22 Σεπτεμβρίου 2013

Χρονικό



[...]
Περιπλοκές πραγμάτων, γεγονότων, συμφερόντων κ' αισθημάτων
και ο ουρανός πλατύτατος, - άφθονο το γαλάζιο θρεπτικό,
και το απύθμενο βάθος της ψυχής  - γαλάζιο,
διέξοδος, μη διέξοδος, αντινομίες. Η φτώχεια, φτώχεια,
-καλά τα βολεύει με τις έγνοιες της, δε σκοτίζεται για τα παρα πέρα
τα αληθινά, τα δύσκολα, τα απόλυτα, τα μεταφυσικά. Ευτυχισμένη φτώχεια, -
γλιτώνει, με την έγνοια του ψωμιού, την έγνοια της φθοράς και του θανάτου
Θα πρεπε ίσως
να λιγοστέψουμε σ' όλους το ψωμί για να τους προσεγγίσουμε στην ευτυ-
    χία. Κάτι τέτοιο συζητούσαν
δυο δικηγόροι, ένας γιατρός - πρώην αριστεροί - κι ένας ξυλέμπορας.
Κάποιο κλαδί αγριελιάς σάλευε πάνω τους - δεν ήξερες
αν επιδοκιμάζοντας ή επιτιμώντας, και τ' άπειρο, πιο πάνω, ανεξάν-
         τλητο
μες στη μεγαλειώδη του επιείκεια για όλους και για όλα,
σφάλματα κι αλλαξοπιστίες κ' εγκλήματα
που εξαφανίζονται και λησμονιούνται μες στη διάρκεια, πριν απ' το
        θάνατο,
πριν τελειώσει η οδύνη του ατόμου που τα έπραξε, - όχι άπειρο,
ανύπαρχτο το άπειρο δεν τόβλεπαν
τυραγνισμένοι, μπερδεμένοι σε στιγμές και σ' αξεδιάλυτες μνήμες.

[...]

==========================
Έτσι περίπου έχουν τα πράγματα.

[Το απόσπασμα από το Χρονικό του Γιάννη Ρίτσου, ποίημα γραμμένο στην Σάμο τον Γενάρη του 1957.
Η φωτογραφία είναι από την έρευνα με τίτλο Η διαλεκτική της ανοικοδόμησης
που παρουσιάσαμε τον  Γενάρη του '13 μαζί με τον  Γιάννη Γρηγοριάδη και το Salon De Vortex.]

17 Σεπτεμβρίου 2013

Τέχνη και Επανάσταση! (4η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης)


Ο Ερνστ Γιούνγκερ  (είναι αυτός που μίλησε πρώτος για την "μυστικιστική εμπειρία του πολέμου") και ο Μάρτιν Χάιντεγκερ (από τους κορυφαίους διανοητές της Ευρώπης, ο μέγιστος που εντάχθηκε στο ναζιστικό κίνημα, μεταφυσικός φιλόσοφος, ακαδημαϊκός) εμπνέουν την επιμελήτρια Αντελίνα φον Φύρστενμπεργκ, η οποία  είναι ακτιβίστρια και πρόεδρος της ΜΚΟ "Art for the Word", που εστιάζει στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στην "Παντού αλλά τώρα" Θεσσαλονίκη.
Το "πνεύμα του τόπου" (βλ. Χάιντεγκερ), ο "άνθρωπος της δράσης" (βλ. Γιούνγκερ) και η "κοσμολογία" του θα κυριαρχήσουν στους προβληματισμούς των έργων, όπως μας ενημερώνει το σχετικό κείμενο.*

Ρεπόρτερ, καπάτσος ακτιβιστής, φιλάνθρωπος, ανήσυχος κοσμοπολίτης, επαναστάτης και τελικά καλλιτέχνης!
Και φυσικά το πνεύμα του τόπου θα εκτεθεί με την εικαστική παραγωγή καλλιτεχνών κάθε γενιάς και γωνιάς (ζωγραφική animation, video εγκαταστάσεις, από Βραζιλία, Ιράν, Κούβα, Κύπρο, Αίγυπτο, Αλβανία, Παλαιστίνη, Ρωσία, Συρία, Τουρκία.)
Λίγο από όλα, λίγο από παντού, αλλά τώρα!
Βεβαια τώρα, στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο, δεν υπάρχει τόπος παρά μόνον αυτός που δημιουργείται όταν σε κάνουν στην μπάντα για να φτιάξουν εργοτάξια κάθε λογής.
(Μεταξύ των οποίων  και οι μπιενάλε που οι καλλιτέχνες συμμετέχουμε και εργαζόμαστε ακόμη και αμισθί!)
Και φυσικά δεν υπάρχει ούτε και το πνεύμα του τόπου.
Υπάρχει το κενό που δημιουργεί η σύγκρουση, και η ανταλλακτική αξία του τόπου αλλά αυτό δεν θα το εκθέσει καμιά μπιενάλε.
Το "πνεύμα του τόπου" είναι το ίδιο παντού : όποιος δε δουλεύει, δεν τρώει!

Ο Γιούνγκερ, ο άνθρωπος της δράσης, ο Χαϊντεγκερ και το πνεύμα του τόπου, τα ανθρώπινα δικαιώματα, η "τέχνη για τον Κόσμο", ο ακτιβισμός και τα "ιδεώδη του υπαρξιαμού"... σε μια πόλη ραγισμένη από τους επαίτες, τις επετιακές εξαγγελίες ευημερίας και τον μεγαλοιδεατισμό των εθνογλεντζέδων, όλα αυτά μαζί, μας δημιουργούν αμηχανία και νευρικότητα.
Σχεδόν ανησυχούμε!


Νοιώθουμε πως θα χρειαστούν κάποιες επιπλέον εξηγήσεις και επεξηγήσεις προς το κοινό.


[*] <«Παντού αλλά Τώρα» (Everywhere but Now) είναι ο τίτλος που έδωσε η επικεφαλής επιμελήτρια Αdelina von Fürstenberg, ανεξάρτητη επιμελήτρια, παραγωγός ταινιών και πρόεδρος της ΜΚΟ ART for Τhe World, στην κεντρική έκθεση της διοργάνωσης.
Πάνω από 50 καλλιτέχνες από 25 χώρες, από τη Βραζιλία και την Κούβα μέχρι το Ιράν και την Ινδία, καθώς και πολλές χώρες της Μεσογείου, συμπεριλαμβανομένων 13 καλλιτεχνών από την Ελλάδα, θα παρουσιάσουν τη δουλειά τους χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, όπως τη ζωγραφική, τη γλυπτική, τη φωτογραφία, τις βίντεο εγκαταστάσεις, τα φιλμς και την περφόρμανς.
Η Αdelina von Fürstenberg σχολιάζει τον τίτλο της έκθεσης: «Η έκθεση “Παντού, αλλά Τώρα” συνδέει στενά το ζήτημα του χώρου και του πνεύματος του τόπου (genius loci) στην περιοχή της Μεσογείου με το ζήτημα του χρόνου της δημιουργίας στο σύγχρονο μας κόσμο. Για την ακρίβεια, είναι το εδώ και τώρα του Ερνστ Γιούνγκερ που στο “Treaty of rebel” περιγράφει τον επαναστάτη ως έναν ανεξάρτητο και ελεύθερο άνθρωπο, έναν άνθρωπο της δράσης, παρόμοιας ιδιοσυγκρασίας με αυτήν του καλλιτέχνη. Το “Παντού αλλά Τώρα” διευρύνει, επίσης, την έννοια του εδώ (χώρος) και τώρα (χρόνος) προσδίδοντάς της ένα πιο εκτεταμένο νόημα: ένα όραμα που εμμένει στα ιδεώδη του υπαρξισμού και αναγνωρίζει την ευθραυστότητα της φύσης του ανθρώπου, το εδωνά είναι, το Dasein του Χάιντεγκερ. Επιπλέον, μπορούμε να αντιληφθούμε στον τίτλο το θεμελιώδη χαρακτήρα του Dasein υπό την έννοια του είναι στον κόσμο, λαμβάνοντας τον κόσμο ως ορίζοντα αυτού του project».
από. εδώ
http://www.greekstatemuseum.com/kmst/exhibitions/article/751.html
 

4η ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Εγκαίνια: Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2013 και ώρα 20:00 / Περίπτερο 6, Λεωφ. Στρατού & 3ης Σεπτεμβρίου (εντός ΔΕΘ)

18 Σεπτεμβρίου 2013 - 31 Ιανουαρίου 2014
Γενικός τίτλος: «Παλιές Διασταυρώσεις-Make it Νew»
Τίτλος κεντρικής έκθεσης: «Παντού αλλά Τώρα» (Everywhere but Now)

15 Σεπτεμβρίου 2013

Η Αρχή της Συλλογικής Ευθύνης


Ζάμοτς, Ανώγεια, Πάτεν, Λίντιτσε, Μαρτσαμπότο, σε ολόκληρο τον 20ο αιώνα ακούγεται ο οδυρμός χωριών που τιμωρήθηκαν ομαδικά, κι έπειτα από την εμπειρία της Σρεμπρένιτσα ξέρουμε ότι τα πράματα μπορούν να γίνουν ακόμη χειρότερα. Αλλά με το Οραντούρ σιρ-Γκλάν συμβαίνει και κάτι άλλο. Συμβολίζει το διχασμό και την ανημποριά της ίδιας της Γαλλίας. Το απόγευμα εκείνης της 10ης Ιουνίου στρατιώτες της μεραρχίας των SS  Ντας Ράϊχ, περικύκλωσαν το ειρηνικό χωριό έβγαλαν τα παιδιά από τις τάξεις συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους και ξαφνικά άρχισαν να πυροβολούν. Γύρω στα μεσάνυχτα είχαν αφάνισει σχεδόν ολόκληρο τον πληθυσμό του χωριού: 191 άντρες, 245 γυναίκες, 140 μαθητές, 67 μωρά, νήπια και μικρά παιδιά. Οι άντρες τουφεκίστηκαν, οι γυναίκες και τα παιδιά οδηγήθηκαν στην εκκλησία κλειδώθηκαν στο κτήριο και κάηκαν ζωντανοί. Η μεγαλύτερη ήταν η Μαργκερίτ Φουσά, ενενήντα χρόνων, και ο μικρότερος ο Μόρις Βίλατ, τριών μηνών. Το γιατί αυτής της σφαγής κανείς δεν το γνωρίζει ακόμη. Τώρα εικάζουμε ότι τα ss έκαναν λάθος: σαράντα χιλιόμετρα παρακάτω υπήρχε το δραστήριο αντιστασιακό χωριό Οραντούρ σιρ-Βερ. Κατά τη δίκη των δραστών το Φεβρουάριο του 1953, οι συσχετισμοί έγιναν οδυνηρά σαφείς· από τους είκοσι κατηγορούμενους οι δεκατέσσερις αποδείχτηκε ότι προέρχονταν από την ίδια τη Γαλλία, από την Αλσατία. Είχαν στρατολογηθεί από τον Γερμανικό στρατό, είπαν, και είχαν απλώς ενεργήσει κατόπιν εντολής. Μετά την ετυμηγορία -δύο θανατικές καταδίκες, οι υπόλοιποι τιμωρήθηκαν με ποινές εργασίας- ακούστηκαν τόσες πολλές διαμαρτυρίες από την Αλσατία που τελικά η γαλλική κυβέρνηση έδωσε αμνηστία σε όλους τους δολοφόνους. Εξοργισμένοι οι ελάχιστοι επιζώντες του Οραντούρ σιρ-Γκλάν επέστρεψαν τον πολεμικό σταυρό και τη Λεγεώνα τιμής τους μη θέλοντας καμία σχέση με το γαλλικό κράτος.

Μετά το  Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο διεξήχθησαν μερικές πολύ επιτυχημένες καμπάνιες δημόσιων σχέσεων. Ως εκ θαύματος οι Αυστριακοί κατάφεραν να μετατρέψουν τον εαυτό τους από ενθουσιώδεις συνεργούς σε θύματα. Οι προσεχτικοί Ολλανδοί έγιναν αίφνης ρωμαλέοι ήρωες της αντίστασης που όλοι τους είχαν κρύψει στην σοφίτα τους  κι από μια Άννα Φρανκ. Αλλά αυτό που κατόρθωσαν οι Γάλλοι είναι σχεδόν απίστευτο. Όταν μιλούσαν στη Γαλλία για τον πόλεμο , μιλούσαν μόνο για δόξα και θρίαμβο, λες και δεν υπήρχε ήττα, χάος, πείνα, κατήφεια και δωσιλογισμός.]

από το βιβλίο του Χεϊρτ Μακ με τίτλο
Στην Ευρώπη, ταξίδια στον 20ο αιώνα

Σημ. Izi.
  • "Αρχή της συλλογικής ευθύνης" οι Γερμανοί κατακτητές ονόμαζαν την μεθόδευση των αντιποίνων για την κατά τόπους αντίσταση. Οι σφαγές αμάχων στην βαλκανική από συνεργάτες των γερμανικών, ιταλικών και βουλγαρικών στρατευμάτων  υπό τις διαταγές και την κάλυψη τους δεν έχουν τέλος.
  • Στην Ελλάδα δεν είχε καμπάνιες δημοσίων σχέσεων. Οι δωσίλογοι δεν αμφισβητήθηκαν λεπτό. Παρέμειναν στην κυβέρνηση του τόπου, στην οποία συμμετείχαν και πριν με τους κατακτητές. Τουλάχιστον χρειάστηκε και να πολεμήσουν γι αυτό.
  • Η ελληνική αντίσταση ήταν η ισχυρότερη της Ευρώπης. Δέσμευε τον κατακτητή στο να οπλίζει και να συντηρεί, σχεδόν επί τεσσερα χρόνια  160.000 στρατιώτες Έλληνες, Βούλγαρους, Γερμανούς και Ιταλούς και μάλιστα στο τέλος τους νίκησε.
    Στην Ελλάδα η γερμανική γκεστάπο απασχολούσε τον πενταπλάσιο αριθμό καθαρμάτων από ότι σε ολόκληρη την Γαλλία. 
  • Τα τρία τέταρτα των Εβραίων στην Γαλλία συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο χαμό τους από Γάλλους αστυνομικούς που έκαναν σωστά τη δουλειά τους.

 

http://panosz.wordpress.com/2013/04/01/civil_war-141/

http://kokkinosfakelos.blogspot.gr/2010/09/blog-post_29.html

http://www.telegraph.co.uk/travel/destinations/europe/france/10289171/Oradour-sur-Glane-France-moments-of-Nazi-massacre-frozen-in-time.html

http://en.wikipedia.org/wiki/German_war_crimes#Greece



13 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Βαλκάνιος Ευνούχος


 

...τι πρωτοπορία!

Ο  Βαλκάνιος Ευνούχος. (1949-2004):
Κεντρικός τύπος διανοούμενου του τοπικού οικονομικίστικου έπους, που υπηρέτησε  την  "ανοικοδόμηση" , την "ανάπτυξη" τον "εκσυγχρονισμό" την "πρόοδο" και την αισθητικοποίηση της ιδεολογίας τους. Υπάρχει ακόμη και σήμερα με κομμένα φτερά και κάμποσο φανατισμό.
(rebuild, remap, rethink, rebrand, restart etc.)
Πολυκατοικία - μονοκατοικία - εξοχικό.
Αδιέξοδο!

Στη φωτό* μια από "δημιουργίες" που μου προκαλούν ελαφρά ναυτία και αμέσως  έρχεται στο μυαλό μου εκείνο το αξέχαστο φινάλε του Zabrisky Point μιας ταινίας για την νεότητα σκηνοθετημένη από τον Μικελάντζελο Αντονιόνι.

-----

Και μια  στροφή του αγαπημένου μας Αμερικάνου ποιητή Έζρα Πάουντ,


"Η εποχή απαιτούσε μια εικόνα
του επιταχυνόμενου της μορφασμού,
κάτι για την σύγχρονη σκηνή,
όχι πάντως χάρη α τ τ ι κ ή.
Όχι, όχι βέβαια, τους σκοτεινούς ρεμβασμούς της ενόρασης
Καλύτερα ψευδολογίες
παρά κλασσικούς σε παράφραση!"





*1977,του Α.Τομπάζη




>>>careful with that axe Eugene...




10 Σεπτεμβρίου 2013

Η απραξία του πατέρα μου, η αγνωσία της μητέρας μου


Οι άνθρωποι της ιστορίας περιβάλλονται  από τα πράγματα που παράγουν.
Τα πράγματα που περιβάλλουν τους ανθρώπους, είναι τα προϊόντα του καταναγκασμού τους.
Τα πράγματα φέρουν και μεταφέρουν αυτόν τον καταναγκασμό στους αιώνες.
Ο αυτοματισμός και η εντατικοπ
οίηση της παραγωγής ανάγουν την χρηστικότητα σε ύψιστη αξία, μετατρέποντας τήν ανθρωπότητα σε ένα ατελείωτο κάτεργο.
Θεμελιώνονται έτσι αναπαραστάσεις, στις οποίες δεσμευόμαστε ξεχνώντας την ίδια την ζωή, και επιβάλουν μια “κουλτούρα” που πολιορκεί τον θάνατο ντυμένη σε λευκές ποδιές, υποδεικνύοντας “εκφυλισμούς” και “δυσλειτουργίες”.
Η άρνηση του πατέρα μου στην χρηστικότητα των πραγμάτων, η επιμονή της μητέρας μου στην μη-αναγνώρισή τους, η ενεργή άγνοια, η ριζοσπαστική λήθη, η αποδόμηση του κώδικα της συμπεριφοράς που  επιβάλει η ωφελιμιστική θεώρηση των προϊόντων του καταναγκασμού, δίνει το παράδειγμα για το μελλοντικό, περιπλανώμενο, άσκοπο και άεργο αγρίμι που θα επανεκκινήσει την συμφιλίωση μας με τον κόσμο και την εφήμερη φύση μας.
Αρνούμαι να αναγνωρίσω τα πράγματα, σημαίνει πως στέκομαι απέναντι στον καταναγκασμό και στο κάτεργο υψώνοντας το ανάστημά μου στην θνήσκουσα “κουλτούρα": της γηριατρικής, της θανατολογίας, του “αθανατισμού”[immortalism], της γενετικής μηχανικής, της γεροντολογίας και της οντολογίας των ρομπότ.

η φωτογραφία από την εγκατάσταση που παρουσιάζω στο "Πεδίο Δράσης Κόδρα" στην  Θεσαλονικη, από τις 7 ως τις 27 Σεπτεμβρίου 2013και  τα δύο video της εγκατάστασης>>> apraxia >>>agnosia 

01 Σεπτεμβρίου 2013

«Για ένα πολιτισμό της αλληλεγγύης και της αντίστασης» | Ομιλία HS


Ομιλία στην εκδήλωση του ΠανΔίκτυο/ ΕΚΠΑ

24 Οκτωβρίου 2012



Επιτρέψτε μου να περιοριστώ σε μια σύντομη εισαγωγή στις ψυχικές και στοχαστικές προϋποθέσεις ενός πολιτισμού της αλληλεγγύης και της αντίστασης.


Αν κοιτάξουμε ευρύτερα τον κόσμο μας, θα διαπιστώσουμε πως τα δεινά που ζούμε σήμερα εδώ έχουν να κάνουν με το γεγονός, ότι βρισκόμαστε στη δύση ενός ολόκληρου πολιτισμού∙ του πολιτισμού που εδώ και μερικούς αιώνες κυριάρχησε αρχικά στη δυτική Ευρώπη και στη συνέχεια σε όλο τον πλανήτη.


Τι μπορεί να σημαίνει λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, το να σκεφτούμε και να πράξουμε προς την κατεύθυνση ενός πολιτισμού της αλληλεγγύης και της αντίστασης; Πέρα από την αίσθηση του κατεπείγοντος ενός τέτοιου στοχασμού, σημαίνει πως η αλληλεγγύη και η αντίσταση, αυτά τα δυο από τα πιο ζωτικά στοιχεία της ανθρώπινης κοινωνίας, δεν μπόρεσαν να ριζώσουν και να βρουν σταθερό τόπο μέσα στον κόσμο του κυρίαρχου πολιτισμού. Και πράγματι, ο πολιτισμός αυτός στηρίχτηκε, απεναντίας, σε δυο ριζικά αντίθετες αρχές: στον ανταγωνισμό και στον κομφορμισμό. Τον ανταγωνισμό μεταξύ των ατόμων και τον κομφορμισμό τους στις επιταγές του απρόσωπου συστήματος, που εκ των πραγμάτων ανέλαβε να διαμεσολαβεί αυτά τα ανταγωνιζόμενα άτομα.

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι, με όρους αντίθεσης, έχουμε να σκεφτούμε για ένα πολιτισμό της αλληλεγγύης και της αντίστασης μέσα και εναντίον ενός πολιτισμού του ανταγωνισμού και του κομφορμισμού.
 

Ωστόσο, όπως πάντα, τα πράγματα στη ζωή δεν είναι τόσο απλά ώστε να εμπεριέχονται ικανοποιητικά σε συνθηματολογικές διατυπώσεις. Θέλω να πω με αυτό, ότι θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο γεγονός ότι ο κυρίαρχος πολιτισμός, ναι μεν υψώνεται ως πολιτισμός του ανταγωνισμού και του κομφορμισμού, αλλά δεν εξοβέλισε ολοσχερώς κάθε μορφή αλληλεγγύης και αντίστασης στο εσωτερικό του. Αυτό που κυρίως έκανε, και κάνει, είναι να τις διαστρέψει. Στα πλαίσιά του, δηλαδή, η αλληλεγγύη αναγνωρίζεται, αλλά μόνον ως «συνασπισμός ωφελιμιστικών συμφερόντων»∙ ενώ η αντίσταση, ως «εναντίωση σε ό,τι προσβάλλει το ίδιον (ατομικό ή συλλογικό) συμφέρον».


Οφείλουμε επομένως, αν θέλουμε να πάμε πιο μακριά, να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε ως αλληλεγγύη και τι εννοούμε ως αντίσταση. Να ξεκαθαρίσουμε, ότι αλληλεγγύη δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι «ωφελιμιστικός συνασπισμός συμφερόντων» και γιατί η αντίσταση δεν πρέπει να εννοείται ως «εναντίωση σε ό,τι προσβάλλει το συμφέρον».


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαιωάνου Κώστας Παπαϊωάνου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Necrology Nosotros RadioBubble remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets