25 Φεβρουαρίου 2013

Τον άρτον ημών τον επιούσιον...

15 σχόλια:

tamistas είπε...

Νομίζω ότι είναι οξύμωρο να λέμε κτηνωδία αυτά που χαρακτηρίζουν αποκλειστικά τους ανθρώπους σε βάρος των κτηνών.

Η (και σαρκοφαγική) σχέση του ανθρώπου με τα άλλα ζώα είναι πανάρχαιη. Το βίντεο είναι σοκαριστικό για εμάς που δεν έχουμε μεγαλώσει σφάζοντας ή βλέποντας να σφάζουν το αρνί για το Πάσχα ή το χοιρινό για τα Χριστούγεννα. Όπως θα ήταν, βέβαια, και για εκείνους που έχουν τέτοιες εμπειρίες, για διαφορετικούς, όμως, λόγους.

Ανώνυμος είπε...

Ίσως όχι και τόσο άσχετα

1.
http://www.youtube.com/watch?v=DuPSLZYM7xE&feature=player_embedded

2.
http://www.dailymotion.com/video/xreglw_yyyyy-yyyyyyyyyy-yyyyy-yyyyyyy_people#.USuTF6LB0ry
(Ολίγον πιο ρομαντικ. αντι-Καρτέσιος και αντι-Κάντ και αναφορές α) σε «φυσικό» περιβάλλον β) κριτική σε επιστήμη, λογική γ) αναφορά σε ελεύθερη βούληση δ) ενότητα ε) αυτάρκεια ζ) αυτό και όχι ετερο η) + θεοσεβούμενου πνεύμα = ηθικός «ολοκληρωτισμός» με βάσει τα κατασκευασμένα εγχειρίδια. Είναι φανερό πως αυτός ο ηθικός «ολοκληρωτισμός» είναι αντικαθεστικός προς την τεχνική, ενώ ο ηθικός «απελευθερωτισμός» (μαντέψτε τι ταιριάζει εδώ) είναι συμπληρωματικός προς τον τεχνικό «ολοκληρωτισμό»)


Τελικῶς ἡ «Εὐρώπη» (συμποσουμένου σέ τοῦτο τῆς ἀνακαλύψεως τῆς Ἀμερικῆς, τῆς Magna Carta, τῆς Ἀναγέννησης, τοῦ Διαφωτισμοῦ, τῆς Μεταρρύθμισης, καί παντός ἄλλου σχετικοῦ) εὑρῆκε διϊστορικῶς τήν ἐξίσωση « Πρῶτες ὕλες – βιομηχανικά προϊόντα - ντομάτες» . Δέν χρειάζεται ἰδιαίτερη φιλοσοφική κατάρτιση, γιά νά καταλάβη κανείς τόν ὁλικῶς παράλογο καί βαθύτατα ἀντιανθρώπινο χαρακτήρα αὐτῆς τῆς ἐξίσωσης: ὁ μέσος ὅρος λειτουργεῖ εἰς βάρος τοῦ πρώτου, πού ἀποτελεῖ προϋπόθεση γιά τόν τρίτον. Δηλαδή, ὁπωσδήποτε κι ἄν νοηθῆ λειτουργοῦσα ἡ ἐξίσωση καί ὅσο πιό πολλά τά βιομηχανικά προϊόντα τόσο πιό λίγες οἱ ντομάτες. Μέ λίγα λόγια, ἡ πολιτιστική συνεισφορά τῆς «Εὐρώπης» στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος συνίσταται στήν ὁλική ὑπονόμευση τῆς ἐμβίου ὑπάρξεως, τοῦ ἀνθρώπου συμπεριλαμβανομένου.

(Αυτά πριν γίνουμε 7 δις)

Ἄν ἕνα κακό ἤ ἀνεπιθύμητο ἀποτέλεσμα προϋποθέτη ἕνα σύνολο ἐσφαλμένων ἰδεῶν, τότε πρέπει νά καταλάβωμε ὅτι ἡ παραπάνω ἐξίσωση εἶναι μία ἱστορική παγίδα πού κάθε ἄλλο παρά σέ ἰδέες στηρίζεται. Τό διαπιστώνομε αὐτό κάθε μέρα, ἀκούγοντας μονίμως τήν λέξη «ἀνάπτυξη». Ἄν κανένας ρωτήση γιά τό βαθύτερο νόημα αὐτῆς τῆς «ἀνάπτυξης» ὑπό τά ὑπάρχοντα δεδομένα καί τά ὑφιστάμενα ἀποτελέσματα, τότε θά λάβη σάν σχεδόν κάτι τό αὐτονόητο ὡς ἀπάντηση, τό ἄκρον ἄωτο τοῦ παραλογισμοῦ: εἶναι διά τῆς τεχνολογίας πού μποροῦν νά ἀντιμετωπισθοῦν τά ἀποτελέσματα τῆς τεχνολογίας. Πιό πολλή τεχνολογία, πιό ἐκλεπτυσμένες μέθοδοι – κι’ αὐτό εἶναι ἡ λύση. Ἐν ὀλίγοις, ὁ σημερινός ἄνθρωπος μοιάζει μέ τήν ἀράχνη πού μπερδεύτηκε στόν ἱστό της καί προσπαθεῖ νά ξεμπερδευτῆ βγάζοντας ὅλο καί πιό πολλές κλωνές, ἐπειδή ἐκ φύσεως δέν μπορεῖ τίποτε ἄλλο νά κάνη.

...μπορούμε να πούμε ότι όντως ο άνθρωπος σήμερα, κρατιέται δια της «ιατρικής» περισσότερο στη στη ζωή, η «υγεία» του όμως χειροτερεύει αντί να καλυτερέψει. Διαφορετικά θα έπρεπε η «πρόοδος» να φέρει ελάττωση των φαρμάκων συν τω χρόνω και όχι αύξηση τους...

Γεράσιμος Κακλαμάνης (όχι ο γνωστός :-)

Από την άλλη μεριά μπορεί ειπωθεί, όπως και συμβαίνει, ότι «μισώ τους ανθρώπους» -ποιούς;

A Pig είπε...

αιντε σιγα σιγά έρχεστε στα λόγια μου,
υποκειμενοπροσωπομεληατομα :-)

μου θετε και πράξεις παναθεμασ'ς

J-Tiger είπε...

Ανεβάσατε ένα εφιαλτικό βίντεο, και ενώ έχετε ανοίξει μια κουβέντα που έχει να κάνει με την φιλοσοφία του υποκειμένου ως επί το πλείστον. Στο βίντεο υπάρχουν όλοι οι λόγοι που καθιστούν αυτούς τους προβληματισμούς ουσιωδώς αδύνατους και επομένως απολύτως υποκριτικούς. Είναι σαν να λες "ξέρω οτι με χωρίζει το άπειρο από αυτό που συζητάω ως εφικτό, αλλά επιμένω "όντας στον κόσμο μου" να το συζητάω.
Αυτή η υποκρισία είναι και η "περσόνα" και το "πρόσωπο".

Λες δηλαδή hollow "προσωπική διάσταση του ανθρώπου
είναι η διάστασή του εκείνη, που αφορά στον τρόπο με τον οποίον αυτός παρουσιάζεται συγκεκριμένα, ενώπιος ενωπίω, ως αυτός ο ίδιος, μέσα στην κοινωνική σχέση και στην κοινωνική συνέργεια" και αμέσως ανεβάζετε αυτό το βίντεο!!!
Η "διάσταση του ανθρώπου" είναι η τερατοποίηση του, Η απομόνωση του από την φύση καθιστά κάποια ζητήματα όταν αυτά συζητιούνται, μασκες και δόλιες μεταμφιέσεις. Αυτοικανοποιήτικές λογοδιάροιες.
Ναι το μεγαλύτερο μέρος της φιλοσοφίας, για να μιλήσω με την γλώσσα του Εριουτζένα,αυτες οι πούτσες μπλέ, του Καντ, του Χεγκελ, του Μαρξ και των λοιπόν ψωνισμένων με την "γνώση" κεντροευρωπαίων, δεν είναι παρά "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε" που απευθήνονται στους λοβοτομημένους οπαδούς του διαφωτισμού και στους κομπλεξικούς μεταφυσικούς αντιπάλους του.

Ιζι, Χολοου και λοιποί φίλοι,
punks not dead!
(και εκτός αυτού κάτι ξέρουν, και το ξέρετε ρε ρεμάλια οτι το ξέρουν!)

So what if I see through the lies.
So what if the people I despise
Twist my arm and make me work,
I'm no deaf, no fucking jerk.
I'm no spastic lying in the street.
I'm no superstar elite.
I'm just a person, a human being.
-NO YOU'RE NOT, YOU'RE A PART OF THE MACHINE.
-You're a part of our machine because we want you to be.
-We've got you now and you'll never be free.
-We can even have your body after you're dead.
-We can take the eyes out of your fucking head.
-Yes we'll take them out, use them again.
-We can do it you know cos we've got your brain.
-We'll crucify you like we crucified him.
-We'll make you obey our every whim.
-We got the power, the power and the glory.
I've heard that before in a different story.
But the story I heard covered up the truth,
Didn't touch on the actual factual proof.
Didn't say about the bodies in the concentration camps,
Didn't say about the (surgeons) knives underneath the lamps,
Doesn't say that the ovens are still warm,
Doesn't say that this wretched little form
Is a human being who wants to live
But not in the snot and shit they give.

izi είπε...

I'm no superstar elite.
I'm just a person, a human being.

HollowSky είπε...

@ tamistas,

δεν κατάλαβα ακριβώς τι θέλεις να πεις, αλλά θα έλεγα ότι αυτό που δείχνει το βίντεο ΔΕΝ εντάσσεται στην πανάρχαια (και σαρκοφαγική) σχέση του ανθρώπου με άλλα ζώα.

Το να συσχετίσουμε δηλαδή, και να τοποθετήσουμε κάτω από τον ίδιο τίτλο "πανάρχαια (και σαρκοφαγική) σχέση του ανθρώπου με άλλα ζώα" τη σφαγή του πασχαλινού αρνιού τον 10αι. και αυτό που δείχνει το βίντεο, είναι σαν να συσχετίζαμε και να τοποθετούσαμε κάτω από τον ίδιο τίτλο "επιθετικότητα του ανθρώπου" την ρίψη ενός βέλους από έναν Ινδιάνο προς τον αντίπαλό του και τη ρίψη ενός διηπειρωτικού πυραύλου από μια σύγχρονη χώρα σε μιαν άλλη.

Αμελητέα η σχέση μεταξύ των δυο! Ή τελοσπάντων τόσο μικρή, ώστε να μην ταυτίζονται.

HollowSky είπε...

@ Γεράσιμε,
ευχαριστώ για τις παραπομπές!

HollowSky είπε...

@ J-Tiger,

στα μουσικά ευθυγραμμιζόμαστε!

:-)

HollowSky είπε...

@ A Pig,

ε, είμαστε κι εμείς ... τι να πω, σηκώνω τα χέρια μου!

tamistas είπε...

HollowSky, μα βέβαια, και αυτό που δείχνει το βίντεο ΔΕΝ εντάσσεται στην πανάρχαια (και σαρκοφαγική) σχέση του ανθρώπου με τα άλλα ζώα.

Θέλω να πω λοιπόν ότι το τυποποιημένο κομμάτι κρέας του σούπερ μάρκετ δεν προσφέρει καμιά πληροφορία για το τι έχει προηγηθεί στους χώρους εκτροφής και σφαγής. Αυτό που προηγείται, και συνοψίζει το βίντεο, σοκάρει τόσο τους ανύποπτους καταναλωτές, όσο και όσους έχουν μνήμες ή συνεχίζουν να ζουν μιαν αγροτική ζωή, δίπλα σε ζώα που τα βοσκούν, τ' αρμέγουν, τα κουρεύουν, τα γδέρνουν, τα τεμαχίζουν κλπ.

Όλο αυτό το σκηνικό δεν είναι κτηνώδες, ούτε απάνθρωπο. Είναι θλιβερά ανθρώπινο.

Το αηδιαστικότερο είναι που δεν βλέπουμε πρώτη φορά τέτοιου είδους βίντεο (αυτό πάντως είχε και καλλιτεχνική αξία - αμάν με τις λέξεις της οικονομίας). Τι σοκ δηλαδή, λες και δεν τα ξέραμε. Τα ξέραμε, ακούγαμε και το μιτ ιζ μέρντερ, αλλά τον καπιταλισμό πολλοί αρνήθηκαν, το ζαμπονάκι κανείς μη χορτοφάγος.

panagiotis είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Eriugena είπε...

Αγαπητοί φίλοι, το πρόβλημα δεν ειναι φυσικά η "προαιώνια" σχέση σαρκοφαγίας ανθρώπου και άλλων ζώων, αν και δεν είναι και κάτι εντελώς ξένο, αν σκάψει κανείς στα πιό βαθιά υποστρώματα. Το γουρούνι και ο ταμιστας αναφέρονται στο θέμα του κεντρικού-κυρίαρχου υποκειμενου, με έναν τρόπο που δεν προσπερνάται βέβαια εύκολα, αλλά δεν είναι και αυτός "διεξοδικός". Μιας και αναφέρθηκε ο Καντ, θα ήθελα να εξαιρεθεί, μιας και παρά την ένταξή του στο κεντρικό σχήμα δεν είχε και πολλές συμπάθειες προς τις "κλίσεις" των υποκειμενικοτήτων της εποχής του αλλά και γενικά. Βέβαια ήταν "φίλοι" του όλοι αυτοί, αλλά όπως είχε πεί (περίπου, δεν θυμάμαι ακριβώς) για τον υστερικό και εγωμανή (και φιλοσοφικά)"μαθητή" του, Φίχτε, αν είναι να έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς...αλλά ας μην μείνουμε εκεί. Θα προτιμήσω το ρεπορτάζ:
Νέα από τις "Σκουριές"..
Σε μεγάλη συγκέντρωση του φιλο-επενδυτικού "λαού" ακούστηκαν τα συνθήματα: "εργατιά-αγροτιά-μια φωνή και μια γροθιά"..κεντρικός ομιλητής ο χρυσελεφάντινος Αδωνις Γεωργίσκος, σε ρόλο παπαδοπουλου..το σύνθημα ήτο μείξη του "εργατιά-αγροτιά-πα-πα-δόπουλος" και άλλων που δεν θα ήθελα να αναφέρω. Ενεφανίσθηκαν και οι εργάτες των ορυχείων καθώς και κάτοικοι που δήλωσαν πως είναι εναντίον της μιζέριας και πως μια θέση εργασίας σήμερα είναι "σαν να κέρδισες Λότο" κ.ο.κ..Και η ζωη συνεχίζεται. Υπάρχει φυσικά το θέμα της ενέργειας, και της πρόσβασης σε αυτήν, και δεν τίθεται εδώ θέμα μιας "ηρωϊκής" άρνησης της, όπως και μιας καθολικής άρνησης του "πολιτισμού", και των τεχνικών, αλλά επιτέλους μια κοινωνική συνείδηση της υπόστασης, ένα μέτρο, και μια γνώση, και αυτό δεν είναι πανάκεια, αλλά το μονο που έχουμε απέναντι στην "αγριότητα"?, όχι αγριότητα, έχει δίκιο το γουρούνι, έλεος πιά με τον διαχωρισμό, θα πω: απέναντι στην ομαλότητα της κοινωνίας των διαχωρισμών...γιατί ακόμα και η χορτοφαγία μπορεί να είναι ένας διαχωρισμός ή να αγιοποιεί τον διαχωρισμό.
Μια και μιλάμε για γουρούνια..
Θυμάμαι όταν ο πατέρας μου συνταξιοδοτήθηκε πήρε δύο γουρουνάκια. Τα γουρουνάκια είναι αξιολάτρευτα πλάσματα και πανέξυπνα. Φυσικα δεν τα σφάξαμε ποτέ...απλά ο πατηρ τα πούλησε όταν μεγάλωσαν πεφτοντας σε μια μακρά μελαγχολία. Πιθανόν όμως, παρά την ευαισθησία μας, αυτή η πράξη πωλησης να είναι το σημάδι της αλλοτρίωσης. Θυμάμαι την γιαγιά μου που έζησε 100 χρόνια, δεν είχε ποτέ ενδοιασμό να σφάζει ότι ήταν ζώο, αλλά ποτέ δεν σπατάλησε τίποτα, πάντα σέβονταν τα ζωα,και φυσικά έτρωγε σπανίως κρέας (μια ή δυο φορές τον χρόνο)...και φυσικά δεν είχε καμιά "υποκεινο-κεντρική" φιλοσοφία, αν και φυσικά ήταν πιστή χριστιανή...νομίζω έγινα σαφής.

Bell Hooks είπε...

Είναι φανερό πως ζούμε την εποχή όπου η μεταφυσική της ταξικής πάλης και οι κυρίαρχες εμμονές της θεσμικής αναδιοργάνωσης του τέλους του 19ου και των αρχών του εικοστού επιστρέφει.
Οι νέοι μπουχτισμένοι από τις εξωτικές θρησκέιες, τα ναρκωτικά την αναλυτική κοινωνιολογία και την αναζήτηση για τα θεμέλια μιας ριζικής κοινωνικής αλλαγής επιστρέφουν στις μοντερνιστικές βεβαιότητες. Κατηχητικό, συνελέυσεις, δράση πάνω από όλα και μια δήθεν αντι-ιδεολογία και αντι-θεωρία.
Είναι οι χίμπστερ της ιδεολογίας.
Μόνο που εδώ επειδή έχουμε να κάνουμε με την ιστορία τα 60's και τα 70's των μοδάτων χίμπστερ στην περίπτωση των ιδεολόγων χίμπστερ πάνε έναν αιώνα πίσω.
Αυτή τη φορά όμως δεν θα προλάβουμε να σκάψουμε χαρακώματα ούτε και τάφους καν.
Προσοχή.

katabran είπε...

...το βουητό από πάνω του είχε γίνει μπουμπουνητό, και ξαφνικά. βρέθηκε στη σκιά, κάτι παρεμβλήθηκε ανάμεσα σ΄αυτόν και στον ήλιο, κοίταξε ψηλά, σαστισμένος και παραζαλισμένος, ενώ ο νους του πετούσε ακόμη σ' εκείνον τον άλλο κόσμο, τον πιο αληθινό κι από την αλήθεια...ήταν ακόμα συγκεντρωμένος στην απεραντοσύνη του θανάτου και του θεού...κοίταξε ψηλά και είδε, κοντά και πάνω του, το σμήνος των μηχανών που τον τριγύριζαν...σαν τι;ς ακρίδες έρχονταςν, ζυγιάζονταν ακίνητες και προσγειόνονταν ολόγυρά του στα ρείκια...κι απ΄τις κοιλιές τους κατέβαιναν άντρες με λευκά παντελόνια από βισκόζη, γυναίκες με πιτζάμες οξικής κυτταρίνης, ή με σορτς από βελβετίν...

έχει κι άλλο,πριν και μετά, είναι από τον "θαυμαστό καινούργιο κόσμο" του Χάξλεϋ, όχι το δικό μας...

καλησπέρες

HollowSky είπε...

@ Katabran,

α, υπέροχο! Μας θύμισες ότι δεν έχουμε ακόμα αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στον Άλντους.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets