29 Ιανουαρίου 2015

ΜΜΕ, fake news, κατανάλωση ειδήσεων και ελευθερία του Τύπου

Καρλ Κράους
(1874-1936)
Δίνουμε το λόγο στο μαχητικό Γάλλο φιλόσοφο Jacques Bouveresse, από τους πρώτους διδάξαντες τη φιλοσοφία του Βίτγκενσταϊν στη Γαλλία και μελετητή, μεταξύ άλλων, του έργου και του Karl Krauss. HS

«(…) Με το θρίαμβο του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης, επιβεβαιώνεται ολοένα και περισσότερο η κριτική των μμε, την οποία είχε διατυπώσει [από το τελος του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα] ο Καρλ Κράους παρουσιάζοντας τις ηθικά και κοινωνικά καταστροφικές επιπτώσεις των σύγχρονων συστημάτων επικοινωνίας πάνω στον άνθρωπο.

Εκείνο που υπογράμμιζε πρώτα απ’ όλα, ήταν ότι ο Τύπος είναι πλέον ένα όργανο στην υπηρεσία της παγκόσμιας αγοράς, ένα εργαλείο που την συνδράμει εφαρμόζοντας την αρχή τα πάντα μπορούν να πουληθούν, τα πάντα μπορούν ν’ αγοραστούν.

Πράγματι, στα πρώτα του βήματα, δηλαδή περίπου κατά τη δεκαετία του 1850, θεωρούσαμε ότι ο Τύπος υπηρετούσε την ελευθερία του σκέπτεσθαι και την επιμόρφωση του πολίτη. Όμως, πολύ γρήγορα είδαμε ότι άρχισε να προδίδει αυτή την αποστολή του. Σύμφωνα με τον Κράους, ο Τύπος ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για το παγκόσμιο μακελειό του 1914-1918 καθώς εξωράιζε τη φρίκη ντύνοντάς την με επικολυρικούς μανδύες. (…)

Σήμερα, τα μμε υπηρετούν κατά βάση όλες εκείνες τις επιχειρήσεις που δεν ενδιαφέρονται για τίποτε άλλο πέρα από το κέρδος. Γι’ αυτό μπορούμε να πούμε ότι, αντίθετα απ’ ό,τι νομίζαμε αρχικά, ο Τύπος δεν εφευρέθηκε τόσο για να πληροφορεί τον αναγνώστη που θέλει να μάθει και καταλάβει τι τρέχει στον κόσμο, όσο για να διαπλάσει ένα νέο τύπο καταναλωτή: τον καταναλωτή ειδήσεων.

Πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς των μμε αφορά στο πώς θα προσελκύσουν τον αναγνώστη, πώς θα πουλήσουν και θα πολλαπλασιάσουν τα κέρδη τους παρά στην αποκάλυψη σημαντικών και συνάμα ενοχλητικών αληθειών. Το μικρό κομμάτι του Τύπου που εξακολουθεί να διατηρεί μια υψηλή αίσθηση των καθηκόντων και των ευθυνών του, αποτελεί πλέον μια ηρωική εξαίρεση και όχι τον κανόνα. (…)

Ο Κράους θεωρούσε πως ο Τύπος μετατρέπει τον κόσμο σε μια εφημερίδα και τίποτα περισσότερο, και πραγματικά με εντυπωσιάζει το πόσοι άνθρωποι σήμερα, χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται, μιλούν ολοένα και περισσότερο σαν τις εφημερίδες που διαβάζουν!

Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τον Κράους, ότι ζούμε πια σ’ ένα σύμπαν περισσότερο δημοσιογραφίστικο παρά αληθινό. Τα μμε κατασκευάζουν καθημερινά τον κόσμο μας. Βάζουν, έλεγε, τον κόσμο μέσα σε συγκεκριμένες φράσεις, σε έτοιμα συντακτικά και λεκτικά σχήματα, στερεύοντας τη φαντασία, αναισθητοποιώντας την ευαισθησία, τα ανθρώπινα συναισθήματα και την ικανότητα αντίδρασης σε αυτά που συμβαίνουν, και κάνοντάς μας απίστευτα ανεκτικούς σε κάθε λογής φρικαλεότητες.

Βέβαια δεν μπορούμε να διανοηθούμε μια σύγχρονη δημοκρατία χωρίς ελευθερία του Τύπου. Αυτό εννοείται, όμως οφείλουμε ταυτόχρονα ν’ αναρωτηθούμε τι ακριβώς εννοούμε με αυτό τον όρο.

Το δικαίωμα να πληροφορούμε και να πληροφορούμαστε δεν έχει νόημα παρά μόνο αν την ίδια στιγμή θέτουμε το ερώτημα: Να πληροφορούμαστε για ποιο πράγμα και για ποιο σκοπό; Ειδάλλως, η πληροφόρηση χάνει το νόημά της κι όταν πιανόμαστε να μιλάμε για επίθεση στην ελευθερία του Τύπου αδιακρίτως και για το παραμικρό, στο τέλος το κριτήριο παύει να είναι η πληροφόρηση για πράγματα που πραγματικά αξίζει να μάθουν οι άνθρωποι, και καταντάει η πληροφόρηση για πράγματα που γουστάρουν να μάθουν∙ κι αυτό δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Δεν είναι το ίδιο πράγμα διότι, με αυτό τον τρόπο, τα πιο μηδαμινά, ποταπά, γελοία και παιδαριώδη θέματα, ή και θέματα που κατασκευάζονται απ’ το τίποτα, μπαίνουν στο ίδιο επίπεδο με πράγματα και γεγονότα που είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε. Όμως αυτό είναι ελευθερία ή μήπως είναι μια μορφή πνευματικής υποδούλωσης του πολίτη; (…)»

Ζακ Μπουβρές, À quoi servent les journalistes?,
συζήτηση με τον Ζαν-Φρανσουά Ντυβάλ, στο Construire, τχ 18 (2001)


Σημ. HS  Στον Καρλ Κράους ασφαλώς θα επανέλθουμε. Δείτε τις αναρτήσεις μας με την ετικέττα ΜΜΕ. Να σημειώσουμε την παρατήρηση του Χέγκελ, που έλεγε ότι «η ανάγνωση της εφημερίδας είναι κάτι σαν την πρωϊνή προσευχή του ρεαλιστή» (Σημειώσεις και Αποσπάσματα, Ιένα 1803-1806) και ας θυμίσουμε συμπληρωματικά ότι για τον Λούκατς, «η απουσία στους δημοσιογράφους μιας αυτόνομης κρίσης, ο ευτελισμός των εμπειριών τους και των πεποιθήσεών τους, μπορούν να κατανοηθούν μόνο σαν το άκρον άωτο της καπιταλιστικής πραγμοποίησης» (από το κεφάλαιο Το φαινόμενο της πραγμοποίησης στο κλασικό βιβλίο του Ιστορία και ταξική συνείδηση, 1922).

26 Ιανουαρίου 2015

Εκπομπή #9 | Η κοινωνία δεν είναι άθροισμα ατόμων




ΜεταΖοβιετικές δυναμικές. Ριζικές απαντήσεις στη συλλογική ενοχοποίηση. Η κοινωνία δεν είναι άθροισμα ατόμων. Φιλοσοφία, θεωρία, πρακτική. Δεν μπορείς το ένα χωρίς το άλλο! Τι είναι και πού στηρίζεται μια δίκαιη κοινωνία. Οι τρεις παράμετροι στην έρευνα για το δίκαιο του νόμου: για ποιο σκοπό; ποιος; με τι διαδικασία;  Μπορεί να συζητηθεί το δίκαιο πετώντας την έννοια της αλήθειας; Γιατί έχει δίκιο ο Όργουελ και άδικο ο Ρόουλς, ο Ρόρτυ κι ο Χάμπερμας;

22 Ιανουαρίου 2015

The Night of the Zoviets


Όταν εμφανίστηκαν το πρώτα Zoviets, η επιστημονική κοινότητα δεν ανησύχησε ιδιαίτερα. Πίστεψαν τότε πως επρόκειτο για κάποια μορφή μικροβιακής λοίμωξης, ιδιότυπη ίσως εξαιτίας της ταχύτητας εκδήλωσης, της πληθώρας και της πορείας των συμπτωμάτων της −που έμοιαζαν να προσβάλλουν πρώτα τα κεντρικά όργανα του ασθενούς−, αλλά πάντως σίγουρα αντιμετωπίσιμη με την απλή εφαρμογή των κανόνων του Κοχ. Αυτό τουλάχιστον υποστήριξαν εκείνα τα πρώτα χρόνια διαπρεπείς ερευνητές όπως λ.χ. ο Αδόλφος Θιέρσος, που βάλθηκε με ζέση να εξαλείψει τη νόσο από προσώπου γης και προς στιγμήν φάνηκε να το πετυχαίνει.

Δυστυχώς, σύντομα φάνηκε πως οι επιστήμονές μας είχαν μάλλον πέσει θύματα μιας κατανοητής μεν, αλλά εντελώς μάταιης αισιοδοξίας, ίσως ακόμα και μιας τύφλωσης παρόμοιας με αυτήν που είχε προσβάλλει σε παλιότερους χρόνους τους συναδέλφους τους εκείνους που, ενθουσιασμένοι από τις ανακαλύψεις του Παστέρ, είχαν πιστέψει ότι τα μικρόβια ευθύνονται για όλες τις νόσους και υποστήριξαν πως αυτό συνέβαινε, χωρίς αμφιβολία, και με το μπέρι-μπέρι. 


18 Ιανουαρίου 2015

Περί χρεοκοπίας -21 | Η αλήθεια των αριθμών

Λένε αλήθεια οι αριθμοί; Λέει την αλήθεια όποιος επικαλείται τους αριθμούς;  Ορίστε μερικές βασικές κοινοτοπίες, που τείνουμε να ξεχνάμε.

Η αλήθεια των αριθμών είναι πολύ απλή: Το πέντε είναι μεγαλύτερο του δύο. 6 επί 3 ίσον 18. Τέσσερα και επτά ίσον έντεκα. 9 δια του 3 ίσον 3. Πάνω-κάτω, αυτό είν’ όλο.

Λέει ψέματα λοιπόν όποιος πει ότι το 5 είναι μικρότερο του 3. Όμως, όταν οι αριθμοί εκφράζουν μεγέθη, τότε το πράγμα αλλάζει. Η αλήθεια δεν παίζεται πια στους αριθμούς απλώς, αλλά στα μεγέθη. Στο τι ακριβώς περιγράφουν. Σε τι και σε σχέση με τι ακριβώς αναφέρονται. Σε ποιο πλαίσιο τα επικαλείται κανείς. Γιατί ο αριθμός που αναφέρεται σε ένα μέγεθος, προκύπτει από μια σειρά μετρήσεων. Κι αυτό δεν εξασφαλίζει ούτε το αν έγιναν οι σωστές μετρήσεις, ούτε αν χρησιμοποιήθηκε το κατάλληλο μέτρο, ούτε καν αν το όλο πράγμα δεν είναι παρά μια ανοησία ή μια απάτη.

Για παράδειγμα, η φράση «πετύχαμε αύξηση της παραγωγικότητας κατά 2 μονάδες» σημαίνει, από την άποψη των καθαρών αριθμών, ότι προηγουμένως η παραγωγικότητα ήταν ας πούμε 100 και τώρα είναι 102. Αλλά τι μπορεί να σημαίνει ολόκληρη η φράση και μάλιστα στο πλαίσιο λ.χ. ενός καθησυχαστικού πολιτικού λόγου, όταν δεν είναι ξεκάθαρο, ρητό, τι μετράει αυτό το 100, δηλαδή τι έχει προσδιοριστεί ως παραγωγικότητα, καθώς και αν και πώς ακριβώς αυτό που περιγράφει συνδέεται με τα άλλα μεγέθη και ποιότητες (όπως λ.χ. «μείωση της ψαλίδας μεταξύ πλουσίων και φτωχών» ή «σταθερότητα και ασφάλεια») που επικαλείται αυτός ο λόγος για να παρουσιαστεί ως καθησυχαστικός;

Όσο αλήθεια κι αν είναι ότι το 102 είναι μεγαλύτερο του 100, αυτό δεν σημαίνει ότι η φράση «πετύχαμε αύξηση της παραγωγικότητας 2 μονάδες» λέει οπωσδήποτε την αλήθεια∙ ούτε, πολύ περισσότερο, σημαίνει ότι ο καθησυχαστικός πολιτικός λόγος που την επικαλείται, λέει αλήθεια.

Σε τελική ανάλυση, το ότι το 5 είναι μεγαλύτερο του 3 δεν σημαίνει διόλου ότι 5 κιλά σάπια πορτοκάλια αξίζουν περισσότερο από 3 κιλά ζουμερά πορτοκάλια. Για να μην πω κι ότι 5 μέρες ανίας περιγράφουν κάτι το απείρως χειρότερο από 3 λεπτά βαθιάς χαράς!

17 Ιανουαρίου 2015

Εκπομπή #8 | Τι είναι αλλοτρίωση

<![endif]-->




Γιατί ορισμένοι δεν καταλαβαίνουν τι είναι αλλοτρίωση. Η μάχη των λέξεων. Λωτρεαμόν και ... ντετουρνεμάν. Γλώσσα, κυριαρχία, αντίσταση. Ο Πωλ Λαφάργκ για η γλώσσα. Ηλεκτρονική δημοκρατία και υποκείμενο-φάντασμα. Ντεμπόρ και Γιάπε. Καταλαβαίνεις τους καταστασιακούς χωρίς τον Κίρκεγκωρ; Όχι δα! Αλλοτρίωση: προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιου υγιούς υποκειμένου, ή είναι ξεστράτισμα σε μια πορεία; Η ζωή σαν δρόμος προς την ελευθερία και η ελευθερία ως μετοχή στην ελευθερία της Πόλεως.


κι ένα σπέσιαλ δώρο:


COLLECTORS' ITEM: Η αποχαιρετιστήρια εκπομπή του Χολοσκασμένου στο Beton7


15 Ιανουαρίου 2015

Ζήτωσαν τα προηλεκτρικά μπαλέτα!


H ΓΗ δεν είναι ένας τυχαίος πλανήτης! Υπάρχουν στην γη εκατόν έντεκα βασιλιάδες (μαζί με τους νέγρους βασιλιάδες φυσικά), επτά χιλιάδες γεωγράφοι, εννιακόσιες χιλιάδες επιχειρηματίες, επτάμισι εκατομμύρια αλκοολικοί, τριακόσια έντεκα εκατομμύρια ματαιόδοξοι και γενικά δύο δισεκατομμύρια μεγάλα πρόσωπα.

Για να σας δώσω μια ιδέα, τι έκταση έχει η γη, φτάνει να σας πω, πως προτού εφευρεθεί ο ηλεκτρισμός υπήρχε σε όλες τις ηπείρους μια αληθινή στρατιά από τετρακόσιες ενενήντα δύο χιλιάδες πεντακόσιους έντεκα ανθρώπους που άναβαν τα φώτα των δρόμων. Από μακρυά αυτό έκανε μια περίφημη εντύπωση. Οι κινήσεις της στρατιάς αυτής ήταν ρυθμισμένες σαν μπαλέτο της όπερας. Πρώτα έρχονταν η σειρά της Νέας Ζηλανδίας και της Αυστραλίας. Αφού άναβαν εκεί τα φώτα πήγαιναν να κοιμηθούν. Έρχονταν η σειρά των συναδέλφων τους της Κίνας και της Σιβηρίας. Ύστερα φεύγαν κι αυτοί απ την σκηνή. Ερχόταν η σειρά ν’ ανάψουν τα φώτα στη Ρωσία και τις Ινδίες. Ύστερα στην Αφρική και στην Ευρώπη. Ύστερα στην Νότιο Αμερική. Ύστερα στη Βόρειο. Και ποτέ δεν έκαναν λάθος στην ώρα που θα έμπαιναν στην σκηνή. Ήταν μεγαλοπρεπέστατο θέαμα. Μόνον ο άνθρωπος που άναβε τη μοναδική λάμπα στον Βόρειο Πόλο, και ο συνάδελφός του στο Νότιο περνούσαν ξένοιαστη ζωή. Δούλευαν μόνο δύο φορές το χρόνο.

Ο Μικρός Πρίγκηπας,  του  Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ 
(εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1943)


12 Ιανουαρίου 2015

Τρίτη και 13: Εφιάλτης στο δρόμο με τα bps!

We few, we dangerfew, we band of brothers

3η εκπομπή ενάντια στο πάθος της επιβίωσης
αυτήν εδώ την
Τρίτη
13.01.2015
από τις 7.00 έως τις 9.00 μμ

στο διαγαλαξιακό

όσο-υπάρχεις-θα-υπάρχω

και ο εφιάλτης θα συνεχιστεί
ώστε να μπει η καινούργια χρονιά
όπως αξίζει:
ώστε λοιπόν δεν υπάρχει αλήθεια;
ώστε λοιπόν δεν υπάρχει αλλοτρίωση;
ώστε λοιπόν το μυαλό είναι φιδές;

Πίσω τσακάλια!

Η ποίηση πρέπει ν' αποσκοπεί στην πρακτική αλήθεια!



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1100 1789 1900 190cm 1917 1939 1940 1944 1965 1967 1968 1978 1980 2008 Α. Σβιατόγκορ/А. Святогор Αγγλία Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αθήνα Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος ο Μέγας Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης Καλοφωλιάς Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Άλμπρεχτ Ντύρερ/Albrecht Duhrer Άλντους Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλταμίρα Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριδίνηση αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι Αφρική Β.Α. Μότσαρτ/W.A/ Mozart Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενετιά Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλλία Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκαίτε/Goethe Γκέοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελβετία Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Ηλιοπούλου Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντσο Τραβέρσο/Enzo Traverso εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνστ Μπλοχ/Ernst Bloch ΕΣΣΔ Ετιέν Ντε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ.-Π. Βουαγιέ/J.-P. Voyer Ζ.-Π. Ντιτέιγ/J.-P. Duteuil Ζ.-Π. Σαρτρ/J.-P. Sartre Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Μπωντριγιάρ/Jean Baudrillard Ζαν-Ζακ Ρουσσώ/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν-Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαπατίστας Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauve Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζύγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζυλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζυλ Ντωβέ/Gilles Dauvé ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος Θατσερήγκαν/Thatchereagan θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θεσσαλονίκη Θήοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Ι.Θ. Κακριδής Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Σμιτ/Karl Schmidt Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος ο Μέγας Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κεν Λόουτς/Ken Loach Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κίνα Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλωντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κόρα Ντάιαμοντ/Cora Diamond Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λα Μετρί/ La Mettrie Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστές/Lettristes Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford λογική Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Βύρων/Lord Byron Λουδοβίκος Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουΐ ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουσιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορι Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτζορι Ρόουλινγκ/Marjorie Rowling Μάρτιν Λούθερ Κινγκ/M.L. King Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάιντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μελούνα Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Πικολί/Michel Piccoli Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier ΜισέλΤουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Θερβάντες/Miguel Cervantes Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni ΜΜΕ μουσική Μουσταφά Καγιάτι/Mustafa Khayati μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιόρκ Γκουμνστότερ/Björk Guðmundsdóttir Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπριζίτ Μπαρντό/Brigitte Bardot μυστικισμός Μώρις Ντρούρι/Maurice Drury Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Α. Μπερντγιάεφ/ Н/ А. Бердя́ев Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί Νέα Ζηλανδία νεοφιλελευθερισμός Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias νους Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντ. Χάνκοκ/D. Hancock Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προαίρεση προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ρας Ρίις/Rush Rhees Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέυμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Μπράουνινγκ/Robert Browning Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Ρέντφορντ/Robert Redford Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ρωσία Σαίξπηρ/Shakespeare Σαν Φρανσίσκο Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard Σέσιλ ντε Μιλ/Cecil DeMille σθένος Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστική Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ΤΒΧΣ Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Ρ. Σάουλ/J. R. Saul Τζ. Στ. Μιλλ/J. St. Mill Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζένια Σενμπάουμσφελντ/G. Schönbaumsfeld Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζον Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φ. Κέννεντυ Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζον Ώστιν/John Austin Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζουζέπε Πίνοτ-Γκαλίτσιο/Giuseppe Pinot-Gallizio Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ρηντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία Τρανσχιουμανισμός Τριλεκτική Μέθοδος Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φρανσουά-Μαρί Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρήντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρήντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρίκη Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φώτης Τερζάκης Χ. Λ. Μπόρχες/J. L. Borges Χ. Μ. Εντσενσμπέργκερ/H. M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χάρυ Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Χάρυ Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χουάλ Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος χρόνος ψυχή ωφελιμισμός Bar Beduin beton7 BHL Biennale Bloomberg Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards La Tribune lifestyle Malaguena memento mori Miles Davis Monty Python Muppet Show nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Renty robe de chambre Salon De Vortex Scott Asheton Serajevomag sexbox socialmedia Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets