30 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 13 | Χρόνος και Ελευθερία


Αλέξανδρος Σμέμαν (1921-1983)
«Δεν θέλουμε 
ν' απελευθερώσουμε τον άνθρωπο 
από το χρόνο.

Θέλουμε ν' απελευθερώσουμε 
το χρόνο 
από τη βιασύνη.»

28 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 12 | Εκείνοι που σπάνε τη βιτρίνα


Τόμας Στερν Έλλιοτ
(1888-1965)
Δεν με απασχολούν τόσο ζητήματα επιρροής, ή οι δημοσιολόγοι που έχουν αποτυπώσει τα ονόματά τους πάνω στο κοινό συλλαμβάνοντας την πρωϊνή παλίρροια και κωπηλατώντας πολύ γρήγορα στην κατεύθυνση που κινείται το ρεύμα, αλλά μάλλον το ότι πάντα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που να είναι αποφασισμένοι να διεισδύουν στην καρδιά του ζητήματος, να προσπαθούν να φτάσουν στην αλήθεια και να την προβάλλουν, δίχως πολλή ελπίδα, δίχως φιλοδοξία ν’ αλλάξουν το άμεσο ρεύμα των γεγονότων και δίχως ν’ αποθαρρύνονται ή να ηττώνται όταν τίποτα δεν φαίνεται να προκύπτει.

Τ.Σ. Έλλιοτ

23 Αυγούστου 2012

Mια οργάνωσις του 1965!




Μην πεις πως δεν σου το 'πα!


Προσπαθώντας να δημιουργήσουμε έναν τίτλο άνευ στίξης καταφέραμε, μέρες μετά, το ακατόρθωτο, με επτά λέξεις και μονάχα μια απόστροφο που κι αυτή "εννοείται".

Οι επιστήμονες προβλέπουν, λέει (το 1955), ότι σε πενήντα εκατομμύρια χρόνια θα είμαστε περίπου τέσσερα  μέτρα στο ύψος. Αλλά στα πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια που θα έχουμε φτάσει  τα δεκατέσσερα μέτρα ... θα έρθει το τέλος.
Πάρτε καλού κακού μεζούρα από τώρα!


19 Αυγούστου 2012

Μεταστροφή και αυτοτιμωρία: Μια άσκηση και οι καρποί της


Η μεταστροφή [détournement] είναι μια παιγνιώδης τακτική χρήσης αλλότριων κειμένων, ήχων και εικόνων. Αναπτύχθηκε στην δεκαετία του 50 από τους Λετριστές και επιχειρούσε, όπως οι ίδιοι ανακοίνωναν,  να "στρέψει τις εκφράσεις του καπιταλιστικού συστήματος ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό". Έχει τις ρίζες της στην τεχνική του κολλάζ. Συνήθως γίνεται χρήση "ευτελούς" πρώτης ύλης από τη διαφήμιση, το ντοκιμαντέρ, από επικαιρικά άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, φτηνές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά όχι αποκλειστικά. Υπάρχουν περίφημες μεταστροφές κειμένων στοχαστών που σε καμία περίπτωση δεν υπήρξαν ευτελή. Πολλά είναι αυτά που μπορούν να ειπωθούν για την τεχνική της μεταστροφής και την "ορθή" ή όχι χρήση της. Κάποιοι μεθυσμένοι από αλκοόλ και νιότη συνέταξαν και οδηγίες χρήσεως.

Πολύ γρήγορα οι πρακτικές της αφομοιώθηκαν πρώτα από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας των εμπορευμάτων, και κατόπιν από τις ακαδημίες τους. Έτσι σήμερα διδάσκονται στα ανά τον κόσμο εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε τμήματα τεχνών, αρχιτεκτονικής, επικοινωνίας, οικονομίας, στρατηγικής, στατιστικής κτλ.  Μπορείτε να τις συναντήσετε και ως "found footage", "re-use", "mash up" ή "οικειοποίηση", μεταξύ των πολλών ονομάτων που της αποδίδονται κατά καιρούς στις θεωρητικές εργασίες που αναλύουν "το φαινόμενο".

Πρόσφατα, με σκοπούς εν μέρει εκπαιδευτικούς και εν μέρει αποκαλυπτικούς, κάναμε μια άσκηση της τεχνικής, που την ανακοινώσαμε στο Facebook [1]. Συγκεκριμένα, μεταστρέψαμε κείμενο γνωστού δημοσιογράφου, με το οποίο υποστήριζε ένθερμα την πρόσφατη απόφαση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής για τον αποκλεισμό εικοσιτριάχρονης αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου - αποκλεισμός που έγινε με το σκεπτικό ότι ένα μικρό σχόλιό της στο tweeter έθιγε τους Αφρικάνους που διαμένουν στην Ελλάδα. Στο μεταξύ, ο ίδιος αυτός δημοσιογράφος, με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ αποκλείστηκε για ένα τρίμηνο από το σωματείο του και από τα προνόμια που αυτό δίνει στα μέλη του, γιατί το συμβούλιο θεώρησε πως κάποιο από τα άρθρα του σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, έθιγε τον κλάδο και τις διεκδικήσεις του.

Η μεταστροφή που επιχειρήσαμε έγινε αντικαθιστώντας στο αρχικό κείμενό του το όνομα της αποκλεισμένης αθλήτριας με το όνομα του αποκλεισμένου δημοσιογράφου και αντίστοιχα τους τίτλους των πειθαρχικών oργάνων, καθώς και ελάχιστες λέξεις αναφοράς στα περιστατικά. Εκτός από διασκεδαστικό, ήταν άλλωστε και σχετικά εύκολο μιας και εξ αρχής το ίδιο το κείμενο του εν λόγω δημοσιογράφου  ήταν σύντομο και διατυπωμένο σαφώς με στερεότυπες υποδείξεις μιας αυθεντίας της μαζικής απεύθυνσης (συρμός). Φροντίσαμε μάλιστα να κάνουμε τα πράγματα ξεκάθαρα και εύκολα και για τον αναγνώστη, δηλώνοντας ήδη από τον τίτλο ότι επρόκειτο για άσκηση μεταστροφής και βάζοντας ως υποσημείωση τον ορισμό της τεχνικής από το Wikipedia καθώς και τον σύνδεσμο στο γνήσιο άρθρο του δημοσιογράφου.  

Φαινόταν έτσι σαν ο ίδιος ο συντάκτης να επιχειρηματολογεί  υπέρ του αποκλεισμού του, κάτι που σημείωσε με χιούμορ και προσεκτικός φίλος μας σχολιαστής, χαρακτηρίζοντας τον δημοσιογράφο "αυτοτιμωρούμενο"...

Κοντολογίς η μετεστραμμένη μας παράθεση επιχειρούσε να πλήξει την ρητορική και την σοφιστεία που ασκεί, πολλές φορές αναγκασμένος, ο μεροκαματιάρης γραφέας. Τον επί πληρωμή λόγο περί του αληθούς.

Το αστείο αρχίζει όταν, παρά τα "σημάδια" και τις "προειδοποιητικές πινακίδες" που είχαμε βάλει, η μεταστροφή μας δεν γίνεται αντιληπτή από όλους ως τέτοια! Κάποιοι, κατά το μάλλον ή ήττον ιδεολογικά συγγενείς του παθόντος, δεν κατάλαβαν ότι πρόκειται για κείμενο του ίδιου του "αυτοτιμωρούμενου" και,  αγνοώντας τις επισημάνσεις μας, θεώρησαν ότι έχουμε πάρει το μέρος του συμβούλιου του οργάνου των συντακτών! Και έτσι έσπευσαν να σχολιάσουν αναλόγως. Να μας καυτηριάσουν, δηλαδή, ότι υποστηρίζουμε - εμείς - τον αποκλεισμό του δημοσιογράφου και εγκρίνουμε την απόφαση της εν λόγω επιτροπής!

Σε αυτό το σημείο οι παραπλανημένοι σχολιαστές, καταφερόμενοι  ενάντια στο μετεστραμένο κείμενο, βάλθηκαν να (παρα)μιλούν για ιερατεία,  σταλινικές μεθόδους λογοκρισίας και ολοκληρωτική λογική, διαχειριστικές επιδιώξεις των χρημάτων και τις σχετικές κόντρες,  για τον εμετικό συνδικαλισμό, κ.ο.κ.

Με το πάθημά τους επαλήθευσαν λοιπόν έναν από τους βασικούς στόχους της μεταστροφής: τη σκανδαλώδη αποκάλυψη.

Στην δική μας περίπτωση, την αποκάλυψη της τύφλωσης που προκαλεί ο φανατισμός. Την  φανέρωση του μηχανισμού παραγωγής του κοινότοπου και της βίας του. Την αποκάλυψη της αποξένωσης που χτίζει γύρω μας η δημοσιότητα,η ματαιοδοξία,το μικροσυμφέρον, το χρήμα,η συνάφεια, τα κατακλυσμιαία επίκαιρα, η κατανάλωση, ο αστικός θόρυβος και τα επακόλουθά του δημοκρατικίζοντος ύφους.

Αυτή είναι δυστυχώς η κληρονομιά μας. Και γι'αυτό δεν είμαστε ούτε κυνικοί, ούτε ανάλγητοι κριτές κανενός. Δεν έχουμε ούτε πρόθεσημ ούτε δικαίωμα να είμαστε. Το πεδίο αυτο-δημιουργήθηκε από τα σχόλια που ακολούθησαν και τα οποία αναδεικνύουν την ελλιπή ψυχραιμία που οδηγεί στο ηθικίζον κήρυγμα περί σταλινισμού!

Όπως έχουμε πει σε κάθε ευκαιρία και το "πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ" και ο "δημοσιογράφος", η "ολυμπιακή επιτροπή" και η "πρωταθλήτρια", και οι υποστηρικτές τους και οι πολέμιοι τους, μας είναι καθεαυτά αδιάφορα! Μας ενδιαφέρουν εφήμερα, ως επι μέρους μορφές της μεγα-κατασκευής, του φανταχτερού παραπετάσματος που κρύβει τον ερειπιώνα του πολιτισμού μας, και καθιστά αδύνατη την φαντασία και την συναίσθηση, την ομορφιά  του κόσμου, την περιπέτεια της ζωής, υπεξαιρώντας το κάθε μας δευτερόλεπτο και καμουφλάροντας τις σκοτεινές δυνάμεις που μας καθιστούν υποτελείς.

-------------------------------
[1] στη σελίδα μου στο facebook εδώ, που μπορείτε να απολαύσετε και τα σχόλια.
για το μετεστραμένο κείμενο δες και την αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μας

Μανδραβέλης détournement*


Υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή μεταξύ της ποινικοποίησης του χυδαίου λόγου, που είναι ανεπίτρεπτη, και της απαξίωσής του, που είναι επιβεβλημένη. Έναν υβριστή δεν τον βάζεις φυλακή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον κάνεις παρέα. Και οι έμμισθοι χυδαιολόγοι είναι υβριστές της ανθρώπινης ύπαρξης. Εχουν δικαίωμα να ομιλούν, αλλά και η κοινωνία έχει την υποχρέωση να τους απαξιώνει. 

Η Πειθαρχική δίωξη της ΕΣΗΕΑ στον κ. Μανδραβέλη δεν ήταν ποινική καταδίκη. Ο θεσμός δεν χρησιμοποίησε νόμιμη βία για να τιμωρήσει κάποια ριζοσπαστική ή απρεπή άποψη. Αυτό που τιμώρησε η ΕΣΗΕΑ είναι η παραβίαση των κανόνων συμμετοχής σε αυτήν. Θα μπορούσε να τον αποκλειστεί ακόμη και αν έλεγε «Ζήτω οι σταλινικές εκκαθαρίσεις εκατομμυρίων ανθρώπων που έγιναν για το χτίσιμο του σοσιαλισμού» · αν και δεν νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα ξεσήκωνε την ίδια αντίδραση στην ΕΣΗΕΑ ή θα το έλεγε ποτέ ο δημοκρατικός κ. Μανδραβέλης. Η ποινικοποίηση, λοιπόν, του λόγου είναι μια βίαιη απάντηση του θεσμικού φορέα και γι’ αυτό ανεπίτρεπτη· στον λόγο δεν απαντάς με βία, έστω και νόμιμη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οφείλεις και να σιωπάς. Δεν μπορεί στο πλαίσιο ενός φιλελεύθερου καθωσπρεπισμού να προσπερνάς την χυδαιολογία σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Στον λόγο που επιχειρεί να αποκλείσει, απαντάς με μη βίαιες πράξεις, ακόμη και με αποκλεισμούς. Μπορεί να σέβεσαι την ελευθερία του έμμισθου προβοκάτορα να πει την ανοησία του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον καλέσεις και σπίτι σου να συζητήσετε αν «οι εργαζόμενοι είναι υπάνθρωποι» ή «αν τα σωματεία πρέπει να υπάρχουν». 

 Η μεγαλύτερη ανοησία που εκστομίζεται στον δημόσιο διάλογο -και κινδυνεύει να γίνει δόγμα- είναι το «σέβομαι τις απόψεις σας». Όχι! Η ελευθερία κάποιου να πει την άποψή του είναι σεβαστή, υπό την έννοια ότι δεν πρέπει διά της βίας να κατασταλεί. Οι απόψεις καθαυτές δεν είναι προς σεβασμό. Πρέπει να αντικρούονται αν είναι σοβαρές· να γελοιοποιούνται αν είναι γελοίες· να αποκλείονται διά της απαξίας αν είναι μισαλλόδοξες. Οπως η ελευθερία των συκοφαντών ενός ολόκληρου κλάδου να μιλούν δεν σημαίνει και υποχρέωση των δημοσιογράφων να τους παρέχουν φιλόξενο βήμα για να διαδίδεται ο μισαλλόδοξος λόγος τους, τοιουτοτρόπως το θεσμικό όργανο δεν οφείλει να επιβραβεύει τους φορείς του, διατηρώντας τους ως μελη του. 

Έτσι, η πειθαρχική δίωξη του κ. Πάσχου Μανδραβέλη από την ΕΣΗΕΑ δεν ήταν άσκηση λογοκρισίας. Ήταν εφαρμογή των κανονισμών που ο δημοσιογράφος όφειλε να γνωρίζει. Ήταν η έμπρακτη απαξίωση αυτών που πιστεύει και έγραψε. Ήταν μια «προσβλητική απάντηση» στα προσβλητικά -έστω για κάποιους ανθρώπους- λόγια που έγραψε.

---------

 *Détournement (ελλ. εκτροπή-επανοικειοποίηση ή μεταστροφή, συντόμευση του ¨μεταστροφή προκατασκευασμένων αισθητικών στοιχείων"): Είναι μια τεχνική που ανέπτυξε από τη δεκαετία του 1950 η Καταστασιακή Διεθνής και συνίσταται στη χρησιμοποίηση και μεταστροφή κάθε λογής μορφών και τύπων έκφρασης του κυρίαρχου συστήματος εναντίον του. 

Το αρχικό κείμενο εδώ >> http://www.star-fm.gr/?p=68836

[-]by Danger Few@ facebook, on Thursday, August 16, 2012 at 10:57am
σχετικά με ορ(γ)ισμένες αντιδράσεις βλ. την αμέσως επόμενη ανάρτηση


17 Αυγούστου 2012

Beauty Knows No Pain

 

Οι ΗΠΑ ζουν την χειρότερη οικονομική κρίση ως τότε. Έμεινε στην ιστορία ως "Ο Πανικός". Την ίδια χρονιά φωταγωγήθηκε το Σικάγο με λάμπες εναλλασσόμενου ρεύματος, ενώ η Ελλάδα του Τρικούπη "δυστυχώς επτώχευσε"!

Να όμως η  ανακάλυψη του Αντίνοου: Δελφοί 1893

---------------------
η φωτογραφία από το http://www.facebook.com/en.amfissi 


14 Αυγούστου 2012

Πόσοι νεκροί!

File:Victor Bulla - Young Pioneers Defence.jpg

Πόσο πάθος, τι επινοητικότητα, πόσοι νεκροί, τι αγωνία και αδιανόητη τύχη, ποια απίστευτη καταστροφή και παραλογισμός χρειάζεται για να τραβηχτεί μια αριστουργηματική φωτογραφία;

Στο Λένινγκραντ το 1937  ο τυχερός ήταν ο Βίκτορ Μπούλλα εκ των θεμελιωτών του ρωσικού ρεπορτάζ. Βλέποντας τις φωτογραφίες του καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ένας απλός καταγραφέας γεγονότων.



13 Αυγούστου 2012

Οι γνωστοί


(παραγγελία από hollowsky που 'ναι εκτός δικτύου)

Ντάξ' είπαμε μια κουβέντα...
έχει και τα καλά της η Λόντρα.

METEORS ARE FOREVER!
και κάπου εδώ, βρίσκεται και η (σημειολογική)
διαφορά μας με τα χεγκελιανά συντρόφια, τους αξιολογοκεντρικούς μαρξιστές,
την "εργατιά"και τους κύκλους που -παριστάνοντας πως δεν το ξέρουν-
"στο δρόμο στο δρόμο",  βάζουν τις βάσεις
για να διεκδικήσουν επάξια λίγο πριν πεθάνουν, την πρυτανεία....
αλλά ας τ' αφήσουμε αυτά για όταν θα δροσίζει.
----
Προς το παρόν κρατάμε την σύντομη "θεωρία" της
αγαπημένης μας Ρωσίδας
που διαχώριζε τους ανθρώπους λέγοντας περίπου ότι:
Υπάρχουν οι θεοί υπάρχουν και τα ζώα,
οι θεοί ακούν την μουσική κάθε μέρα ,τα ζώα ποτέ.
Οι πρώτοι είναι οι φίλοι μου οι δεύτεροι οι εχθροί μου.
Υπάρχουν και κάποιοι που ακούνε την μουσική μια φορά την εβδομάδα.
Αυτοί είναι "οι γνωστοί"

08 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 11 | Μήτε να κυβερνάς, μήτε να σε κυβερνούν

Γιάννης Ρίτσος
(1909-1990)

(ένα απόσπασμα από τον μονόλογο της Ισμήνης)
[...]
Ποτέ δε με εγκατέλειψε ο φόβος μη με καθίσουν μια μέρα στο θρόνο.
Μόνο αυτοί που φοβούνται τον εαυτό τους επιδιώκουν τ' αξιώματα, ή,
μάλλον,
αυτοί που μισούν τη ζωή και τους ανθρώπους. Δε θα μ' άρεσε διόλου
να' μαι περίβλεπτη, να μην έχω έναν ίσκιο, μια θέση
σε μια δική μου μυστική περιοχή, να βγάλω τα σανδάλια μου,
να παίξω τα κλειδιά των συρταριών μου με ξέγνοιαστο χέρι, αφημένο
έξω από το κρεβάτι μου.
                              Ο καημένος ο πατέρας -πάντα τον θυμάμαι-
είχε ένα πρόσωπο σα συσπασμένο χέρι γατζωμένο
σ' ένα μεγάλο μαύρο παραπέτασμα, για να ρίξει· τοσο που κάποτε
   λέω
ίσως και να ταν καλό που τυφλώθηκε - ίσως έτσι τουλάχιστον να μπόρεσε
να δει προς τα μέσα του, να θυμηθεί λίγο λίγο
εκείνα που δεν είχε δει· κ΄ ίσως έτσι, στ'αλήθεια, να τα είδε· γιατί ως
  τότε
έβλεπε την αυταρχική μορφή του (φυσικά κολακευμένη) μες στα βλέμματα
των φοβισμένων υπηκόων του· - κ' εκείνους κ' εκείνον
από παιδί πολύ τους λυπόμουν.
                              
             Ασήκωτο βάρος, νομίζω
να κυβερνάς και να προστάζεις. Και πάντα , στο τέλος, καθένας
κυβερνιέται απ' αυτό που κυβερνα· - χώρια η απέραντη κείνη υποψία
προς όλους και προς όλα, - ένας ίσκιος πουλιού να περάσει στην αίθουσα
τυχαία την ώρα του λιογλερματος, είναι ένα τιναγμένο μαχαίρι
καμωμένο από αθόρυβο μέταλλο. Για τούτο οι τύραννοι
γίνονται μέρα με τη μέρα όλο πιο τύραννοι. Όταν ο κόσμος
έχει το φόβο σου είτε την ανάγκη σου, ποτέ δεν ξέρεις τι σου ετοιμάζει.

Καλύτερα λοιπόν μήτε να κυβερνάς μήτε να κυβερνιέσαι (πως να γίνει;)
φτάνει η κυβέρνια αυτή που μας σφραγίζει πρίν απ'την γέννησή μας
φτάνει ο θάνατος που μας παραμονεύει· - μ'αυτόν εξοικειώνεσαι κάπως·
τα ενδιάμεσα πια χάνουν την αιχμηρότητά τους. Χαλαρώνει το σώμα,
ξεθωριάζει το χρώμα στα μαλλιά, στα παράθυρα, στα μάτια,
ξεσφίγγει η παλάμη, όπου μέσα της είχαν αποθέσει
ένα μεγάλο σκληρό, χρυσό νόμισμα, κι όλη η ζωή μας
είταν μια σύσπαση για να κρατήσουμε τούτο το νόμισμα, ένας φόβος
μη και μας πέσει, μην το χάσουμε· αχρηστεύονταν το ένα μας χέρι,
αχρηστευότανε η μισή ζωή μας, ολόκληρη η ζωή μας.
[...]

από την  συλλογή ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο "Τέταρτη Διάσταση"

05 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 10 | Ψυχή και Ζωή


Μαρίνα Τσβετάγιεβα
(1898-1941)
(προς έναν νεαρό κριτικό λογοτεχνίας)

Τώρα μιλήστε μου ανοικτά: έχετε έναν άλλο κόσμο εκτός από τον δικό μου: δηλαδή τον κόσμο της ΨΥΧΗΣ;
Σημαίνουν μήπως κάτι στη ζωή σας: οι δουλειές τα χρήματα, οι φίλοι, οι ιδέες, οι πόλεμοι, τα νέα, οι ανακαλύψεις, οι αλλαγές κυβερνήσεων, τα αθλητικά, η μόδα- όλα αυτά με τα οποία γεμίζει η μέρα (πιο απλά "Οι Μέρες")*
Εκτός από την αντανάκλαση τους στον κόσμο της Ψυχής φυσικά (αυτό είναι η φαντασία!), γιατί εκεί: το νερό δεν είναι νερό και η γη δεν είναι γη. Υπάρχουν όλα αυτά για σας ως τέτοια;
"Η επαγγελματική ζωή", "η αντρική ζωή¨,"η κοινωνική ζωή", και ύστερα από μικρή παύση - η οικογενειακή ζωή. (Η μόνη χωρίς εισαγωγικά.) Ψυχαγωγία; Θεάματα;Επισκέψεις; Καβγάδες για διάφορα θέματα; Λογοτεχνικά ρεύματα; Ποδόσφαιρο; Τεχνική; Ζητήματα προσχολικής αγωγής; Συνέδρια; Η μοίρα της Ευρώπης; Οι διαλέξεις του Μπερντάγιεφ;
Φίλε μου , αν είστε αδιάφορος απέναντι σε όλα αυτά, είστε κενός, όπως εγώ. Είστε κενός, όπως η Μουσική. Είστε χωρίς γεγονότα. Είστε .... 
Θα σας είναι εύκολο να πεθάνετε.
Αλλά να ΖΗΣΕΤΕ - θα σας είναι δύσκολο!

*Τίτλος εφημερίδας της ρώσικης διασποράς

Σημ. Izi. Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα είναι μια από τις μεγάλες ποιήτριες του κόσμου. Το έργο της καταλαμβάνει πολλούς τόμους. Θεατρικά, πεζά ποιήματα απομνημονεύματα, στοχασμοί, άσκησαν και ασκούν μεγάλη επίδραση και αποτελούν έμπνευση για τις σύγχρονες γενιές. Το έργο της, αξεχώριστο από την ζωή της, είναι μια γέφυρα στο θλιβερό και κακοτράχαλο φαράγγι της  Ιστορίας.

Γεννήθηκε στη Ρωσία  στις 8 Οκτωβρίου του 1898, πέθανε δύσκολα στις 31 Αυγούστου του 1941 στην Ρωσία. "Μην με θάψετε ζωντανή!  Βεβαιωθείτε καλά!" προέτρεπε τους μάρτυρες του αυτοχειριασμένου σώματός της (που τελικά ήταν ο ίδιος της ο γιός).

Ένα από τα τελευταία ντοκουμέντα της, πέντε ημέρες πριν τον  θάνατο της, είναι μια σύντομη αίτηση προς το Σοβιέτ της Ένωσης Λογοτεχνών (Λιτφοντ) γράφει:
Προς το Σοβιετ του Λιτφοντ
Σας παρακαλώ να με προσλάβετε για τη δουλειά της λαντζέρισας στην καντίνα του Λιτφοντ που πρόκειται να ανοίξει.
Μ.Τσβετάγιεβα
26 Αυγούστου 1941

(βλ. Μαρίνα Τσβεταγιεβα, Μια ζωή μέσα στην Φωτιά εκδ. Εστία, μετ από τα γαλλικά Μαρω Κάτσικα, από τα ρωσικά Ανδριανα Χαχλα)


04 Αυγούστου 2012

Πριν την ανάσταση...


«Προμηθέας: Ω Γη!, και συ που όλα τα βλέπεις Ήλιε,
δείτε με, θεός εγώ απ’ τους θεούς τι πάσχω!
[…] Μα πάλι ούτε να κλείσω ούτε να μην κλείσω το στόμα μου μπορώ, γιατί, τα δώρα μου για να προσφέρω στους ανθρώπους,
σε τούτες έμπλεξα ο δύστυχος τις συμφορές.

[…]

Χορός: Μη φοβηθείς ολότελα· φίλοι είμαστε
που ερχόμαστε σ’ αυτόν εδώ το βράχο, η συντροφιά μας,
με τις διπλογοργόστροφες πετώντας τις φτερούγες μας.
[…] Όλα φανέρωσε μας τα κι ιστόρησε μας,
επάνω σε τι φταίξιμο σε βρήκε ο Δίας
κι έτσι σκληρά κι έτσι πικρά σε βασανίζει·
μάθε κι εμάς, αν δε σου φέρνει βλάβη ο λόγος.

[…]

Προμηθέας: Ευθύς που ο Δίας κάθισε στον πατρικό του θρόνο
αμέσως στους θεούς τιμές βάλθηκε να ορίζει
και να τους μοιράζει με τάξη την αρχή,
χωρίς όμως καθόλου για τους ανθρώπους να γνοιαστεί,
μα είχε κατά νου να τους ξεκάνει κι άλλους να σπείρει!
Σ’ αυτά δε βρέθηκε κανείς ν’ αντιμιλήσει,
μα εγώ μονάχα τόλμησα
κι έσωσα τους ανθρώπους 
να μην κυλήσουν συντρίμματα στον Άδη.

[…]

Χορός: Μα πες μας, μήπως προχώρησες πιο πέρα κι από τούτα;

Προμηθέας: Έσβησα απ’ τους θνητούς το φόβο του θανάτου!

Χορός: Ποιο γιατρικό για την αρρώστεια αυτή τούς βρήκες;

Προμηθέας: Τυφλές ελπίδες θρόνιασα μες την καρδιά τους.

Χορός: Μεγάλο αυτό που δώρησες του ανθρώπου!

Προμηθέας: Κι ακόμα, τη φωτιά τους έχω δώσει.

Χορός: Κι έχουνε τώρα τη λαμπρή φωτιά οι θνητοί;

Προμηθέας: Που τέχνες πλήθος απ’ αυτήν θα μάθουν. […]»



Αισχύλου, Προμηθεύς Δεσμώτης



  

01 Αυγούστου 2012

Η βαθύτερη υπόσταση κάθε προϊόντος του ανθρώπου - 1


 
"Ό,τι διασώθηκε από τη φωτιά στο μακρινό παρελθόν της Ευρώπης υλοτομήθηκε αργότερα για να χτιστούν σπίτια και να ναυπηγηθούν πλοία αλλά και να εξασφαλιστούν οι ασύλληπτες ποσότητες ξυλάνθρακα που ήταν απαραίτητες για την τήξη του σιδήρου. 

Ήδη κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα, σε ολόκληρη τη νησιωτική επικράτεια  δεν είχαν απομείνει παρά μηδαμινά  μόνο αποθέματα των αλλοτινών δασών, παραδομένα στον μαρασμό. Τώρα ήταν η σειρά της άλλης πλευράς του ωκεανού να παραδοθεί στο πυρ. Δεν είναι τυχαίο ότι η αχανής χώρα της Βραζιλίας οφείλει το όνομά της στην γαλλική απόδοση της λέξης "ξυλάνθρακας". 

Η ανθρακοποίηση κάθε ανεπτυγμένου φυτικού είδους, η ακατάπαυστη καύση κάθε καύσιμης ύλης αποτελεί κατά βάθος την κινητήρια δύναμη για την εξάπλωσή μας πάνω στη Γη. Από την πρώτη λάμπα θυέλλης ως τους ανακλαστήρες του δέκατου όγδοου αιώνα  και από την λάμψη των ανακλαστήρων ως το θαμπό φως των των φανών πάνω από τους βελγικούς αυτοκινητοδρόμους, τα πάντα οφείλονται στην καύση και η καύση είναι η βαθύτερη υπόσταση κάθε υλικού προϊόντος του ανθρώπου. Η κατασκευή ενός αγκιστριού, ενός πορσελάνινου σκεύους και η παραγωγή ενός τηλεοπτικού προγράμματος έχουν σε τελευταία ανάλυση ως κοινό παρονομαστή τη δια του πυρός μετουσίωση. 

Όπως το σώμα μας και οι πόθοι μας, έτσι και οι μηχανές που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους διαθέτουν εξίσου μια βραδυφλεγή καρδιά. Από τις απαρχές του κόσμου ο τεχνολογικός πολιτισμός δεν ήταν παρά μια σπίθα που δυνάμωνε ώρα με την ώρα, δίχως κανείς να γνωρίζει μέχρι τίνος σημείου θα πυρακτωθεί και πότε θα αργοκυλήσει ξανά στο σκοτάδι. Προς το παρόν οι πόλεις μας είναι ακόμη φωταγωγημένες, ενώ με μανία εξαπλώνονται συνεχώς οι πυρκαγιές. Στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, στην Ουγγαρία ,στην Πολωνία και στην Λιθουανία, στον Καναδά και στην Καλιφόρνια καίγονται το καλοκαίρι ολόκληρα δάση, χωρίς να λογαριάσουμε τις τεράστιες πυρκαγιές που μαίνονται ανεξέλεγκτες στους τροπικούς. 

Σε ένα ελληνικό νησί, που μέχρι το 1900 ήταν ακόμα στεφανωμένο από πυκνά δάση, έτυχε πριν από μερικά χρόνια να δω με πόση ταχύτητα σαρώνει στο διάβα της η φωτιά την ξερή βλάστηση. Στεκόμουν στην άκρη του δρόμου λίγο έξω από το λιμάνι όπου είχα πιάσει δωμάτιο,εν μέσω μιας ομάδας αναστατωμένων ανδρών. Πίσω μας έχασκε η σκοτεινή νύχτα, μα μπροστά μας , από το βάθος του φαραγγιού ξεσηκωμένη από τον άνεμο η κυματιστή φωτιά σκάλωνε κι όλας στις απότομες πλαγιές. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κέδρους που έστεκαν σκοτεινοί στο αντιφέγγισμα της πυράς, να τυλίγονται ο ένας μετά τον άλλο στις φλόγες, ευθύς μόλις τους έγλυφαν οι πρώτες πύρινες γλώσσες, και να λαμπαδιάζουν μονομιάς με έναν υπόκωφο κρότο, λες κι ήταν φτιαγμένη από ίσκα, και  την επόμενη στιγμή να σωριάζονται σαν άψυχα κορμιά μέσα σε βροχή από σπίθες."


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζέμπαλντ, "Οι Δακτύλιοι του Κρόνου"  σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη. 

Απίθανο το έργο του Sebald στο οποίο θα επανέλθουμε προσεχώς...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1900 190cm 1917 1940 1955 1965 1968 1980 2008 Αδάμ Κέρτις/Adam Curtis Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αιμίλιος Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Αιμίλιος Ντυρκέμ/Emile Durkheim Αιμίλιος Σιοράν/Emil Cioran Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Αλβέρτος Καμύ/Albert Camus Αλβέρτος Σπέερ/Albert Speer Αλβέρτος Φίνεϊ/Albert Finney Άλδος Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Πούσκιν/Александр Пушкин Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Κερτέζ/André Kertész Ανδρέας Ορλεάν/André Orléan Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Αντίνοος Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αντώνιος Νέγκρι/Toni Negri Αντώνιος ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αποκάλυψη Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αρθούρος Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Αρμάνδος Μέλβιλ/Herman Melville Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι αυτοπεριστροφή Αφρική Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίνος Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βερνάρδος Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βικέντιος Μπράουν/Vincent Browne Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαδίμιρος Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλαρίες Γαλλία Γεράρδος Νταβί/Gerard Davy Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γεώργιος Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Γεώργιος Ζίμελ/Georg Simmel Γεώργιος Λ. Μπόρχες/Jorge L. Borges Γεώργιος Λίγκετι/György Ligeti Γεώργιος Λούκατς/György Lukács Γεώργιος Μπατάιγ/Georges Bataille Γεώργιος Όργουελ/George Orwell Γεώργιος Στάινερ/George Steiner Γεώργιος Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουλιέλμος Ήγγλετον/William Eggleton Γουλιέλμος Μπάροους/William Burroughs Γουλιέλμος Σαίξπηρ/William Shakespeare Γουλιέλμος Χηρστ/William Hearst Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δαβίδ Λυντς/David Lynch Δαβίδ Μπομ/David Bohm Δαβίδ Ρικάρντο/David Ricardo Δαβίδ Χιούμ/David Hume Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτριος Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελένη Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερνέστος Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνέστος Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνέστος Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνέστος Μπλοχ/Ernst Bloch Ερρίκος Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Ερρίκος Λεφέβρ/Henri Lefebre Ερρίκος Μισώ/Henry Michaux Ερρίκος Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ερρίκος Σατί/Eric Satie Ερρίκος Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Ερρίκος Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum ΕΣΣΔ Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζορ Βον/Zohr Vaughan ζωή ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεόδωρος Αντόρνο/Theodor Adorno Θεόδωρος Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Θεόδωρος Ρόζακ/Theodore Roszak Θεός Θεοφάνης Μελάς θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Θωμάς Πίντσον/ Thomas Pynchon Θωμάς Ράιντ/Thomas Reid Θωμάς Χομπς/Thomas Hobbes Ι.-Π. Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ι.-Π. Ντιτέιγ/Jean Pierre Duteuil Ιάκωβος Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Ιάκωβος Ελλύλ/Jacques Ellul Ιάκωβος Λακάν/Jacques Lacan Ιάκωβος Μπάλντουιν/James Baldwin Ιάκωβος Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ιάκωβος Ντεριντά/Jacques Derrida Ιάκωβος Πρεβέρ/Jacques Prévert Ιάκωβος Σαπίρ/Jacques Sapir Ιάκωβος Φρέιζερ/James Frazer Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιουλία Κρίστεβα/Julia Cristeva Ιουλιανός ντε Λα Μετρί/ Julien de La Mettrie Ιούλιος Ντελέζ/Gilles Deleuze Ιούλιος Ντωβέ/Gilles Dauvé Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Μορώ/Jeanne Moreau Ιωάννα Τσιβάκου Ιωάννης Βίβες/Juan Vives Ιωάννης Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Ιωάννης Ιτάρ/Jean Itard Ιωάννης Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Ιωάννης Λοκ/John Locke Ιωάννης Μ. Εντσενσμπέργκερ/Hans M. Enzensberger Ιωάννης Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Ιωάννης Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιωάννης Ρ. Σάουλ/John R. Saul Ιωάννης Ρωλς/John Rawls Ιωάννης Σερλ/John Searle Ιωάννης Στ. Μιλλ/John St. Mill Ιωάννης Στάινμπεκ/John Steinbeck Ιωάννης Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ιωάννης Φ. Κέννεντυ Ιωάννης Φόουλς/John Fowles Ιωάννης Χάκινγκ/Ian Hacking Ιωάννης Χιούστον/John Houston Ιωάννης Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Ιωάννης-Ιάκωβος Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ιωάννης-Λουκάς Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ιωάννης-Παύλος Σαρτρ/Jean-Paul Sartre Ιωάννης-Πέτρος Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Κάρολος Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Κορς/Karl Korsch Κάρολος Κράους/Karl Kraus Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Κάρολος Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Κάρολος Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Κάρολος Πεγκί/Charles Péguy Κάρολος Πολάνυι/Karl Polanyi Κάρολος Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Κάρολος Σ. Περς/Charles S. Peirce Κάρολος Τέιλορ/Charles Taylor Κάρολος Φορτ/Charles Fort Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κλαίρη Οζιάς/Claire Auzias Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλαύδιος Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορνήλιος Καστοριάδης κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουδοβίκος Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουδοβίκος Αραγκόν/Louis Aragon Λουδοβίκος Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουδοβίκος Μαλ/Louis Mal Λουδοβίκος Μάμφορντ/Lewis Mumford Λουδοβίκος Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουδοβίκος ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουδοβίκος Ντυμόν/Louis Dumont Λουκιανός Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μαξ Μπένετ/Max Bennet Μαργαρίτα Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρκελος Μαριέν/Marcel Mariën Μάρκελος Μως/Marcel Mauss Μάρκελος Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρτίνος Μπούμπερ/Martin Buber Μαρτίνος Χάιντεγγερ/Martin Heidegger Μέγας Κάρολος μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μιχαήλ Αλιετά/Michel Aglietta Μιχαήλ Κέλυ/Mike Kelley Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μιχαήλ Σερ/Michel Serres Μιχαήλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαήλ Χάρντ/Michael Hardt Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ μουσική μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μώρις Ντρούρι/Maurice Drury Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικόλαος Γκόγκολ/Николай Гоголь Νικόλαος Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες ΟΟΣΑ Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασχάλης Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Παύλος Βαλερύ/Paul Valery Παύλος Βιριλιό/Paul Virilio Παύλος Ζοριόν/Paul Jorion Παύλος Λαφάργκ/Paul Lafargue Παύλος Ρικέρ/Paul Ricoeur Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Γκητς/P.T. Geach Πέτρος Κλαστρ/Pierre Clastres Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Κρηφτ/Peter Kreeft Πέτρος Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πέτρος Μπρουκ/Peter Brook Πέτρος Ουότκινς/Peter Watkins Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πινοσέτ Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Ζωγραφάκης Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρεϋμόνδος Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ριχάρδος Κόμπντεν/Richard Cobden Ριχάρδος Μοράν/Richard Moran Ριχάρδος Ρόρτι/Richard Rorty Ροβέρτος Αντέλμ/Robert Antelme Ροβέρτος ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ροβέρτος Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ροβέρτος Φρανκ/Robert Frank Ροβέρτος Χας/Robert Hass Ροβέρτος Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard σθένος Σιγισμούνδος Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σίδνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στέφανος Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανος Πίνκερ/Steven Pinker Στέφανος Nτε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Στέφανoς Ροζάνης στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συνείδηση Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Το καταραμένο απόθεμα Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τρόικα τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερδινάνδος Πεσσόα/Fernando Pessoa Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Γκρουά/François Grua Φραγκίσκος Καραντέκ/François Caradec Φραγκίσκος Κάφκα/Frantz Kafka Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Μπέικον/Francis Bacon Φραγκίσκος Σιμιάν/François Simiand Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φραγκίσκος-Μάριος Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φρειδερίκος Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Λάιστ/Fritz Leist Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρειδερίκος Τέιλορ/Frederick Taylor Φρειδερίκος Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρειδερίκος Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος Χριστόφορος Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Χριστόφορος Λας/Christopher Lash χρόνος ψυχή ωφελιμισμός beton7 Bloomberg Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards La Tribune Les Lèvres Nues lifestyle Malaguena memento mori Metz Miles Davis Monty Python Muppet Show Necrology nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Reggae Renty robe de chambre Rock RSA Salon De Vortex Scott Asheton sexbox Soul Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets