10 Δεκεμβρίου 2010

Οι ανιδιοτελείς αγροίκοι στις σκέψεις των ναυαγών.

 

Όταν είσαι ο μοναδικός ναυαγός σε ένα νησί,  έχεις χρόνο μέσα στην μοναξιά σου να σκεφτείς συγκεντρωμένος.

Μικρό διάλειμμα λοιπόν με μια αναδιατύπωση των σκέψεων μιας τέτοιας περίπτωσης του 17ου αιώνα. [Άγγλος έμπορος και τυχοδιώκτης, Γερμανικής καταγωγής]

 "Σήμερα μπορούμε να μετρήσουμε την τρέλα και την κακία εκείνων που συκοφαντούν αυτόν τον θεϊκό θεσμό: το χρήμα! Το χρήμα εξαυλώνει ότι αγγίζει προσδίδοντας του μια διάσταση ταυτόχρονα ορθολογική, μετρήσιμη και παγκόσμια-αφού ένα αγαθό, όταν μετατραπεί σε χρήμα, γίνεται δυνάμει προσιτό σε όλους τους ανθρώπους. Το αργυρώνητο είναι η πρώτιστη αρετή.

Ο φιλοχρήματος άνθρωπος ξέρει να καταπνίγει τα δολοφονικά κι αντικοινωνικά του ένστικτα- το αίσθημα της τιμής, το φιλότιμο, τον πατριωτισμό, τις πολιτικές φιλοδοξίες τον ρατσισμό, τον θρησκευτικό φανατισμό- κι αφήνει ελεύθερη μονάχα την ροή του για συνεργασία, την όρεξή του για καρποφόρες συναλλαγές, την αίσθηση της ανθρώπινης αλληλεγγύης. 

Ο φιλοχρήματος άνθρωπος ξέρει να καταπνίγει τα δολοφονικά κι αντικοινωνικά του ένστικτα- το αίσθημα της τιμής, το φιλότιμο, τον πατριωτισμό, τις πολιτικές φιλοδοξίες τον ρατσισμό, τον θρησκευτικό φανατισμό- κι αφήνει ελεύθερη μονάχα την ροή του για συνεργασία, την όρεξή του για καρποφόρες συναλλαγές, την αίσθηση της ανθρώπινης αλληλεγγύης. Η ανθρωπότητα θα έφτανε εύκολα, κυριολεκτικά στον Χρυσό της Αιώνα αν την οδηγούσαν άνθρωποι φιλοχρήματοι. Δυστυχώς είναι οι ανιδιοτελείς αυτοί που γράφουν την Ιστορία και κατά συνέπεια η φωτιά καταστρέφει τα πάντα και το αίμα κυλάει ποτάμι.
Οι λιπαροί έμποροι της Βενετιάς μας δίνουν το παράδειγμα της φανταχτερής ευτυχίας που μπορεί να γνωρίζει ένα κράτος το οποίο έχει για μοναδικό οδηγό το νόμο του κέρδους ενώ αντίθετα οι κοκαλιάρηδες λύκοι  της Ισπανική Ιερής εξέτασης δείχνουν τι είδους ατιμίες είναι ικανοί να διαπράξουν άνθρωποι που έχασαν κάθε επιθυμία για τα πολύτιμα  αγαθά"

Στις ημέρες μας οι "λιπαροί έμποροι της Βενετιάς" παραμένουν, ενώ τους "κοκαλιάρηδες λύκους ιεροεξεταστές" μάλλον τους έχουν αντικαταστήσει  τα σκυλιά του ισλαμικού τζιχάντ.

Τελευταία φαίνεται να  κλονίζεται και το παράδειγμα της φανταχτερής ευτυχίας.

Για λίγο, ας ελπίσουμε όλοι εμείς, οι υπήκοοι, που τα καλοπερνάμε μισόν αιώνα τώρα σ' Αμερικές και Ευρώπες. 


17 σχόλια:

hollowsky είπε...

Χα! Καλό! Πες όμως ότι το ναυαγό τον είχε βαρέσει η πείνα κι η δίψα και ψιλοπαραληρούσε...

Τι είχε βαρέσει τον "πάπα" του οικονομικού φιλελευθερισμού και πνευματικό πατέρα των διαφόρων Στροσκάν, τον Richard Cobden, που από τα έδρανα του κοινοβουλίου έλεγε κάτι τέτοια:

"Μπορώ να αποδείξω, ότι αυτά που υποστηρίζουμε - δηλαδή το να αγοράζει κανείς όσο πιο φτηνά γίνεται και να πουλάει όσο πιο ακριβά μπορεί - είναι απολύτως σύμφωνα με τις υψηλότερες διδαχές της χριστιανοσύνης. Διότι τι σημαίνει ν' αγοράζεις φτηνά και να πουλάς ακριβά; Σημαίνει ότι παίρνεις ένα πράγμα που έχεις σε πολύ μεγάλη αφθονία και με αυτό αποκτάς από τους άλλους εκείνο που έχουν εξοικονομήσει στο μέγιστο βαθμό - κι έτσι παρέχεις στην ανθρωπότητα τα μέσα για να απολαύσει σε πλήρη αφθονία όλα τα επίγεια αγαθά. Με αυτό τον τρόπο λοιπόν πραγματώνεις στο ακέραιο τη χριστιανική διδασκαλία, που λέει 'κάνε στους άλλους αυτό που θέλεις να σου κάνουν'" (διαβούλευση για το εμπόριο, 27 Φεβρουαρίου 1846)

!!!

izi είπε...

Η καίρια έλλειψη του ναυαγού -και των υπόλοιπων αυτού του κόσμου- δεν είναι η τροφή ή το νερό, αλλά ο άλλος.
Όταν όμως ο άλλος είναι το είδωλό του εαυτού σου, φυσικά και ισχύουν όλα όσα λέει και ο Ροβινσώνας(πριν συναντήσει τον Παρασκευά) και ο R.Cobden και οι όψιμοι σωτήρες μας.
Διότι το "κάνε στους άλλους αυτό που θέλεις να σου κάνουν" όπως καταλαβαίνουμε γίνεται αμέσως"κάνε ότι θέλεις" (και στα παλιά σου τα παπούτσια οι άλλοι)
Και τελικά αυτό που πραγματώνεις είναι το ναρκισσιστικό παραλήρημα της αυτοκαταστροφής σου.
Συμβαίνει εδώ και αιώνες, από την παραποίηση του διαφωτιστικού προτάγματος της γνώσης, σε κερδοσκοπικό ανταγωνισμό και από την μετατροπή της επιστήμης στο σωτηριολογικό δόγμα της τεχνικής εφαρμογής.

Με λίγα λόγια χάος και ανοησία.

Πως θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την διαφορά του περίγυρου μας από τον εαυτό; Πως θα ανασύρουμε το νηπιώδες-άτομο από την "ωκεάνια ευδαιμονία της μήτρας" και την ναρκισσιστική αυτάρκεια του;

aloga είπε...

@izi

"...Πως θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την διαφορά του περίγυρου μας από τον εαυτό; Πως θα ανασύρουμε το νηπιώδες-άτομο από την "ωκεάνια ευδαιμονία της μήτρας" και την ναρκισσιστική αυτάρκεια του;..."

izi. το πράγμα δεν είναι easy.

Αλλά ας πάμε παρακάτω.

Ποιοί είστε εσείς που θέτετε αυτές τις ερωτήσεις;

izi είπε...

@aloga, Φυσικά δεν είναι εύκολο.

Εμείς είμαστε κάποιοι εδώ γύρω, της προσκολλήσεως, που λέει κι ένας φίλος :-))

Δεν απαντώ στην ερώτησή σου γιατί δεν την καταλαβαίνω. Γίνε σαφέστερος.
Τι εννοείς "ποιοι?"

Τα ονοματεπώνυμα μας είναι αναρτημένα πάνω από δέκα χρόνια στο δίκτυο.
Επίσης όλοι έχουμε μια δημόσια δράση, μερικοί (δεν λέω δεν λέω)πάνω από τριάντα χρόνια .

Γράφουμε, εκδίδουμε,μεταφράζουμε, εκθέτουμε,δημιουργούμε πεδία συνεργασιών, συμμετέχουμε σε άλλα κτλ.

Δεν καταλαβαίνω....

aloga είπε...

@izi


"Πως θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την διαφορά του περίγυρου μας από τον εαυτό; Πως θα ανασύρουμε το νηπιώδες-άτομο από την "ωκεάνια ευδαιμονία της μήτρας" και την ναρκισσιστική αυτάρκεια του;"

Λοιπόν

Στην παραπάνω παράγραφο χρησιμοποιείς το πρώτο πληθυντικό. Άρα συμπεριλαμβάνεσαι σ αυτούς που θέλουν να αντιληφθούν την διαφορά του περιγύρου.... και που θέλουν επίσης να μάθουν πώς θα ανασύρουν το νηπιώδες ...

Είναι και άλλοι πράγματι που έχουν αυτή την θέληση; Και μιλάς εξ ονόματός τους;

Αλλιώς, γιατί δεν λες: Πώς μπορώ να αντιληφθώ την διαφορά του περιγύρου... και πώς μπορώ να ανασύρω ....



Αυτά επειδή δεν κατάλαβες
θα μπορέσω


Πάμε παρακάτω


Αυτό που κατάλαβα από την παρουσία σου σε αυτή την ανάρτηση είναι ότι όταν προσπαθείς να την προσεγγίσεις, στο τέλος καταλήγεις στο "χάος και ανοησία" και τότε γεννιόνται μέσα σου τα ερωτήματα της συνέχειας...

Σωστό;

Αν είναι σωστό τότε είναι σαν να προτείνεις να παρατήσουμε τα παραπάνω και καλύτερα να ασχοληθούμε με τα ερωτήματα που θέτεις στο τέλος.

Σωστό;

aloga είπε...

@ izi


Αυτά επειδή δεν κατάλαβες
θα μπορέσω


Το "θα μπορέσω", σβήσε το.

hollowsky είπε...

Βρε συ Aloga,

τι σ' έπιασε; Τι κόλλημα είναι τούτο 'δω που λες στον Ίζι: "Στην παραπάνω παράγραφο χρησιμοποιείς το πρώτο πληθυντικό. Άρα συμπεριλαμβάνεσαι σ αυτούς που θέλουν να αντιληφθούν την διαφορά του περιγύρου.... και που θέλουν επίσης να μάθουν πώς θα ανασύρουν το νηπιώδες ... Είναι και άλλοι πράγματι που έχουν αυτή την θέληση; Και μιλάς εξ ονόματός τους;"!!!

Αλλά άμα τελοσπάντων το θέλεις έτσι "λεπτολογικά", λοιπόν: Ερώτηση απευθύνει ο Ίζι, αν δεν το πρόσεξες. Το οποίον: Δηλαδή, άμα εγώ πω σε μια παρέα, "Ρε παιδιά, πώς θα την κάνουμε να πάμε για μπάνιο αύριο με τη λιακάδα;", αυτό σημαίνει ότι μιλάω ... "εξ ονόματός τους";

Δεν έχεις ακόμα μάθει να διακρίνεις την πρόσκληση από την εκπροσώπηση; :-pppp

Πάντως εγώ στεναχωρήθηκα που δεν το έστρωσε το χιόνι εδώ στην Αθήνα. Είχα όρεξη για καμιά χιονόμπαλα, όπως πριν λίγα χρόνια. Παιδιαρίζω, ε;

aloga είπε...

@hollowsky


Εσύ το βλέπεις έτσι, εγώ το βλέπω αλλιώς.

Ο ιζι πράγματι κάνει μια ερώτηση.
Ο τρόπος όμως που κάνει την ερώτηση, δεν μου δίνει να καταλάβω ποιός έχει το πρόβλημα. Ο ιζι οι και άλλοι.

Δηλαδή αν στο σχολείο βάλουνε στην τάξη να γράψει μια έκθεση με θέμα τα σαλιγκάρια, δεν μπορεί κάποιος να σηκωθεί και να πει έχουμε πρόβλημα με την λέξη σαλιγκάρια και γι αυτό δεν γράφουμε την έκθεση.

Αν το πει έτσι, θα σημαίνει ότι το έχει συζητήσει με τους συμμαθητές του και έχουν καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα και έτσι έχουν κοινή θέση.

Αλλά γιατί δεν αφήνεις να απαντήσει ο ιζι.
Έχω λες κόλλημα;

Εγώ σου λέω ότι έχω τον λόγο μου που θέτω την ερώτηση και η πρόθεσή μου είναι να απαντήσω στην ουσία της ερώτησης του ιζι.
Όμως, χτίζω την απάντηση και εσύ επιχειρείς να μου την γκρεμίσεις.

Πρόβλημά σου.

Φιλάκια

hollowsky είπε...

Aloga,
πού να το πάρω είδηση ο οικοδόμος ότι έχτιζες πετραδάκι-πετραδάκι την απάντηση; Φάνηκε σαν να την πέφτεις.
Δεν πήγα να σου τη γκρεμίσω πάντως. Φιλάω σταυρό. Να σε φυλάξω από τα γαμ@@@σταυρίδια του Ιζι θέλησα. Είναι νέος και δεν έχει τις δικές μου υπομονές. Σήμερα οι νέοι χτίζουν αλφαμπλόκ: ταμ-τουμ-ταπ και τέλειωσε.

izi είπε...

Ποτέ γαμ@#$#@δια.
Έκανα μια ερώτηση ρητορικού τύπου δίχως να εκπροσωπώ καν τον εαυτό μου. Διάλεξα πρώτο πληθυντικό. Ταιριάζει κι είναι ευγενικό :-))

Δε τίθεται ζήτημα εκπροσώπησης.
Αλλά και έτσι να το πάμε, δηλαδή ότι εκπροσωπώ κάποιους- δηλαδή τους happyfew- ο προβληματισμός μας είναι κοινός γύρω από κάποια βασικά προβλήματα του ανθρώπου, και σου απάντησα ότι δημοσιεύεται πολύ καιρό τώρα.
Άρα θέτοντας αυτά τα ερωτήματα εννοείται ότι κινούμαι στον κοινό αυτόν προβληματισμό μας και δικαιολογείται έτσι το πρώτο πληθυντικό.

Τελος πάντων.

Η κουβέντα δεν έγινε και βαριέμαι τα ποιος είσαι εσύ και ποιος είμαι εγώ.
Στην επόμενη..

Μια έρώτηση μόνον
Μιλάς την Γαλλική?

...έλα αστειεύομαι

xxx
y.

aloga είπε...

1.Είδες Χόλοου;
Το μυαλό σου έστησε μια ιστορία και τα έβαλες με εμένα για να με προστατεύσεις από τα γαμ@@@σταυρίδια του ιζι. Αλλά ούτε πρόθεση για γαμ@@@σταυρίδια είχε ο ιζι ούτε εγώ χρειάζομαι προστασία. Ασε το παιδί να τα πει αν έτσι του βγαίνει ... Άς τον να κολυμπήσει στα βαθιά... Έτσι μαθαίνει ο άνθρωπος...Εγώ κάπως θα επιβιώσω.

2."...Σήμερα οι νέοι χτίζουν αλφαμπλόκ: ταμ-τουμ-ταπ και τέλειωσε..."
Αλφαμπλοκ χτίζουν; Αλφαμπλοκ ζωή θα ζήσουν.
Εμείς τι κάνουμε.

3.Τι βγάζω λοιπόν από τα μέχρι τώρα.
Λέει ο ιζι: "...Έκανα μια ερώτηση ρητορικού τύπου..." και μάλιστα "...δίχως να εκπροσωπώ καν τον εαυτό μου..." Μάλιστα, αν αυτό εννοείς με τα αλφμπλοκ, εγώ τα λέω αδιάφορη προσέγγιση και κουβέντα να γίνεται. Αν είναι έτσι, δεν με αφορά και σταματάω εδώ.

Παρακάτω όμως το σβήνει αυτό και λέει: "... ο προβληματισμός μας είναι κοινός γύρω από κάποια βασικά προβλήματα του ανθρώπου, και σου απάντησα ότι δημοσιεύεται πολύ καιρό τώρα.
Άρα θέτοντας αυτά τα ερωτήματα εννοείται ότι κινούμαι στον κοινό αυτόν προβληματισμό μας και δικαιολογείται έτσι το πρώτο πληθυντικό..."
Με αυτή την εκδοχή, οι ερωτήσεις που έθεσε προέρχονται πράγματι από πραγματικό προβληματισμό και όχι μόνο του ιζι οπότε και συνεχίζω.

Δεν ξέρω προς τα που γέρνει ο ιζι αλλά κρατάω την δεύτερη εκδοχή και προχωράμε.

Επομένως στο του ιζι: "... Η κουβέντα δεν έγινε και βαριέμαι τα ποιος είσαι εσύ και ποιος είμαι εγώ..."

α'. Η κουβέντα μπορεί να γίνει.
β'. Το ποιος είσαι εσύ και το ποιος είμαι εγώ, χρησιμεύει όχι για να μάθεις τον άλλο αλλά για να καταλάβεις περισσότερο το τι εσύ ο ίδιος είσαι (που αποτελεί και προϋπόθεση για να απαντηθεί το βασικό ερώτημα όπως θα δεις παρακάτω).

aloga είπε...

@izi

Μιλάω και την Γαλλική

Αλλά πάμε παρακάτω.

Ακου λοιπόν την άποψή μου επί των βασικών ερωτημάτων, συνοπτικά.

Πρώτο ερώτημα: "Πως θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την διαφορά του περίγυρου μας από τον εαυτό;"

1.Για να αντιληφθείκάποιος την διαφορά θα πρέπει πρώτα να καταλάβει τον εαυτό. Τι ακριβώς δηλαδή είναι αυτό που αποκαλεί εαυτός.
Και για να το κάνει αυτό, για να μάθει τι πραγματικά είναι ο εαυτός, θα πρέπει να τον προσεγγίσει με ολες τις δυνατές προσεγγίσεις. Και το σπουδαιότερο θα πρέπει να πάει μέσα του και να αυτοεξεταστεί.(Εδώ υπάρχει ολόκληρη ιστορία, σχετικά με το πώς θα πάει μέσα του και πώς θα κάνει την εξέταση.)

2. Αυτό όμως μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η απάντηση στην ερώτηση: "...Πως θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε την διαφορά του περίγυρου μας από τον εαυτό;..", δεν μπορεί να είναι ομαδική και να δοθεί επάνω στο τραπέζι αλλά μόνο προσωπική και ιδιαίτερη για τον καθένα.

Ή αλλιώς η απάντηση μπορεί να είναι ως εξής: "...Ο καθένας χωριστά, ας βρει τι είναι ο ίδιος, ποια είναι η σχέση του με τον περίγυρο, τι εννοεί όταν λέει περίγυρος και τότε θα αντιληφθεί και την διαφορά..."

hollowsky είπε...

Aloga,
είπαμε όχι αλφαμπλόκ, αλλά βρε συ ούτε και να πηγαίνουμε Αθήνα-Θεσσαλονίκη μέσω Πεκίνου, ή αλλιώς να διυλίζουμε το κουνούπι. Πες λοιπόν τι έχεις να πεις, μ' έσκασες πανάθεμά σε με το τσουκου-τσούκου μπολ :-)

izi είπε...

@hollow
μπρατσάκια, σανίδα ή σωσίβιο?

aloga είπε...

@izi

Δεύτερο ερώτημα: "Πως θα ανασύρουμε το νηπιώδες-άτομο από την "ωκεάνια ευδαιμονία της μήτρας" και την ναρκισσιστική αυτάρκεια του;"

1. Και εδώ ισχύει το παραπάνω.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βγάλεις τελικά τον εαυτό σου. Βγάλε τον εαυτό σου και μετά μπορείς να ασχοληθείς και με τον Χόλοου.
Αρα η ερώτηση πώς θα ανασύρουμε, μπορεί να γίνει μόνο από ανασυρμένο προς ανασυρμένους. Αν ο ίδιος είσαι μέσα, πώς θα ανασύρεις (που σημαίνει τραβάω έξω) κάποιον ή κάποιους άλλους.

2. Τώρα το θέμα λοιπόν είναι πώς κάποιος μπορεί να βγεί ο ίδιος έξω.(Και δεν είναι ανάσυρση αλλά αναρρίχηση)
Αυτό αλλιώς μπορεί να ειπωθεί, ο άνθρωπος να βγει από το παραμύθι του και βρεί τον αυθεντικό εαυτό του. Δηλαδή επιτέλους να γεννηθεί οπότε αυτομάτως βγαίνει και από την μήτρα.
Όμως και πάλι αυτό γίνεται με ένα και τον ίδιο τρόπο που είπα και στο προηγούμενο ερώτημα. Να στρέψεις το φακό σου προς τον ίδιο σου τον εαυτό και να δεις τι πραγματικά είσαι. Αν το επιτύχεις, αυτομάτως θα βγεις και από τη μήτρα και από τους ναρκισσισμούς.

Τα άλλα είναι κολύμπημα σε θολά νερά ή αλλιώς, απλώς οδοντόπαστες.

aloga είπε...

Ηρεμήστε

Θα το βουλώσω

Ανώνυμος είπε...

η πρώτη αντίδραση του μυαλού μου μόλις διάβασα την ανάρτηση:
"ωχού, αυτός ο izi όλο τα άσχημα παραδείγματα πάει και παίρνει ως παράδειγμα..
Πάμε τώρα να δούμε τα σχόλια"

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders γλώσσα Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras Λα Μετρί/ La Mettrie λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σερλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal Walt Whitman/Γουόλτ Γουΐτμαν WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets