06 Νοεμβρίου 2016

Εκπομπή #33 | Αντίσταση και περιθωριοποίηση


Τέρμα η αγωνία! Η εκπομπή της Τετάρτης, 2.11, πρώτη εκπομπή του 4 κύκλου μας στο όσο-υπάρχεις-θα-υπάρχω-αλλά-χωρίς-πρόγραμμα RadioBubble ανέβηκε!
 


Εισαγωγή-κατακλυσμός στα θέματα του νέου κύκλου. Ο επερχόμενος ζόφος. Από το Τι να κάνουμε; στο Ε, και τι να κάνουμε; Σε καιρούς ευμάρειας, λέει, ο λαός παθητικοποιείται ενώ σε καιρούς κρίσης υπερσυντηρητικοποιείται! Και πότε κάνει ξαστεριά ρε σύντροφοι;
Ζίου ζίτσου απάντηση στο «επιχείρημα» ότι για να κάνεις συνεπή κριτική στο Σύστημα πρέπει είτε να ζεις στις βουνοκορφές και να τρως ρίζες, είτε σε χαρτόκουτα άστεγος στην πόλη.
Από τα σούπερ-υποκείμενα της συνωμοσιολογίας, που σχεδιάζουν την ιστορία όπως τα συμφέρει, στις σούπερ-δομές των στρουκτουραλομεταδομιστών, που κάνουν ακριβώς το ίδιο άνευ υποκειμένων at all! Τελικά ποιος κάνει την ιστορία; Και ποιος ή ποια τελοσπάντων έντυνε τον Miles Davis; Όλα στο φως! Μια εκπομπή  προθέρμανσης με εκπληκτική μουσική!





κατά σειρά

Ben Frost
Μανώλης Αναγνωστάκης
Jesus and mary chain
Wooden Shjips
Talking Heads
Alah-Las
Brian Jonestown Massacre
Betty Davis
Spacemen 3
Pixies
Lou Reed
Chelsea Wolfe
Junior Kimbrough
Electric moon
ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΜΑΣ, ΣΤΟ RADIO DAFEW

Και όλες τις ηχογραφημένες εκπομπές του RadioBubble εδώ.


12 σχόλια:

παπαδόπουλος είπε...

Oι ελιτ της συνομωσιολογίας σχεδιάζουν την ιστορία όπως τους συμφέρει, ενώ οι υπερψαγμένοι στουκτουραλομεταδομηστές (καλό!) έχουν, επιτέλους, συνειδητοποιήσει ότι η ιστορία είναι μια διαδικασία χωρίς υποκείμενο που παράγεται από τις δομές. Αγαπητέ HolowSky, τι δεν καταλαβαίνεις και ρίχνεις ρετσινιά σε φαλακρούς πανστρουκτουραλιστές; Mήπως είσαι ιδεαλιστής;
Κατά τη γνώμη μου, και λίγα είπες.

Ο David Graeber, στο Toward an Anthropological Theory of Value, αφού παρουσιάζει και κριτικάρει την ερμηνεία της θεωρία του Μως για το δώρο από τον Μπουρντιέ, "αναρωτιέται" πώς γίνεται να βρίσκουμε συντηρητικές και οικονομικίστικες θεωρίες στην καρδιά της κριτικής θεωρίας.
No one could doubt his own integrity and good intentions. Why, then, his insistence on discounting the importance of integrity and good intentions in human affairs?
(κριτική θεωρία ονομάζει γενικά τον ακαδημαικό μαρξισμό του 60 που επηρρέασε τους ανθρωπολόγους, δηλαδή τον αλτουσερ και την παρέα του).
και συνεχίζει:

I suspect it emerges from a flaw in the very project of critical theory. When Marxism, semiotics and the rest burst on the academic scene in the 1960s and ‘70s, they were seen above all as ways to probe beneath the surface of reality. The idea was always to unmask the hidden structures of power, dominance, and exploitation that lay below even the most mundane and ordinary aspects of daily life. Certainly such things are there to be found. But if this is all one is looking for, one soon ends up with a rather jaundiced picture of social reality. The overall effect of reading through this literature is remarkably bleak; one is left with the almost Gnostic feeling of a fallen world, in which every aspect of human life is threaded with violence and domination. Critical theory thus ended up sabotaging his own best intentions, making power and domination so fundamental to the very nature of social reality that it became impossible to imagine a world without it. Because if one can’t, then criticism rather loses its point. Before long, one had figures like Foucault or Baudrillard arguing that resistance is futile (or at least, that organized political resistance is futile), that power is simply the basic constituent of everything, and often enough, that there is no way out of a totalizing system, and that we should just learn to accept it with a cer- tain ironic detachment. And if everything is equally corrupt, then pretty much anything could be open for redemption.

Αγαπητέ izi, η κριτική στον Φουκώ κλπ. είναι ότι κατα κάποιο τρόπο φυσικοποιούν την ιστορία, θέτοντας για παράδειγμα την εξουσία (έτσι γενικά, ότι και αν σημαίνει αυτό) ως συστατικό των πάντων, και ειδικά των ανθρώπινων σχέσεων. Το ίδιο και με τον Λεβί-Στρώς που ανάγει το συμβολικό στις νοητικές δομές του εγκεφάλου.

Καλώς σας βρήκαμε και καλή συνέχεια!

HollowSky είπε...

@ Παπ, δεν τον έχω μελετήσει, αλλά βλέπω πως είναι ωραιότατος ο Graeber! Χειροκροτώ! Καλώς σε βρήκαμε κι εμείς!

Φρανς είπε...

«Παρά τις ανατρεπτικές αξιώσεις του και την επαναστατική φρασεολογία που χρησιμοποίησε αφειδώς, ο στρουκτουραλισμός αποτελεί σίγουρα το καλύτερο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μια κριτική, που υπερτονίζει τον καθοριστικό ρόλο του ‘‘συστήματος’’, το βάρος των καταναγκασμών και των συμβάσεων, καθώς και την εξάρτηση των ατόμων από αυτά, μπορεί τελικά να αυτοακυρωθεί μιας και καταργεί συνολικά αυτό ακριβώς [το υποκείμενο] που μπορεί να θέσει σε κάποια χρήση όλες αυτές τις γνώσεις … Αντί να προκαλέσει την προσδοκώμενη χειραφέτηση, η τέτοιου είδους κριτική καταλήγει να λειτουργεί σαν προτροπή υπέρ του οπορτουνισμού και της αδιαφορίας … Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι, μια θεώρηση των πραγμάτων όπως η παραπάνω, θα διαπλάσει μια γενιά διανοουμένων, οι οποίοι θα διατυμπανίζουν υπέρμετρες αξιώσεις στο πεδίο της κριτικής και, την ίδια στιγμή, τρομακτικές ικανότητες κομφορμισμού στην πράξη ─ σε σημείο που οφείλουμε ν’ αναρωτηθούμε αν αυτό που πραγματικά ήθελαν, ήταν η ένταξη μάλλον παρά η άρνηση» (Bouveresse, Le philosophe chez les autophages, 1984)

izi είπε...

Πολύ ωραία τα σχόλια σας.
Ευχαριστούμε φίλοι μας.

Το ότι ο Λεβι-Στρως και ο Φουκω θέτει την εξουσία ως συστατικό των πάντων, από όσο τους έχω διαβάσει-και φυσικά δεν καταλαβαίνουμε κι όλοι τα ίδια- δεν θα ρίσκαρα να το υποστηρίξω. Παρ'ολα αυτά ακόμη και να ισχύει δεν είναι και κάτι που με απογοητεύει και με αποκαρδιώνει όσο τον Graeber. Αντιθέτως.

Επίσης, πού μπορεί να αναχθεί το συμβολικό αν όχι σε νοηματικές δομές (όπως η γλώσσα);
Η μήπως δεν είναι δομές; Και τι είναι;
Δυστυχώς δεν έχω το χρόνο, αλλά δεν έχει και νόημα, να αποδελτιώσω αποσπάσματα από τους δύο τρεις τέσσερις στοχαστές ερευνητές φιλοσόφους, όπως ο Φουκώ ο Στρώς ο Τσόμσκι ή κι ο Λακάν, που φανερώνουν την επιπολαιότητα μιας κριτικής που προσάπτει "συνομωσιολογικές" διαστάσεις στο έργο τους.
(βέβαια το τρολάρισμα τους έχει πάντα ενδιαφέρον)

Όσο για τον Μπουβερες προβλέπει(το 1984!!!) αυτό που είχε συμβεί πολύ πριν το προβλέψει.
Και αυτό, λυπάμαι που το λέω, είναι κλασσικό κομφορμιστικό κόλπο.
Το κάνει "το κόμμα" 90 χρόνια.

Λοιπόν ετοιμάζομαστε για την ερχόμενη Τεταρτη.
Κάθε σχόλιο είναι ευπρόσδεκτο και θα συζητηθεί.

παπαδόπουλος είπε...

αγαπητέ izi,

το πρόβλημα με αυτούς τους στοχαστές είναι ότι χρησιμοποιούν μια γλώσσα λάστιχο, και όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση από τις (συντριπτικές) κριτικές προς αυτούς, μπορούν πάντα να υποστηρίξουν ότι δεν εννοούσαν αυτό, ότι δεν τους καταλάβαμε καλά κλπ. κλπ. Κι έτσι σου τη βγαίνουν πάντα απο τ'άριστερά, κι έτσι έχουν και δίκιο. Αλλά πάλι αυτό μπορεί να είναι απλώς η δική μου γνώμη και εντύπωση.

Όσο για το συμβολικό, το ότι δεν υπάρχει χωρίς κ'αποιου είδους δομές, δεν σημαίνει ότι ανάγεται σε αυτές. Τελικά το συμβολικό είναι αλγεβρικό ή ιερό; Μάλλον θα πρέπει να εξετάσουμε τις σχέσεις του συμβολικού με το φαντασιακό για να πάρουμε απάντηση. Για λακαν, Λεβί-Στρώς κλπ, το φαντασιακό είναι κάτι "κακό" και η λύτρωση έρχεται απο τη γλώσσα και τις δομές.. ότι και αν σημαίνει αυτό..

Η πολύ σωστη κατηγορία της συνομωσιολογίας γι αυτούς τους στοχαστές είναι ότι λένε τα ίδια πράγματα με τους συνομωσιολόγους, αλλά βασίζονται σε μια "αντικειμενική" ανάλυση της δομής που προκαλεί την ιστορία..

περιμένουμε τη συνέχεια!

Παπαδόπουλος είπε...

Συγγνώμη που επιμένω.
Νοητικές δομές-νοηματικές δομές. Άλλο νοημα και άλλο νοηση. πχ το τελευταίο κείμενο του χακινγκ που ανεβάσατε. Δεν είμαι σιγουρος ότι ένας στρουκτουραλομεταδομιστης καταλαβαίνει τη διαφορά. Και αυτό για να αποφύγει την κατηγορία του ιδεαλισμού..

izi είπε...

Φίλε Παπ, τι θα πει "γλωσσά λάστιχο"?
Οι "συντριπτικές κριτικές" έχουν ασκηθεί από τον οποιονδήποτε στον οποιονδήποτε;
Πες μου κάποιον που καταθέτει μια άποψη σε γλώσσα μπετόν αρμε.
Το κωφάλαλο του ουρανού;
Για να δούμε τελικά, όταν θα υποδείξεις εσύ ή όποιος άλλος τη γλώσσα-ατσάλι, αν βρέχει ή δεν βρέχει;
http://dangerfew.blogspot.gr/2014/03/b.html

Η διάφορα μεταξύ νοητικής και νοηματικής δομής είναι στο ότι η πρώτη είναι μια κατασκευή εντός του πραγματικού και η δεύτερή μια προϋπόθεση του.

Δεν είμαι ρομπότ :-)

izi είπε...

Διόρθωση
Οι "συντριπτικές κριτικές" έχουν ασκηθεί από τον οποιονδήποτε στον οποιονδήποτε
(δίχως ερωτηματικό)

παπαδόπουλος είπε...

φίλε izi,

το γλώσσα-λάστιχο το πήρα απο τον Καστοριάδη σε ένα διασκεδαστικό κείμενό του για τον Αλτουσσέρ (De la langue de bois à la langue de caoutchouc, Quelle Democratie?, Tome 1).

Όμως, γενικά, όπως λέει και ο Μανόλης Λαμπρίδης,
”Το βασικό θεωρητικό λάθος του στρουκτουραλισμού έγκειται στο ότι θεωρεί προνομιακή τη θέση μιάς έννοιας της “δομής”, δίνοντάς της οιονεί οντολογική (μεταφυσική) σημασία. Και κατά την ανάπτυξη τού λόγου του προβαίνει αφενός σε καταχρηστικές γενικεύσεις (extrapolations) και αφ’ετέρου σε συρρίκνωση άλλων δεδομένων. (...) Η ακρίβεια γυρίζει στο αντιθετό της. Η γνώση αυτοκαταστρέφεται κάτω από το σήμα της απόλυτης γνώσης. Η επιστημονικότητα χρεοκοπεί πλανώμενη ανάμεσα στην αναλογία και την ταυτολογία, στη μεταγλώσσα και την περιττολογία”. (Σημείωμα του μεταφραστή στο Henri Lefebvre, Αρχαίοι και νέοι Ελεάτες, Ερασμος).

Επίσης, σε ένα άλλο διασκεδαστικό κείμενο, ο Jean-Marc Mandosio αφού υποστηρίζει ότι η έννοια της épistémè δεν είναι τίποτα άλλο από αυτό που οι σύγχρονοί του Φουκώ ιστορικοι ονόμαζαν mentalité ή απλώς κοσμοθεώρηση, λέει ότι μια τέτοια κοινότοπη λέξη δεν θα μπορούσε παρά να προκαλέσει φρίκη στο εκλεπτυσμένο πνευμα ενός Φουκώ. Και συνεχίζει για τη γλώσσα του (πραγματικά συγγνώμη που δεν τολμάω να το μεταφράσω, αλλά κάποιες δοκιμές μου μού φάνηκαν απαράδεκτες..):
“Il y a chez lui, comme chez la plupart de ses contemporains à prétention philosophique, une prolifération conceptuelle qui est surtout, à bien y regarder, une inflation verbale. On croirait, à les lire, que l’acte de penser doit nécessairement se traduire par des formulations extravagantes. (...) cette productivité langagière a bien plutot pour fonction de signaler au lecteur qu’il a sous les yeux les écrits d’un puissant penseur, dont les recherches éminemment novatrices ne peuvent se dire que dans un langage inouï et ne sont pas à la portée du premier venu. (...) Que les concepts en question, comme dans le cas de Foucault, soient souvent flous ou à géometrie variable n’est pas gênant; bien au contraire, c’est la garantie pour les commentateurs qu’ils auront du travail..” (Longévité d’une imposture: Michel Foucalt, Editions de L’Encyclopedie des Nuisances).

Όπως η κριτική στους στρουκτουραλομεταδομιστές και στη γλώσσα-λάστιχο τους δεν είναι καινούρια, έτσι δεν είναι καινούρια (ούτε δική μου..) η κριτική στον νατουραλισμό του Λεβί-Στρώς. Ο ίδιος ο Σάλινς την κάνει και στο «Χρήσεις και καταχρήσεις της βιολογίας», και στο «Πολιτισμός και Πρακτικός λόγος». Επίσης, ποτέ δεν έγραψα ότι ο Λεβί-Στρώς θέτει την εξουσία ως συστατικό των πάντων.

Θα συμφωνήσω στο ότι απ’όλους έχουμε να μάθουμε κάτι. Το θέμα είναι να αναγνωρίσουμε τα όρια τέτοιων θεωριών και να δούμε τις αξιώσεις που έχουν γι αυτές οι ίδιοι οι εκφραστές τους. Και σε τελευταία ανάλυση, να εξετάσουμε το αν πρόκειται για ξαναζεσταμένες συντηρητικές και οικονομικίστικες θεωρίες ντυμένες με εξωτικές λέξεις. Όπως λεει και πάλι ο Λαμπρίδης “ο παραμικρός κοινωνικός τρανταγμός έρχεται να φανερώσει την αποτυχία” τους να συστηματοποιήσουν/δομήσουν την πραγματικότητα.

HollowSky είπε...

Ο ίδιος ο Φουκώ έχει δώσει μια καλή, και πολύ διασκεδαστική, εξήγηση για κάποιες όψεις του "γαλλικού φιλοσοφικού βερμπαλισμού", όπως αφηγείται ο John Searle, που ήταν φίλος του Φ. κι εκτιμούσε πολύ το έργο του. Απολαύστε την
>>> https://www.youtube.com/watch?v=yvwhEIhv3N0
:-) :-)) :-)))

παπαδόπουλος είπε...

καλό!
ευχαριστούμε!

izi είπε...

Ελήφθη φίλε παπαδόπουλε.
Ναι με υπερκάλυψες και συμφωνώ.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets