01 Φεβρουαρίου 2010

11 ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΤΑΧΥΠΡΟΣΒΑΣΗΣ [HiSpeedAccess]

 ΣΥΝΤΟΜΕΥΣΕΙΣ

Ο εκπίπτων μοντέρνος καπιταλισμός στήριξε την κυριαρχία του μέχρι σήμερα στην οικειοποίηση και στην πραγμάτωση των ερμηνειών που του έδωσαν οι κριτές και οι επικριτές του. Στον νέο κόσμο, που με βία θα αντικαταστήσει τον παλαιό , οι σχέσεις και οι συνθήκες παραγωγής θα θεωρούνται ως η αιτία της δυστυχίας ενός πάλαι ποτέ σκοτεινού μεσαίωνα. Το θέαμα δεν θα είναι παρά η σκόνη από τα ερείπια του παρελθόντος που θα σηκώνεται λίγα εκατοστά από το έδαφος σε κάθε μας βήμα.

Διατυπώνουμε στο μικρό κείμενο που ακολουθεί τις 11 πρώτες απο τις «Θέσεις για την κοινωνία της ταχυπρόσβασης» που αφορούν τον επερχόμενο αυτόν κόσμο.


Α. Η ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ

1.
H ζωή των κοινωνιών στις οποίες κυριαρχούν οι
σύγχρονες συνθήκες παραγωγής εκδηλώνεται σαν μια
τεράστια συσσώρευση πληροφοριών.
Η αξία της αναπαράστασης αντικαθίσταται από την αξία της ταχύπρόσβασης [hi-Speedaccess]
Οι συντυχίες και τα ενδεχόμενα που προκύπτουν, ανάγουν τις παραγωγικές σχέσεις σε συμβάντα που χαρακτηρίζονται από το κύρος του Αληθούς.

2.
Οι πληροφορίες που αποσπάστηκαν από κάθε πλευρά της
ζωής, συγχωνεύονται σ' ένα κοινό ρεύμα.
Η άμεσα θεωρημένη πραγματικότητα στροβιλίζεται με απίστευτη ταχύτητα
μέσα στην ίδια της τη γενική ενότητα σαν ένας
κοσμος, αντικείμενο της ταχυπρόσβασης.
Η εξειδίκευση των πληροφοριών του κόσμου ξαναβρίσκεται,
ολοκληρωμένη, μέσα στον κόσμο της αυτονομημένης
πληροφορίας.
Η ταχύπρόσβαση γίνεται το φαντασιακό θεμέλιο της κοινωνίας.

3.
Η ταχύπρόσβαση παρουσιάζεται ταυτόχρονα σαν η ίδια η κοινωνία,
σαν ένα μέρος της κοινωνίας, και σαν όργανο ενοποίησης.
Η ενιαία κοινωνία συγκεντρώνει κάθε δεδομένο και κάθε αντίληψη στον ίδιο τομέα.
Επειδή ακριβώς ο τομέας αυτός είναι αδιαχώριστος, αποτελεί το χώρο του περιπλανώμενου δεδομένου και της υπερ-αληθούς αντίληψης και η ενοποίηση που πραγματοποιεί ακυρώνει δια παντός τον πρότερο γενικευμένο διαχωρισμό. Η ευτυχία είναι προ των πυλών.

4.
Η πληροφορία πλέον δεν είναι ένα σύνολο δεδομένων, αλλά μια κοινωνική
σχέση ατόμων μεσολαβημένη από δεδομένα.
Η πληροφορία δεν μπορεί να νοηθεί σαν κατάχρηση ενός
κόσμου συνάψεων, σαν ένα προϊόν των τεχνικών μαζικής
διάδοσης δεδομένων. Είναι μάλλον ένα κοσμοείδωλο
πραγματωμένο, μεταφρασμένο υλικά. Είναι μια θεώρηση
του κόσμου που έχει αντικειμενοποιηθεί.
Η ταχύπροσβαση, είναι ταυτόχρονα το αποτέλεσμα και ο σκοπός του υπάρχοντος τρόπου παραγωγής.
Δεν είναι ένα συμπλήρωμα του πραγματικού
κόσμου, κάποιο πρόσθετο διακοσμητικό στοιχείο
του. Είναι η καρδιά της πραγματικής
κοινωνίας.
Μορφή και περιεχόμενο της πληροφορίας αποβλέπουν
στην ολική ανατροπή των συνθηκών και των στόχων του υπάρχοντος συστήματος. Η ταχύπρόσβαση είναι η διαρκής παρουσία αυτής της ανατροπής,
σαν κατοχή του μεγαλύτερου μέρους του χρόνου που βιώνεται έξω απ’ τη σύγχρονη παραγωγή.

5.
Η καθολική κοινωνική Πράξη με απόλυτη προϋπόθεση την ταχύτητα ενοποιεί
δεδομένο και πραγματικότητα.
Η κοινωνική πρακτική, ενώπιον της οποίας τίθεται το αυτόνομημένο δεδομένο, είναι επίσης η πραγματική ολότητα που εμπεριέχει η πληροφορία.
Στην θεαματικά ανεπτυγμένη κοινωνία το σχίσμα μέσα σ' αυτήν την ολότητα, την ακρωτηρίαζε σε τέτοιο βαθμό, ώστε το θέαμα να φαίνεται σαν σκοπός της. Η γλώσσα του νέου κόσμου συνίσταται από σημεία της άρχουσας διαδρομής που ακολουθεί η διανομή της πληροφορίας και που αποτελούν ταυτόχρονα τον έσχατο σκοπό αυτής της διανομής. Η ανθρωπότητα έχει πια την ευκαιρία να πραγματώσει τα δημιουργικά της οράματα.

6.
Η πληροφορία που επαναπροσδιορίζει την πραγματικότητα, έχει πραγματικά παραχθεί.
Την ίδια στιγμή η βιωμένη πραγματικότητα είναι υλικά κατακυριευμένη
απ’ την επιβολή των πληροφοριών και αναπαράγει μέσα της τη σύγχυση, δίνοντάς της μια ρητή συγκατάθεση. Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι παρούσα και στις δυο πλευρές. Κάθε έννοια, προσδιορισμένη μ' αυτόν τον τρόπο, δεν έχει σαν βάση παρά το πέρασμά της στο αντίθετο: η πραγματικότητα αναδύεται μέσα στην πληροφορία και η πληροφορία είναι πλέον αληθής.
Αυτή η αμοιβαία σχέση πληροφορίας και αλήθειας είναι η ουσία και το στήριγμα της υπάρχουσας κοινωνίας.

7.
Μέσα στον πραγματικά ανεστραμμένο κόσμο, το αληθινό ήταν μια στιγμή του ψεύτικου.
Στον νέο κόσμο η πραγματικότητα επικρατεί και το ψευδές γίνεται το εφιαλτικό ψεγάδι του κόσμου.

8.
Η κοινωνία που στηρίζεται στην ταχυπρόσβαση (ΗiSpeedaccess society) δεν είναι τυχαία ή επιφανειακά δυναμική είναι θεμελιωδώς ενδεχομενική. Μέσα στον κόσμο της ταχύπρόσβασης, η ανάπτυξη δεν είναι τίποτα, και ο σκοπός είναι το παν.

9.
Η πληροφορία τείνει πάντα να καταλήξει παντού, και τελικά στον νέο κόσμο είναι πανταχού παρούσα.

10.
Η πρώτη φάση της ολοκληρωτικής κατοχής της κοινωνικής ζωής από τα συσσωρευμένα αποτελέσματα της οικονομίας, οδήγησε προς μια γενικευμένη διολίσθηση απ’ το έχειν στο φαίνεσθαι απ το οποίο κάθε πραγματικό "έχειν" οφείλει ν' αντλεί το άμεσο κύρος και την τελική λειτουργία του.
Ταυτόχρονα, κάθε ατομική πραγματικότητα έγινε κοινωνική, άμεσα εξαρτημένη απ’ την κοινωνική δύναμη, διαμορφωμένη απ αυτήν.
Στον νέο κόσμο της ταχύτατης πρόσβασης της διάδοσης και της ενδελεχούς επιλογής οι θεαματική θέσμιση κατακρημνίζεται για να δώσει την θέση της στον πραγματικό κόσμο του ενδεχομενικού βίου.


11.
Οι εκάστοτε «υπεύθυνοι», μονάχα άλλαζαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον προσπελάσουμε.

[αναδημοσίευση από το περιοδικό κοντέινερ #4 Φεβρουάριος 2010]

13 σχόλια:

hollow sky είπε...

Έχουμε πλέον ξεπεράσει τη φάση όπου το "είναι" ξέπεφτε σε "έχειν" (κι αυτό πολλά χρόνια πριν ανακαλύψει εκείνη τη φάση ο Γκι Ντεμπόρ).

Ο σημερινός άνθρωπος δεν "έχει" τεχνικά αντικείμενα αλλά είναι το σύνολο αυτών των αντικειμένων! Και "είναι" αυτά, διότι αν του αφαιρεθούν, η ζωή του χάνει το περιεχόμενό της και ο ίδιος παύει ν' αναγνωρίζει τον εαυτό του και την ίδια του την ύπαρξη.

Ας σκεφτούμε μόνο σε τι κατάσταση "μη-είναι" θα περιπέσει ο κόσμος της πόλης μας (και όχι μόνο) εάν για κάποιο λόγο εξαφανιστεί ο ηλεκτρισμός, τα αυτοκίνητα και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

Όσο για το "φαίνεσθαι", χωρίς αυτό το τεχνικό "είναι" δεν θα μπορούσε να υπάρξει ούτε στιγμή.

Sammy είπε...

Η υπόθεση και η προτροπή σου Χολοου είναι λίγο "εύκολη". Το ίδιο μπορεί να σκεφτόμασταν χιλιάδες χρόνια πριν εάν για κάποιο λόγο δηλαδή εξαφανίζονταν ο τροχός από την ζωή μας ΈΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΛΙΓΟ.
Με την τεχνολογία και την δυνατότητα ταχύτατης πρόσβασης, δημιουργούνται νέοι τύποι εποπτείας και επομένως τα πάντα ανατρέπονται. Και όταν τα πάντα ανατρέπονται η "ευτυχία" είναι κοντά. Πολύ καλά τα λένε μέσα στο χάπι.

hollow sky είπε...

Sammuel,

δεν ισχύει καθόλου αυτό που λες για τον τροχό. Γιατί δεν ήταν ολόκληρη η ζωή προσαρτημένη σε και εξαρτώμενη από αυτόν. Ούτε ο τροχός συνδεόταν άρρηκτα με τα υπόλοιπα τεχνικά και μη αντικείμενα του βίου, έτσι που η εξαφάνισή του να τα καθιστούσε αμέσως άχρηστα. Και χωρίς τον τροχό, τα χωράφια θα οργώνονταν με το υνί και τα βόδια, τα ξύλα θα κόβονταν και θα μεταφέρονταν με τα γαϊδούρια, οι φωτιά για μαγείρεμα θα άναβε, οι συνελεύσεις και οι γιορτές του χωριού θα συνεχίζονταν... Ούτε και θα άλλαζε δραματικά το περιβάλλον του ανθρώπου.

Τώρα, αντίθετα, όλα τα τεχνικά αντικείμενα και μέσα αλληλοσυνδέονται και αλληλοεξαρτώνται σε βαθμό σχεδόν απόλυτο. Πάνω στον ηλεκτρονικό υπολογιστή λ.χ. έχει πια δομηθεί ένα σύστημα ροής πληροφοριών μεταξύ των διάφορων υποσυστημάτων και μέσα σε κάθε υποσύστημα, που αν αυτός εξαφανιστεί, τότε δεν θα υπάρχει τρόπος ανασυγκρότησής τους (αφού θα έχουν χαθεί όλες οι πληροφορίες + η διασύνδεσή τους) και δεν θα καταρρεύσει μόνο ένα ή δυο υποσυστήματα (όπως ας πούμε της μεταφοράς στο τροχό) αλλά ΟΛΑ.

Ταυτόχρονα, καθώς το περιβάλλον του ανθρώπου είναι πια σε μέγιστο βαθμό τεχνικό, θα βρεθεί στην ανατριχιαστική θέση να περιτριγυρίζεται από νεκρά τεχνικά αντικείμενα/μέσα. Για σκέψου πόσα από τα σχέδια και τις δράσεις σου θα πάνε, τότε, αυτομάτως στο πουθενά και πόσο ξεκρέμαστο θα σε αφήσει αυτό; Και για σκέψου σε πόσους θα συμβεί αυτό; Ενώ η εξαφάνιση του τροχού, άντε να άφηνε ξεκρέμαστους μόνο ας πούμε τους αγωγιάτες, όσους δλδ είχαν συνδέσει τη ζωή τους με αυτόν.

Sammy είπε...

Κάνεις μια μεταφορά ούτως ή άλλως. Δεν κάνεις?
Θα σου πω πια. Με την λέξη Τεχνική εννοείς τα πάντα και όχι ας πούμε τον ηλεκτρισμό μόνο.
Λές "όλα τα τεχνικά αντικείμενα"
Κι εγω σου λέω αν για παράδειγμα το 5000πΧ. εάν "όλα τα τεχνικά αντικείμενα" εξαφανίζονταν, θα είχαμε τώρα πυραμίδες?
Αν δεν είχαμε πυραμίδες θα είχαμε δομημένες θρησκείες? αν δεν είχαμε δομημένες θρησκείες θα είχαμε παραγωγικές σχέσεις? κτλ. καταλαβαίνεις ότι ο πολιτισμός είναι τεχνικός από πολύ παλαιά και όχι μετά την IBM.
Ο πολιτισμός είναι αλληλένδετος με την τεχνική ίσως και περισσότερο από όσο νομίζουμε ή νόμιζε ο Μαρξ για παράδειγμα. Αν και μάλλον ο συγκεκριμένος το γνώριζε.
Αυτο λοιπόν το "έχει πια" δεν είναι και τόσο τωρινό.
Η Τεχνική και το τεχνικό "είναι" είναι αυτή που θα φέρει την ανατροπή.


Και για να απαντήσω στην υπόθεσή σου. Σε κανένα "μη-είναι" δεν θα περιπέσει ο πολιτισμός μας αν σταματήσουν ή εξαφανιστούν τα τεχνικά μέσα. Απλά θα προκληθεί μια μικρή αναταραχή για λίγο και μετά θα βρούμε τον τρόπο ξανα.

Ανώνυμος είπε...

ΑΝ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ 'SAMMY' ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο SKY ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟς ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΚΤΛ TOTE ΜΑΛΛΟΝ ΛΙΓΟ ΔΥΣΚΟΛΟ 5.000.0000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΜΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΝΑ ΦΥΤΕΨΟΥΝ ΝΤΟΜΑΤΕς ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΙΑ Κ ΝΑ ΒΟΣΚΗΣΟΥΝ ΤΑ ΜΠΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ...ΙΣΩς ΑΠΟ ΤΑ ΜΟΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΛΟΝΙΣΤΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΗς ΠΟΡΝΗς,ΑΛΛΑ Κ ΠΑΛΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΓΡΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΑΜΕ...
ΤΕΛΟΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩς ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ ΟΤΙ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ Κ ΙΣΩς ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΝΑ ΑΚΜΑΖΕΙ Κ ΚΑΝΑς ΠΟΛΙΤΙΣΜΟς ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ, ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΟς ΤΟ ΜΗΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ.

Υ.Γ. ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΤΗ ΕΧΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ!!!ΑΠΛΑ γαμάααατο!

REBEL(OS).

hollow sky είπε...

Sammy βιάζεσαι να ... προσπελάσεις!

Δεν διακρίνεις τη διαφορά ανάμεσα στα τεχνικά μέσα και τη σημερινή τεχνική ολότητα. Καταρχήν θρησκείες είχαμε και χωρίς τις πυραμίδες. Κατά δεύτερον, οι πυραμίδες δεν χτίστηκαν μόνο χάρη σε τεχνικά μέσα αλλά και χάρη στους εκατοντάδες χιλιάδες δούλους, που αυτοί δεν είναι τεχνικά μέσα αλλά ζωντανοί άνθρωποι.

Τρίτον, στις προηγούμενες κοινωνίες η τεχνική είχε ένα απόλυτο όριο: ότι δεν ήταν "εκμηχανισμένη" ούτε "αυτοκινούμενη". Δλδ για να σηκωθεί ένας βράχος ήθελε ας πούμε δυο τροχαλίες συν 50 δούλους, για να οργωθεί ένα χωράφι ήθελε ένα υνί συν δυο βόδια, για να προχωρήσει ένα αμάξι ήθελε ένα γάιδαρο, κ.ο.κ. Σήμερα, έχουμε περάσει προοδετικά από το τεχνικό μέσον στη μηχανή (τεράστια η διαφορά τους!), από τη μηχανή στο αυτόματο (άλλο ένα άλμα!) κι από εκεί στον ηλεκτρονικό υπολογιστή (στο χάος η διαφορά!).

Με άλλα λόγια: Μέχρι το 19ο αι. "υλική" βάση όλων των πολιτισμών υπήρξε ΚΥΡΙΩΣ η οργανική "ύλη": η ξυλεία, τα ζώα, οι δούλοι, οι εργαζόμενοι άνθρωποι. Αυτή επέβαλε τα όριά της στην τεχνική έκφραση. Πχ ο δούλος δεν μπορούσε να σηκώσει βάρος μεγαλύτερο από όσο του επέτρεπε η σωματική του διάπλαση, ούτε η ξυλεία (ή ακόμα και η ανόργανη πέτρα) μπορούσε να αποκτήσει ιδιότητες που δεν είχε από τη φύση της.

Από το 19ο αι. και μετά όμως το σκηνικό αλλάζει. Περνάμε στη μηχανή και αποδεσμευόμαστε από τις φυσικές δυνατότητες. Κλπ κλπ

Φυσικά ο πολιτισμός είναι, όπως λες, αλληλένδετος με την τεχνική. Η διαφορά είναι ανάμεσα στον πολιτισμό που εμπεριέχει την τεχνική και τον πολιτισμό που η τεχνική αποτελεί τον καθοριστικό του παράγοντα - κι από εκεί στη σημερινή κατάσταση, όπου η τεχνική εμπεριέχει τον πολιτισμό.

Τέλος, πολύ θα ήθελα να μου πεις (να φανταστείς έστω) πώς "θα βρίσκαμε τον τρόπο ξανά", όταν η συντριπτική πλειοψηφία αυτό που έχει μάθει είναι να ψάχνει να πατήσει κάποιο πλήκτρο, να γυρίσει κάποιο διακόπτη ή να ξεφυλλίσει κανένα φυλλάδιο με τεχνικές οδηγίες που και πάλι έχουν να κάνουν με πλήκτρα και διακόπτες!!!

(φυσικά δεν εννοώ ότι η ανθρωπότητα θα πάψει να υφίσταται. εννοώ ότι δεν θα τη βγάλει έτσι εύκολα καθαρή όπως νομίζεις.)

Sammy erectus είπε...

Καλώς. Ερμηνεύω το κείμενο ως συγκρατημένα ειρωνικό απέναντι 1. στον Μαρξ (και τις 11 θέσεις για τον Φοϋερμπαχ) 2. Στην "κοινωνία του θεάματος" του Ντεμπόρ (που έχει μεταστρέψει) 3. στην εμμονή με την ταχυ-πρόοδο.
Το κείμενο διατηρεί μια παραληρηματικότητα συγχρόνως ή μπας και δεν καταλαβαίνω?

Ναι αλλά έλα που αυτάπου πάει να ειρωνευτεί ολίγον ισχύουν.

πχ. "Η αξία της αναπαράστασης αντικαθίσταται από την αξία της ταχύπρόσβασης [hi-Speedaccess]
Οι συντυχίες και τα ενδεχόμενα που προκύπτουν, ανάγουν τις παραγωγικές σχέσεις σε συμβάντα που χαρακτηρίζονται από το κύρος του Αληθούς."
Αυτό στον (διαβολικά)αυτοματοποιημένο κόσμο θα ισχύει 100%

Κατά τα άλλα αγαπητέ Hollow μην διαστρέφεις όσα λέω κάνοντας λίγο τον κουφό λίγο τον αφηρημένο.

Όχι δεν θα υπήρχαν ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ δίχως τις ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ.

Το ότι η αυτοματοποίηση του κόσμου παρουσιάστηκε ως μονόδρομος πράγματι είναι εξοργιστικό μιας και στην βάση αυτής της αρχής έγιναν και συνεχίζονται εγκλήματα.
Πολύ άνετα τα εγκλήματα μπορούν να γίνουν και να επαναλαμβάνονται επ'άπειρο στην βάση της απο-αυτοματοποίησης του κόσμου κι έπειτα πάλι της αυτοματοποίησης.

Και προς το τέλος.
Είναι πολύ πιο δύσκολο να χειριστείς το λογισμικό ενός κομπιούτερ από το να θερίσεις ή να σπείρεις. Το λέω εξ αγροτικής πείρας.
Είναι πολύ πιο δύσκολο να συζητήσεις όπως εδώ από το να κόψεις ξύλα.
Επίσης είναι πολύ πιο εύκολο (και καθαρότερο) να ακινητοποιήσεις τον αντίπαλο για ένα εικοσιτετράωρο αποκλείοντας τον από τις επικοινωνίες του, βομβαρδίζοντάς τον με ψηφιακούς υιούς (ή απλά απειλώντας ότι θα τον αποκλείσεις από το google) από το να του κόψεις τα πόδια με το τσεκούρι.

Aν συνέβαινε κάτι τέτοιο, δηλαδή το τεχνικοκεντρικό αυτοματοποιημένο σύστημα κατέρρεε, τότε μετά από ένα αρχικό χαμό που θα είχε και πάμπολλες ευεργετικές για τον πλανήτη απώλειες θα ξανάρχιζαν οι ανθρωποι από την αρχή. Σε καμία περίπτωση δεν θα έπεφταν σε κατάσταση ανυπαρξίας, μη-είναι κτλ.
Ευχής έργο θα ήταν να μην έχτιζαν πυραμίδες να μην δομούσαν μισαλλόδοξα συστήματα πίστεως όπως ο χριστιανισμός (και κυρίως η προτεσταντική του πλευρά) που υποστηρίζει ότι "η τεχνική περιέχει τον πολιτισμό" [!!!!]

Τότε θα σε ρωτήσω κάτι άλλο.
Τεχνικό ζήτημα είναι και το ζήτημα της γραφής, και τελικά και το ζήτημα της προφορικότητας του ανθρώπου τεχνικό ζήτημα είναι σαφέστατα. Ο λόγος επίσης βασικότατα.
Για σκέψου που πάει αυτή η λογική λοιπόν? Διότι και μην το αρνηθείς, μεγαλύτερη αυτοματοποίηση αυτής του λόγου καμία...για σκέψου.
(εκτός και αν είσαι από αυτούς που θεωρούν τον Λόγο "φύση")

hollow sky είπε...

Sammy,

θα με σκάσεις! Όταν λέω τεχνική, εννοώ ένα σύνολο μέσων που έχουν οργανωθεί έτσι ώστε να αντικαθιστούν τον άνθρωπο στην εκτέλεση ενός συνόλου πράξεων, και που επιλέγονται με κριτήριο την αποτελεσματικότητα ή αλλιώς τη λογική του "συντομότερου δρόμου".

Ο λόγος δεν είναι κάτι τέτοιο. Ούτε η γραφή αυτή καθαυτή. Αυτά που γράφω τώρα ή λέω, δεν με αντικαθιστούν όπως αντικαθιστά μια μηχανή την δυνατότητά μου π.χ. να σκάψω με τα νύχια μου. Ούτε είναι οπωσδήποτε επιλεγμένα με κριτήριο την αποτελεσματικότητα/
συντομότερο δρόμο όπως μια μηχανή.

Αυτά προς το παρόν, γιατί έχω τώρα να κάνω κάτι για το οποίο δεν έχω βρει αντικαταστάτη :-)))

get back είπε...

Οι εκάστοτε «υπεύθυνοι», μονάχα άλλαζαν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, το ζήτημα όμως είναι να τον προσπελάσουμε.

izi είπε...

Διαφωνώ με τον Hollow στο σημείο όπου διακρίνει στον σημερινό τεχνικό πολιτισμό κάποια συστηματικότητα. Νομίζω ότι η τυχαιότητα είναι καθοριστική στην σημερινή "τεχνική". Στην ουσία δηλαδή δεν έχουμε να κάνουμε με τεχνική αλλά με κάτι απόλυτα μεταβατικό.
Δείτε με ποιες προϋποθέσεις ένας χρήστης ηλεκτρονικού υπολογιστή ξεκινά την ημέρα του. Ποτέ δεν γνωρίζει αν θα καταφέρει αυτό το οποίο ξεκίνησε να κάνει. Μα ποτέ! Το λοιπόν, όπως τα είπαμε. Η ευτυχία είναι προ των πυλών.

Ανώνυμος είπε...

Νομιζω ότι ο όρος ταχυπυρόσβεση θα ηταν πιο δόκιμος.

Ενας φιλικά προσκείμενος αλλά καχύποπτος ως προς την δυνατότητα της γενίκευσης (πχ. "ο σημερινός άνθρωπος" ή "ο Δυτικοτραφής"?) και του καταστασιακού τσιτατισμού να αρθρώσουν μια σειρά δηλώσεων που να μην φέρουν οι ίδιες το στίγμα του tecno-talk και του reductionism (όπως κι αν λέγεται αυτό στα Ελληνικα)
Αταυτοποίητος

redopor είπε...

Πρέπει να μαι intothepill για να το καταλάβω? (δηλαδή να καταλάβω το είδος της πλάκας)

Ανεπρόκοπος είπε...

Αναρωτιέμαι γιατί όσα λέει ο hollow sky δεν είναι τόσο προφανή σε όλους. Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι αγκιστρωμένος στην εγωιστική εμμονή ότι όλα είναι υπό τον έλεγχό του ενώ παράλληλα ο ίδιος βρίσκεται φυλακισμένος σ' έναν κατακερματισμένο κόσμο τεχνικής εξειδίκευσης, απομόνωσης, παθητικότητας και άγνοιας. Σίγουρα, η σημερινή εποχή είναι η αποθέωση της τεχνικής διαμεσολάβησης, όπου η πραγματικότητα έχει πάρει οριστικό διαζύγιο με την εικόνα της...
Για να απαντήσω στον izi, όμως, η υποκειμενική τυχαιότητα δεν μπορεί να ταυτίζεται με τη πολιτισμική συστηματικότητα, η οποία, ακόμη και αν διαρρηχθεί, δεν αποτελεί ικανή συνθήκη της ευτυχίας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets