29 Σεπτεμβρίου 2009

Αποχή ή Συμμετοχή;



Αν στις "φλογερές" κουβέντες περί αποχής ή συμμετοχής στις εκλογές ο συνομιλητής σας αρχίσει να υποστηρίζει την συμμετοχή, απλά ρωτήστε τον σχετικά με τις δοσοληψίες του με το δημόσιο κράτος.
Αν μόνο δίνει χτυπήστε τον στον ώμο σκύψτε στο αυτί του και ψιθυρίστε του "μην πιάνεσαι κορόιδο" και φύγετε (χαθείτε στην ομίχλη).
Αν παίρνει, τότε δώστε του άξαφνα μια γροθιά στο στομάχι πιάστε τον καθώς θα έχει διπλωθεί από τα μαλλιά, φέρτε με βία το αυτί του κοντά στα χείλη σας και ψιθυρίστε του, "δεν τσιμπάω" φτύστε τον και φύγετε.

Μην χάνετε ποτέ την ευκαιρία να δημιουργείτε μικρές σκηνές φτηνής "νουαρ" δράσης.
Είναι το αλατοπίπερο της μίζερης καθημερινότητας κάθε ψηφοφόρου γενικώς.


Οι εκλογές στα κράτη του παραπαίοντος καπιταλισμού, ειδικότερα δε σε κράτη/τσίρκο όπου ο καπιταλισμός είναι απόλυτο συνώνυμο της διαφθοράς, δεν παίζουν κανέναν ρόλο παρά αυτόν της μασκαράτας.
Του καρναβαλιού στην διάρκεια του οποίου εκτονώνονται τα άγρια " δημοκρατικά ένστικτα" του θηρίου στο κλουβί-"πολίτη" (ο οποίος -κατά τα άλλα- θεωρεί το κράτος/ τσίρκο, τον κακό μπαμπά που δεν του δίνει το δίκαιο χαρτζιλίκι)

Οι Πολίτες υπάρχουν και εκλέγουν σε ιδανικές Δημοκρατίες.
Ιδανικές Δημοκρατίες δεν υπάρχουν.

Στις άναρχες τυχοδιωκτικές ολιγαρχίες-που υπάρχουν όπως πολύ καλά γνωρίζετε- αυτό που οφείλουμε στον εαυτό μας και στους συνανθρώπους μας είναι η έμπρακτη ρήξη μας με την φαιδρότητα το ψεύδος και την πολιτική εξαπάτηση.

Και η ρήξη δεν συμβαίνει με τις εκλογές...

Αυτό που συμβαίνει με εκλογές είναι μια διευρυμένη στατιστική.
Πληροφορεί τους απατεώνες που τις διοργανώνουν, για το πόσα είναι τα επίδοξα θύματά/ "πελάτες" * τους που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και δεν έχουν ακόμη "κοιτάξει την ώρα" για να δουν ότι τους βούτηξαν και το ρολόι.
*τους λένε και "ενεργούς" "πολίτες", "υπεύθυνους" "δημοκράτες" κτλ. δωρεάν κολακευτικά που συνοδεύουν το ψηστήρι.

Η αποχή δεν δίνει καμιά πληροφορία στους απατεώνες.
Τουλάχιστον δεν ξέρουν.
Μην πιανόμαστε κορόιδα.

41 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

μερικες φορές το πιο βιαιο πραγμα ειναι να μην κανεις τιποτα.

Thanos είπε...

Αποχή όπως στην Αγγλία και αλλού. Ε και;

'Αντε να φτιάξουμε απολιτικούς/βουδιστές/χορτοφάγους πολίτες και ΟΛΟΙ να αλωνίζουμε στα προσωπικά μας πλιάτσικα.

Αν υπήρχαν ΑΛΗΘΙΝΟΙ πολιτικοί και όχι ΚΑΛΠΙΚΟΙ η ψήφος είναι όντως κατάκτηση ρε σεις. Πάντως και τώρα όπλο είναι. Μην ψηφίσετε τα μεγάλα τζάκια που έχουν καθήσει στο σβέρκο της Ελλάδας 40 + χρόνια. Μην απαξιώνετε τα πάντα ρε σεις. Η αποχή δεν είναι πανάκεια. Ψοφίστε αυτούς που τα έχουν ξεπουλήσει ΌΛΑ
κι έχουν αφήσει την Ελλάδα να κυβερνιέται απο ΜΚΟ και ξένα κέντρα αποφάσεων.

Το Ιδανικό είναι κατεύθυνση δεν είναι το κατάκτησα και τώρα ΜΑΚΑΡΙΟΣ μπορώ να απολαυσω την θέα.
'Ετσι και η Ιδανική Δημοκρατία.

Το χειρότερο και απο τα λαμόγια (Πολιτικούς, Δημοσιογράφους) είναι η φλωρό-απαξίωση (και εκ του ασφαλούς) των ΠΑΝΤΩΝ.
'Αντε γειά.

izi είπε...

χα, συμφωνώ για την φλωρο-απαξίωση.
Η αποχή δεν είναι απαξίωση, είναι πολιτική στάση.
Μαλακο-αξίωση από την άλλη είναι να πιστεύεις ότι συμμετέχεις και ότι "μαυρίζεις" ή "ψοφίζεις" κάποιους, ψηφίζοντας κάποιους άλλους ενώ στην ουσία είσαι απλά πελάτης, που αγόρασε το παραμύθι της δημοκρατίας.

Στην Αγγλία και αλλού (δηλ. στην Αμερική) έχουν δημιουργηθεί και υπάρχουν τα ριζοσπαστικότερα πολιτικά κινήματα στους τελευταίους τρεις αιώνες, και όχι βουδιστές χορτοφάγοι, όπως θα θελαν να σε κάνουν να πιστέψεις τα μεγάλα δίκτυα.

Μακάρι τέλος να μας κυβερνούσαν ξένα κέντρα μπας και έκαναν και κάνα σωστό λογαριασμό, αλλά βλέπεις η τουρκιά κι οι κοτζαμπάσηδες δεν λένε να ξεκουμπιστούν, έχουν ριζώσει, και τα "ξένα κέντρα" τραβάνε τα μαλλιά τους πενήντα χρόνια τώρα, για το πως ενώ νομίζουν ότι κυβερνούν τελικά τα τοπικά σαίνια τους τρώνε συνέχεια τα τα φράγκα κάτω από την μύτη τους χαχαχα

Γεια και σε σενα

Thanos είπε...

χου!
>Η αποχή δεν είναι απαξίωση, είναι >πολιτική στάση.

Αν αυτή η υποτιθέμενη πολιτική στάση αυτό που προτείνει είναι ΜΟΝΟ η αποχή άστο! Μια μαλακο-αξίωση -πολύ πιθανόν κι αυτή- ΚΑΙ χειρότερη απο αυτές που αναφέρεις!

Καποιος που ψηφίζει ή ψοφίζει είναι πελάτης ΜΟΝΟ έαν έχει πελατειακές σχέσεις με αυτόν που ψηφίζει.
Το ότι συμβαίνει αυτό δεν σημαίνει ΟΤΙ ΟΛΟΙ έχουν πελατειακές σχέσεις
με τα κόμματα.
ΑΛΛΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ.
ΑΝΤΕ BACK TO THE BASICS.


''Στην Αγγλία και αλλού (δηλ. στην Αμερική) έχουν δημιουργηθεί και υπάρχουν τα ριζοσπαστικότερα πολιτικά κινήματα στους τελευταίους τρεις αιώνες, και όχι βουδιστές χορτοφάγοι, όπως θα θελαν να σε κάνουν να πιστέψεις τα μεγάλα δίκτυα.''

Αφου είχαν και έχουν γαμήσει όλο τον κόσμο με τις ιμπεριαλιστικές τους διαθέσεις ε! θα είχαν και κάποια κινήματα.

Σε παμπολλες χώρες έχουν γίνει Επαναστάσεις τους τελευταίους τρεις αιώνες για να αποκτήσουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, καταπιεσμένες κοινωνίες/έθνη.
Απο το Μεξικό μέχρι την Κένυα. Ασε ρε συ με το παραμύθι των Αγγλοαμερικανικών κινημάτων που σε βάζουν να πιστέψεις τα μεγάλα κυκλώματα.


Τόσο ριζοσπαστικά ήταν που ακόμα ιμπεριαλιστές είναι τα καθίκια και μπουκάρουν όπου βρούν. Ιρακ, Αφγανιστάν τα πιο πρόσφατα.

Ασε έδω τους έχω και τους βλέπω.
Επαναστάτες της φακής! Το έχουν βουλώσει που τα έχουν γαμήσει όλα στο Ιράκ και στο Αφγανισταν. Και αυτοί για την ''Δημοκρατία'' καίγονται και θέλουν να την επιβάλουν.

Αλλά είπαμε οι αναρχοαριστεροί γλείφουν τον κώλο του αμερικανισμού τα τελευταία χρόνια
ή μήπως πάντα;


''Μακάρι τέλος να μας κυβερνούσαν ξένα κέντρα μπας και έκαναν και κάνα σωστό λογαριασμό, αλλά βλέπεις η τουρκιά κι οι κοτζαμπάσηδες δεν λένε να ξεκουμπιστούν, έχουν ριζώσει, και τα "ξένα κέντρα" τραβάνε τα μαλλιά τους πενήντα χρόνια τώρα, για το πως ενώ νομίζουν ότι κυβερνούν τελικά τα τοπικά σαίνια τους τρώνε συνέχεια τα τα φράγκα κάτω από την μύτη τους χαχαχα''

Τα ξένα κέντρα είναι που βοηθούσαν/ουν αυτά γαμηνένα τζάκια να ''κυβερνούν''.
'Ολοι οι γιωτάδες τους ξένους θέλουν να τους σώσουν. 'Ασε που μπορεί να φορτώσουν στην μάνα τους κανένα όπλο άμα γίνει η στραβή.

χοχοχοχο!

izi είπε...

οι αναρχοαριστεροί γλείφουν τον κώλο του αμερικανισμού τα τελευταία χρόνια
ή μήπως πάντα;

Πάντως οι αριστερό-αριστεροί τον αντιαμερικανισμό τον πουλάνε ακριβά εδώ και πολλά χρόνια, κονομάνε και δαγκώνουν το χέρι που τους ταίζει-και καλά-
αστο Θάνο γιατι δεν βγαίνει...
Τα "ξένα κέντρα" και τα "Τζάκια" ...στην αιχμή της πολιτικής θεωρίας σε βλέπω


Αφου είχαν και έχουν γαμήσει όλο τον κόσμο με τις ιμπεριαλιστικές τους διαθέσεις ε! θα είχαν και κάποια κινήματα.

Ε καλά τώρα, αυτό πάλι... μπορείς να το πείς και δια τον Χρυσόν Αιώνα του περικλεως βεβαίως βεβαίως.

Καλά καλά τεσπα, πες μας τι να ψηφίσουμε και θα το κάνουμε ρε συ Θάνο, δε θα χαλάσουμε τώρα τη ζαχαρένια μας για τα ξενομανή τζάκια

izi είπε...

α ναι, η φωτό σου άρεσει?
πες και καμιά καλή κουβέντα...

Thanos είπε...

''Πάντως οι αριστερό-αριστεροί τον αντιαμερικανισμό τον πουλάνε ακριβά εδώ και πολλά χρόνια, κονομάνε και δαγκώνουν το χέρι που τους ταίζει-και καλά-
αστο Θάνο γιατι δεν βγαίνει...''

'Εχει παίξει/ζει και αυτό. Αλλά τα τελευταία χρόνια μετά το '90 -με λίγη χρήση στοιχειώδους λογικής- μπορείς να διακρίνεις ότι αυτά που πρεσβεύει και εκεί που το πάει η PAX AMERICANA τα ίδια ασπάζονται παπαγαλίζουν και οι αναρχο-αριστερο-αριστεροί.
Μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα υπάρχει και μια Χούντα της Αριστεράς ειδικά στους καλλιτεχνικούς -ο θεός να τους κάνει- χώρους. Α τις αδελφές τις άφησα έξω!

'' Τα "ξένα κέντρα" και τα "Τζάκια" ...στην αιχμή της πολιτικής θεωρίας σε βλέπω''

Μην ειρωνεύεσαι ρε συ. Είναι εύκολο. Στο αντιστρέφω.

''Ε καλά τώρα, αυτό πάλι... μπορείς να το πείς και δια τον Χρυσόν Αιώνα του περικλεως βεβαίως βεβαίως.''

Ποιος βαυκαλίζεται ότι υπάρχει ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΑΤΙ που έχει να κάνει με την ανθρώπινη κοινωνία ή με τους ανθρώπους. Αλλά μην μας λές για τους αγγλοαμερικάνους και τα κινήματά τους.

Το παραπάνω είναι το γνωστό επιχείρημα.
Του Περικλέα η Δημοκράτια ήταν by far στην αιχμή της Πολιτικής σκέψης εκείνη την εποχή, ακόμα και τώρα, σε σχέση με πολλά καθεστώτα/προτεκτοράτα που εγκαθιδρύουν οι ριζο-σπαστικοί Αγγλοαμερικάνοι ανά τον κόσμο.

Ο Επιτάφιος του Περικλέα είναι πολύ πιο εμπνευσμένος και ουσιώδης απο πολλά μανιφέστα του κώλου.


''Καλά καλά τεσπα, πες μας τι να ψηφίσουμε και θα το κάνουμε ρε συ Θάνο, δε θα χαλάσουμε τώρα τη ζαχαρένια μας για τα ξενομανή τζάκια''

Προσωπικά δεν έχω ψηφίσει ποτέ μου και έχουν περάσει τόοοοοσες εκλογές.
Το αν θα ψηφίσεις και τι/ή όχι είναι δικό σου πρόβλημα και του καθενός.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχουμε ότι σκατο-μορφή και να έχει η όψη της.

Ας ξυπνήσουμε να έχει καλύτερη.

Thanos είπε...

''α ναι, η φωτό σου άρεσει?
πες και καμιά καλή κουβέντα...''


ΟΚ είναι. Εγώ δεν λέω καλές κουβέντες;

Απλά πάλι ο Αδόλφος λες και δεν υπήρξαν άλλοι σφαγείς.
Αλλά, τον δάσκαλο του Αδόλφου Μουσταφά Κεμάλ σιγά μην τον κορο'ι'δέψουν τα γιουσουφάκια!

Ανώνυμος είπε...

πουτάνα δημοκρατία, παλιομαλάκα περικλή

Art Attack είπε...

συμφωνω απολυτα με το κειμενο.Ο izi μονο easy δεν ειναι οταν γραφει. :)

Thanos είπε...

Ανώνυμε ούτε μια ψ**ότριχα του Περικλή δεν είσαι.

Thanos είπε...

Ανώνυμε,

'Αμα είναι Πουτάνα η Δημοκρατία είναι επειδή είναι Πουτάνες ξεφωνημένες οι Πολίτες.

Αλλά θα έπρεπε ρε φλώρια να ζήσετε καμιά Χούντα πραγματική (τύπου Νοτίου Αμερικής) για να σφίξει ο κώλος και να ξέρετε τι μαλακίες λέτε.

izi είπε...

Θάνο, μάλλον κάτι άλλο σε απασχολεί και βλέπεις παντού απαθείς φλωράντζες. Κάνεις λάθος, πότε δεν είπα να πάμε την ημέρα των εκλογών να αμολήσουμε αετό.

Είπα, και από τα λεγόμενά σου φαίνεται ότι συμφωνείς, ότι οι "μη πραγματικοί" πολιτικοί, έχουν μετατρέψει την διαδικασία των εκλογών σε ακόμη μια στατιστική που τους διευκολύνει στο να καταμετρούν όσους έχουν πέσει στη λούμπα του σχετικού δημοκρατικού παραμυθιού.
Αυτούς δηλαδή που ΔΕΝ θα αντιδράσουν στην διαφθορά και την καταλήστευση την οποία τα "τζάκια" αλλά και τα "κουτσουράκια" και οι "μασιές" τους τους έχουν οργανώσει από πριν.

Από την άλλη αν ψηφίσεις κάτι το οποίο πιστεύεις ότι εκπροσωπεί μια δυνατότητα βελτίωσης, σε αυτό το κάτι θα πρέπει να συσπειρωθείς και να δράσεις, -και ποιο είναι αυτό? -αν ξέρεις πες το μας- αλλιώς τι στο διάολο σημαίνει η ψήφος σου.

Επίσης αστειευόμενος υπονόησα και τώρα λέω και ευθέως, (στα λέω μιας και ζεις στα ξένα κέντρα)ότι όσοι υποστηρίζουν την συμμετοχή στις μεθαυριανές εκλογές, τις εκλογές δηλαδή των "μη πραγματικών πολιτικών", ή είναι στο κόλπο (η Ελλάδα έχει 1.000.000 δημόσιους υπαλλήλους, 600.000 αυθαίρετα, πολλές χιλιάδες επιχειρήσεις που λειτουργούν παράνομα υπό την ανοχή (βλ. λάδωμα) των υπηρεσιών , πολλά άλλα μικροσυμφέροντα έχουν δημιουργήσει στρατιές και δίκτυα συνενόχων σε αυτήν την μεγάλη απάτη) ή αν δεν είναι στο κόλπο, είναι αφελείς καλοσυνάτοι "δημοκράτες" που τρομάρα τους κι αν ξέρουν τι θα πει δημοκρατία, μιας και στην νότια βαλκανική η δημοκρατία γεννήθηκε μεν αλλά πέθανε βρέφος, και από τοοοοοοτε δεν ξαναφάνηκε εδώ τριγύρω.

Αυτό που φάνηκε και μάλιστα θριάμβευσε πολλές φορές με την μάσκα του τρομερού εκείνου βρέφους,(ανώνυμε πράγματι λες μαλακίες) και θριαμβεύει τριγύρω είναι η απατεωνιά, ο ραγιαδισμός, οι κοτζαμπάσηδες, ο ολοκληρωτισμός όλων των παραπάνω, που υπήρξε (και αλίμονο...) εξίσου σκληρός με τις χούντες της νότιας Αμερικής κατά καιρούς.

Το μόνο που με προβληματίζει είναι ότι ακόμη και την αποχή ίσως έχουν την δυνατότητα να την εκτιμούν με μια σχετική ακρίβεια , όπως μου επισήμανε χτες ένας φίλος.

Ότι δηλαδή μπορούν να υπολογίσουν επακριβώς πόσοι και πόσες θα πάνε να αμολήσουν αετό (φλωράντζες), και πόσοι και πόσες θα είναι στο ποσοστό του απρόβλεπτου (μάγκες).

ps. ναι ρε συ σε ειρωνεύτηκα, και πολύ σωστά έκανες και αντέστρεψες, αλλά εύκολο είναι όταν το κάνεις δεύτερος
Γενικά άμα σε ρίξει ο άλλος στα ζυγά χάνεις, δεύτερος τέταρτος έκτος κτλ. :-))

Χαιρετώ

izi είπε...

είδες Art φίλε μου !
Το έχω πάει ανάποδα από σένα που είσαι όνομα και πράμα. :-)))

Thanos είπε...

''ps. ναι ρε συ σε ειρωνεύτηκα, και πολύ σωστά έκανες και αντέστρεψες, αλλά εύκολο είναι όταν το κάνεις δεύτερος''

Στον κωλοπαιδισμό ας έρχομαι ΠΑΝΤΑ δεύτερος, τρίτος, τέταρτος.

TERMINATE.-

Kemal φλωρος χορτοφάγος είπε...

Στην εθνικιστική μαλακία πάντως είσαι πρώτος με διαφορά.

ΟΥΤΕ ΤΟΝΑ ΟΥΤΕ ΤΑΛΛΟ είπε...

ΑΦΟΥ

η ώρα της κάλπης είναι η ώρα που μιλάει ο λαός

κι ΑΦΟΥ

η ψήφος μου είναι το κομμάτι εξουσίας μου πάνω στα πράγματα που μου αναλογεί

ΛΕΩ

να ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ αυτό το κομμάτι

και

να ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΑΔΩΣΩ σε κανέναν αφού κανέναν τους δεν εμπιστεύομαι και μάλιστα τόσο ώστε να τους δώσω λευκή εξουσιοδότηση για 4 ή 3 χρόνια.

ΔΗΛΑΔΗ

ούτε αποχή
(αφού δεν θέλω ν' απέχω από την ώρα που μιλάει ο λαός, άρα κι εγώ)

ούτε άκυρο
(αφού δεν θέλω να ακυρώσω το κομμάτι εξουσίας που μου αναλογεί με την ψήφο μου)

ούτε ψήφο στην κάλπη
(αφού άμα τη ρίξω, αυτόματα θα παραδώσω το κομμάτι εξουσίας μου σε άλλον).

ΓΙΝΕΤΑΙ;

VolksΜΑΝΙΑ είπε...

ΑΦΟΥ

η ώρα της κάλπης είναι ΠΑΡΑΛΙΓΟ η ώρα που μιλάει ο λαός



κι ΑΦΟΥ

η ψήφος μου ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ είναι το κομμάτι εξουσίας μου πάνω στα πράγματα που μου αναλογεί



ΛΕΩ

να ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΩ αυτό το κομμάτι

και

να ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΑΔΩΣΩ σε κανέναν αφού κανέναν τους δεν εμπιστεύομαι και μάλιστα τόσο ώστε να τους δώσω λευκή εξουσιοδότηση για 4 ή 3 χρόνια.

ΔΗΛΑΔΗ

ούτε αποχή
(αφού δεν θέλω ν' απέχω από την ώρα που μιλάει ο λαός, άρα κι εγώ)
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ "ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ" ΝΑ ΞΥΠΝΉΣΩ ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΟΣ

ούτε άκυρο
(αφού δεν θέλω να ακυρώσω το κομμάτι εξουσίας που μου αναλογεί με την ψήφο μου)
ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ ΜΟΥ-ΨΗΦΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣ- ΑΓΚΑΛΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΣΤΡΙΦΟΓΥΡΙΖΩ

ούτε ψήφο στην κάλπη
(αφού άμα τη ρίξω, αυτόματα θα παραδώσω το κομμάτι εξουσίας μου-ΤΟ ΜΑΞΙΛΑΡΑΚΙ ΜΟΥ σε άλλον).
ΣΩΣΤΑ.

ΞΑΝΑΚΟΙΜΗΣΟΥ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΣΟΥ ΟΤΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΝΕΛΑΒΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΛΑΟ ΠΑΝΤΩΣ ΘΑ ΤΟΝ ΔΕΙΣ.

ΟΠΟΤΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ. ΤΣΙΟΥ ΤΣΙΟΥ

Γιάννης είπε...

Η Αμερική «Αυτή μόνη δύναται να καυχηθή, ότι προχωρεί δρομαία εις τον αληθινόν πολιτισμόν· και αυτήν ίσως ετοιμάζει η θεία πρόνοια, να πολιτήση εντελώς ποτέ και τους Ευρωπαίους»
Κοραής, α' καποδιστριακός διάλογος (1827)

τώρα εκπολιτίζει με τα "κινήματα".

Ανώνυμος είπε...

Ορε Γιαννομ'
Καλοί οι επαγγελματίες αντιρατσιστές, καλύτεροι όμως και οι επαγγελματίες αντιαμερικανοί του κώλου, που έχουν ρημάξει τον τόπο με τις ρεμούλες τους.

Έχουν φτιαχτεί με αντιαμερικανισμό...από αυθαίρετες παράγκες και πολυκατοικίες μέχρι μεγαλοεκδότες και καναλάρχες.
Μήπως είσαι στο κόλπο?

Σε σένα το λέω Γιαννομ' που ξερ΄ς κι τουν Κοραή παναθεμας'
Λες ορε ου κουτζαμαν' Κουραής να λεγε μαλακίες?
Κι αν ήλεγε ου Κοραής κουλά βρε να λεγ' κι ου Ενγκελς?
Λες ουρε Γιαννομ' να χ δικιου ου Παπαρηγ κι ου Παπαθεμελ κι ου Καρατζαφέρ'κι ου τεγοπουλς κι ου Κοκαλς κι ου Κουρής κι ου Θανους κι ου κουτζαμαν Κουραής ναχ αδικο!
ουστ στο καλό ορε Γιάννομ ουστ στο καλό σου .

Γιάννης είπε...

ανώνυμε των 4.55
το μιλάς καλά το ιδίωμα, προσπάθησε κι άλλο.

υπάρχει κανένα πρόβλημα που οι αναρχογιάπηδες συμφωνούν για τις ηπα με τον κοραή;

Anon 4.55 είπε...

Υπάρχουν και οι psychoyuppies, εκτός των αναρχο- που το έριξαν στην μπίσνα της μαμας πατρίδας και πουλάνε και μαγκια μιλώντας για "χορτοφάγους βουδιστές" (οι οποίοι παρεμπιπτόντως είναι αυτοί που τελικά θα τους σκίσουν τον κ... όπως πάει)

Απορώ μάλιστα για τους happyfew πως και δεν κόβουν τέτοιους τύπους από το πρώτο σχόλιο, ενώ έχει τύχει να κόψουν άλλους για πολύ πιο ασήμαντες αφορμές.

Τώρα να σου πω για τους αναρχογιάπηδες δεν θα σου πω διότι δεν γνωρίζω.
Εσύ μπορείς να μου πεις για τον Τεγοπουλοκουκουεκοκκαλοκουρηζοσπασπαπανδρεοπασοκισμο που οικονομάει έδω και μισό αιώνα πουλώντας αντιαμερικανισμο?
Η μήπως είσαι στο κόλπο και κάνεις τον Κινέζο χορτοφάγο :-)

Γιάννης είπε...

ανώνυμε των 4.55 που έγινες ανώνυμος των 6.21,
μ' αρέσει πολύ η λογική σου, αν και δεν την εκφράζεις με το βλαχιλίκι των 4.55:
για εσένα, δηλαδή, όποιος δεν "πάει" τους αναρχογιάπηδες και την "πρωτοπορία" τους είναι αποδεδειγμένα με την πλευρά των τεγοπουλοκλπκλπ. φως ή σκοτάδι, δηλαδή.

και αντίστροφα: το ότι οι αναρχογιάπηδες αντιπαρατίθενται, ως ο πραγματικά διαφορετικός/έτερος στον τεγοπουλοκλπκλπ, δε σημαίνει ότι ο αντιαμερικανισμός είναι περισσότερο γελοίος ή ψευδής από τον ψωροελιτισμό

γκέγκε;

ΑΝΟΝ 4.55 είπε...

το ότι οι αναρχογιάπηδες αντιπαρατίθενται, ως ο πραγματικά διαφορετικός/έτερος στον τεγοπουλοκλπκλπ, δε σημαίνει ότι ο αντιαμερικανισμός είναι περισσότερο γελοίος ή ψευδής από τον ψωροελιτισμό.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ!

eddie είπε...

Ψήφο στον εθνοσωτήρα Παπαθεμελή!

...χμμ μάλλον άργησα.

Ανον 4.55 είπε...

το "ψωροελιτισμός" υποδείκνυει ότι υπάρχει και ελιτισμός της προκοπής?

Να σου απαντήσω λοιπόν,
όποιος δεν "πάει" τους αναρχογιάπηδες και την "πρωτοπορία" τους και συγχρόνως "δηθενοποιεί" με "" κινήματα όπως αυτά για τα ανθρώπινα δικαιώματα για την ισότητα των φυλών και των φύλων, για την ειρήνη, την διαχείριση των πόρων τον πολιτικό ριζοσπαστισμό την δικαιοσύνη κτλ ειρωνευόμενος μάλιστα τον "εκπολιτισμό τους", ναι νομίζω ότι είναι με τους τεγοπουλο... κτλ.
Μακάρι να κάνω λάθος.

Στο μεταξύ τι είναι οι αναρχογιάπηδες, κάτι σαν τους φοιτητές της Ιένας το 1813? (ή μήπως ήταν το 1805?)

Γιάννης είπε...

το "ψωροελιτισμός" υποδείκνυει ότι υπάρχει και ελιτισμός της προκοπής?

όχι. απλώς υπάρχουν δυο κατηγορίες, ο ψωροελιτισμός και ο μη ψωριάρικος. όταν βλέπουμε κατά τα άλλα συνηθισμένους ανθρώπους να διαχωρίζονται έντονα από τη μάζα, τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για ψωροελιτισμό.

εκτός κι αν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους που έγραψαν/γράφουν ιστορία στο χώρο του πνεύματος ή με οικονομικές/πολιτικές ελίτ που χτυπώντας παλαμάκια κάνουν παγκόσμια ό,τι γουστάρουν. τότε είναι ο σκέτος, όχι wannabe/ψωριάρικος, ελιτισμός.

τα "κινήματα όπως αυτά για τα ανθρώπινα δικαιώματα για την ισότητα των φυλών και των φύλων, για την ειρήνη, την διαχείριση των πόρων τον πολιτικό ριζοσπαστισμό την δικαιοσύνη" είναι ωραία και καλά.
όταν συνδυάζονται με τον ψωροελιτισμό, το "κοίτα την μυρμιγκιά των ηλιθίων" κοκ, τότε είναι χειρότερα κι από το τεγοπουλοκλπκλπ

Anon 4.55 είπε...

Και που βρήκες wannabe/ψωριάρικο, ελιτισμό εδώ ?

Με ενδιαφέρει όμως το "αναρχογιαπηδες" που σε ρώτησα και πριν γιατί με πιάνεις αδιάβαστο και περιμένω να ενημερωθώ να μην μιλάω στον αέρα και λέω ότι θέλω.

Εγώ νομίζω εξηγήθηκα για το τι εννοούσα - ότι κάποιοι κονομάνε από τον αντιαμερικανισμό- είπα και ονόματα και σχήματα ως παράδειγματα. Δεν το αρνήθηκες.

Οπότε οφείλεις να μου εξηγήσεις. Ποιοι είναι αναρχογιάπηδες, σε ποιον χώρο κινούνται, τι(νος) συμφέροντα διαχειρίζονται?



Πρόχειρα σαν αναρχογιάπη του καιρού του θα λεγα τον Χέγκελ πχ. ή και τον Ενγκελς ο οποίος ήτο βαθιά Αμερικανόφιλος, κι αυτός και ο κολλητός του, τον Ουίλιαμ Τζέιμς εννοείτε αργότερα, ίσως τον Μάρκ Τουέιν, και τόσους όσους οργίαζαν στο Παρίσι στις αρχές του περασμένου αιώνα.
Κάτι καριόλες λεσβίες σαν την Γερτρούδη, κάτι βρωμόπουστους σαν τον Κοκτώ κάτι οργίλους σαν τον Χενρι Μίλλερ κτλ.

Αυτοί οι διεφθαρμένοι?

Αλλά δεν λες κάτι σαν αυτούς ε?

Αναρχογιάπηδες....χμ τι στο καλό θα το βρώ και να μην μου πεις.

Τέλος να σε ρωτήσω, οι happyfew είναι ή δεν είναι αναρχογιάπηδες, ή μήπως αραχνογιάπηδες.

izi είπε...

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΚΑ ΝΕΑ

Ε, σιγά σιγα να κόβουμε την πλάκα,τις απολιτικ χορτοφαγίες, την δήθεν αντιρατσιστικίλα, την φλωρίλα και τους κωλομπαιδισμούς γιατί μερικοί δηλώνουν παραίτηση -η οποία γίνεται δεκτή παμψηφεί- και κάποιοι άλλοι έχουν μπερδευτεί με όλα αυτά.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ.

Τώρα ....


"The terminator"

Anon 4' 33'' είπε...

Αναρχογιάπης πάντως (εξ ορισμού) είναι ο Tyler Durden στο "fight club".

Anon 4.55 είπε...

Επιτέλους. Συνεννοηθήκαμε!

Epon 8:59 είπε...

- Αναρχογιάπης πάντως (εξ ορισμού) είναι ο Tyler Durden στο "fight club".

- Επιτέλους. Συνεννοηθήκαμε!

Ωπα, τι συνεννοηθήκατε δηλαδή;
Ότι ο αναρχογιάπης είναι απλά κινηματογραφική (=πλάσμα της φαντασίας) φιγούρα;
Ότι δηλαδή δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα αναρχογιάπηδες;
Γιατί αν συνεννοηθήκατε σ' αυτό, εγώ συμφωνώ!

Αναρχοσκέτος είπε...

Ενδιαφέρον για την συζήτηση άρθρο:

ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Το ζήτημα της διαφθοράς αποτελεί επιμέρους παράγραφο που ανάγεται στο μείζον κεφάλαιο της ιδιοποίησης της πολιτικής. Η ιδιοποίηση της πολιτικής συντρέχει, με τη σειρά της, εκεί όπου το πολιτικό σύστημα ή, έστω, η πολιτική σχέση, δεν έχει «ιδιοκτησιακή» θεμελίωση. Δεν τίθεται θέμα ιδιοποίησης της πολιτικής και, περαιτέρω, διαφθοράς, εκ μέρους του φορέα της πολιτικής εξουσίας, εάν ο τελευταίος ενσαρκώνει δυνάμει ενός αυτοτελούς δικαιώματος το πολιτικό σύστημα. Ο δεσπότης, στην ιδιωτική (πχ στο φέουδο) ή στην κρατική (στην ασιατικού τύπου) δεσποτεία, και, οπωσδήποτε, ο δήμος στη δημοκρατία, μπορεί να πολιτεύονται εσφαλμένα, να είναι σπάταλοι κλπ, δεν είναι όμως υπόλογοι ιδιοποίησης ή διαφθοράς, αφού η πολιτική λειτουργία και το προϊόν της πολιτικής τους ανήκει εν είδη ιδιοκτησίας. Επομένως, η έννοια της ιδιοποίησης ή, ειδικότερα, της διαφθοράς, προσιδιάζει στο πολιτικό σύστημα (ή στην πολιτική σχέση) που εδράζεται στην αντιπροσωπευτική αρχή ή που περιέχει μιαν έστω γενική αναφορά σε ένα δικαιούχο της πολιτικής, άλλον από τον πραγματικό της κάτοχο.

Για τη συνέχεια κλικ εδώ:

http://www.antifono.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=440&catid=103&Itemid=131

Αρνίμπουργκερ είπε...

Κι ακόμα, συνέντευξη του ίδιου:

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

— Προβάλλοντας στο παρόν αυτές τις οριοθετήσεις, μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία;

— Σήμερα είμαστε μπροστά σε ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο πέτυχε το ακατόρθωτο: ισχυρίζεται ότι συγκεντρώνει συγχρόνως μέσα του δύο ασύμβατα μεταξύ τους συστήματα, τη δημοκρατία και την αντιπροσώπευση, τη στιγμή που δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε αντιπροσωπευτικό. Κατακρατεί για λογαριασμό του κράτους τις ιδιότητες τόσο του εντολέα όσο και του εντολοδόχου, ενώ ορίζει ως εντολέα του μια έννοια, το «έθνος». Η κοινωνία, επομένως, στερείται της αρμοδιότητας να ορίζει τα του οίκου της ή, έστω, να ελέγχει τους διαχειριστές του κράτους. Σύμφωνα με το σκεπτικό αυτό, η βούληση της κοινωνίας μπορεί να είναι αντίθετη με το πραγματικό της συμφέρον (εκείνο του έθνους), η βούληση όμως του κράτους ποτέ. Γι’ αυτό και η αρμοδιότητα του κράτους να αποφασίζει τι είναι «εθνικό» και τι όχι, τι συμφέρει την κοινωνία και τι όχι, είναι αποκλειστική και ανέκκλητη. Ο παραλογισμός αυτός, ωστόσο, υποκρύπτει μια σημαίνουσα ολιγαρχική αντίληψη.

http://www.antifono.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=243&catid=104&Itemid=132

Earl είπε...

Αυτό παρουσιάστηκε στο "Αρδην" ως συνέντευξη του Κ. Παπαιωάνου.
Ο Κ.Π "γελοιοποιείται" απλά λέγοντας

"Αυτό που ξεχωρίζει τους Έλληνες απ’ τους άλλους λαούς είναι ότι στον ελληνικό χώρο δεν σταμάτησε η πολιτιστική παρουσία, και η δημιουργία πάνω από 7.000 χρόνια"

'Ολοι εδώ γνωρίζεται ότι δεν ήταν τόσο άσχετος ο άνθρωπος αυτός για να πει μια τόσο χοντρή μπαρούφα. Αρα....Άρδην (κατι του έριξαν στο ποτό).

Ιδού μέρος της αποσπασματικοποιημένης όπως βολεύει συνέντευξη

"Χρέος προς το παρελθόν

-Ανήκετε σ’ εκείνους που πιστεύουν ότι δεν είναι δυνατόν να συνειδητοποιήσουμε το παρόν, κι ακόμα περισσότερο ν’ αντιμετωπίσουμε σωστά το μέλλον, αν δεν σταθούμε στον αρχαίο κόσμο…

- Θα το πω αλλιώς: Ότι οι Λαοί, κι ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες, δεν μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε το παρόν παρά μόνον σε συνάρτηση με το ίδιο μας το παρελθόν.

Αυτό που ξεχωρίζει τους Έλληνες απ’ τους άλλους λαούς είναι ότι στον ελληνικό χώρο δεν σταμάτησε η πολιτιστική παρουσία, και η δημιουργία πάνω από 7.000 χρόνια.

Υπάρχουν κι άλλοι πανάρχαιοι λαοί όπως οι Κινέζοι και οι Εβραίοι. Αλλά σ’ αυτούς έγιναν μεγάλες τομές. Οι Εβραίοι, με τη μεγάλη διασπορά, έπαψαν να μιλάνε τη γλώσσα τους και τώρα μόλις την ξαναβρίσκουν.

Στην Κίνα παρατηρούμε μια επανάληψη ενός τυποποιημένου πολιτισμού που, κατά κάποιο τρόπο, έχει παγιωθεί μέσα σε ορισμένες μορφές. Ήταν ένα είδος κινέζικου ακαδημαϊσμού που, τώρα, καταρρέει με τον εξευρωπαϊσμό της Κίνας από τον Μάο Τσε Τουνγκ.

Αντίθετα, στην Ελλάδα, αυτό που μας κάνει εντύπωση είναι ότι η πολιτιστική και η πνευματική δημιουργία είναι συνεχής από τη νεολιθική εποχή μέχρι σήμερα. Η Τουρκοκρατία ήταν βέβαια ένα παράξενο ιντερμέτζο, που είχε τις επιπτώσεις του. αλλά είναι βέβαιο ότι είναι αδύνατο να έλθει κανείς σ’ επαφή με τα ελληνικά φαινόμενα, να δει δηλαδή ένα αιγαιοπελαγίτικο σπίτι ή ένα ξωκλήσι, σ’ έναν οποιοδήποτε αυθεντικό τόπο, που δεν έχει υποστεί την επίδραση των Φράγκικων τρόπων εκφράσεως, είναι αδύνατο να δει κανείς κάτι το γνήσια νεοελληνικό - ένα σπίτι στην Ύδρα, στη Σκύρο, είτε στη Σαντορίνη, είτε τις ζωγραφιές του Παγώνη στο Πήλιο - χωρίς να αισθανθεί μια παρουσία, απόλυτη, ενός παρελθόντος που περνάει τα 5.000 ή 7.000 χρόνια.

Θέλω να πω ότι είναι αδύνατο να καταλάβει κανείς τη σημασία της νησιώτικης τέχνης αν δεν έχει καταλάβει τι σημαίνει η λιτότητα της έκφρασης της παλαιάς κυκλαδίτικης τέχνης (δηλ. του 3000 π.Χ.), αν δεν θυμηθεί ότι οι Έλληνες στα χρόνια του Περικλή αρνιόνταν όλα τα πλουμίδια κι ότι δεν γνώρισαν ποτέ τον φόρτο των μορφών της γοτθικής ή της μπαρόκ τέχνης.

Αυτή, την χαρακτηριστικά απλή ελληνική έκφραση, την συναντάει κανείς στην προελληνική τέχνη, στην κλασική ελληνική και στη βυζαντινή τέχνη. Την ίδια έκφραση συναντούμε στους ελληνικούς μύθους και στα ξωκλήσια, έτσι όπως δένονται με το περιβάλλον."

όλο εδώ στο πολύ καλό αυτό εθνικοκοσμοπολιτικογιάπικο σαιτ

http://www.antifono.gr/portal/index.php?option=com_content&view=article&id=1375:2009-09-03-11-59-12&catid=184:2009-06-18-14-21-52&Itemid=356

Δεληκάρης είπε...

καθαρό τάκλιν πρός Παπαιωάννου

Αυτό που ξεχωρίζει τους Έλληνες σε σχέση με τους κινέζους είναι ότι εδώ και 7000 την έχουν μεγαλύτερη....

Να λέμε τα πράγματα με τ ονομά τους παιδια, όχι ασάφειες περι κινεζικού ακαδημαισμού και εβραικής απώλειας της γλώσσας (την χάνουν την βρίσκουν την ξαναχάνουν) κτλ. Τέλος. Είμασταν είμαστε και θα είμαστε οι ..λαράδες του κόσμου τούτου.
Πίσω αναρχο κομμούνια, πίσω φλωροδιεθνισταί, πίσω τουρκόσποροι , πίσω ούνοι κουκουναροφάγοι, πίσω ...

Δομάζος είπε...

Αυτό που ξεχωρίζει τους Έλληνες σε σχέση με τους κινέζους είναι ότι εδώ και 7000 την έχουν μεγαλύτερη...

... τη λαμογιά, εννοείς σίγουρα συνάδερφε, αφού κατάφεραν να κάνουν τέτοιες μανούβρες όλα αυτά τα 7000 χρόνια ώστε να βγουν με στεγνά ποδάρια απ' το ποτάμι της ιστορίας!

Λύσσα ή/και συνείδηση... είπε...

Ε όχι και με στεγνά ποδάρια!

http://www.youtube.com/watch?v=uBaVp7EXyUk

Δήμος Λαζβέγγας είπε...

Λυσσάρη,

αν υπονοείς την ελληνική καταγωγή του τραγουδιστή των RHCP, σου ανταπαντάω - μέσω Sonics - με τους αρβατίνες ...

... Μπελούσηδες:

http://www.youtube.com/watch?v=RL_vkRbjcLw&feature=related

Κι εν πάση περιπτώσει, γιατί αποκλείουμε την περίπτωση να φοράνε οι Έλληνες ΒΑΤΡΑΧΟΠΕΔΙΛΑ;

Tallulah είπε...

Δεν ήξερα ότι έχει ελληνική καταγωγή. Εξάλλου το τραγούδι είναι των Ramones.Αναφερόμουν στο ότι όλα έχουν ένα τίμημα το οποίο είναι κάπως απίθανο εμείς απ'όλους να μην πληρώσαμε.Πάω τώρα κι αν έρθει κανένας λογαριασμός πείτε μου.

Ανώνυμος είπε...

Δεν υπάρχουνε αναρχογιάπηδες.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Κάβελ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ Σωκράτης σώμα Τ. Λεπελτιέ/Th. Lepeltier Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets