02 Αυγούστου 2017

Εξουσία και αλήθεια, 2



Μετά το πείραμα με την «οργουελιανή» κοινωνία, ας φανταστούμε τώρα μια φιλελεύθερη «ρωλσιανή-ρορτυανή» κοινωνία. Εδώ οι άνθρωποι δεν έχουν ως αξία την αλήθεια, αλλά μόνο την «ειλικρινή προσωπική αιτιολόγηση» των όσων ισχυρίζεται κανείς και τα «κοινοτικά παραδεδεγμένα». Σε μια τέτοια κοινωνία δηλαδή, οι διαφορές απόψεων δεν σημαίνουν ότι ο ένας έχει δίκιο κι ο άλλος άδικο. Δέχονται βέβαια τη διαφωνία, αλλά δεν θεωρούν ότι αυτή παραπέμπει σε πράγματα όπως απουσία επαρκούς αιτιολόγησης με κριτήριο την αλήθεια: οι ισχυρισμοί γίνονται δεκτοί επειδή έχει κανείς «ειλικρινείς προσωπικούς λόγους να το υποστηρίζει», ή «επειδή το υιοθετεί η κοινότητά του». 

Ωραία. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Τι σημαίνει στην πράξη ο περιορισμός της έννοιας του αληθούς σε κάτι τόσο υποκειμενικό όσο οι προσωπικοί λόγοι, η ειλικρίνεια ή η άποψη της κοινότητας στην οποία ανήκω; Σημαίνει πολύ απλά ότι οι πολίτες μιας τέτοιας κοινωνίας δεν είναι σε θέση να θεωρήσουν τις διαφωνίες τους σαν ένα ζήτημα «σωστού-λάθους», «δίκιου-άδικου», «αληθινού-ψευδούς», και επομένως δεν είναι καν σε θέση να επιχειρηματολογήσουν σε περίπτωση διαφωνίας.

Πράγματι, εάν έχει αποκλειστεί η έννοια της αναζήτησης μιας αλήθειας που ξεπερνά τις προσωπικές προτιμήσεις και τα κοινώς παραδεδεγμένα, είναι αδύνατο να επιχειρηματολογήσει κανείς ακόμα και στα πλαίσια μιας πολύ καθωσπρέπει ρωλσιανής «διαφωνίας εντός λογικών πλαισίων». Άλλωστε ποιος αποκλείει ότι τα παραδεδεγμένα μιας «κοινότητα[ς] όμοιων προσώπων, για τα οποία είναι φυσικό να δρα κανείς με ένα ορισμένο τρόπο» (Ρόρτι, Ethics without principles, 1999), δεν είναι παραδεδεγμένα μιας ολοκληρωτικής «οργουελιανής» κοινότητας;

Σε τελική ανάλυση, σήμερα δεν ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο καθένας λέει ό,τι του κατέβει απ’ το κεφάλι, το ανεβάζει στο facebook και θεωρεί ότι «εκφράστηκε ειλικρινώς», ότι «εξέφρασε αυθόρμητα την άποψή του»; Μπορούμε να φανταστούμε τι λογής «κοινότητα» μπορεί να φτιαχτεί από τέτοιας λογής «δημοκρατικά forums» αν (έχει ήδη προταθεί από κάποιους) αυτού του είδους η «έκφραση άποψης» αντικαθιστούσε κάποια στιγμή την επιχειρηματολογία προς αναζήτηση της αλήθειας: σε μια τέτοια περίπτωση, θα χανόταν τελείως το ζήτημα να γνωρίζουμε αν η τάδε άποψη είναι αληθινή ή έστω σωστή, και θα σχηματίζονταν ουσιαστικά μη-πολιτικές πλειοψηφίες και μειοψηφίες στη βάση «γούστων», κάτι μεταξύ … κόμματος κυνηγών και Τσιτσιολίνας. Το τέλος της Πόλης θα ήταν, τότε, οριστικό και αμετάκλητο προς δόξα του χρήματος, φυσικά.

Σημ. HS. Υπομονή και το κείμενό μας για την έννοια της αλήθειας δεν θ’ αργήσει πολύ. Το καλοκαίρι βράζει ακόμα και τα πιο ψυχρά μυαλά! :-)

25 σχόλια:

Εκείνος εκεί είπε...

Η αλήθεια (ή το ψέμα) ως αξία του κόσμου είναι άλλη μια μεταφυσική προσέγγιση που κάνει στην μπάντα τη λογική του (που όπως και να το κάνεις προηγείται κάθε αλήθεια και κάθε ψέματος). Γενικά η αξια-λογία παραβλέπει τα γεγονότα, και πάντα στο τέλος μαραίνεται και δίνει τη θέση της σε μια νέα.
Η αλήθεια (ή το ψέμα)ως αξία δεν μπορεί να ισχύσει δίχως να οδηγήσει σε ολοκληρωτισμό.
Η αλήθεια (ή το ψέμα) μόνον όταν σχετίζεται (έπεται) μ'ένα γεγονός μπορεί να αποκτήσει νόημα. Ειδάλλως είναι δογματισμός(=αξία=ανταλλάξιμη).

HollowSky είπε...

Αγαπητέ Εκείνε εκεί,
απεναντίας: χωρίς την έννοια της αλήθειας (και του ψέμματος) δεν μπορεί να υπάρξει λογική, διότι πολύ απλά δεν θα μπορούσαμε να προσδιορίσουμε και να αποκλείσουμε τις λογικές πλάνες - που όταν δεν είναι ακούσιες, ή αποτέλεσμα φτωχής λογικής, είναι πάντοτε ένα από τα βασικά μέσα χειραγώγησης των άλλων.

Σε ό,τι αφορά τη σχέση της αλήθειας (ή του ψέμματος) με τα γεγονότα, συμφωνώ μαζί σου εν μέρει διότι ξεχνάς κάτι πολύ βασικό. Ότι η έρευνα δεν μπορεί να περιοριστεί στο γεγονός, αλλά είναι απαραίτητο να εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο συνδυάζονται, ή "οργανώνονται", τα γεγονότα - και ο τρόπος αυτός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ "ΓΕΓΟΝΟΣ".

Παράδειγμα: κάποιος χτυπάει κάποιον με το αυτοκίνητό του (γεγονός). Ναι, αλλά η εξέταση οφείλει να προχωρήσει σε πολύ περισσότερα από αυτό: το έκανε καταλάθος ή επίτηδες; Αν δεν εξετάσουμε λοιπόν το πώς συνδυάζεται ένα πλήθος γεγονότων (είχε πρόβλημα μαζί του; τον πλήρωσαν να το κάνει; ήταν μεθυσμένος; κ.ο.κ.) ώστε να αναδειχτεί η ενδεχόμενη πρόθεση, ή η απροσεξία κ.λπ., είμαστε ακόμα πάρα πολύ πίσω από το ν' αποφανθούμε για το τοπικό-στιγμιαίο γεγονός (το χτύπημα) και την αλήθεια που περικλείει.

Αυτό άλλωστε ισχύει ακόμα και για την εξέταση των καθαρά φυσικών γεγονότων. Μπορεί π.χ. να διαπιστώνουμε πως άμα αφήσουμε ένα αντικείμενο από ψηλά, αυτό πέφτει, όμως αυτό είναι απλή διαπίστωση, δεν είναι ακόμα έρευνα και εξήγηση του γεγονότος. Αν δεν ερευνήσουμε ένα πλήθος σχετικών γεγονότων και πώς συνδυάζονται, δεν έχουμε ακόμα βρει το γιατί συμβαίνει και πότε η εξήγησή μας αληθεύει.

Νομίζω λοιπόν ότι είσαι κάπως βιαστικός και μπερδεύεις το δογματισμό, που σημαίνει ακαμψία σκέψης, με την έννοια της αλήθειας.


Εκείνος εκεί είπε...

Το παράδειγμα σου ξεκινάει με μια παραδοχή που έπεται του γεγονότος.
Το ότι το αυτοκίνητο χτύπησε κάποιον είναι ένα γεγονός. Αυτό είναι το γεγονός στην συγκεκριμένη περίπτωση.
Αν αφήσουμε κάτι από ψηλά, και αυτό πέσει, είναι γεγονός, αν δεν πέσει πάλι είναι γεγονός.

Τα υπόλοιπα είναι τα ενδεχόμενα μιας έρευνας.
Έχεις μπερδευτεί (μαζί με πολλούς άλλους).
Καταλαβαίνω την παρηγοριά της ερμηνευτικής, την αλήθεια το ψεμμα τη φιλοσοφία κτλ. αλλά ας έχουμε ένα όριο. Η ζωή περνάει ας μην αποκλείσουμε την ευτυχία που μας δίνει η αποδοχή του τυχαίου.
Τα γεγονότα είναι γεγονότα.
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Γομα είπε...

Εκείνε εκεί, Ένα σύνηθες μπέρδεμα είναι αυτό μεταξύ λογικής και γνώσης.
Έτσι μπερδεύεται ο Χολοουσκαι. (μαζί με την ανθρωπότητα)
Θεωρεί δηλαδή εντός του πεπερασμένου γνωστού "κοσμου" και τοποθετώντας τον εαυτό του σε ένα εξωτερικό σημείο παρατήρησης. (όπου "βλέπει" ή μπορεί να δει "λογικές πλάνες").
Ο κόσμος όμως είναι άπειρος και το άγνωστο είναι άπειρο επίσης.
Ο κόσμος δεν έχει αξίες. Πολύ περισσότερο δεν έχει αλήθειες και ψέμματα.
Αυτά είναι ηθικές κατηγορίες που μας βοηθούν, εμάς τους τιποτένιους και μηδαμινούς και ελάχιστους ανθρώπους, να συνεννοηθούμε για το πως θα αλληλοβασανιζόμαστε.

Εκείνος εκεί είπε...

H λογική και η γνώση σχετίζονται. Το πρόβλημα είναι πως οι δυτικοί τις ταυτίζουμε, ενώ υπάρχει και παράλογη γνώση και άγνωστη λογική.

Hollowsky είπε...

Γαμα έχει πλάκα που χαρακτηρίζεις όλους τους ανθρώπους "τιποτενιους και μηδαμινους και ελαχιστους", και ταυτόχρονα με εγκαλεις ότι τοποθετώ, εγώ, τον εαυτό μου "σε ένα εξωτερικό σημείο παρατήρησης"!!! 😄

Hollowsky είπε...

Εκείνε εκεί δεν φέρνεις κι εσύ κανένα παράδειγμα του τι εννοείς, μπαε και με ξπερδεψεις;

Γομα είπε...

...τιποτένιους ελάχιστους κτλ. μας κάνουν τα "εξωτερικά σημεία" αυτές οι "αλήθειες" που είναι άουτ δέαρ... :-)
Και είπαμε Γομα, όχι Γαμα.

Εκείνος εκεί είπε...

Χόλοου,
Τα παραδείγματα υπονοούνται στο σχόλιο μου ήδη.
Ρίξε τις βουτιές σου κι ασε την μαιευτική για το φθινόπωρο με το καλό.

HollowSky είπε...

Γομα,
στις 7 του μήνα έχεις γράψει: "Αυτά [οι αλήθειες, τα ψέμματα και οι αξίες] είναι ηθικές κατηγορίες που μας βοηθούν, εμάς τους τιποτένιους και μηδαμινούς και ελάχιστους ανθρώπους, να συνεννοηθούμε για το πως θα αλληλοβασανιζόμαστε."
Στις 9 του μήνα, απαντώντας μου, γράφεις: "...τιποτένιους ελάχιστους κτλ. μας κάνουν τα "εξωτερικά σημεία" αυτές οι "αλήθειες" που είναι άουτ δέαρ...".
Καύσωνας αδερφέ! :-)

HollowSky είπε...

Εκείνε εκεί,
η μαιευτική παίζει όταν υπάρχει κάτι να γεννηθεί, όχι όταν το πράγμα είναι ... τζούφιο :-) Γιατί σε πειράζει λοιπόν; :-)

Hollowsky είπε...

... και για να μην παραπονιέσαι ότι υπεκφεύγω: Το αν ο οδηγός είχε πρόθεση ή ήταν απρόσεκτος, ανήκει ή δεν ανήκει στο γεγονός "αυτοκίνητο χτύπησε πεζό";

Για να σε δω!

Εκείνος εκεί είπε...

χόλοου στο γεγονός "αυτοκίνητο χτύπησε πεζό" μπορεί να "ανήκει" και το ότι τρεις μέρες πριν η γυναίκα του πεζού του ζήτησε διαζύγιο, ή στο ότι ο οδηγός καθυστέρησε για να δέσει τα κορδόνια του πριν μπει σε αυτό.
Συνέχισε τις βουτιές ρε παιδάκι μου κι άσε τη μαιευτική και τις διαζεύξεις κατά μέρος για το Σεπτέμβριο που θα χεις ξελαμπικάρει. Τώρα δε βγαίνει το παιδί έχει μουλαρώσει, τα χει στυλώσει.

Στο μεταξύ-μεταξύ μας- :-) κι αυτό για το οποίο εγκαλείς τη γόμα πάλι δε βγαίνει. Που βλέπεις την αντίφαση;
(ελπίζω να χει φύγει κι αυτή για διακοπούλες)

HollowSky είπε...

Εκείνε εκεί,
μου δίνεις έμπευση για ένα διήγημα με ήρωα το δαιμόνιο ντετέκτιβ Στούρνο Σκαηγάιδαρο, γνωστό ως Σι-Σί! Τον έχουν καλέσει να ερευνήσει ένα περίεργο αυτοκινητιστικό ατύχημα κι έπειτα από τρεις ώρες ψαξίματος αποφαίνεται με το γνωστό αγέρωχο ύφος του: "Let's stay to the facts! Αυτοκίνητο χτύπησε πεζό!". Ναι sir, του λέει ο βοηθός του, αλλά δεν είναι λίγο ύποπτο που ο οδηγός είναι γνωστός τύπος του υποκόσμου και το θύμα είχε χρέη σε τοκογλύφους; Να μην ψάξουμε περισσότερο τι αλήθεια συνέβη; "Stay to the facts μικρέ!", η απάντηση του Σι-Σί: "Αυτοκίνητο χτύπησε πεζό, αυτή είναι όλη η αλήθεια!"... κι αυτά επαναλάμβανε ο Στούρνος στο δικαστήριο, όπου προς μεγάλη του απορία τον έτρεχαν για συγκάλυψη της αλήθειας προς όφελος της σκοτεινής Μπαταξιονάλε Ντεδερλάντε, μιας διεθνούς σπείρας τοκογλύφων που λυμαινόταν τη Μητρόπολη! :-) :-))

HollowSky είπε...

... όσο για τη Γόμα, αυτά τα δυο που επισήμανα δεν δείχνουν (προς το παρόν) αντίφαση, αλλά ασάφεια: άραγε είμαστε εμείς "τιποτένιοι μηδαμινοί ελάχιστοι" κι έχουμε γι' αυτό το λόγο τις αλήθειες, τα ψέμματα και τις αξίες να "μας βοηθούν να συνεννοηθούμε πώς θ' αλληλοβασανιζόμαστε", ή μήπως δεν είμαστε "τιποτένιοι μηδαμινοί κι ελάχιστοι" αλλά μας κάνουν τοιούτους "οι αλήθειες, τα ψέμματα και οι αξίες" (όμως τότε γιατί τις έχουμε; πώς προέκυψαν; έπεσαν από άλλο πλανήτη;);

Σε κάθε περίπτωση, θα 'λεγα πως μοιράζεστε με τη Γόμα την ίδια οπτική των πραγμάτων. Εσύ θέλεις τα "γυμνά γεγονότα", δηλαδή θέλεις να αφαιρέσεις από τα γεγονότα το λόγο σχετικά με αυτά (όχι μόνο λόγο ΓΙΑ αυτά, αλλά και λόγους ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΡΗΓΑΝ), που πάει να πει: να αφαιρέσεις τον άνθρωπο από τα γεγονότα (αφού λόγο και λόγους έχει ο άνθρωπος, ως γνωστόν). Η Γόμα πάλι, θέλει το "γυμνό κόσμο", δηλαδή θέλει να αφαιρέσει από τον κόσμο τις αξίες, κοντολογής το λόγο επίσης, ή για να το πούμε πιο απλά: την ίδια την ανθρωπότητα (αφού ανθρωπότητα και αξίες, πες το και συμβολικό πεδίο αν σου αρέσει, πάνε παρέα).

Ε, λοιπόν δεν έχει πλάκα κάποιος που, ενώ είναι άνθρωπος, θέλει (με την ΚΑΘΑΡΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΤΟΥ, εννοείται!) ένα κόσμο γυμνό από ανθρώπους και νομίζει ότι με αυτό τον τρόπο δεν βλέπει τα πράγματα "από έξω" (ενώ τα βλέπει από το υπερπέραν της φαντασίας του!);

Κάποιοι χρειάζονται επειγόντως βουτιές σε δροσερό νερό, που λες κι εσύ! :-)

Εκείνος εκεί είπε...

Έχει πολύ πλάκα η ιστορία που σου ήρθε στο μυαλό. Μπορώ να σου πω μια άλλη από τις χιλιάδες. Με μια κατολίσθηση στο περού, με μια έκλειψη ηλίου, με χρέη στο δημόσιο, με ένα στοίχημα στον ιππόδρομο, με το χρηματιστήριο, με το παράνομο κυνήγι του βίσωνα στον Καναδά, με ένα πηγάδι που στέρεψε στη Μαγούλα, με ένα αυθαίρετο στα προάστια του Βελιγραδίου, με μια ζυγοστάθμιση που δεν έγινε. Όλες αυτές να "ανήκουν" στο γεγονός το οποίο παρουσίασες.
Και μάλιστα μπορεί να ανήκουν όλες μαζί ταυτόχρονα. (ήδη έχουμε το σκελετό μιας νουβέλας)
Νομίζω πως το ότι σε απασχολεί τοοοοοσο το πρόβλημα της ευθύνης θα πρέπει να το ψάξουμε πολυυυυυυυύ πίσω. Είναι σοβαρό να ταυτίζει κάποιος την ευθύνη με την αλήθεια.
Είναι κλασσικό αστυνομικό βεβαια! Η αναζήτηση του ενόχου.
Να το συζητήσουμε αν θες, αλλά έχει και ζέστη. Άσε που μας έκαψε κι ο ήλιος χτες.
Ενα μπάνιο είπαμε να κάνουμε και καήκαμε...
Τέλος πάντων, αν θες να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Μικρός όταν ήσουν, αγαπούσες τα ζωάκια; :-)

Γομα είπε...

Ναμαι!
Χόλοου ο ντεντέκτιβ Σκάειγαιδαρο μάλλον είναι το άλτεριγκο σου που κατα τα άλλα Χολοσκάει.
Τα συμπεράσματά σου είναι βιαστικά και αυθαίρετα και η τεχνική σου πεπαλαιωμένα σοφιστική και το χειρότερο αστυνομική όπως σημείωσε εκείνος εκεί.
Δεκτό όμως , γιατί κατά πως φαίνεται κάνεις πλακίτσα με εκείνον εκεί.
Όσο με αφορά, αποσαφηνίζω την "ασάφεια" που μου αποδίδεις: (μα το πα έτσι ακριβώς και πριν ε;)
Είμαστε εμείς τιποτένιοι μηδαμινοί και ελάχιστοι (αυτό είναι πασιφανές άλλωστε δίχως εξωτερικό σημείο, σήκωσε το κεφάλι σου και κοίτα τον ήλιο είναι ευκολο) κι έχουμε γι' αυτό το λόγο τις αλήθειες, τα ψέμματα και τις αξίες να μας βοηθούν να συνεννοηθούμε πώς θ' αλληλοβασανιζόμαστε.
Δεν αρνούμαι τους ανθρώπους ούτε τους αφαιρώ όπως υποστηρίζεις.
Μια διαπίστωση κάνω, εφήμερα εδώ.
Το ότι οι άνθρωποι αλληλοβασανίζονται και με τις φιλοσοφικέρς και τις θεολογικές μπούρδες περί αλήθειας ψέματος κτλ. μεταξύ πολλών άλλων, είναι μια διαπίστωση από μια συρραφή βιωμάτων κοντά εξήντα χρόνια τώρα.
Το οτι δεν πιστεύω τυφλά στον άνθρωπο δεν σημαίνει ότι δεν αγαπώ τους ανθρώπους. Μπορώ να πω πως έχουν υπάρξει και στιγμές θαυμασμού μου ακόμη.
Αλλά έχω θαυμάσει ακόμη και τις σφήκες μια φορά...

παπαδόπουλος είπε...

Αγαπητέ εκείνε εκεί, σημασία έχει το ότι κάηκες. Δεν υπάρχει λόγος να αναρωτηθείς γιατί, αφού όλα από το τυχαίο εκπορεύονται: το φαινομένο του θερμοκηπίου, το καλοκαίρι που ήρθε απο το πουθενά, η ώρα που βρέθηκες στην παραλία, μια πεταλούδα που φτερούγισε στην κίνα, κι έτσι κάηκες. Το Τετελεσμένο Γεγονός είναι ότι κάηκες. Πού να ψάχνεις για ενόχους. Άλλωστε, θα μπορούσε και να είχε συννεφιά, κι έτσι το Τετελεσμένο Γεγονός θα μπορούσε να ήταν ότι δεν είχες καεί. Την επόμενη φορά μπορείς να αποφασίσεις να μην πας καν στην παραλία, ίσως απλώς βρεθείς εκεί, αλλά ίσως και να βρέχει, ίσως να μην υπάρξει καν Τετελεσμένο Γεγονός αλλά μόνο μια μαγική στατιστικοπιθανοθεωρητική ενδεχομενικότητα που δεν θα πραγματοποιηθεί. Δεν μπορείς να κάνεις κάτι, δεν θα μπορούσες να είχες κάνει κάτι. Ας γιορτάσουμε την περιπέτεια που φέρνει στη ζωή μας η αποδοχή του τυχαίου, ίσως να μην υπάρξει καν τυχαίο καλοκαίρι μαγικό σημασία μπορούσε να υπάρξει ενδεχομενικότητα ζωή δεν θα μπορούσες Γεγονός θερμοκηπίου κάηκες.

HollowSky είπε...

Εκείνε εκεί και Γόμα,
ευχαριστώ για τη δωρεάν ... ψυχανάλυση! :-p

HollowSky είπε...

ΥΓ Γόμα, αφού λοιπόν ΕΙΜΑΣΤΕ "τιποτένιοι και μηδαμινοί κι ελάχιστοι", τι ανάγκη έχουμε τις αξίες, τις αλήθειες, τα ψέμματα και τις φιλοσοφικές και θεολογικές μπούρδες "για να αλληλοβασανιζόμαστε"; Σαν "τιποτένιοι και μηδαμινοί κι ελάχιστοι" δεν μπορούμε ν' αλληλοβασανιζόμαστε και χωρίς αυτές;

Εκείνος εκεί είπε...

Χα χα, δωρεάν ψυχανάλυση δεν υπάρχει.
Αν στην έκαναν δωρεάν μέχρι σήμερα έχεις πέσει σε απατεώνες.
(Και κάτι καταλάβαμε από αυτό... :-)

Κατά τα άλλα Χόλοου και Παπαδόπουλε, γειά σου παπαδόπουλε, Παπαδόπουλε, το τετελεσμένο γεγονός είναι ένα για όλους. Θα υπάρξει για όλους το ίδιο.

Τι έλεγα, ναι, Παπαδόπουλε πολλά νερά και από τη σκια την επόμενη, γιατί εγώ κάηκα, εσένα βάρεσε ο ήλιος.

Καλό καλοκαίρι

Γόμα είπε...

Χόλοου, η απάντηση στη ερώτηση σου είναι Όχι!
Το κακό, ένα από τα πολλά, της δωρεάν ψυχανάλυσης, που είναι απατεωνιά όπως σωστά σημείωσε εκείνος εκεί είναι πως σε κάνει να βομβαρδίζεις τους συνομιλητές σου με ερωτήσεις που εσύ ο ίδιος έχεις από πριν απαντήσει ενώ ταυτόχρονα διαστρέφεις τα επιχειρήματα των "ερωτηθέντων"
Κακή φάση αυτό!
Καλό καλοκαίρι κι από μένα.
Πάω παραλία.

Ξυστρσ είπε...

Τι κλσψιαρα θε μου!!!

Γόμα είπε...

:-) α βρε Ξύστρσ
(πάντως παίζετε μουσικάρες!)
Το δα στο φμπ
https://www.mixcloud.com/dangerfew/dangerfew14a-music-listradiobubble/
είστε αντιφατικοί!

HollowSky είπε...

Πολυφωνικοί, ναι!
https://monoskop.org/images/1/1d/Bakhtin_Mikhail_Problems_of_Dostoevskys_Poetics_1984.pdf

Καρναβαλικοί, βεβαίως!
https://ceasefiremagazine.co.uk/in-theory-bakhtin-2/

Αντιφατικοί; Ε, όχι και πάλι όχι!

Καλό το μπάνιο; :-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras Λα Μετρί/ La Mettrie λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal Walt Whitman/Γουόλτ Γουΐτμαν WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets