09 Μαρτίου 2011

Η πλάνη της Τεχνικής | βίντεο με τον Ζακ Ελλύλ

Τώρα μπορείτε να το απολαύσετε με ελληνικούς υπότιτλους, εδώ!




απαραίτητο να δείτε και τα υπόλοιπα
2ο, 3ο, 4ο, 5ο, και 6ο


26 σχόλια:

hollowsky είπε...

Σπουδαίος! Μπράβο Ιζι που τον ανέβασες. Το καθένα από τα 6 αυτά βιντεάκια διαφωτίζει καλύτερα το θέμα του - και μ' αρέσουν πολύ αυτά που λέει στο 6ο κλείνοντας την ομιλία.

ΚΟΥΙΖΖΖΖΖΖ:

Σε ένα από τα 6 αυτά βίντεο ακούγεται ένα ελληνικό τραγούδι! Ποιό είναι;

Ανώνυμος είπε...

Πως θα γινόταν να βάλετε ελληνικους υπότιτλους;

Νίκος είπε...

ΦΟΒΕΡΟ!
Ξέρει κανένας τίποτα για αυτη την εξέγερση της νεολαίας στη Στοκχόλμη το 1953 που αναφέρει;
Απίστευτος ο τύπος!!!
Ευχαριστώ για το ποστάρισμα.

Ανώνυμος είπε...

Για την ερωτησή σου Νικο υπάρχει μια απάντηση εδώ

http://ask.metafilter.com/159311/Swedish-youth-riots-on-a-New-Years-in-1953

izi είπε...

Φοβερός!
"μέσα" είμαστε hollow.

Ένα σημαντικό ζήτημα και σήμερα -και πάντα επίκαιρο,είναι ο συσχετισμός ελευθερίας και ευθύνης.

Ανώνυμος είπε...

Φοβερό.
Hollowsky για το κουίζ:

http://www.youtube.com/watch?v=s9PWRCfv01A

Έχω δει μέχρι το τρία και είναι πολύ ενδιαφέρον,αξίζει να τα βλέπει κανείς πολλές φορές.Να είστε καλά.

Δημήτρης Μ. είπε...

"Φοβερό" ο ένας "φοβερό" ο άλλος, έκατσα και το είδα.
Ε είναι Φοβερό ρε παιδιά ναι.

Να υψώσουμε το ανάστημα μας σαν άνθρωποι,σαν πολίτες,σαν εργάτες.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε να ξεφύγουμε από την φάκα που είμαστε πιασμένοι.
Να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αντιστοιχεί, να προσπαθήσουμε, να είμαστε αλληλέγγυοι ενωμένοι και να δώσουμε ένα παράδειγμα τώρα!
Να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε την κατάσταση προς όφελος όσο μπορούμε περισσότερων συνανθρώπων μας.
Να βάλουμε το κεφάλαιο και την κερδοσκοπία στο περιθώριο της Ιστορίας. Να απλοποιήσουμε το Τεχνικό σύστημα συντρίβοντας το κάτω από την δικαιοσύνη και την ανθρωπιά.

Μπράβο για το ποστάρισμα

hollowsky είπε...

@ Anonymous των 9:33',

σωστός! Αυτό είναι το τραγούδι! Τώρα, αν είναι διασκευή του, αν κάτι άλλο, δεν το ξέρω, πάντως το δικό του μουσικό θέμα ακούγεται.

@ Δημήτρη Μ. + all,

ναι! Ο Ελλύλ μάς αρέσει κι έχουμε και σε άλλες αναρτήσεις αναφερθεί σε αυτόν. Είναι από αυτούς που πρέπει να έχει υπόψη του σοβαρά όποιος θέλει ν' αλλάξει κάτι στα πράγματα.

Υ.Γ. Να πω ότι η μετάφρασή μου του "Τεχνικού Συστήματος" του Ελλύλ, που έχει ολοκληρωθεί εδώ και 3 χρόνια, βρήκε οριστικά εκδότη! Λίγη υπομονή ακόμα.

Δημήτρης Μ. είπε...

Αναμένω με αγωνία.
Γνωρίζω το έργο του Ελλυλ.
Είναι ο φύλακας άγγελος της αναρχικής αλήθειας.
Από τους τελευταίους συνεπείς και συγχρόνως ευφυείς αναρχικούς.
Και το ότι ασχολήθηκε με την θεολογία και τον χριστιανισμό δεν με χαλάει καθόλου. Αντίθετα μπολιάζεις και την σκέψη σου.Κάποιοι θα πουν πως την ναρκώνεις. Διαφωνώ όταν μιλάμε για πνευματικούς ανθρώπους αυτού του εύρους.Το αναρχικό κίνημα(και όχι μόνο) θα κέρδιζε πολλά αν ο δογματισμός του δεν απέκλειε ανθρώπους(μαζί με τις ιδέες τους) σαν αυτόν.
Ο Ελλύλ είναι μοναδική περίπτωση Συνδυάζει τον διαλεκτικό υλισμό τον ανθρωπισμό και συγχρόνως την έντονη κριτική και τον σκεπτικισμό απέναντι στην έννοια της πρόοδου.
Αξίζει και να μελετηθεί και να συζητηθεί.

hollowsky είπε...

@ Δημήτρη, συμφωνώ απόλυτα!

Γιάννης είπε...

ενδιαφέρον το θέμα και δεν έχασα το χρόνο βλέποντάς το, αλλά δεν καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό.

τα παραδείγματα με τα γιώταχί που φέρνει είναι περιπτωσιολογία έσχατων περιπτώσεων: ι.χ. αντί τραίνα και μ.μ. μεταφοράς. Τρία εκατομμύρια παριζιάνοι πηγαίνουν στο ίδιο μέρος με αμάξι = γίνεται χαμός στις μεσογειακές ακτές. Κι αν αποφάσιζαν να πάνε 3 εκατομμύρια με τα πόδια (=χωρίς τεχνολογία) στην ίδια, πλησιέστερη στο παρίσι ακτή;

έπειτα αυτός ο χαρακτηρισμός περί μάζας είναι ελιτιστικός. Δυστυχώς είναι τόσα πολλά δισεκατομμύρια οι τουρίστες και τόσα εκατομμύρια οι παριζιάνοι ώστε η ατομικότητα διασώζεται μόνο με έναν πόλεμο.

μετά αυτή η ενόχλησή του με την πολλαπλότητα των υπευθύνων ειδικά στη σημερινή εποχή. Είναι η πολλαπλότητα σύγχρονο φαινόμενο, και τον ενοχλεί, ή είναι απλώς ότι η σοβαρότητα-μέγεθος μιας κατασκευής εμπεριέχει μεγαλύτερο κίνδυνο από το σκάλισμα ενός αγάλματος; Και ποια θα ήταν η λύση; Να υφίστανται τεχνικά έργα μεγέθους τέτοιου που να επιτρέπει την πραγμάτωσή τους από ένα και μόνο άτομο;

Πάλι το επιχείρημα κατά της εξειδίκευσης είναι ένα ακραίο παράδειγμα, με τους Ναζί. Στα μη ακραία παραδείγματα ισχύει το ίδιο; Είναι και εκεί βλακώδης η εξειδίκευση;


Αυτά για το 1ο

Γιάννης είπε...

Δεν καταλαβαίνω γιατί η διαφορά σύγχρονης και παλαιάς τεχνολογίας είναι ότι η παλαιά είχε ένα συγκεκριμένο σκοπό, π.χ. ένα άγαλμα, ενώ ότι η σύγχρονη έχει το στοιχείο της υπερβολής. Το ισοζύγιο «μερική αποτελεσματικότητα»-«σταθερότητα» ποια διαφορά έχει από το ισοζύγιο «πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα-αστάθεια»;

Μετά αντιλαμβάνεται μονόπλευρα την σχέση αποικιοκρατών δυτικών και του υπόλοιπου κόσμου. Δεν είναι ψέμα ότι οι πρώτοι έβλεπαν τους δεύτερους ως σχεδόν μη ανθρώπους, είναι λάθος όμως να νομίζουμε ότι οι δεύτεροι δεν έβλεπαν συχνά τους πρώτους ως τροφή ή ως δούλους ή ως μη ανθρώπους. Δεν είναι θέμα ηθικής ανωτερότητας, είναι θέμα δύναμης, που η τεχνολογία καθενός του παρείχε. Όση δύναμη είχαν οι Ίνκας, τόσο κατάφεραν να ανθρωποθυσιάζουν και να υποδουλώνουν. Αναλογικά και οι Δυτικοί το ίδιο, σε άλλη κλίμακα λόγω της τεχνολογίας τους.

Μετά λέει ότι με όλα αυτά καταστράφηκε η συνειδητοποίηση κάποιων ερωτημάτων, όπως το νόημα της ζωής και η προέλευσή μας. Είναι βολικό να λέμε μηδενιστή όποιον νοηματοδοτεί αλλιώτικα κάποια ερωτήματα ή όποιον απαντά διαφορετικά σε αυτά.
Ούτε η καταστροφή των ιθαγενών κοσμοεικόνων από κάποιον κατακτητή είναι ειδικά δυτικό χαρακτηριστικό. Δυτική τεχνολογία είχαν οι Άραβες του 650μΧ όταν εξαπλώθηκαν από το Αφγανιστάν ώς την Ισπανία και εξαφάνισαν την προηγούμενη κυρίαρχη κοσμοθεώρηση;

Πολλή ενοχοποίηση.

Δεν είναι η τεχνολογία αυτή που κατέστρεψε ό,τι θεωρούσαν ώς τώρα οι άνθρωποι ιερό. Είναι η χρήση της.

Αυτά για το β’ μέρος

Γιάννης είπε...

Δεν είναι σωστό ότι στο παρελθόν κάθε τι το ιερό απέρρεε από τη φύση. Αυτό ισχύει για μερικούς, όχι όλους τους παλαιούς πολιτισμούς.

Δεν καταλαβαίνω τα παραδείγματά του, που αποδεικνύουν ότι η τεχνολογία είναι το Ιερό. Ο θόρυβος για το κάψιμο ενός αμαξιού σε μια διαδήλωση δεν οφείλεται στο ότι η τεχνολογία είναι το Ιερό, αλλά ότι το αμάξι κοστίζει πολλά και κυρίως ότι ως συνήθως καίγονται τα αμάξια των τυχαίων κι όχι των υπευθύνων.

Το ζήτημα κόστους- ωφέλειας δεν είναι τόσο απλό. Αν τα εκατομμύρια Γερμανών ήταν ηλίθιοι, τα εκατομμύρια Ιταλών, Ισπανών, Σοβιετικών ήταν ηλίθιοι ώστε να μην μπορούν να κάνουν μια εκ των υστέρων απλή εκτίμηση, αν ο Χάιντεγκερ ήταν ηλίθιος και δεν εκτίμησε σωστά το κόστος για τα οφέλη, τότε οι εκτιμήσεις είναι δυσκολότερες από ό,τι λέει ο Ελίλ και τα κριτήρια διαφορετικά. Το 1933 τα κριτήρια δεν ήταν η αστική δημοκρατία ούτε το, απίστευτο τότε Άουσβιτς, ήταν η δουλειά και να φαν τα παιδιά σου.

Στις παραδοσιακές κοινωνίες η τάξη των πραγμάτων δεν αλλάζει. Αυτό όμως δεν αφορά μόνο στην τεχνολογία, αφορά στα πάντα. Αυτό είναι το κόστος-ωφέλεια που έχουν.

Η παραδοσιακή σοφία που επαινεί συνεπάγεται εκτός άλλων τον γυναικωνίτη και την κλειτοριδεκτομή, τη φεουδαρχία, τη δουλεία, την θεολογικά καθορισμένη κόμμωση και άλλα.

Δεν είναι η τεχνολογία αυτή που μας αναγκάζει να ζούμε ολοένα και γρηγορότερα. Είναι η ασυμφωνία των ανταγωνιζόμενων. Εάν υπήρχε π.χ. πολιτική ρύθμιση, τότε δε θα υπήρχε θέμα.

Ούτε η διάκριση του είδους της αντίδρασης, άμεση και έπειτα από περίσκεψη, ισχύει. Ο εθιμικός, δηλαδή ο δίχως δεύτερη σκέψη, τρόπος αντίδρασης δεν διαφέρει από τον νεωτερικό-ταχύτατο.

Αυτό με την μη πλήρη χρήση της τεχνολογίας από τους ανθρώπους ενδεχομένως συμπληρώνει ό,τι έλεγα για το β’ μέρος για την κακή/καλή χρήση της. Το ζήτημα είναι ότι αν οι Ν-1 αποφασίσουν να κάνουν τέτοιου είδους χρήση, δεν είναι απαραίτητο ότι έτσι θα σκεφτεί και ο Ν. Τέτοια «εκκαθολίκευση» όμως της απόφασης για μη πλήρη χρήση είναι αδύνατη. Το ίδιο ισχύει και για την ισχύ. Τελικά για να εμποδίσεις τον επίδοξο ισχυρό να δράσει σύμφωνα με την ισχύ του πρέπει να χρησιμοποιήσεις την ισχύ σου ή να γίνεις ισχυρός. Πρέπει να γίνεις αυτό το οποίο θέλεις να αποτρέψεις να γίνεται.

η αντίθεση μεταξύ ηθικά σκεπτόμενων ανθρώπων και επιστημόνων αποσιωπά ότι οι επιστήμονες δεν είναι η πολιτική εξουσία.

Ειδικά η αντίθεση μεταξύ τεχνολογίας ή καλύτερα επιστήμης και ελευθερίας είναι λανθασμένη. Μόνο και μόνο γιατί ο επιστήμονας επιλέγει το αντικείμενο της επιστήμης του, το ειδικό θέμα της έρευνάς του. Οι ηθικές κρίσεις δεν είναι λιγότερο ανελεύθερες από τους επιστημονικούς περιορισμούς.

Αυτά για το Γ’ μέρος

Γιάννης είπε...

Η συσχέτιση δυστυχίας και επιστήμης-τεχνολογίας τι να σημαίνει άραγε;

Πώς κρίνει πότε και πού είναι ευτυχισμένος ο άνθρωπος, στα χωριά ή στις σύγχρονες πόλεις; Από πότε είναι η λόξα και η ευτυχία ζήτημα αντικειμενικό;

Αν ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος να ζει στη φύση, γιατί δεν αναρωτιέται για το ισοζύγιο κόστος-ωφέλεια του να πάνε 7 δισεκατομμύρια στη φύση και στα χωριά;

Επίσης η αναφορά στη φύση κάποτε ξεπερνά τα όριά της. Αφύσικο περιβάλλον είναι οι πόλεις. Ωραία. Δεν είναι αφύσικα και τα ρούχα, τα παπούτσια, τα ψαλίδια, το σαπούνι;


Το ότι οι φοιτητές-επαναστάτες χωρίς σκοπό ήθελαν κάτι άλλο εκτός από την κατανάλωση και την τεχνολογία δεν σημαίνει ότι δίχως κατανάλωση και τεχνολογία θα ήταν καλύτεροι

Η αντιπαράθεση ανεξαρτησίας και τεχνολογίας σημαίνει ότι πριν από την τεχνολογική εποχή υπήρχε ανεξαρτησία; Κι αν όχι, τότε τι μπορεί άλλο να σημαίνει εκτός από ότι η αντιπαράθεση είναι λανθασμένη;
Δηλαδή οι διαφημίσεις και τα ΜΜΕ τι διαφορετικό κάνουν από ό,τι οι παλιότεροι διαμορφωτές της κοινής γνώμης; Δεν πλάθουν συνειδήσεις; Ή άφηναν ελεύθερο το ποίμνιο;

«είμαστε όλοι υπεύθυνοι, στον ίδιο βαθμό». Ναι, χειρότερα κι από το παγκαλικό: μαζί τα φάγαμε.

Αυτά για το Δ’ μέρος


Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να φανταστεί είναι όταν συνειδητοποιούμε ό,τι καθορίζει τη ζωή μας. Όχι όταν το αλλάζουμε ή αν μπορούμε να το αλλάξουμε. Η μεγαλύτερη ελευθερία που μπορεί να έχει ένας δούλος είναι, λοιπόν, να συνειδητοποιήσει τη δουλεία του.

Αυτά για το Ε’ μέρος

izi είπε...

Γιάννη, το "Τεχνικό Σύστημα" απαντά "συστηματικά" σε όσα λογικα θέτεις.
Όπως πχ. ότι το "άσκοπο" δημιουργεί αμέσως ένα πεδίο "εκτός" συστήματος που υποχρεώνει το σύστημα σε αφομοιωτική τακτική οπότε δημιουργεί δυναμικό πεδίο προς ρήξη.
Ενδιαφέρον θα έχει να του ρίξεις μια ματιά σε συνδυασμό με την ανθολόγια των κειμένων της Καταστασιακής Διεθνούς.(Θα πεις ότι διαφημίζω τον Hollow που έχει μεταφράσει και επιμεληθεί και τα δύο. Όχι. Είναι σύμπτωση)
Ασκεί κριτική στους σημερινούς καταπιεστικούς μηχανισμούς και όχι σε αυτούς που επέβαλαν θρησκευτικά καθορισμένη κόμμωση.
Σε αυτούς έχει ασκηθεί δεόντως από τα θύματά τους.
Επίσης εγώ χρόνια νόμιζα ότι "συνειδητοποιώ την δουλεία" μου σημαίνει και ότι ξεκινώ μια προσπάθεια για να σπάσω τις αλυσίδες μου, εσύ τι εννοείς ως "συνειδητοποίηση της δουλείας"

Δημήτρης Μ. είπε...

Να συμπληρώσω ότι ο Ellul επισημαίνει αυτή την αδυνατότητα συνείδησης του σημερινού ανθρώπου.
Το στάδιο της νούκου-συνειδητοποίησης είναι ακριβώς αυτό που ο σκλάβος πιστεύει ότι είναι ελεύθερος και θα ξεγλιστρήσει από τις επερχόμενες παγίδες ενώ από καιρό του χουν φορέσει το κολάρο.
Πράγματι "ξεγλιστρά"!
Το σύστημα με διάφορα "καθρεφτάκια" φροντίζει να εντείνει αυτήν την πίστη, κυρίως με πολιτικό όπλο τον κοινοβουλευτισμό και τα αστικά-ρεφορμιστικά κόμματα.

hollowsky είπε...

Ούτε προφήτης να ήσουν Ίζι με τούτη την ανάρτηση!

Γιάννης είπε...

η κατάρα του ελλίλ έπιασε! ορίστε μας

Ανώνυμος είπε...

Ας ελπίσουμε τώρα να πιάσει και η ευχή του.

hollowsky είπε...

Ας ελπίσουμε τώρα να πιάσει και η ευχή του.

Αμήν Ανώνυμε!
Δηλαδή στο χέρι μας είναι.
Ή όσο είναι στο χέρι μας τελοσπάντων, ας μην το αφήσουμε σε ξένα χέρια ... που κατά το άσμα γίνονται μαχαίρια.

Ανώνυμος είπε...

http://tech.in.gr/news/article/?aid=1231099537

Σύλας Μάρνερ είπε...

Anonymous March 18, 2001, 11:49 AM

Στο φαινόμενο που μας εξέθεσες, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι εάν τεθούν αυτές οι σκέψεις των φανατικών του iPad 2 κωδικοποιούνταν στον σκληρό ενός μέτριας χωρητικότητας Vortex Power Lindis με compact (τι άλλο) μικροεπεξεργαστή Spectra S510 (προσοχή στις κινέζικες-ναμέζικες απομιμήσεις!), τότε δεν υπάρχουν πολλές αμφιβολίες ότι τα flex-woosers των συσκευών τους, που εξακολουθούν να αποκαλούν (άκου λέει) "εγκεφαλικά κύτταρα", θα αποδειχτούν αρκετά εύθραυστα για να αντέξουν την απαιτούμενη fuzzy-notion functinalization.

Φαντάσου δηλαδή τι θα γίνει ειδικά στην εποχή συγκομιδής των πυγολαμπίδων, που διανύουμε παραδοσιακά από τις 29 Απριλίου.

Κάποιοι αδαείς έχουν πει πως θα μπορούσε να υπάρξει, αν όχι λύση, πάντως διέξοδος με τη ήπια (χα!) χρησιμοποίηση του χειριστηρίου RoughTr-SC σε εφαρμογή (εννοείται!) Wooser Flow ... αρκεί μόλις πατάς enter να πληκτρολογείς css formal assets κάτω δεξιά.

Όμως, ακόμα κι αν ίσχυε αυτό, αυτοί οι εξυπνάκηδες ξεχνάνε πως πάντοτε μαζεύουμε τις πυγολαμπίδες μας τελευταία στιγμή (κλασικό ελληνικό σύμπτωμα). Έτσι η Terkel πρόσβαση στα R-Flex και T-Flex του Buster 567 χάνει τρομερά πολύ σε ευκρίνεια (μιλώ εκ πείρας), γι' αυτό και όλη αυτή η γκρίνια στα ελληνικά ιστολόγια σχετικά με τις παραμέτρους των Media Corporate Offensers.

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΜΩΣ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΑ PIVOT-SPINERS! Τυπική δικιολογία...

Το όλο θέμα αποτυπώνει συγκινητικά το δραματικό "Tikurilla North" του ξεχασμένου Winethorp Molina.

Υ.Γ. Κι επειδή κάποιος με φώναξε Σεμπάστιαν, παρακαλώ να μην επαναληφθεί αυτό! Γιατί την επόμενη φορά, θα τον φωνάξω κι εγώ Τζέρεμι!

hollowsky είπε...

@ Σύλα,

καλά τα woosers κ.λπ., αυτά είναι γνωστά πράγματα. Ο Winthorp Molina ποιος είναι; ήταν;

Σύλας Μάρνερ είπε...

Hollowsky δεν ήταν Winthorp αλλά Winethorp. Θα σου άρεσε να σε πει κανείς Hollowspy;
Ο Winethorp Molina ((5/3/1963-17/8/1964) ήταν το όνομα της πειραματικής προσωπικότητας με την οποία η "οικαστικός" Debora T. Pellie προσπάθησε να σπάσει τα διαφυλικά στεγανά μεταξύ 3ης και
5ης μετά-ταυτότητας στο πεδίο Beckersmith. Δεν τα κατάφερε (εννοείται! εξαρχής δεν είχε υπολογίσει ότι το ρευστό Bechersmith θα απέκλειε τέτοιας δομής παραμορφώσεις των higgs σωματιδίων του) κι έτσι έμεινε παγιδευμένη σε μια "μέση
κατάσταση" (fluxus/non-fluxus) για περίπου 10 χρόνια. Για να το πω τελείως ωμά: σταμάτησε να ποτίζει τους αγαπημένους της ιβίσκους!!!

hollowsky είπε...

@ Σύλα,

ήταν δηλαδή κάτι σαν πρωτο-βιορομπότ, σωστά; Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.

Ανώνυμος είπε...

Πρέπει οπωσδήποτε να βάλετε στο βίντεο αυτό ελληνικούς υπότιτλους.
Αξίζει να διαδοθεί πλατιά!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δαρβίνος/Darwin δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξελικτισμός εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras Λα Μετρί/ La Mettrie λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal Walt Whitman/Γουόλτ Γουΐτμαν WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets