21 Οκτωβρίου 2011

Ω! Ω! και Ω!


Ω μεγάλε Στάλιν, Ω ηγέτη των λαών,
Συ που δίνεις στον άνθρωπο ζωή
Συ που γονιμοποιείς τη γη
Συ που ξανανιώνεις τούς αιώνες
Συ που κάνεις την Άνοιξη ν
ανθίζει
Συ που κάνεις να πάλλονται οι μουσικές χορδές
Εσύ θαύμα τ
η
ς άνοιξής μου, Εσύ
Ήλιε που αντανακλούν μυριάδες καρδιές.

Λουί Αραγκόν,
Pravda, 28 Αυγούστου 1936

37 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Λατρείες!

blackbedlam είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
izi είπε...

Respect! (again mama)

Ανώνυμος είπε...

Θέλω κι εγώ να δώσω συγχαρητήρια στο ΚΚΕ για την άψογη στάση του ΠΑΜΕ στη χτεσινή διαδήλωση. Μετά το Mega, τον ΣΚΑΪ, το ΛΑΟΣ, την Χρυσή Αυγή, την Ντόρα Μπακογιάννη, την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία, την ΕΔΑ, την ΕΡΕ και τα Everest, ήρθε και η δική μου σειρά να απονείμω τα εύσημα στο ΚΚΕ. Τελικά, ο μόνος που δεν έχει συγχαρεί ακόμα το ΚΚΕ για την στάση του στη χθεσινή διαδήλωση είναι η αμερικάνικη πρεσβεία.

Kapos είπε...

Από μη ΚΚΕ η μαρτυρία: http://tribes.wordpress.com/2011/10/20/athens-riots/

Ντροπή σε όσους συμμετέχουν στην εκστρατεία αισχρής κατασυκοφάντησης του ΠΑΜΕ.

wake up! είπε...

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=646405

όπου και βλέπουμε τα μαγαζάκια του κοινοβουλίου να τα βρίσκουν μια χαρά.
Κάπο διάβασε και τα σχόλια του άρθρου που αναμεταδίδεις...έχει και άλλες περιγραφές από "έναν βαλτό"

Ανώνυμος είπε...

"Εδώ ο κόσμος χάνετε και σεις παίζεται μονόπολη"
Κοιτάτε ρε τι γίνεται γύρω σας.
Που βρίσκεστε, στον προηγούμενο αιώνα να κρίνεται και να καταδικάζεται τον Στάλιν και τον Σταλινισμό;
Αυτήν την αντικουκουέ επιχειρηματολογία την έχουν εγκαταλείψει οι πάντες
Έχουν κυκλοφορήσει τα μοντελάκια νέας γενιάς, κάντε χρήση, θα σας έρθει και πιο φτηνά.
Είναι σε προσφορά 3 σε 2!
Άντε ξεκολλάτε.

HollowSky είπε...

@ Kapos,

είναι λοιπόν, για σένα, "αισχρή κατασυκοφαντηση του ΠΑΜΕ" μια ανάρτηση με θέμα τον Στάλιν;

@ Anonymous 4:07,

είμαι μαζί σου: Ξεκολλάτε από τον Στάλιν και το Σταλινισμό!

koukou-ss είπε...

Ανώνυμο σαϊνι, ο Σταλινισμός είναι πολύ πιο καντά από όσο φαντάζεσαι.
Οι μόνοι που διατηρούν την αντικουκουε επιχειρηματολογία πράγματι είναι οι κουκουέδες.

slavoi είπε...

http://hilobrow.com/2011/03/21/slavoj-zizek/

rodolfo είπε...

μην πάτε μακρυά ρε παιδιά

http://nosferatos.blogspot.com/2011/10/blog-post_155.html

rodolfo είπε...

http://www.scribd.com/doc/18153175/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1

Κάπως είπε...

Ναι είναι γιατι το ανεβάζεται αμέσως μετα τα αισχρα επεισόδια της Πέμπτης.
Είστε είρωνες και μ'αυτό τον τρόπο πάτε να υπονοήσετε ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ δρα με την αλαζονία της ηγεμονίας στην αριστερα.
Κι όμως δεν είναι ακριβώς έτσι.
Τα προχτεσινα αποδεικνύουν ότι "θέλει ο άγιος να αγιάσει και δεν τον αφήνουν οι διαβόλοι".
Μπορεί να ήταν λάθος η απόφαση της σκληρής "περιφρούρησης" αλλά δεν παύει να είναι μια απόφαση ενός οργανωμένου πολιτικά σώματος. Το να επιτεθείς με μολότωφ και πέτρες ήταν επίσης μια απόφαση ενός πολιτικά οργανωμένου σώματος. Της ασφάλειας και των προβοκατόρων και όχι των "αυθόρμητα δυσαρεστημένων διαδηλωτών"
Αιντε ξυπνάτε!

HollowSky είπε...

@ Κάπως (et all),

για να μη μπλεκόμαστε σε αδιέξοδες διαμάχες, η γενική θέση μου - και τη λέω προς πάσα κατεύθυνση, κι όχι μόνο προς τo ΠΑΜΕ - είναι η εξής:

Η γνώση, η συνείδηση, η αντίληψη, η τόλμη, η σοφία δεν θεμελιώνουν, για όποιον τις κατέχει (ή θεωρεί πως τις κατέχει), παραπάνω δικαιώματα αλλά περισσότερες υποχρεώσεις έναντι των άλλων.

Άνω τελεία.

Επί του συγκεκριμένου: Ήταν φανερό, από το "τούκα προ κι όλοι οι άλλοι ξου" στην Αμαλίας και το "σώμα κρανοφόρων" έως την "παρέλαση εξόδου", πως το ΠΑΜΕ ήρθε να κάνει τουλάχιστον επίδειξη δύναμης.

Τελεία.

Αν, επιπλέον, ήθελε ν' αποδείξει ότι μπορεί να κάνει ζάφτι τους προβοκάτορες - όπως λες @Κάπως -, και να "προστατέψει όόόλη τη συγκέντρωση" - όπως έλεγαν χτες στελέχη του ΚΚΕ στα κανάλια -,
τότε πραγματικά έχει καβαλήσει το καλάμι.

Συν ότι, σε αυτή την περίπτωση, εννοεί ότι θέλει ν' αναλάβει ένα ρόλο, που πολιτικά δεν είναι ρόλος κανενός επιμέρους συνδικάτου ή συνδικαλιστικού φορέα, και που θα ήταν ολέθριο να του αποδοθεί. Φαντάσου απλά, @Κάπως, από εδώ και στο εξής το ΠΑΜΕ να κατεβάζει στις διαδηλώσεις τους κρανοφόρους του για να πλακώνονται με τους κουκουλοφόρους - και πες μου τι βγάζεις από αυτό.

Αυτά και παύλα.

Ανώνυμος είπε...

Η διατύπωση δική σας:

"Η γνώση, η συνείδηση, η αντίληψη, η τόλμη, η σοφία δεν θεμελιώνουν, για όποιον τις κατέχει (ή θεωρεί πως τις κατέχει), παραπάνω δικαιώματα αλλά περισσότερες υποχρεώσεις έναντι των άλλων".

Καλησπέρα σας.

Άντε να συνυπογράψω και να συμπληρώσω όμως ότι αυτές τις "υποχρεώσεις" οφείλει και να τις εφαρμόσει στην πράξη.
Γιατί τι είναι η "υποχρέωση" που τους χρεώνεις, (σε όποιους) αφηρημένη έννοια;
Και αφού "θεωρεί ότι τις κατέχει" φυσικά και αντίστοιχα θα τις υλοποιεί σύμφωνα με το πως τις αντιλαμβάνεται. (Τις υποχρεώσεις).
Ε δεν νομίζεις ότι αυτή η διατύπωση ενέχει μία αντίφαση;
Τότε και στο βαθμό που θα υλοποιεί σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την υποχρέωσή του, δεν θα έρθεις να πεις ότι αυτό αποδείχνει
πως θεωρεί ότι "κατέχει παραπάνω δικαιώματα";
Τώρα τι πιστεύεις ότι με αυτήν σου την διατύπωση δεν μπλεκόμαστε σε αδιέξοδες διαμάχες;
.................
Και για να σε πάρω στο κατόπι ...
Άνω τελεία.
Ήρθε λες το ΠΑΜΕ με το σώμα κρανοφόρων, για να κάνει επίδειξη δύναμης.
Μπα και που το βρίσκεις το κακό δηλαδή.
Το να πεις στον Ταξικό σου εχθρό μπάστα είμαστε και μεις εδώ και φοράμε και κράνη άμα λάχει, σε τι σε χαλάει όταν κάθε φορά παίζεται το ίδιο σενάριο βασισμένο στα σχέδια που εκπονούνται στην Γ.Ασφάλεια και σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους;
Μην μου πεις ότι την προηγούμενη φορά δεν είδες τις δεκάδες φωτογραφίες που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο και έπαιξαν στα ΜΜΕ έντυπα και ηλεκτρονικά;
Μην μου πεις ότι δεν είδες κουκουλοφόρους να συνομιλούν σε γωνίες δρόμων σε αναμονή εντολών και σε αγαστή συνεργασία;
Αλλά τι έγινε, τις προηγούμενες φορές ήταν κουκουλοφόροι συνεργάτες των κατασταλτικών μηχανισμών και σήμερα ήταν κίνημα διαδηλωτών;
Ή μήπως θα σε ικανοποιούσε να κάτσουν οι "κρανοφόροι" να τις φάνε και να αφήσουν να χτυπηθούν ειρηνικοί διαδηλωτές ;
Αλλά μετά εσύ ο ίδιος θα τους έλεγες μ@@@@κες και ότι δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους ως όφειλαν. (ξέρεις αυτές που λέγαμε παραπάνω)
Ή μήπως όχι;
Ε,!
Τελεία
Δεν ξέρω τι έλεγαν στα κανάλια, δεν είμαι και φαν του σπορ, αλλά πάντως το δικαίωμα και την υποχρέωση να προστατέψουν τα μέλη και τους φίλους και όποιους το εμπιστεύτηκαν ελπίζω να τους το δίνεις έτσι;

Rosa Lou

Ανώνυμος είπε...

Σε συνέχεια του προηγούμενου.


Αναρωτιέσαι τι θα γινόταν ον κατέβαζε το ΠΑΜΕ στις διαδηλώσεις κρανοφόρους για να πλακώνονται με τους κουκουλοφόρους.
Εσύ φίλε μου τι προτείνεις, να μην κατεβαίνει σε διαδηλώσεις το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ ή όταν πηγαίνει να κάθεται να τις τρώει από τα ΜΑΤ, τους ΜΠΑΤΣΟΥΣ και μαζί με αυτούς τους κρατικούς κατασταλτικούς μηχανισμούς, να τις τρώει και από τους κουκουλοφόρους;

Και πες μου, τι βγάζεις εσύ, από αυτό το σενάριο.

Εδώ εγώ δεν βάζω τελεία και παύλα.
Συνεχίζω:
Και θέλω την άποψή σου.
Έχουμε πόλεμο ναι ή όχι;
Θεωρείς ότι ο πόλεμος με τον όποιο είμαστε αντιμέτωποι είναι ταξικός ή μήπως όχι.
Πιστεύεις ότι το οικονομικό σύστημα τα έχει παίξει;
Τα αποτελέσματα τουλάχιστον αυτό δείχνουν.Γιατί το πρόβλημα και η κρίση δεν είναι μόνον Ελληνικο φαινόμενο.
Όταν το ΠΑΣΟΚ τον Σεπτέμβρη πήρε την εξουσία μας είπε ότι το δημόσιο χρέος είναι 115% του ΑΕΠ ,μετά το διόρθωσε λέγοντας ότι είναι 127% και επειδή είμαστε μπροστά στην απειλή της χρεωκοπίας, είπαν ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα και πήραν μέτρα.
Μέτρα που ας μην κάνω φιλολογία, τα ξέρεις και ξέρεις φαντάζομαι και που ακόμη θα μας οδηγήσουν.
Σήμερα βρισκόμαστε με δημόσιο χρέος 145% του ΑΕΠ και με βάση τις εκτιμήσεις της Κομισιόν μέχρι το τέλος του χρόνου, θα είμαστε στο 163%και στο τέλος του 2012 θα έχουμε αγγίξει το 181%. Αν μάλιστα προσθέσουμε και τις εγγυήσεις, τότε είμαστε στο τέλος του 12 στο 199%
Και αυτά τα λέει η Κομισιόν δεν τα λέει το ΚΚΕ ούτε το ΠΑΜΕ, σου το ορκίζομαι.
Επίσης μπορώ να σου υπογράψω και είμαι σίγουρη ότι το ξέρεις και συ, ότι όλο αυτό δεν θα το πληρώσουν ούτε οι Τραπεζίτες, ούτε οι μεγαλοεπιχειρηματίες, ούτε οι εφοπλιστές, ούτε οι πολιτικοί απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου, παρά μονάχα εγώ, εσύ και τα παιδιά μας.
Αν μετά από αυτά εσύ επιμένεις να κουβεντιάσουμε για τον Στάλιν,...... (όχι ότι υποτιμώ την ανάγκη για τέτοια ζητήματα κάθε άλλο μάλιστα)
Τούτες τις ώρες πάντως καλό ή μάλλον καλύτερο θα ήταν, να ξεκαθαρίσουμε πρώτα και κύρια με ποιο στρατόπεδο είμαστε.
Ξέρεις αυτό που λέει πρέπει να αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις.
Ταξικός ο πόλεμος γι΄αυτό διάλεξε, εκτός και αν ανήκεις στο κεφάλαιο αν ναι κρίμα που έγραφα τόση ώρα.
Εδώ......
Τελεία και παύλα.

Rosa Lou

tamistas είπε...

κύριοι, καλησπέρα.
και μη λησμονείτε
ότι αυτό το σφυροδρέπανο
είναι "ρωμέικο παγκόσμιο":
http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=13&t=209190

Ανώνυμος είπε...

Pesta file giati poli aera exoun pari ala eprepe na akousete simera ton adoni pou itan se ena parathiro me enan epanastati tu kolou apo to pame ke ton ekane na min jeri pou na krifti.
autoi nomizoun oti einai exusia ta ehun bri me tus pasokus ke ta tseponun
Palia otan itan stis doxes tu o Stalin tu grafane tetia tragudakia kai ta tseponane apo ekei.
tora pu teliosan auta koitane apo pu tha ta parun.
tus xriazotan kai opos leei kai o HollowSky kuvalisan tus kranoforus tus kai thelane na kanun olus tus allus xu.
Apo pu to piran auto to dikeoma an oxi apo tin exusia?
Mpavo Sky kala tus ta les.

Ανώνυμος είπε...

Mpravo Rosa Lou, ton evales sth
8esh tou to Sky!Anti na lene efxaristw sto PAME pou tolmhse na ta valei me tous provokatores, tou zhtane kai ta resta. Ftanei pia to antikommounistiko paralirima. Dialexte stratopedo. Eisaste mazi mas h me to kefalaio?

Κώστας είπε...

Απάντηση του κινήματος "Δεν Πληρώνω" στις συκοφαντίες του "Ριζοσπάστη"

http://www.youtube.com/watch?v=8Cvp9ssgE8k&feature=player_embedded

Ανώνυμος είπε...

Επίδειξη δύναμης ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ;;;; Γιατί δε το λέτε;;;

Το ΠΑ.Μ.Ε είχε παραταχτεί στο Σύνταγμα ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ και φώναζε συνθήματα ΠΡΟΣ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΔΡΟΜΟΥΣ!!!!!!!!!

Μήπως στη μεγαλειώδη διαδήλωση των 600.000 ανθρώπων την προηγούμενη μέρα ένιωσαν πως ο κόσμος τους έχει ξεπεράσει;

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=43jf_8m0v9M

HollowSky είπε...

@ Rosa Lou,

αφού λοιπόν συμφωνείς μαζί μου ότι το ΠΑΜΕ κατέβηκε για να κάνει επίδειξη δύναμης και να πλακωθεί με τους κουκουλοφόρους...

... θα σου εξηγήσω και τι με χαλάει σε αυτό, που με ρωτάς.

Υποστηρίζεις δηλαδή ότι με αυτό τον τρόπο, το ΠΑΜΕ εξυπηρέτησε σοφά και άριστα - και στα μέτρα της αναμενόμενης πολιτικής εμπειρίας του ΚΚΕ - το σκοπό της διήμερης γενικής απεργίας και των μαζικών διαδηλώσεων γύρω από την ψήφιση του πολυνομοσχέδιου;

Υποστηρίζεις με άλλα λόγια ότι κεντρικός σκοπός της διήμερης γενικής απεργίας και των δυο μαζικών λαϊκών διαδηλώσεων - κι ειδικά της 2ης, τη μέρα που ψηφιζόταν το πολυνομοσχέδιο -, ήταν το ... να ξεμπροστιαστούν και να πλακωθούνε οι κουκουλοφόροι;

Και η εν συνεχεία "παρέλαση εξόδου" του ΠΑΜΕ πριν από την ψήφιση του νομοσχέδιου - με αποτέλεσμα να μείνει η Αμαλίας ουσιαστικά άδεια από διαδηλωτές την ώρα της ψήφισης -, υποστηρίζεις ότι κι αυτή εξυπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο το σκοπό αυτής της διήμερης απεργίας και των μαζικών διαδηλώσεων;

Πως είπατε;

Κι αν εν πάση περιπτώσει το ΠΑΜΕ έκρινε πως έπρεπε σε αυτό το συγκεκριμένο κρισιμότατο για την κοινωνία διήμερο να κάνει ... επίδειξη δύναμης και πλακώματος των κουκουλοφόρων, γιατί δεν το έκανε την πρώτη μέρα στην πρώτη μαζικότατη διαδήλωση
(19/10), ώστε να καθαρίσει (όπως φανταζότανε) το θεματάκι κι ώστε έτσι η δεύτερη μέρα, με τους κουκουλοφόρους στο καναβάτσο από την προηγούμενη, να είναι ολοκληρωτικά αφιερωμένη στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και το πολυνομοσχέδιο;

Γιατί έπρεπε το ΠΑΜΕ να κάνει πρώτο θέμα την αντιπαράθεση με τους κουκουλοφόρους την ημέρα ακριβώς της ψήφισης του πολυνομοσχέδιου;

Μήπως ... δεν φανταζότανε ότι οι κουκουλοφόροι θα κατέβαιναν και την προηγούμενη μέρα; Ή μήπως στις 19/10 ... οι συνθήκες της ταξικής πάλης δεν ήταν ακόμα ώριμες γι' αυτή την επίδειξη δύναμης του ΠΑΜΕ κι ωρίμασαν ξαφνικά στις 20/10;

Σκέψου τα αυτά και δεν είν' ανάγκη να μου απαντήσεις. Πάντως κατάλαβες, νομίζω, τι με χαλάει.

Καλημέρα

Υ.Γ. Σε παρακαλώ μόνο άφησε τις δραματοποιήσεις του στιλ, "διάλεξε στρατόπεδο" κι "αν δεν είσαι μαζί μας, τότε είσαι με το κεφάλαιο", γιατί αυτά απλώς δικαιώνουν στο έπακρο την ανάρτησή μου.

izi είπε...

@hollowsky

"Απάντησε ΡΕ αν τολμάς είσαι με "εμάς" η με το "κεφάλαιο"?-)))))))
Αλλά αν μπορείς σε παρακαλώ απάντησε με ποσοστό ως εξής: εμείς/κεφάλαιο
Εγώ είμαι πχ. στο 70/30, αναλόγως την επιχορήγηση όμως κυμαίνεται. Μπορεί και 60/40 αλλά και 75/25 ίσως στα δύσκολα και 50/50. Παρακάτω δεν πάω.
Για να συνοψίσω είμαι από 50/50 όταν η επιχορήγηση τρέχει και ρέει, μέχρι 75/25 όταν τα πράγματα στριμώχνουνται -και και δεν πάω παρακάτου.

-------------------

"Εμείς" οι happyfew, αναμένουμε στο μεταξύ την συνέχεια "για την τιμή του χρήματος".

buccaneer είπε...

@ Rosa
"...να μην κατεβαίνει σε διαδηλώσεις το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ ή όταν πηγαίνει να κάθεται να τις τρώει από τα ΜΑΤ, τους ΜΠΑΤΣΟΥΣ..."

Πότε ήταν η τελευταία φορά που το ΚΚΕ τις έφαγε ή κινδύνεψε να τις φάει από τα ΜΑΤ και τους μπάτσους;
(Θα μου πεις, βλέπουν τη γενναία και ανδροπρεπή περιφρούρηση και φοβούνται οι άνθρωποι να τα βάλουν μαζί του... σωστό κι αυτό...)

Ανώνυμος είπε...

Hollow Sky
Πρώτα να σου πω μια καλημέρα και μια καλή Κυριακή.
Αλλά μπορείς να μου πεις τώρα, σοβαροί άνθρωποι (έτσι σε κόβω) γιατί τόσες αυθαίρετες ερμηνείες;
Εγώ σου γράφω:
"Μπα και που το βρίσκεις το κακό δηλαδή.
Το να πεις στον Ταξικό σου εχθρό μπάστα είμαστε και μεις εδώ και φοράμε και κράνη άμα λάχει, σε τι σε χαλάει όταν κάθε φορά παίζεται το ίδιο σενάριο βασισμένο στα σχέδια που εκπονούνται στην Γ.Ασφάλεια και σε συνεργασία με τους κουκουλοφόρους";

Γιατί στέκεσαι μόνο στην πρώτη πρόταση απομονώνοντας όλη την άλλη παράγραφο;
Εσύ είσαι που μίλησες για "επίδειξη δύναμης" και εγώ σου απαντάω σε αυτό. Ότι αν αυτή η "επίδειξη δύναμης" είναι για να αντιμετωπίσει τον Ταξικό εχθρό....... ότι κάτω από τις προϋποθέσεις τις γνωστές για τα σχέδια που εκπονούνται στην Ασφάλεια.......
Αυτά δεν τα διάβασες;
Γιατί;
Δεν έβαλα εισαγωγικά στην δική σου φράση γιατί επισημαίνω ότι "εσύ λες" (για επίδειξη δύναμης)
Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ νέτα σκέτα με την φράση και την σημασία που της αποδίδεις εσύ, αλλά μέσα στα πλαίσια που εγώ την τοποθετώ.

Αρα δεν λέω και εγώ ότι ήρθε το ΠΑΜΕ να κάνει επίδειξη δύναμης αλλά αν "το θες έτσι" κάτω από και μέσα στις προϋποθέσεις που σου γράφω δεν έχω καμιά αντίρρηση, αλλά τότε δεν θα το λέγαμε "επίδειξη δύναμης" αλλά ανάληψη των ευθυνών του και των υποχρεώσεών του απέναντι σε αυτούς που το εμπιστεύονται και απέναντι στον Ταξικό του εχθρό.
Ζήτημα που άλλωστε σωστά επισημαίνεις στο πρώτο σχόλιό σου:
[....} (ή θεωρεί πως τις κατέχει), παραπάνω δικαιώματα αλλά περισσότερες υποχρεώσεις έναντι των άλλων".

Έλα σε παρακαλώ γίνε περισσότερο προσεκτικός,γιατί αν δεν είσαι απρόσεκτος τότε αυθαιρετείς.
Αρα και επειδή σε αυτή την "απροσεξία" ή την "αυθαιρεσία"βασίζεις και στηρίζεις την απάντησή και τα επιχειρήματά σου συνολικά σχεδόν, καταλαβαίνεις ότι ολόκληρη η απάντησή σου είναι έωλη
Βάζεις όμως και άλλο ένα ζήτημα:
"Και η εν συνεχεία "παρέλαση εξόδου" του ΠΑΜΕ πριν από την ψήφιση του νομοσχέδιου - με αποτέλεσμα να μείνει η Αμαλίας ουσιαστικά άδεια από διαδηλωτές την ώρα της ψήφισης -, υποστηρίζεις ότι κι αυτή εξυπηρέτησε με τον καλύτερο τρόπο το σκοπό αυτής της διήμερης απεργίας και των μαζικών διαδηλώσεων;

Εγώ "πώς είπατε"

Εσύ οφείλεις να απαντήσεις, γιατί αφού έλειψε το "εμπόδιο" που περιφρουρούσε την Βουλή, γιατί δεν κάναν τίποτε οι υπόλοιποι ή μήπως θα είναι αυτοί που θα υπαγορέψουν το πρόγραμμα ενός πολιτικού φορέα και θα του πουν τι πότε και πως θα δράσουν. Και όπως ξέρεις και εμπειρία έχει και δεν ανήκει δα στην συνομοταξία του χαζό παιδί χαρά γεμάτο.
Δεν αναρωτιέσαι αν υπάρχουν εκείνες οι προϋποθέσεις του υποκειμενικού παράγοντα;
Τι λέτε να κάνουμε επανάσταση με τους 600.000 που ήταν εκεί; Τόσοι δεν λες ότι ήταν;

Rosa Lou

Ανώνυμος είπε...

Σε συνέχεια του προϋγούμενου

Αναρωτιέσαι στα σοβαρά γιατί αυτήν την δύναμη δεν την επέδειξε την προηγούμενη μέρα.Ε δεν του επιτέθηκε κανείς στις 19 του μήνα.
Ή μήπως νομίζει κανείς ότι το ΚΚΕ είναι καμιά εταιρία σεκιούριτι που θα φυλάει και τις αλλες οργανώσεις;
Και μην πιάσουμε το βιολί γιατί δεν επιτίθενται στο ΚΚΕ και ένα κάρο ζαβά ερωτήματα.
Μη με κάνεις να γράφω πολλά, πριν ασχοληθώ με την αναφορά σου στο Στάλιν, διάβασα και άλλα κείμενά σου και καταλαβαίνω ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε και με λιγότερα μη με διαψεύσεις.
Γιατί έφυγαν αναρωτιέσαι
Η περιφρούρηση και όλος ο κόσμος δέχονταν προκλήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα.Από το πρωί.
Ταυτόχρονα και το ξέρεις φαντάζομαι έχει καλλιεργηθεί μια σχετική πόλωση μεταξύ του ΚΚΕ και εκείνων των ομάδων που μιλούν για απολυτικ απόψεις, για το έξω τα κόμματα από την πλατεία και την Βουλή, άλλα τέτοια ευφυολογήματα είναι γνωστό ότι απορρέουν από συγκεκριμένες πηγές που κατευθύνουν ή προσπαθούν να κατευθύνουν έναν κόσμο που παραπαίει μεταξύ της Μελέτη και της Μενεγάκη το πρωί και της Τρέμη και του Πρετεντέρη το απόγευμα.
Ενός κόσμου που έζησε και "ανδρώθηκε" σε μια δανεική εικονική πραγματικότητα και που σήμερα κάτω από την πίεση των γεγονότων του βιασμού της ζωής τους κατεβαίνουν στο κέντρο αλλά από ταξική συνείδηση,τι ώρα έχει το Τούρκικο σήριαλ.
Φαντάσου να δέχονται (το ΠΑΜΕ) αυτές τις προκλήσεις και να αναγκαστούν να απαντήσουν.Δεν θέλει και πολύ να γίνει μια σύρραξη μεταξύ τους.
Για φαντάσου να παρέμβαιναν και άλλες οργανωμένες δυνάμεις σε αυτό που έγινε στην Γεωργίου και στην Βουκουρεστίου.
Άλλες πολιτικές δυνάμεις όπως ΜΛδες ας πούμε ή ο Ανταρσύα ή ο ΣΥΝ ή οι Περίοικοι της πλατείας.
Το βάζεις με το μυαλό σου;
Την σύρραξη δεν την αποφεύγουμε ή θα υποταχθούμε σε αυτή την βαρβαρότητα ή θα χυθεί αίμα.
Αλλά εμείς πρέπει να έχουμε τις λιγότερες δυνατές απώλειες και κυρίως τα αποτελέσματα θα πρέπει να είναι προς όφελος της εργατικής τάξης.
Και ένα τελευταίο για να μην λες για μένα.

"Αναγκαία προϋπόθεση (για την επανάσταση) είναι η ύπαρξη ενός ΚΚ Μαρξιστικού αποφασιστικού δυναμικού που θα συσπειρώνει τις λαϊκές μάζες"

"Ο ιστορικός ρόλος ενός ΚΚ είναι να μετουσιώσει το ταξικό ένστικτο της εργατικής τάξης σε ταξική συνείδηση και να το οδηγήσει στην εξουσία".

"Ο ρόλος ενός ΚΚ κρίνεται την συγκεκριμένη περίοδο, από την δράση του στην προηγούμενη περίοδο"

Αποσπάσματα από τον Λενιν (μπορεί να μην τα λέει έτσι ακριβώς αλλά αυτά ακριβώς εννοεί)

Θες να συζητήσεις πάνω σε αυτά και αν το ΚΚ έχει παίξει το ρόλο του, να σου πω ναι βρε αδερφέ.
Αλλά δεν θα κάνουμε και συζητήσεις για τα αυτονόητα, κριτική για αυτά που είναι ξεκάθαρα αρκεί να μην διακατέχεται κανείς από αντικομουνισμό ή από ασχετοσύνη.
Άσχετος δεν είσαι είμαι σίγουρη,είσαι αντικομουνιστής μήπως;

Και μη χαλιέσαι απλά αποστασιοποιήσου(από πιθανές εμπάθειες) και κρίνε αντικειμενικά.
Θα είσαι και ποιο αξιόπιστος έτσι.
Άντε και καλό υπόλοιπο Κυριακής

Rosa Lou

HollowSky είπε...

@ Rosa Lou,

δυστυχώς, τα "δεν συμφώνησα νέτα σκέτα με την φράση και την σημασία που της αποδίδεις εσύ, αλλά μέσα στα πλαίσια που εγώ την τοποθετώ", που λες, είναι all time classic δικολαβίστικα. Γιατί μπορούσες μια χαρά να μου είχες πει καθαρά και ξάστερα: "Διαφωνώ μ' αυτό που λες, το ΠΑΜΕ δεν κατέβηκε για επίδειξη δύναμης και για να πλακωθεί με τους κουκουλοφόρους".

Τ' ότι δεν απάντησες έτσι απλά, το ότι δεν απέρριψες κάθετα την εκδοχή μου, σήμαινε:
1. πως δεν απέκλειες εντελώς τελείως ολότελα την περίπτωση να ίσχυε,
και
2. πως δεν σε χάλαγε καθόλου η περίπτωση να ίσχυε αυτό που είπα. Ίσα-ίσα!

Γι' αυτό και, αντί να απορρίψεις νέτα σκέτα την εκδοχή μου, την στόλισες και την φόρτωσες με βαριά νοήματα: "Επίδειξη δύναμης για ν' αντιμετωπίσει τον Ταξικό εχθρό".

Οπότε σε ρωτάω:

Υποστηρίζεις στ' αλήθεια ότι ο Ταξικός εχθρός - και με Ταυ κεφαλαίο όπως το θες - είναι ... οι 200 κουκουλοφόροι;

και σου ξανακάνω την ερώτηση:

Υποστηρίζεις δηλαδή ότι με αυτό τον τρόπο, το ΠΑΜΕ εξυπηρέτησε σοφά και άριστα - και στα μέτρα της αναμενόμενης πολιτικής εμπειρίας του ΚΚΕ - το σκοπό της διήμερης γενικής απεργίας και των μαζικών διαδηλώσεων γύρω από την ψήφιση του πολυνομοσχέδιου;

Καθαρά και ντόμπρα λοιπόν, χωρίς δικολαβίες και με δεδομένο πως υποχρέωση όποιου θεωρεί ότι κατέχει παραπάνω γνώσεις, συνειδηση, αντίληψη και τόλμη από τους άλλους είναι να βαστάει την προσοχή συγκεντρωμένη στο φλέγον θέμα και να μην ενδίδει σε "πυροτεχνήματα", σκέψου:

Ποιο ήταν τελικά το φλέγον θέμα της διήμερης γενικής απεργίας; Ποιο ήταν το θέμα για το οποίο έγινε αυτή η πρωτοφανής εδώ και καιρό απεργία; Ποια ήταν η κεντρική απειλή, που έκαιγε τους εκατοντάδες χιλιάδες απεργούς και διαδηλωτές; Ήταν το υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο ή οι 200 κουκουλοφόροι;

Όσο για την "παρέλαση εξόδου" ΠΡΙΝ από αυτή την ψήφιση, πάλι απαντάς δικολαβίστικα όταν μου λες "γιατί αφού έλειψε το 'εμπόδιο' που περιφρουρούσε την Βουλή, γιατί δεν κάναν τίποτε οι υπόλοιποι".

Κι απαντάς δικολαβίστικα και εδώ, διότι υποχρέωση για εκείνον που θεωρεί ότι κατέχει παραπάνω γνώσεις, συνείδηση, αντίληψη και τόλμη από τους άλλους το θέμα δεν είναι ποτέ να ρωτάει τι έκαναν ή δεν έκαναν οι υπόλοιποι, αλλά να αναρωτιέται γιατί δεν έμεινε ο ίδιος στο πόστο του.

Έχεις λοιπόν καμιά τίμια εξήγηση για το λόγο που το "πρωτοπόρο ΠΑΜΕ" έφυγε πριν από την κρίσιμη ψήφιση;

Πολλή καλησπέρα.

Υ.Γ. Σου είπα, άφησε σε παρακαλώ τα δραματικά του στιλ "άμα δεν είσαι μαζί μας, είσαι με το κεφάλαιο", γιατί απλά δικαιώνουν την ανάρτησή μου και ειλικρινά δεν χρειάζονται και τίποτα δεν αποφέρουν.

igorizy είπε...

Hollowsky, γιατί ενδίδεις και παρασύρεσαι σε τηλεοπτικού τύπου σουπα μουπες με θέμα την "δράση του ΠΑΜΕ"?

Είναι φανερό ότι την Ροζα δεν την ενδιαφέρει Το Θέμα όσο σε ενδιαφέρει εσένα. Θέλω να πω το κορίτσι είναι "κατασταλαγμένο" δεν ήρθε εδώ για να συζητήσει αλλά για να μας φλομώσει στην υπνωτική της πολυλογία. Ήμαρτον!
Κάθεσαι και συζητάς στα σοβαρά με το κάθε φασισταριό που μιλάει ακόμη για μαρξιστικά ΚΚ?

Όλα καλά? (είσαι ο ίδιος?-))))))

hopeless case είπε...

"....πριν ασχοληθώ με την αναφορά σου στο Στάλιν, διάβασα και άλλα κείμενά σου και καταλαβαίνω ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε και με λιγότερα μη με διαψεύσεις"

Hollow, μην την διαψεύσεις μωρέ. Αφού σε ενέκρινε βάλε κι εσύ τα δυνατά σου και φανού αντάξιος της έγκρισής της αγωνίστριας

Πολύ γέλιο....δεν φεύγω με τίποτα από δω.

Ανώνυμος είπε...

Hollow Εμένα το μυαλό μου φτάνει μέχρις εδώ.
Εννοώ ότι έτσι ξέρω να συνθέτω απόψεις, έτσι ξέρω να αναλύω, έτσι ξέρω να απαντάω.
Έχω την εντύπωση ότι απαντάω σε ένα ένα τα ερωτήματά σου, αν δεν σε καλύπτουν είναι άλλη υπόθεση, εγώ πάντως απαντάω.
Σε αντίθεση μ΄εσένα που μοιάζει σαν να μην θέλεις να καταλάβεις τι λέω, τι απαντάω.
Μπορεί να μην συμφωνείς και να έχεις λόγους και επιχειρήματα, όμως σου γράφω και γιατί έφυγαν και εσύ με ξαναρωτάς.
Σου ξαναλέω μπορεί να μην συμφωνείς αλλά δεν μου βρίσκεται άλλη απάντηση.
Μην κάνεις όμως ότι δεν καταλαβαίνεις τι σου λέω ή σαν να μην σου απαντάω.
Είναι σαν να γίνεται διάλογος κωφών ή τυφλών εν προκειμένω.
Ξαναδιάβασέ το αν δεν βαριέσαι.
Αυτός, είναι λόγος να μην συνεχίσουμε την κουβέντα, παρ΄ότι σου έριξα ένα μπαλάκι για να έχεις να λες και συ και γώ.
Άλλωστε παρ΄ότι δεν κάνω κέφι να παρακολουθώ τις κατσαρόλες που πουλούν και τα πιεσόμετρα στον 902, αυτήν την στιγμή έχει τον
"Σπάρτακο" σε "μπάλετ θιατερ" (κοίτα που με οδηγεί ο δογματισμός μου να μην θέλω να το γράψω εγγλέζικα και, Ρώσικα δεν ξέρω)
και θα προτιμήσω να το παρακολουθήσω.
Όσο για το ότι επανέρχεσαι στην επίκλησή σου να αφήσω την δραματοποίηση.
Ξανά αυθαιρετείς.
Τι νομίζεις, ότι πιστεύω πως από την μια είναι το κεφάλαιο και από την άλλη το ΚΚΕ;
Τι σόι αυθαιρεσία είναι αυτή πάλι;
Κοίτα τι μου κάνεις θα χάσω την παράσταση.
Γιατί ειρωνεύεσαι το κεφαλαίο Τ του "Ταξικού πολέμου";
Τελικά δεν θεωρείς ότι διεξάγεται ένας Ταξικός πόλεμος;
Το ερώτημά μου είναι με πια τάξη είσαι, είναι ξεκάθαρο αυτό.
Μου φαίνεται ότι έχεις μανία να αυθαιρετείς και να παραχαράσεις.
Δεν βαριέσαι νέος άνθρωπος είσαι υποψιάζομαι, έχεις χρόνο μπροστά σου και εσύ και, εγώ ελπίζω.

ΥΓ
Φίλε hopeless case (κατά παρέκκλιση του δογματισμού μου)
Για σένα τα έγραψα αυτά, για να σε κάνω να γελάς. Ξέρεις δεν θα έχουμε πολλές ευκαιρίες από δω και πέρα.
Στ΄αλήθεια φιλικά
Καλή εβδομάδα.

Rosa Lou

HollowSky είπε...

@ Rosa Lou,

οι εντυπώσεις από τη μικρή συζήτησή μας είναι αμοιβαίες.

Εύχομαι καληνύχτα και καλό ξημέρωμα.

Ανώνυμος είπε...

Hollow Φίλε μου,αργεί να ξημερώσει και αυτό που σου λέω είναι διαπίστωση, κραυγή αγωνίας και επίκληση μαζί.
Καλό ξημέρωμα λοιπόν.

Rosa Lou

hopeless case είπε...

Φτού γαμώτη!
Μου μαζεύεσαι και μου το χαλάς ρε συ Ρόζα. Εμένα μ' αρέσουν εκείνα τα ωραία σου για το ρόλο του πρωτοπόρου ΚΚ, κι εκείνα περί των κουκουλοφόρων Ταξικών εχθρών, τα αποσπάσματα σου του Λένιν, που "δεν τα θυμάσαι και ακριβώς", οι νουθεσίες και οι υποδείξεις σου, η μειλίχια συγκατάβαση προς τους αδαής χαπιφιούδες που όπως ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φραντς ποτέ τους δε διάβασαν Μαρξ όπως εσύ, κι αν διάβασαν δεν τον κατάλαβαν όπως εσύ και οι σύντροφοί σου κτλ.

και αυτή η επίμονη ερώτηση που κόλλησε στον τοίχο τον συνομιλητή σου! Τον καημένο.

Μπορεί να τον πήραν και τα χρόνια ρε συ Ροζα και να μην θυμάται σε πια τάξη έμεινε μετεξεταστέος όπως εσύ που έχεις και Ταξική συνείδηση και Ταξική μνήμη.
Μπορεί να πούμε να χει μείνει μετεξεταστέος στην αστική τάξη και να μην κατάφερε το άλμα όπως εσύ -που θα λεγε κι ένας φίλος- και ποτέ του να μην αγωνίστηκε όπως εσύ και οι σύντροφοί σου, με συνέπεια και πίστη για τον λαό για το συμφέρον των πολλών, για τους φτωχούς και τους κατατρεγμένους εργάτες κτλ.
Τι να κάνουμε ρε συ Ρόζα, δεν έχουμε όλοι την ίδια τύχη.Αυτήν την βεβαιότητα να πούμε που θα την ζήλευαν ίσως κι ο Μπράουν ο Φίσερ κι Κράφτ.
(Μ' άρεσε και η γαργάρα σου -δια μέσου μιας σοφιστικής ντρίπλας-στην ερώτηση σχετικά με την αποχώρηση του ΠΟΥΠΑΜΕ* πριν την ψήφιση.)
Γενικά λατρεύω τη ρητορεία του κάθε Ιδεολόγου. Αλλά μου το χάλασες στο τέλος, μου το χάλασες κι είχα επενδύσει πολλά σε σένα

*και βεβαίως όπως υπονοούσε με το έργο του κι ένας "φίλος καλλιτέχνης", για να ξέρουμε που πάμε θα πρέπει να βυθιστούμε σε μια κεντρική διπλή απορία πρίν. Από που ερχόμαστε; τι είμαστε;-και μετά έρχετε το που πάμε; (και πάντα με ερωτηματικό)
Θα πεις τώρα τα τα θες και τα ρωτάς καλλιτέχνα μου τα τέτοια; Σε βαθιά κατάθλιψη πέθανες στου διαόλου τη μάνα τελικά, φτωχός και άσημος. Τι βγήκε; (εκτός από καμιά διακοσαριά πίνακες που επηρέασαν καθοριστικά την μοντέρνα τέχνη του 20ου αιώνα)
Ενώ αν ήσουν βέβαιως με βήμα αγωνιστικό, σταθερό, με πίστη, ε τί στο καλό...μπορεί να μην ήταν τόσο καλοί οι πίνακες σου αλλά θα τους πωλούσες αγαπητέ, θα-τους-πω-λού-σες

χαιρετώ κι εγώ και να στε καλά

Ανώνυμος είπε...

Για τον hopeless

Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;

D'où Venons Nous Que Sommes Nous Où Allons Nous.

Συγκλονιστικό έργο !

Είχα την τύχη να το δω πριν από χρόνια στο Μουσείο Καλών Τεχνών στην Βοστώνη.

Woher kommen wir Wer sind wir Wohin gehen wir.jpg

Σε αυτό το σημείο σου είχα βάλει τον πίνακα του Paul Gauguin αλλά
δεν ξέρω αν θα το δεχτεί το πεδίο των σχολίων.
Να όμως!
Βλέπω ότι αντικαθιστά τον πίνακα με το λινκ.
Αν το ακολουθήσεις θα το απολαύσεις.

Βλέπεις τι πράγματα θα μπορούσαμε να κουβεντιάζουμε και τι μας υποχρεώνουν να λέμε;

Σας υπόσχομαι να μην σας ξαναενοχλήσω.
(Και δεν ξέρεις τι χάνεις)χα! ! !

Rosa Lou

HollowSky είπε...

@ Rosa Lou,

περιμένω να μας ξαναενοχλήσεις... και να ξανακαταλήξουμε σε αδιέξοδο!

:-)

Καλό βράδι.

izi είπε...

@Hollow, εγώ πάλι δεν θα τα βάψω και μαύρα αν "δεν μας ξανά ενοχλήσει" η Ρόζα και τα πρωτοποριακά της ΚΚ.
Γενικά με ανατριχιάζουν οι πρωτοπορίες (ακόμη και βιβλία ψωνίζω από τον Αλφειό, την Πολιτεία....:-))

@Ροζα
So to speak about your comments as a Bostonian,
"Keep your drama for your mama!"
Και φυσικά να μας ξανάλθεις βρε, μιας και έγινες αφορμή για ένα πολύ καλό σχόλιο από τον/την hopeless.
Άξιζε μόνο για αυτό τον κόπο, μιας και περιγράφεται μεταξύ σοβαρού και αστείου πολύ καλά σε αυτό, ο χυδαίος πραγματισμός "των ποσοστών", που αναπτύσσεται και κυριαρχεί μέσα στα πλαίσια της ιδεολογίας.
Η Ιδεολογία είναι μια. Η κυρίαρχη.
Η Τάξη είναι επίσης μια, η κυρίαρχη.(οπότε μην ρωτάς και ξαναρωτάς "σε ποιο θεό πιστεύουμε")
Αν όπως ο Γκωγκέν εξαιρέσεις την αξιολόγηση της ζωής σου με μέτρο την κυριαρχία
(μέτρο που επιχειρεί και επιβάλει ένα μέρος της ανθρωπότητας ώστε να υπάρξει ως κυρίαρχο)
μπορεί να πεθάνεις από σύφιλη άγνωστος μεταξύ αγνώστων "στου διαόλου την μάνα" αλλά υπάρχουν πιθανότητες να δημιουργήσεις κάτι εξαιρετικό και ωραίο. Κάποιο παράδειγμα.
Πράγμα απίθανο αν δεχτείς ως οδηγό κάποια ανταγωνιστική θεωρία μεταξύ τάξεων, πολιτισμών, θρησκειών, εθνών κτλ..
Όλες αυτές οι ανόητες φονταμενταλιστικές κατασκευές οδηγούν στην αποξένωση και την τελική αποπροσωποποίηση του ανθρώπου και την ακύρωσή του ως ελεύθερου υποκειμένου.
Το πολύ να καταλήξεις επίτροπος κάποιου απάνθρωπου μηχανισμού στο όνομα πάντα του Λαού, και να τρέχουμε και να μην φτάνουμε ξανα μανά.
Κανείς δεν το θέλει αυτό Ρόζα μας.
Αυτό με την "γκουγκλαριστή" στυλάτη δήλωσή σου, ότι δηλαδή βρέθηκες στην Βοστώνη, συνδυασμένη με το ψευδώνυμο σου, μου δίνει μια ιδέα. Στο στυλ του ο "Μάρξ στο Σόχο" (πολύ καλό) ή "Ο Τεν Τεν στην Σελήνη" (από τις μέτριες ιστορίες κατά την γνώμη μου)

"Η Ρόζα Λουξεμπουργκ στην Βοστόνη" το λοιπόν, η οποία παρεμπίπτοντος ήταν μάλλον από τους πρώτους που άσκησαν κριτική-και μάλιστα έντονη - στην ιδέα ενός κόμματος της πρωτοπορίας.
Στα 2011, σήμερα, πότε στις γωνιές των γκέτο της Βοστόνης, πότε ανάμεσα στα κοντέινερ του λιμανιού ή στις εισόδους των εργατικών πολυκατοικιών της, η Ρόζα συναντιέται με τον Βενιαμίν Φρανγκλινο και προσπαθεί μαζί του να ξεκινήσει ακόμη μια επανάσταση....άραγε θα τα καταφέρουν ή θα τους τσακώσει αυτο το αλκοολικό κάθαρμα ο ΜακΝάλτι ως τρομοκράτες?

Να μας ξανάρθεις να μας ξανάρθεις....

@hopeless....μη χαθούμε

Ρε ούστ από 'δώ!!!! είπε...

Μια καλη άποψη για το θέμα υπάρχει στους παρακάτω συνδέσμους...

Τι θα κάνουμε με τούτους!! Είναι παράξενο πάντως το πόσο γρήγορα παίζει το κράτος όλα τα χαρτιά του... εκτός και αν ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε!!!



http://lapositiondutireurcouche.blogspot.com/2011/10/blog-post_9936.html


http://lapositiondutireurcouche.blogspot.com/2011/10/blog-post_3548.html

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets