30 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 14 | Χρόνος και Ελευθερία


Αλέξανδρος Σμέμαν (1921-1983)
«Δεν θέλουμε 
ν' απελευθερώσουμε τον άνθρωπο 
από το χρόνο.

Θέλουμε ν' απελευθερώσουμε 
το χρόνο 
από τη βιασύνη.»

28 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 13 | Εκείνοι που σπάνε τη βιτρίνα


Τόμας Στερν Έλλιοτ
(1888-1965)
Δεν με απασχολούν τόσο ζητήματα επιρροής, ή οι δημοσιολόγοι που έχουν αποτυπώσει τα ονόματά τους πάνω στο κοινό συλλαμβάνοντας την πρωϊνή παλίρροια και κωπηλατώντας πολύ γρήγορα στην κατεύθυνση που κινείται το ρεύμα, αλλά μάλλον το ότι πάντα πρέπει να υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς που να είναι αποφασισμένοι να διεισδύουν στην καρδιά του ζητήματος, να προσπαθούν να φτάσουν στην αλήθεια και να την προβάλλουν, δίχως πολλή ελπίδα, δίχως φιλοδοξία ν’ αλλάξουν το άμεσο ρεύμα των γεγονότων και δίχως ν’ αποθαρρύνονται ή να ηττώνται όταν τίποτα δεν φαίνεται να προκύπτει.

Τ.Σ. Έλλιοτ

23 Αυγούστου 2012

Mια οργάνωσις του 1965!




Μην πεις πως δεν σου το 'πα!


Προσπαθώντας να δημιουργήσουμε έναν τίτλο άνευ στίξης καταφέραμε, μέρες μετά, το ακατόρθωτο, με επτά λέξεις και μονάχα μια απόστροφο που κι αυτή "εννοείται".

Οι επιστήμονες προβλέπουν, λέει (το 1955), ότι σε πενήντα εκατομμύρια χρόνια θα είμαστε περίπου τέσσερα  μέτρα στο ύψος. Αλλά στα πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια που θα έχουμε φτάσει  τα δεκατέσσερα μέτρα ... θα έρθει το τέλος.
Πάρτε καλού κακού μεζούρα από τώρα!


19 Αυγούστου 2012

Μεταστροφή και αυτοτιμωρία: Μια άσκηση και οι καρποί της


Η μεταστροφή [détournement] είναι μια παιγνιώδης τακτική χρήσης αλλότριων κειμένων, ήχων και εικόνων. Αναπτύχθηκε στην δεκαετία του 50 από τους Λετριστές και επιχειρούσε, όπως οι ίδιοι ανακοίνωναν,  να "στρέψει τις εκφράσεις του καπιταλιστικού συστήματος ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό". Έχει τις ρίζες της στην τεχνική του κολλάζ. Συνήθως γίνεται χρήση "ευτελούς" πρώτης ύλης από τη διαφήμιση, το ντοκιμαντέρ, από επικαιρικά άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες, φτηνές ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές, αλλά όχι αποκλειστικά. Υπάρχουν περίφημες μεταστροφές κειμένων στοχαστών που σε καμία περίπτωση δεν υπήρξαν ευτελή. Πολλά είναι αυτά που μπορούν να ειπωθούν για την τεχνική της μεταστροφής και την "ορθή" ή όχι χρήση της. Κάποιοι μεθυσμένοι από αλκοόλ και νιότη συνέταξαν και οδηγίες χρήσεως.

Πολύ γρήγορα οι πρακτικές της αφομοιώθηκαν πρώτα από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας των εμπορευμάτων, και κατόπιν από τις ακαδημίες τους. Έτσι σήμερα διδάσκονται στα ανά τον κόσμο εκπαιδευτικά ιδρύματα, σε τμήματα τεχνών, αρχιτεκτονικής, επικοινωνίας, οικονομίας, στρατηγικής, στατιστικής κτλ.  Μπορείτε να τις συναντήσετε και ως "found footage", "re-use", "mash up" ή "οικειοποίηση", μεταξύ των πολλών ονομάτων που της αποδίδονται κατά καιρούς στις θεωρητικές εργασίες που αναλύουν "το φαινόμενο".

Πρόσφατα, με σκοπούς εν μέρει εκπαιδευτικούς και εν μέρει αποκαλυπτικούς, κάναμε μια άσκηση της τεχνικής, που την ανακοινώσαμε στο Facebook [1]. Συγκεκριμένα, μεταστρέψαμε κείμενο γνωστού δημοσιογράφου, με το οποίο υποστήριζε ένθερμα την πρόσφατη απόφαση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής για τον αποκλεισμό εικοσιτριάχρονης αθλήτριας από τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου - αποκλεισμός που έγινε με το σκεπτικό ότι ένα μικρό σχόλιό της στο tweeter έθιγε τους Αφρικάνους που διαμένουν στην Ελλάδα. Στο μεταξύ, ο ίδιος αυτός δημοσιογράφος, με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ αποκλείστηκε για ένα τρίμηνο από το σωματείο του και από τα προνόμια που αυτό δίνει στα μέλη του, γιατί το συμβούλιο θεώρησε πως κάποιο από τα άρθρα του σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, έθιγε τον κλάδο και τις διεκδικήσεις του.

Η μεταστροφή που επιχειρήσαμε έγινε αντικαθιστώντας στο αρχικό κείμενό του το όνομα της αποκλεισμένης αθλήτριας με το όνομα του αποκλεισμένου δημοσιογράφου και αντίστοιχα τους τίτλους των πειθαρχικών oργάνων, καθώς και ελάχιστες λέξεις αναφοράς στα περιστατικά. Εκτός από διασκεδαστικό, ήταν άλλωστε και σχετικά εύκολο μιας και εξ αρχής το ίδιο το κείμενο του εν λόγω δημοσιογράφου  ήταν σύντομο και διατυπωμένο σαφώς με στερεότυπες υποδείξεις μιας αυθεντίας της μαζικής απεύθυνσης (συρμός). Φροντίσαμε μάλιστα να κάνουμε τα πράγματα ξεκάθαρα και εύκολα και για τον αναγνώστη, δηλώνοντας ήδη από τον τίτλο ότι επρόκειτο για άσκηση μεταστροφής και βάζοντας ως υποσημείωση τον ορισμό της τεχνικής από το Wikipedia καθώς και τον σύνδεσμο στο γνήσιο άρθρο του δημοσιογράφου.  

Φαινόταν έτσι σαν ο ίδιος ο συντάκτης να επιχειρηματολογεί  υπέρ του αποκλεισμού του, κάτι που σημείωσε με χιούμορ και προσεκτικός φίλος μας σχολιαστής, χαρακτηρίζοντας τον δημοσιογράφο "αυτοτιμωρούμενο"...

Κοντολογίς η μετεστραμμένη μας παράθεση επιχειρούσε να πλήξει την ρητορική και την σοφιστεία που ασκεί, πολλές φορές αναγκασμένος, ο μεροκαματιάρης γραφέας. Τον επί πληρωμή λόγο περί του αληθούς.

Το αστείο αρχίζει όταν, παρά τα "σημάδια" και τις "προειδοποιητικές πινακίδες" που είχαμε βάλει, η μεταστροφή μας δεν γίνεται αντιληπτή από όλους ως τέτοια! Κάποιοι, κατά το μάλλον ή ήττον ιδεολογικά συγγενείς του παθόντος, δεν κατάλαβαν ότι πρόκειται για κείμενο του ίδιου του "αυτοτιμωρούμενου" και,  αγνοώντας τις επισημάνσεις μας, θεώρησαν ότι έχουμε πάρει το μέρος του συμβούλιου του οργάνου των συντακτών! Και έτσι έσπευσαν να σχολιάσουν αναλόγως. Να μας καυτηριάσουν, δηλαδή, ότι υποστηρίζουμε - εμείς - τον αποκλεισμό του δημοσιογράφου και εγκρίνουμε την απόφαση της εν λόγω επιτροπής!

Σε αυτό το σημείο οι παραπλανημένοι σχολιαστές, καταφερόμενοι  ενάντια στο μετεστραμένο κείμενο, βάλθηκαν να (παρα)μιλούν για ιερατεία,  σταλινικές μεθόδους λογοκρισίας και ολοκληρωτική λογική, διαχειριστικές επιδιώξεις των χρημάτων και τις σχετικές κόντρες,  για τον εμετικό συνδικαλισμό, κ.ο.κ.

Με το πάθημά τους επαλήθευσαν λοιπόν έναν από τους βασικούς στόχους της μεταστροφής: τη σκανδαλώδη αποκάλυψη.

Στην δική μας περίπτωση, την αποκάλυψη της τύφλωσης που προκαλεί ο φανατισμός. Την  φανέρωση του μηχανισμού παραγωγής του κοινότοπου και της βίας του. Την αποκάλυψη της αποξένωσης που χτίζει γύρω μας η δημοσιότητα,η ματαιοδοξία,το μικροσυμφέρον, το χρήμα,η συνάφεια, τα κατακλυσμιαία επίκαιρα, η κατανάλωση, ο αστικός θόρυβος και τα επακόλουθά του δημοκρατικίζοντος ύφους.

Αυτή είναι δυστυχώς η κληρονομιά μας. Και γι'αυτό δεν είμαστε ούτε κυνικοί, ούτε ανάλγητοι κριτές κανενός. Δεν έχουμε ούτε πρόθεσημ ούτε δικαίωμα να είμαστε. Το πεδίο αυτο-δημιουργήθηκε από τα σχόλια που ακολούθησαν και τα οποία αναδεικνύουν την ελλιπή ψυχραιμία που οδηγεί στο ηθικίζον κήρυγμα περί σταλινισμού!

Όπως έχουμε πει σε κάθε ευκαιρία και το "πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ" και ο "δημοσιογράφος", η "ολυμπιακή επιτροπή" και η "πρωταθλήτρια", και οι υποστηρικτές τους και οι πολέμιοι τους, μας είναι καθεαυτά αδιάφορα! Μας ενδιαφέρουν εφήμερα, ως επι μέρους μορφές της μεγα-κατασκευής, του φανταχτερού παραπετάσματος που κρύβει τον ερειπιώνα του πολιτισμού μας, και καθιστά αδύνατη την φαντασία και την συναίσθηση, την ομορφιά  του κόσμου, την περιπέτεια της ζωής, υπεξαιρώντας το κάθε μας δευτερόλεπτο και καμουφλάροντας τις σκοτεινές δυνάμεις που μας καθιστούν υποτελείς.

-------------------------------
[1] στη σελίδα μου στο facebook εδώ, που μπορείτε να απολαύσετε και τα σχόλια.
για το μετεστραμένο κείμενο δες και την αμέσως προηγούμενη ανάρτησή μας

Μανδραβέλης détournement*


Υπάρχει μια λεπτή κόκκινη γραμμή μεταξύ της ποινικοποίησης του χυδαίου λόγου, που είναι ανεπίτρεπτη, και της απαξίωσής του, που είναι επιβεβλημένη. Έναν υβριστή δεν τον βάζεις φυλακή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τον κάνεις παρέα. Και οι έμμισθοι χυδαιολόγοι είναι υβριστές της ανθρώπινης ύπαρξης. Εχουν δικαίωμα να ομιλούν, αλλά και η κοινωνία έχει την υποχρέωση να τους απαξιώνει. 

Η Πειθαρχική δίωξη της ΕΣΗΕΑ στον κ. Μανδραβέλη δεν ήταν ποινική καταδίκη. Ο θεσμός δεν χρησιμοποίησε νόμιμη βία για να τιμωρήσει κάποια ριζοσπαστική ή απρεπή άποψη. Αυτό που τιμώρησε η ΕΣΗΕΑ είναι η παραβίαση των κανόνων συμμετοχής σε αυτήν. Θα μπορούσε να τον αποκλειστεί ακόμη και αν έλεγε «Ζήτω οι σταλινικές εκκαθαρίσεις εκατομμυρίων ανθρώπων που έγιναν για το χτίσιμο του σοσιαλισμού» · αν και δεν νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα ξεσήκωνε την ίδια αντίδραση στην ΕΣΗΕΑ ή θα το έλεγε ποτέ ο δημοκρατικός κ. Μανδραβέλης. Η ποινικοποίηση, λοιπόν, του λόγου είναι μια βίαιη απάντηση του θεσμικού φορέα και γι’ αυτό ανεπίτρεπτη· στον λόγο δεν απαντάς με βία, έστω και νόμιμη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οφείλεις και να σιωπάς. Δεν μπορεί στο πλαίσιο ενός φιλελεύθερου καθωσπρεπισμού να προσπερνάς την χυδαιολογία σαν να μη συμβαίνει τίποτε. Στον λόγο που επιχειρεί να αποκλείσει, απαντάς με μη βίαιες πράξεις, ακόμη και με αποκλεισμούς. Μπορεί να σέβεσαι την ελευθερία του έμμισθου προβοκάτορα να πει την ανοησία του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα τον καλέσεις και σπίτι σου να συζητήσετε αν «οι εργαζόμενοι είναι υπάνθρωποι» ή «αν τα σωματεία πρέπει να υπάρχουν». 

 Η μεγαλύτερη ανοησία που εκστομίζεται στον δημόσιο διάλογο -και κινδυνεύει να γίνει δόγμα- είναι το «σέβομαι τις απόψεις σας». Όχι! Η ελευθερία κάποιου να πει την άποψή του είναι σεβαστή, υπό την έννοια ότι δεν πρέπει διά της βίας να κατασταλεί. Οι απόψεις καθαυτές δεν είναι προς σεβασμό. Πρέπει να αντικρούονται αν είναι σοβαρές· να γελοιοποιούνται αν είναι γελοίες· να αποκλείονται διά της απαξίας αν είναι μισαλλόδοξες. Οπως η ελευθερία των συκοφαντών ενός ολόκληρου κλάδου να μιλούν δεν σημαίνει και υποχρέωση των δημοσιογράφων να τους παρέχουν φιλόξενο βήμα για να διαδίδεται ο μισαλλόδοξος λόγος τους, τοιουτοτρόπως το θεσμικό όργανο δεν οφείλει να επιβραβεύει τους φορείς του, διατηρώντας τους ως μελη του. 

Έτσι, η πειθαρχική δίωξη του κ. Πάσχου Μανδραβέλη από την ΕΣΗΕΑ δεν ήταν άσκηση λογοκρισίας. Ήταν εφαρμογή των κανονισμών που ο δημοσιογράφος όφειλε να γνωρίζει. Ήταν η έμπρακτη απαξίωση αυτών που πιστεύει και έγραψε. Ήταν μια «προσβλητική απάντηση» στα προσβλητικά -έστω για κάποιους ανθρώπους- λόγια που έγραψε.

---------

 *Détournement (ελλ. εκτροπή-επανοικειοποίηση ή μεταστροφή, συντόμευση του ¨μεταστροφή προκατασκευασμένων αισθητικών στοιχείων"): Είναι μια τεχνική που ανέπτυξε από τη δεκαετία του 1950 η Καταστασιακή Διεθνής και συνίσταται στη χρησιμοποίηση και μεταστροφή κάθε λογής μορφών και τύπων έκφρασης του κυρίαρχου συστήματος εναντίον του. 

Το αρχικό κείμενο εδώ >> http://www.star-fm.gr/?p=68836

[-]by Danger Few@ facebook, on Thursday, August 16, 2012 at 10:57am
σχετικά με ορ(γ)ισμένες αντιδράσεις βλ. την αμέσως επόμενη ανάρτηση


17 Αυγούστου 2012

Beauty Knows No Pain

 

Οι ΗΠΑ ζουν την χειρότερη οικονομική κρίση ως τότε. Έμεινε στην ιστορία ως "Ο Πανικός". Την ίδια χρονιά φωταγωγήθηκε το Σικάγο με λάμπες εναλλασσόμενου ρεύματος, ενώ η Ελλάδα του Τρικούπη "δυστυχώς επτώχευσε"!

Να όμως η  ανακάλυψη του Αντίνοου: Δελφοί 1893

---------------------
η φωτογραφία από το http://www.facebook.com/en.amfissi 


14 Αυγούστου 2012

Πόσοι νεκροί!

File:Victor Bulla - Young Pioneers Defence.jpg

Πόσο πάθος, τι επινοητικότητα, πόσοι νεκροί, τι αγωνία και αδιανόητη τύχη, ποια απίστευτη καταστροφή και παραλογισμός χρειάζεται για να τραβηχτεί μια αριστουργηματική φωτογραφία;

Στο Λένινγκραντ το 1937  ο τυχερός ήταν ο Βίκτορ Μπούλλα εκ των θεμελιωτών του ρωσικού ρεπορτάζ. Βλέποντας τις φωτογραφίες του καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ένας απλός καταγραφέας γεγονότων.



13 Αυγούστου 2012

Οι γνωστοί...



(παραγγελία από hollowsky που 'ναι εκτός δικτύου)

Ντάξ' είπαμε μια κουβέντα...
έχει και τα καλά της η Λόντρα.

METEORS ARE FOREVER!
και κάπου εδώ, βρίσκεται και η (σημειολογική)
διαφορά μας με τα χεγκελιανά συντρόφια, τους αξιολογοκεντρικούς μαρξιστές,
την "εργατιά"και τους κύκλους που -παριστάνοντας πως δεν το ξέρουν-
"στο δρόμο στο δρόμο",  βάζουν τις βάσεις
για να διεκδικήσουν επάξια λίγο πριν πεθάνουν, την πρυτανεία....
αλλά ας τ' αφήσουμε αυτά για όταν θα δροσίζει.
----
Προς το παρόν κρατάμε την σύντομη "θεωρία" της
αγαπημένης μας Ρωσίδας
που διαχώριζε τους ανθρώπους λέγοντας περίπου ότι:
Υπάρχουν οι θεοί υπάρχουν και τα ζώα,
οι θεοί ακούν την μουσική κάθε μέρα ,τα ζώα ποτέ.
Οι πρώτοι είναι οι φίλοι μου οι δεύτεροι οι εχθροί μου.
Υπάρχουν και κάποιοι που ακούνε την μουσική μια φορά την εβδομάδα.
Αυτοί είναι "οι γνωστοί"

08 Αυγούστου 2012

Μήτε να κυβερνάς, μήτε να σε κυβερνούν

Γιάννης Ρίτσος
(1909-1990)

(ένα απόσπασμα από τον μονόλογο της Ισμήνης)
[...]
Ποτέ δε με εγκατέλειψε ο φόβος μη με καθίσουν μια μέρα στο θρόνο.
Μόνο αυτοί που φοβούνται τον εαυτό τους επιδιώκουν τ' αξιώματα, ή,
μάλλον,
αυτοί που μισούν τη ζωή και τους ανθρώπους. Δε θα μ' άρεσε διόλου
να' μαι περίβλεπτη, να μην έχω έναν ίσκιο, μια θέση
σε μια δική μου μυστική περιοχή, να βγάλω τα σανδάλια μου,
να παίξω τα κλειδιά των συρταριών μου με ξέγνοιαστο χέρι, αφημένο
έξω από το κρεβάτι μου.
                              Ο καημένος ο πατέρας -πάντα τον θυμάμαι-
είχε ένα πρόσωπο σα συσπασμένο χέρι γατζωμένο
σ' ένα μεγάλο μαύρο παραπέτασμα, για να ρίξει· τοσο που κάποτε
   λέω
ίσως και να ταν καλό που τυφλώθηκε - ίσως έτσι τουλάχιστον να μπόρεσε
να δει προς τα μέσα του, να θυμηθεί λίγο λίγο
εκείνα που δεν είχε δει· κ΄ ίσως έτσι, στ'αλήθεια, να τα είδε· γιατί ως
  τότε
έβλεπε την αυταρχική μορφή του (φυσικά κολακευμένη) μες στα βλέμματα
των φοβισμένων υπηκόων του· - κ' εκείνους κ' εκείνον
από παιδί πολύ τους λυπόμουν.
                              
             Ασήκωτο βάρος, νομίζω
να κυβερνάς και να προστάζεις. Και πάντα , στο τέλος, καθένας
κυβερνιέται απ' αυτό που κυβερνα· - χώρια η απέραντη κείνη υποψία
προς όλους και προς όλα, - ένας ίσκιος πουλιού να περάσει στην αίθουσα
τυχαία την ώρα του λιογλερματος, είναι ένα τιναγμένο μαχαίρι
καμωμένο από αθόρυβο μέταλλο. Για τούτο οι τύραννοι
γίνονται μέρα με τη μέρα όλο πιο τύραννοι. Όταν ο κόσμος
έχει το φόβο σου είτε την ανάγκη σου, ποτέ δεν ξέρεις τι σου ετοιμάζει.

Καλύτερα λοιπόν μήτε να κυβερνάς μήτε να κυβερνιέσαι (πως να γίνει;)
φτάνει η κυβέρνια αυτή που μας σφραγίζει πρίν απ'την γέννησή μας
φτάνει ο θάνατος που μας παραμονεύει· - μ'αυτόν εξοικειώνεσαι κάπως·
τα ενδιάμεσα πια χάνουν την αιχμηρότητά τους. Χαλαρώνει το σώμα,
ξεθωριάζει το χρώμα στα μαλλιά, στα παράθυρα, στα μάτια,
ξεσφίγγει η παλάμη, όπου μέσα της είχαν αποθέσει
ένα μεγάλο σκληρό, χρυσό νόμισμα, κι όλη η ζωή μας
είταν μια σύσπαση για να κρατήσουμε τούτο το νόμισμα, ένας φόβος
μη και μας πέσει, μην το χάσουμε· αχρηστεύονταν το ένα μας χέρι,
αχρηστευότανε η μισή ζωή μας, ολόκληρη η ζωή μας.
[...]

από την  συλλογή ποιημάτων του Γιάννη Ρίτσου με τίτλο "Τέταρτη Διάσταση"

05 Αυγούστου 2012

Μανιφέστα 12 | Ψυχή και Ζωή


Μαρίνα Τσβετάγιεβα
(1898-1941)
Τώρα μιλήστε μου ανοικτά: έχετε έναν άλλο κόσμο εκτός από τον δικό μου: δηλαδή τον κόσμο της ΨΥΧΗΣ;
Σημαίνουν μήπως κάτι στη ζωή σας: οι δουλειές τα χρήματα, οι φίλοι, οι ιδέες, οι πόλεμοι, τα νέα, οι ανακαλύψεις, οι αλλαγές κυβερνήσεων, τα αθλητικά, η μόδα- όλα αυτά με τα οποία γεμίζει η μέρα (πιο απλά "Οι Μέρες")*
Εκτός από την αντανάκλαση τους στον κόσμο της Ψυχής φυσικά (αυτό είναι η φαντασία!), γιατί εκεί: το νερό δεν είναι νερό και η γη δεν είναι γη. Υπάρχουν όλα αυτά για σας ως τέτοια;
"Η επαγγελματική ζωή", "η αντρική ζωή¨,"η κοινωνική ζωή", και ύστερα από μικρή παύση - η οικογενειακή ζωή. (Η μόνη χωρίς εισαγωγικά.) Ψυχαγωγία; Θεάματα;Επισκέψεις; Καβγάδες για διάφορα θέματα; Λογοτεχνικά ρεύματα; Ποδόσφαιρο; Τεχνική; Ζητήματα προσχολικής αγωγής; Συνέδρια; Η μοίρα της Ευρώπης; Οι διαλέξεις του Μπερντάγιεφ;
Φίλε μου , αν είστε αδιάφορος απέναντι σε όλα αυτά, είστε κενός, όπως εγώ. Είστε κενός, όπως η Μουσική. Είστε χωρίς γεγονότα. Είστε .... 

Θα σας είναι εύκολο να πεθάνετε.

Αλλά να ΖΗΣΕΤΕ - θα σας είναι δύσκολο!

---

*Τίτλος εφημερίδας της ρώσικης διασποράς

Σημ. Izi. Η Μαρίνα Τσβετάγιεβα είναι μια από τις μεγάλες ποιήτριες του κόσμου. Το έργο της καταλαμβάνει πολλούς τόμους. Θεατρικά, πεζά ποιήματα απομνημονεύματα, στοχασμοί, άσκησαν και ασκούν μεγάλη επίδραση και αποτελούν έμπνευση για τις σύγχρονες γενιές. Το έργο της, αξεχώριστο από την ζωή της, είναι μια γέφυρα στο θλιβερό και κακοτράχαλο φαράγγι της  Ιστορίας.

Γεννήθηκε στη Ρωσία  στις 8 Οκτωβρίου του 1898, πέθανε δύσκολα στις 31 Αυγούστου του 1941 στην Ρωσία. "Μην με θάψετε ζωντανή!  Βεβαιωθείτε καλά!" προέτρεπε τους μάρτυρες του αυτοχειριασμένου σώματός της (που τελικά ήταν ο ίδιος της ο γιός).

Ένα από τα τελευταία ντοκουμέντα της, πέντε ημέρες πριν τον  θάνατο της, είναι μια σύντομη αίτηση προς το Σοβιέτ της Ένωσης Λογοτεχνών (Λιτφοντ) γράφει:
Προς το Σοβιετ του Λιτφοντ
Σας παρακαλώ να με προσλάβετε για τη δουλειά της λαντζέρισας στην καντίνα του Λιτφοντ που πρόκειται να ανοίξει.
Μ.Τσβετάγιεβα
26 Αυγούστου 1941
 (βλ. Μαρίνα Τσβεταγιεβα, Μια ζωή μέσα στην Φωτιά εκδ. Εστία, μετ από τα γαλλικά Μαρω Κάτσικα, από τα ρωσικά Ανδριανα Χαχλα)


04 Αυγούστου 2012

Πριν την ανάσταση...


«Προμηθέας: Ω Γη!, και συ που όλα τα βλέπεις Ήλιε,
δείτε με, θεός εγώ απ’ τους θεούς τι πάσχω!
[…] Μα πάλι ούτε να κλείσω ούτε να μην κλείσω το στόμα μου μπορώ, γιατί, τα δώρα μου για να προσφέρω στους ανθρώπους,
σε τούτες έμπλεξα ο δύστυχος τις συμφορές.

[…]

Χορός: Μη φοβηθείς ολότελα· φίλοι είμαστε
που ερχόμαστε σ’ αυτόν εδώ το βράχο, η συντροφιά μας,
με τις διπλογοργόστροφες πετώντας τις φτερούγες μας.
[…] Όλα φανέρωσε μας τα κι ιστόρησε μας,
επάνω σε τι φταίξιμο σε βρήκε ο Δίας
κι έτσι σκληρά κι έτσι πικρά σε βασανίζει·
μάθε κι εμάς, αν δε σου φέρνει βλάβη ο λόγος.

[…]

Προμηθέας: Ευθύς που ο Δίας κάθισε στον πατρικό του θρόνο
αμέσως στους θεούς τιμές βάλθηκε να ορίζει
και να τους μοιράζει με τάξη την αρχή,
χωρίς όμως καθόλου για τους ανθρώπους να γνοιαστεί,
μα είχε κατά νου να τους ξεκάνει κι άλλους να σπείρει!
Σ’ αυτά δε βρέθηκε κανείς ν’ αντιμιλήσει,
μα εγώ μονάχα τόλμησα
κι έσωσα τους ανθρώπους 
να μην κυλήσουν συντρίμματα στον Άδη.

[…]

Χορός: Μα πες μας, μήπως προχώρησες πιο πέρα κι από τούτα;

Προμηθέας: Έσβησα απ’ τους θνητούς το φόβο του θανάτου!

Χορός: Ποιο γιατρικό για την αρρώστεια αυτή τούς βρήκες;

Προμηθέας: Τυφλές ελπίδες θρόνιασα μες την καρδιά τους.

Χορός: Μεγάλο αυτό που δώρησες του ανθρώπου!

Προμηθέας: Κι ακόμα, τη φωτιά τους έχω δώσει.

Χορός: Κι έχουνε τώρα τη λαμπρή φωτιά οι θνητοί;

Προμηθέας: Που τέχνες πλήθος απ’ αυτήν θα μάθουν. […]»



Αισχύλου, Προμηθεύς Δεσμώτης



  

01 Αυγούστου 2012

Η βαθύτερη υπόσταση κάθε προϊόντος του ανθρώπου - 1


 
"Ό,τι διασώθηκε από τη φωτιά στο μακρινό παρελθόν της Ευρώπης υλοτομήθηκε αργότερα για να χτιστούν σπίτια και να ναυπηγηθούν πλοία αλλά και να εξασφαλιστούν οι ασύλληπτες ποσότητες ξυλάνθρακα που ήταν απαραίτητες για την τήξη του σιδήρου. 

Ήδη κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα, σε ολόκληρη τη νησιωτική επικράτεια  δεν είχαν απομείνει παρά μηδαμινά  μόνο αποθέματα των αλλοτινών δασών, παραδομένα στον μαρασμό. Τώρα ήταν η σειρά της άλλης πλευράς του ωκεανού να παραδοθεί στο πυρ. Δεν είναι τυχαίο ότι η αχανής χώρα της Βραζιλίας οφείλει το όνομά της στην γαλλική απόδοση της λέξης "ξυλάνθρακας". 

Η ανθρακοποίηση κάθε ανεπτυγμένου φυτικού είδους, η ακατάπαυστη καύση κάθε καύσιμης ύλης αποτελεί κατά βάθος την κινητήρια δύναμη για την εξάπλωσή μας πάνω στη Γη. Από την πρώτη λάμπα θυέλλης ως τους ανακλαστήρες του δέκατου όγδοου αιώνα  και από την λάμψη των ανακλαστήρων ως το θαμπό φως των των φανών πάνω από τους βελγικούς αυτοκινητοδρόμους, τα πάντα οφείλονται στην καύση και η καύση είναι η βαθύτερη υπόσταση κάθε υλικού προϊόντος του ανθρώπου. Η κατασκευή ενός αγκιστριού, ενός πορσελάνινου σκεύους και η παραγωγή ενός τηλεοπτικού προγράμματος έχουν σε τελευταία ανάλυση ως κοινό παρονομαστή τη δια του πυρός μετουσίωση. 

Όπως το σώμα μας και οι πόθοι μας, έτσι και οι μηχανές που έχει εφεύρει ο ανθρώπινος νους διαθέτουν εξίσου μια βραδυφλεγή καρδιά. Από τις απαρχές του κόσμου ο τεχνολογικός πολιτισμός δεν ήταν παρά μια σπίθα που δυνάμωνε ώρα με την ώρα, δίχως κανείς να γνωρίζει μέχρι τίνος σημείου θα πυρακτωθεί και πότε θα αργοκυλήσει ξανά στο σκοτάδι. Προς το παρόν οι πόλεις μας είναι ακόμη φωταγωγημένες, ενώ με μανία εξαπλώνονται συνεχώς οι πυρκαγιές. Στην Ιταλία, στην Γαλλία και στην Ισπανία, στην Ουγγαρία ,στην Πολωνία και στην Λιθουανία, στον Καναδά και στην Καλιφόρνια καίγονται το καλοκαίρι ολόκληρα δάση, χωρίς να λογαριάσουμε τις τεράστιες πυρκαγιές που μαίνονται ανεξέλεγκτες στους τροπικούς. 

Σε ένα ελληνικό νησί, που μέχρι το 1900 ήταν ακόμα στεφανωμένο από πυκνά δάση, έτυχε πριν από μερικά χρόνια να δω με πόση ταχύτητα σαρώνει στο διάβα της η φωτιά την ξερή βλάστηση. Στεκόμουν στην άκρη του δρόμου λίγο έξω από το λιμάνι όπου είχα πιάσει δωμάτιο,εν μέσω μιας ομάδας αναστατωμένων ανδρών. Πίσω μας έχασκε η σκοτεινή νύχτα, μα μπροστά μας , από το βάθος του φαραγγιού ξεσηκωμένη από τον άνεμο η κυματιστή φωτιά σκάλωνε κι όλας στις απότομες πλαγιές. Και δεν θα ξεχάσω ποτέ τους κέδρους που έστεκαν σκοτεινοί στο αντιφέγγισμα της πυράς, να τυλίγονται ο ένας μετά τον άλλο στις φλόγες, ευθύς μόλις τους έγλυφαν οι πρώτες πύρινες γλώσσες, και να λαμπαδιάζουν μονομιάς με έναν υπόκωφο κρότο, λες κι ήταν φτιαγμένη από ίσκα, και  την επόμενη στιγμή να σωριάζονται σαν άψυχα κορμιά μέσα σε βροχή από σπίθες."


Απόσπασμα από το βιβλίο του Ζέμπαλντ, Οι Δακτύλιοι του Κρόνου" σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη. 
Απίθανο το έργο του Sebald στο οποίο θα επανέλθουμε προσεχώς...


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1100 1789 1900 190cm 1917 1939 1940 1944 1965 1967 1968 1978 1980 2008 Α. Σβιατόγκορ/А. Святогор Αγγλία Αδάμ Σμιθ/Adam Smith Αθήνα Αιδ. Μπίλι/Rev Billy Αισχύλος Άκης Πάνου Ακρόπολη Αλαίν Καγιέ/Alain Caillé Άλαν Τιούρινγκ/Alan Turing Άλασνταιρ Μακιντάιρ/Alasdair MacIntyre Αλβέρτος Αϊνστάιν/Albert Einstein Αλβέρτος ο Μέγας Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Σμέμαν/Александр Шмеман Αλέξανδρος Σοκούροφ/Алекса́ндр Соку́ров Αλέξανδρος Τομπάζης Αλέξανδρος Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλεξάντερ Μπέρκμαν/Александр Беркман Αλέξης Ασλάνογλου Αλέξης Καλοφωλιάς Αλέξης ντε Τοκβίλ/Alexis deTocqueville αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Άλμπερτ Σπέερ/Albert Speer Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλμπέρτο Καβαλκάντι/Alberto Cavalcanti Άλμπρεχτ Ντύρερ/Albrecht Duhrer Άλντους Χάξλεϊ/Aldus Haxley Αλταμίρα Αναξίμανδρος ανάπτυξη αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κοκκίνου Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Άνσελμος Γιάπε/Anselm Jappe Άνταμ Κέρτις/Adam Curtis Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ/Antoine de Saint-Exupéry Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης-Καλούμενος-Μπάτσης Άρης Αλεξάνδρου Άρης Κωνσταντινίδης Άρης Μπερλής Αρθούρος Λένινγκ/Arthur Lehning Αρθούρος Σοπενχάουερ/Arthur Schopenhauer Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Άυν Ραντ/Ayn Rand αυτοπεριδίνηση αυτοπεριστρεφόμενοι διανοούμενοι Αφρική Β.Α. Μότσαρτ/W.A/ Mozart Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Валенти́н Воло́шинов Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενετιά Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτωρ Μπούλλα/Виктор Буллаa Βίκτωρ Ουγκώ/Victor Hugo Βίκτωρ Σερζ/Ви́ктор Киба́льчич Βίκτωρ Σκλόφκσι/Ви́ктор Шкло́вский Βίκτωρ Φρανκλ/Victor Frankl Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βίνφριντ Γκ. Ζέμπαλντ/Wienfried G. Sebald βιοτεχνολογία Βλαδίμιρος Λένιν/Влади́мир Ле́нин Βλαντίμιρ Μαγιακόφκι/Влади́мир Маяко́вский βοηθήματα μνήμης Γαλλία Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννηδες Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χουιζίνγκα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Μακρής Γιώργος Νικολαΐδης Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκαίτε/Goethe Γκέοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκετζ Άλυ/Götz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκιόργκι Λούκατς/György Lukács Γκουίντο Καβαλκάντι/Guido Cavalcanti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespeare Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου Δελφοί Δέσποινα Ζευκιλή Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα Διεθνής δικαιοσύνη δοκιμασίες Δουβλίνο Δραπετσώνα δυσφορία Έ. Λ. Μάστερς / Ε. L. Masters Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς Εδουάρδος Βιλ/Edouard Will εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκπομπές Ελβετία Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Ηλιοπούλου Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελισάβετ Άνσκομπ/Elizabeth Anscombe Εμίλ Μπενβενίστ/Emile Beneveniste Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Καντ/Emmanuel Kant Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντσο Τραβέρσο/Enzo Traverso εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός επιβίωση επιστήμη εργασία ερείπια Ερίκ Σατί/Eric Satie Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbaum Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ερνστ Μπλοχ/Ernst Bloch ΕΣΣΔ Ετιέν Ντε λα Μποεσί/Etien De la Boetie Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ευγένιος Ζαμιάτιν/Евге́ний Замя́тинn Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ.-Π. Βουαγιέ/J.-P. Voyer Ζ.-Π. Ντιτέιγ/J.-P. Duteuil Ζ.-Π. Σαρτρ/J.-P. Sartre Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν Μπωντριγιάρ/Jean Baudrillard Ζαν-Ζακ Ρουσσώ/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν-Πιέρ Βερνάν/Jean Pierre Vernant Ζαπατίστας Ζάχα Χαντίντ/Zahā Ḥadīd Ζεράρ Νταβί/Gerard Davy Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauve Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζύγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζυλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζυλ Ντωβέ/Gilles Dauvé ζωή Ζωρζ Μπατάιγ/Georges Bataille ηθική Ηλίας Κανέττι/Elias Canetti ΗΠΑ Θανάσης Σβώλος Θατσερήγκαν/Thatchereagan θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θεσσαλονίκη Θήοντορ Ρόζακ/Theodore Roszak θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Θωμάς Ιμπάνιεθ/Tomás Ibáñez Ι.Θ. Κακριδής Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ива́н Па́влов Ιβάν Τουργκένιεφ/Иван Тургенев Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen ιδεολογία ιδρύματα τέχνης Ιερεμίας Μπένθαμ/Jeremy Bentham ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Ιωσήφ Μπλοχ/Joseph Bloch Ιωσήφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Ιωσήφ Στάλιν/Ио́сиф Ста́лин Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Κάθλην Ρέιν/Kathleen Raine καλλιτέχνες Καλοκαίρι Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Γκέοργκ Μπύχνερ/Karl Georg Büchner Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Σμιτ/Karl Schmidt Κάρολος Δαρβίνος/Charles Darwin Κάρολος Μαρξ/Karl Marx Κάρολος ο Μέγας Κάρολος Φουριέ/Charles Fourier Καρτέσιος/Descartes Καταστασιακή Διεθνής/Internationale Situationniste καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κεν Λόουτς/Ken Loach Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό κεφαλαιοκρατία Κίνα Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλερ Οζιάς/Claire Auzias Κλωντ Λεβί-Στρώς/Claude Lévi-Strauss Κομμούνα κομμουνισμός Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κόρα Ντάιαμοντ/Cora Diamond Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστόφ Κισλόφσκι/Krzysztof Kieslowski Κρίστοφερ Λας/Christopher Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Καραμανλής Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κώστας Χριστοδούλου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λα Μετρί/ La Mettrie Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε/老子 Λαρς φον Τρίερ/Lars von Trier λενινισμός Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λετριστές/Lettristes Λέων Βαλράς/Léon Walras Λέων Σεστώφ/Лев Шесто́в Λέων Τρότσκι/Лев Тро́цкий Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford λογική Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Βύρων/Lord Byron Λουδοβίκος Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουί Αραγκόν/Louis Aragon Λουί Μαλ/Louis Mal Λουΐ ντε Σαιν Ζυστ/Louis de Saint Juste Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Buñuel Λουσιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ/L & D Matlock Λυγκέας Λωτρεαμόν/Lautréamont μαγεία Μάης '68 Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάκης Μηλάτος Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ/Malcolm X μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρία ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Мари́на Цвета́ева Μάρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορι Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτζορι Ρόουλινγκ/Marjorie Rowling Μάρτιν Λούθερ Κινγκ/M.L. King Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάιντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μελούνα Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίλτος Σαχτούρης Μίλτων Φρίντμαν/Milton Friedmann Μιράντα Τερζοπούλου Μιριέλ Μπαρμπερί/Muriel Barbery Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Πικολί/Michel Piccoli Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier ΜισέλΤουρνιέ/Michel Tournier Μιχαήλ Θερβάντες/Miguel Cervantes Μιχαήλ Λέβι/Michael Loewy Μιχαήλ Μπακούνιν/Михаил Бакунин Μιχαήλ Μπαχτίν/Михаи́л Бахти́н Μιχαήλ Φουκώ/Michel Foucault Μιχαηλάγγελος Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni ΜΜΕ μουσική Μουσταφά Καγιάτι/Mustafa Khayati μοφερισμός/mofferism Μπαρούχ Σπινόζα/Baruch Spinoza Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπέλα Ταρ/Béla Tarr Μπέρναρντ Μάντεβιλ/Bernard Mandeville Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιόρκ Γκουμνστότερ/Björk Guðmundsdóttir Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπριζίτ Μπαρντό/Brigitte Bardot μυστικισμός Μώρις Ντρούρι/Maurice Drury Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Α. Μπερντγιάεφ/ Н/ А. Бердя́ев Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί Νέα Ζηλανδία νεοφιλελευθερισμός Νικολό Μακιαβέλλι/Niccolò Machiavelli Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias νους Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Ντ. Χάνκοκ/D. Hancock Ντεζιντέριος Έρασμος/Desiderius Erasmus Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντμίτρι Πρίγκοφ/Дми́трий При́гов Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιος Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ούγος του Σαιντ Βίκτορ/Hugh of Saint Victor Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Ουόλτ Ουΐτμαν/Walt Whitman Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης Παπάγος παπαρολογία παράδοση παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενζέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέο/Pedro Mateo Πέπη Ρηγοπούλου περιπέτεια Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Κορνήλιος/Pierre Corneille Πέτρος Παπαθανασίου Πέτρος-Ιωσήφ Προυντόν/Pierre-Joseph Proudhon Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Κρηφτ/Peter Kreeft Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ Μπουρντιέ/Pierre Bourdieu Πλαστήρας Πλάτωνας πλουραλισμός ποίηση πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προαίρεση προεκλογικά μηνύματα προλεταριάτο Προμηθέας προπαγάνδα Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Πωλ Ρικέρ/Paul Ricoeur Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ραούλ Σουρίτα/Raul Zurita Ρας Ρίις/Rush Rhees Ράσελ Τζάκομπι/Russel Jacobi Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρενέ Κλερ/ René Clair Ρέυμοντ Κάρβερ/Raymond Carver Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Μοράν/Richard Moran Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Μπράουνινγκ/Robert Browning Ρόμπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Ρέντφορντ/Robert Redford Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρομπέρτο Χουαρόθ/Roberto Juarroz Ρωσία Σαίξπηρ/Shakespeare Σαν Φρανσίσκο Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Μπωντλέρ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκί/Charles Péguy Σέρεν Κίρκεγκωρ/Søren Kierkegaard Σέσιλ ντε Μιλ/Cecil DeMille σθένος Σιγισμούνδος Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόνη Βέιλ/Simone Weil Σίμων Λέις/Simon Leys σινεμά Σίντνεϊ Λιουμέτ/Sidney Lumet Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Žižek Σόνια σοσιαλδημοκρατία Σουηδία Σουν Τζου/ 孫子 σουρεαλισμός σοφία σοφιστική Σπύρος Κυριαζόπουλος σταλινισμός Σταμάτης Πολενάκης Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Σύνταγμα σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot Τάκης Μίχας Τάλκοτ Πάρσονς/Talcott Parsons Τάσος Λάγγης ΤΒΧΣ Τέοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Ρ. Σάουλ/J. R. Saul Τζ. Στ. Μιλλ/J. St. Mill Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακ Α. Γκόλντστοουν/Jack A. Goldstone Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζένια Σενμπάουμσφελντ/G. Schönbaumsfeld Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζον Κ. Γκαλμπρέιθ/John K. Galbraith Τζον Λοκ/John Locke Τζον Μ. Κούτσι/John M. Coetzee Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Φ. Κέννεντυ Τζον Φόουλς/John Fowles Τζον Χιούστον/John Houston Τζον Ώστιν/John Austin Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζουζέπε Πίνοτ-Γκαλίτσιο/Giuseppe Pinot-Gallizio Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ρηντ/Thomas Reid Τόμας Χομπς/Thomas Hobbes Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία Τρανσχιουμανισμός Τριλεκτική Μέθοδος Τρόικα Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Ράιτ Μιλλς/Charles Wright Mills Τσαρλς Σ. Περς/Charles S. Peirce Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Υβ Μισώ/Yves Michaud υλισμός υπαρξισμός υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερδινάνδος Σελίν/Ferdinand Céline Φερνάντο Αρρραμπάλ/Fernando Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρο Φιλανθρωπία φιλία Φίλιππος Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Фёдор Достоевский Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φραγκίσκος Λυοτάρ/François Lyotard Φραγκίσκος Φουρκέ/François Fourquet Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Γκρουά/François Grua Φρανσουά Καραντέκ/François Caradec Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φρανσουά Φουρκέ/François Fourquet Φρανσουά-Μαρί Βολταίρος/François-Marie Voltaire Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρειδερίκος Έμπερτ/Fredrich Ebert Φρειδερίκος Ένγκελς/Friedrich Engels Φρειδερίκος Μουρνάου/Friedrich Murnau Φρειδερίκος Νίτσε/Friedrich Nietsche Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρέντερικ Τζέιμσον/Frederick Jameson Φρήντριχ Γιάκομπι/Friedrich Jacobi Φρήντριχ Χάγιεκ/Friedriech Hayek φρίκη Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φώτης Τερζάκης Χ. Λ. Μπόρχες/J. L. Borges Χ. Μ. Εντσενσμπέργκερ/H. M. Enzensberger χαρά Χάρβαρντ Χάρι Χόλε Χάρυ Γκουγκενχάιμ/Harry Guggenheim Χάρυ Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χέερτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse χιούμορ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χουάλ Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήστος Βακαλόπουλος χρόνος ψυχή ωφελιμισμός Bar Beduin beton7 BHL Biennale Bloomberg Bob Marley Bodies Bruce Springsteen Cinemarian D-503 dada dangerfew David Bowie DAVOS DOCUMENTA Einsatzgruppe D EMAF Frank Zappa Happyfew HighSpeedAcces Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere intothepill izi Jazz Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Richards La Tribune lifestyle Malaguena memento mori Miles Davis Monty Python Muppet Show nem68 Nick Cave Nosotros RadioBubble Renty robe de chambre Salon De Vortex Scott Asheton Serajevomag sexbox socialmedia Tales from the Crypt TESTS! The Guardian TwixtLab urban hacking Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets