό και το συνδέει με τους σκοταδισμούς.

Σαν "φωτισμένο άνθρωπο" εννοεί τον άνθρωπο του ιστορικού Διαφωτισμού.

Ίσαμε εδώ μπορώ όχι ακριβώς να τον "υπερασπιστώ", αλλά να πω τι λέει... με την πιθανότητα λάθους που έχουμε όλοι οι θνητοί.

aloga είπε...

Αγαπητοί

Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις.
Είναι προφανώς δύσκολο να σχολιάσω ένα κομμάτι ξεκάρφωτο αν δεν γνωρίζω ολόκληρο το κείμενο.

Για παράδειγμα αδυνατώ να αντιληφθώ πώς μπορεί να λένε το ίδιο πράγμα, το:
"...την ιστορία ρυθμίζουν τα γεγονότα και όχι ο άνθρωπος..."
και το:
"... ο άνθρωπος κάνει την ιστορία... "

Αυτό το κατορθώνει ο Χολοσκάει.


Για μένα πάντως είναι προφανές ότι η ιστορία περιγράφει γεγονότα.
Τα γεγονότα όμως τα πραγματοποιεί ο άνθρωπος.
Άρα λογικά την ιστορία την γράφει ο άνθρωπος.

Έχω την εντύπωση ότι τέτοιου είδους κείμενα, λένε τελικά απλά πράγματα με πολυσύνθετο τρόπο και με ειδική ορολογία και έτσι δυσκολεύουν την προσέγγιση της ουσίας, την οποία καθιστούν δυσιάκριτη σκόπιμα ή μη.


Όσο για το συμπέρασμα του ΙΖΙ, ότι δηλαδή ο συγγραφέας εννοεί ότι πάμε κατά διαόλου, έχω να πω ότι, προφανώς, για το ότι πάμε κατά διαόλου δεν ευθύνεται η ιστορία αλλά τα μυαλά των ανθρώπων.
Εκεί λοιπόν ας αναζητηθεί και η λύση της αναστροφής του δρόμου ώστε να πάμε κατά θεού (;)

Βέβαια μια και το συλλογικό μυαλό είναι συνισταμένη όλων των ατομικών μυαλών, το πράγμα δυσκολεύει...


Αλλά διαβάζοντας και τον τίτλο, αντιλαμβάνομαι ότι ο ΙΖΙ προτείνει ότι ο άνθρωπος δεν φταίει για τίποτα ή τουλάχιστον το κείμενο προτείνει αυτό.
Σε αυτήν την περίπτωση καλούμεθα να αποδεχθούμε ότι είμαστε έρμαια της ιστορίας (!) και επομένως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα οπότε ...

Όθεν, μπλέξαμε (μπλέχτηκα).
Ποιός ο σκοπός της παρούσας ανάρτησης;

izi είπε...

aloga
Η κεντρική ιδέα της ανάρτησης αναλύεται πολύ καλά και εδώ [http://dangerfew.blogspot.com/2011/03/jacques-ellul-betrayal-by-technology.html] από τον Ελλύλ.

Με δύο λόγια αυτό που ήθελα να επισημάνω με την ανάρτηση είναι πως ο κόσμος "της προόδου" και του ορθολογισμού μπορεί μια χαρά να ευδοκιμεί στη σκιά των στρατοπέδων συγκέντρωσης» (η της πυρηνικής απειλής ή της στυγνής αστυνόμευσης κτλ.)όπως πολύ καίρια ο/η ανώνυμοι παρέθεσε την φράση που συμπυκνώνει και την ιδέα και του βιβλίου του Στάινερ.
Δεν περιπλέκει τα πράγματα αντίθετα.
Οι παλιοί σκοταδισμοί (εννοεί την ιδέα ενός Θεού επιστάτη/τιμωρού-που και πάλι αυτονομείται) αντικαταστάθηκαν από έναν ακόμα τυραννικότερο σκοταδισμό της "ορθολογικής επιστημονικής αλήθειας"
Είναι απόλυτα σαφές. Η θετική αλήθεια είναι και το αυτόνομο είδωλο που δημιουργεί την ιστορία χρησιμοποιώντας τον άνθρωπο.
Είναι ρητορική αντίφαση που ο Μαρξ λάτρευε να χρησιμοποιεί το "κάνω αλλά δεν το γνωρίζω ότι το κάνω"
Εννοεί ότι δεν έχω συνείδηση. (στον 19ο σχεδόν ταυτίζονταν οι δύο έννοιες γνώση/συνείδηση)
Σκέψου τον υπνωτισμένου, τον "δαιμονισμένο", τον παραπλανημένο, τον εθισμένο κτλ.
Σε κάθε περίπτωση ο φυσικός δράστης έχει ελαφρυντικό αν όχι μια καραμπινάτη απαλλαγή
Για σκέψου το αυτό στην κλίμακα της Ιστορίας!
Αυτό λοιπόν που εθίζει, υπνωτίζει, παραπλανά κτλ. είναι η "ορθολογική επιστημονική αλήθεια" και όπως βλέπεις και στο βίντεο, επιστρέφουμε στην εποχή των ηρώων.
Από την μια στιγμή στην άλλη.....

HollowSky είπε...

@ Αλογα,

έχεις απόλυτα δίκιο, είναι πάρα πολύ δύσκολο να σχολιάσει κανείς ένα κομμάτι ξεκάρφωτο χωρίς να γνωρίζει ολόκληρο το κείμενο.
Όταν όμως μπαίνει στον κόπο να το σχολιάσει, βοηθάει αρκετά το να το διαβάσει με επαγρύπηση και προσοχή, σαν να έβλεπε μια τίγρη μάλλον παρά ένα γατάκι.

Το κομμάτι λοιπόν δεν λέει ακριβώς "την ιστορία την κάνουν τα γεγονότα" αλλά λέει: "την ιστορία τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα [εντός εισαγωγικών] 'γεγονότα'".

Τι θέλει να πει όταν γράφει "αυτά τα 'γεγονότα'"; Σε ποιά γεγονότα αναφέρεται; Η ανάγνωση με προσοχή μας οδηγεί μερικές προτάσεις παραπάνω σ' αυτό το ξεκάρφωτο κομμάτι, όπου γράφει την εξής φράση:

"Η λατρεία της 'αλήθειας' και των μεμονωμένων γεγονότων είναι ωμός φετιχισμός. Το Γεγονός, με την αναγωγή του σε αυτόνομο είδωλο, είναι ένας απόλυτος τύραννος μπροστά στον οποίον η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο από το να προσκυνήσει με βουβή λατρεία".

Ώστε λοιπόν, όταν ο συγγραφέας αυτού του κομματιού γράφει "Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα 'γεγονότα'", εννοεί τα γεγονότα όπως τα ορίζει πιο πάνω. Γι'αυτό και συνεχίζει λέγοντας για "τυραννικότερο σκοταδισμό", κ.λπ.

Τώρα, μπορεί πράγματι να λέει με μπερδεμένο τρόπο κάτι το απλό. Αλλά μπορεί και όχι. Αυτό θα μπορέσουμε να το πούμε αν πρώτα καταλάβουμε τι θέλει να πει, ακούγοντάς τον προσεχτικά.

Όταν λοιπόν μιλάει για "λατρεία των μεμονωμένων γεγονότων", που είναι "ωμός φετιχισμός", και για "αναγωγή του γεγονότος σε αυτόνομο είδωλο", που "η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να προσκυνήσει", κι ότι αυτά είναι ένας "τυραννικός σκοταδισμός" ...

... σίγουρα ΔΕΝ εννοεί απλά και μόνο ότι ο άνθρωπος κάνει τα γεγονότα και την ιστορία, αλλά περιγράφει κάτι διαφορετικό: τον τρόπο με τον οποίο "μαγευτήκαμε" και πιστεύουμε πως την ιστορία την ρυθμίζουν τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος, με αποτέλεσμα να προσκυνάμε τα ειδωλοποιημένα αυτά "γεγονότα".

Δηλαδή λέει κάτι παρόμοιο με τη φράση "ο άνθρωπος κάνει την ιστορία μόνο που δεν το ξέρει ότι την κάνει αυτός", στο οποίο αναφέρθηκα με έμφαση στο κομμάτι με τα πλάγια.

Θα έλεγα, ότι υπάρχουν στ' αλήθεια φιλόσοφοι που πραγματικά λένε με μπερδεμένα λόγια απλά πράγματα και σου σπάνε τα καρύδια χωρίς λόγο. Μόνο που αν το πάρει κανείς αυτό σαν τον κανόνα, σαν κάτι που ισχύει για όλους τους φιλόσοφους, για κάθε φιλόσοφο εν γένει, τότε ίσως χάνει την ευκαιρία να γνωρίσει φιλοσόφους που δεν ανήκουν σ' αυτή την ατυχή κατηγορία.

Ζακ είπε...

Την πορεία της ιστορίας την ρυθμίζουν οι νόμοι της κοινωνική κίνησης, "τα γεγονότα όμως, είναι πεισματάρικα πράγματα, και θες, δεν θες είσαι υποχρεωμένος να τα υπολογίσεις", γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας".

HollowSky είπε...

@ Ζακ,

οι άνθρωποι δεν είναι μήλα που πέφτουν σε κεφάλια επιστημόνων άπαξ κι ωριμάσουν... Είναι πολλές φορές κομμάτι απρόβλεπτοι, πανάθεμά τους!

:-)

Ζακ είπε...

“οι άνθρωποι δεν είναι μήλα που πέφτουν σε κεφάλια επιστημόνων άπαξ κι ωριμάσουν... "

Λες; Μια, και οι επιστήμονες είναι κι αυτοί άνθρωποι, να είναι αυτός ο λόγος, που συνήθως “κτυπούν” τα κεφάλια τους;

“...Είναι πολλές φορές κομμάτι απρόβλεπτοι, πανάθεμά τους!” Έτσι είναι. Αυτό ήθελα να πω, λίγο - πολύ με τη φράση “γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας”

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο είπε...

@Zak
“γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας”
ναι, μαρξιστικά αυτό σημαίνει πως μόλις η πάλη των τάξεων λάβει τέλος οι ανθρωποι θα χρειάζονται στολή μπουκάλες και σκάφανδρο για να ζήσουν, οπου στις μπουκάλες που θα κουβαλούν στην πλάτη θα περιέχεται λίγη από την παλιά καλή αυτή πάλη σε υγρή μορφή και θα ρουφάνε καθε τόσο για να κρατηθούν στην ζωή...
Πολύ καλο Ζακ, πολύ καλό.

Ζακ είπε...

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο"

"ναι, μαρξιστικά αυτό σημαίνει πως μόλις η πάλη των τάξεων λάβει τέλος" Μ' αυτό τι θέλεις να πεις.
Ότι με την κατάργηση των τάξεων, ισχυρίστηκε ή ισχυρίζεται κανείς ότι τελειώνει ο δρόμος της ιστορίας;
Βγάζεις ένα αυθαίρετο συμπέρασμα από μια φράση, μόνο και μόνο, για να πεις της μπουρμπουλήθρες που έχεις στο μυαλό σου.Πρωτόγονε, ηρέμησε γιατί δεν σου βγαίνει.

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο είπε...

Μα κι εσύ μοντέρνε Ζακ, όλο φράση φράση το πας ρε παιδάκι μου. Μπουρμπουλήθρα τη μπουρμουλήθρα....

HollowSky είπε...

@ Ζακ,

ακριβώς! Γι' αυτό οι "επιστήμονες" των ... "νόμων της κοινωνικής κίνησης" χτυπάνε συνέχεια τα κεφάλια τους - και αναμεταξύ τους, ως γνωστόν από τις χιλιάδες διασπάσεις τους! -, μην καταφέροντας να προβλέψουν ούτε πότε θα ξεσπάσει η μεγάλη επανάσταση, ούτε καν εάν μια γενική βαβούρα, στα χρόνια που ζουν, είναι ή δεν είναι η μεγάλη επανάσταση.

Φαντάσου, αναλογικά, κάποιους άλλους επιστήμονες να έχουν συλλάβει π.χ. το νόμο της βαρύτητας, να έχουν εντοπίσει πειραματικά και διατυπώσει τις σχετικές με αυτόν παραμέτρους της μάζας και της ελκτικής κίνησης των σωμάτων και να μην καταφέρνουν να κάνουν απολύτως τίποτα με βάση όλα.

Υπάρχει ένα μπέρδεμα στους ψευτοεπιστήμονες της "κοινωνικής κίνησης". Αντιλαμβάνονται ότι εάν π.χ. κάποιος θέλει να συσσωρεύσει κεφάλαιο, ο κανόνας είναι να βγάζει οικονομικό κέρδος και να μην το μοιράζεται με την κοινωνία ... αλλά κάτι τους πιάνει και εξυψώνουν τον κανόνα σε νόμο και μάλιστα νόμο όόόόλης της "κοινωνικής κίνησης"!

Στο χώρο της επιστήμης κάτι τέτοιες υπερμεγεθύνσεις κάποιων ανακαλύψεων συμβαίνουν όταν κανείς θέλει να πάρει έξτρα τίτλους, ή έξτρα επιχορηγήσεις, ή και τα δυο!

:-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1100 1789 1900 190cm 1917 1939 1940 1944 1965 1967 1968 1978 1980 2008 Α. Σβιατόγκορ/А. Святогор Αγγλία Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αθήνα Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος ο Μέγας Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης Καλοφωλιάς Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Άλμπρεχτ Ντύρερ/Albrecht Duhrer Άλντους Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλταμίρα Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριδίνηση αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι Αφρική Β.Α. Μότσαρτ/W.A/ Mozart Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενετιά Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλλία Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκαίτε/Goethe Γκέοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελβετία Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Ηλιοπούλου Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντσο Τραβέρσο/Enzo Traverso εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνστ Μπλοχ/Ernst Bloch ΕΣΣΔ Ετιέν Ντε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ.-Π. Βουαγιέ/J.-P. Voyer Ζ.-Π. Ντιτέιγ/J.-P. Duteuil Ζ.-Π. Σαρτρ/J.-P. Sartre Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Μπωντριγιάρ/Jean Baudrillard Ζαν-Ζακ Ρουσσώ/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν-Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαπατίστας Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauve Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζύγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζυλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζυλ Ντωβέ/Gilles Dauvé ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος Θατσερήγκαν/Thatchereagan θέαμα/spectacle Θένια Κουτρουμπή Θεολόγος Βοσταντζόγλου Θεός Θεοφάνης Μελάς Θεσσαλονίκη Θήοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Ι.Θ. Κακριδής Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Σμιτ/Karl Schmidt Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος ο Μέγας Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κεν Λόουτς/Ken Loach Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κίνα Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλωντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κόρα Ντάιαμοντ/Cora Diamond Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βίτγκενσταϊν/L. Wittgenstein Λα Μετρί/ La Mettrie Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστές/Lettristes Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford. οικονομία λογική Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Βύρων/Lord Byron Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουΐ ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουσιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορι Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτζορι Ρόουλινγκ/Marjorie Rowling Μάρτιν Λούθερ Κινγκ/M.L. King Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάιντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μελούνα Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Θεοδοσίου Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Πικολί/Michel Piccoli Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault ΜισέλΤουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Θερβάντες/Miguel Cervantes Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni ΜΜΕ Μόρις Ντρούρι/Maurice Drury μουσική Μουσταφά Καγιάτι/Mustafa Khayati μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιόρκ Γκουμνστότερ/Björk Guðmundsdóttir Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπριζίτ Μπαρντό/Brigitte Bardot μυστικισμός Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Α. Μπερντγιάεφ/ Н/ А. Бердя́ев Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί Νέα Ζηλανδία νεοφιλελευθερισμός Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias νους Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντ. Χάνκοκ/D. Hancock Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουίντς/Peter Winch Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προαίρεση προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ρας Ρίις/Rush Rhees Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέυμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Μπράουνινγκ/Robert Browning Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Ρέντφορντ/Robert Redford Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ρωσία Σαίξπηρ/Shakespeare Σαν Φρανσίσκο Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard Σέσιλ ντε Μιλ/Cecil DeMille σθένος Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστική Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ΤΒΧΣ Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Ρ. Σάουλ/J. R. Saul Τζ. Στ. Μιλλ/J. St. Mill Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζένια Σενμπάουμσφελντ/G. Schönbaumsfeld Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζον Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φ. Κέννεντυ Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζον Ώστιν/John Austin Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζουζέπε Πίνοτ-Γκαλίτσιο/Giuseppe Pinot-Gallizio Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ρηντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία Τρανσχιουμανισμός Τριλεκτική Μέθοδος Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φρανσουά-Μαρί Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρήντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρήντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρίκη Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φώτης Τερζάκης Χ. Λ. Μπόρχες/J. L. Borges Χ. Μ. Εντσενσμπέργκερ/H. M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χάρυ Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Χάρυ Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χένρικ Ίψεν/H. Ibsen Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χουάλ Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος Χριστός χρόνος ψυχή ωφελιμισμός Bar Beduin beton7 BHL Biennale Bloomberg Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa Gaston Bachelard/Γκαστόν Μπασλάρ Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards La Tribune lifestyle Malaguena memento mori Miles Davis Monty Python Muppet Show nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Renty robe de chambre Salon De Vortex Scott Asheton Serajevomag sexbox socialmedia Svetlana Alexievits/Σβετλάνα Αλεξίεβιτς Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets