03 Ιανουαρίου 2011

"Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος"





Συγγνώμη, αλλά όχι!

Η ευτυχία είναι κάτι πολύ φτωχό για τον άνθρωπο.

Και τα πολλά χρόνια, κάτι λίγο.

Βαθιά μέσα στο είναι του, ο άνθρωπος ποθεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από την ευτυχία

και κάτι πολύ περισσότερο από τα πολλά χρόνια.

Βαθιά μέσα στο είναι του, ο άνθρωπος ποθεί κάτι πολύ ισχυρότερο από μια καλότυχη και παρατεταμένη επιβίωση.

Ποθεί τη ζωή!

Ο άνθρωπος ποθεί να ζήσει για πάντα, να γνωρίσει τα πάντα και να είναι σε θέση να δημιουργεί τα πάντα!

Βαθιά μέσα στο είναι του, κοντολογίς, ο άνθρωπος ποθεί να γίνει θεός!

Ας το αναγνωρίσουμε λοιπόν αυτό...

... και θα δούμε, μετά, τι θα το κάνουμε.

Αλλά, παρακαλώ, "ευτυχίες" και "χρόνια πολλά" ούτε ο Νίτσε δεν θα καταδεχότανε.

30 σχόλια:

Γνωμοδότης είπε...

Αλλά, παρακαλώ, "ευτυχίες" και "χρόνια πολλά" ούτε ο Νίτσε δεν θα καταδεχότανε.

Ε, σιγά το πρότυπο...

Ανώνυμος είπε...

Ο Νίτσε πίστευε υπερβολικά στην χαρά της ζωής, αλλά όχι σε ευτυχισμούς...εξ ου και ο εστιασμός στον Νίτσε υποθέτω...δεν είναι θέμα αυθεντίας.

hollowsky είπε...

Anonymous,

σωστός!

ταταδο είπε...

πφφφφφφ πολυλογίες...
Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος

Αλληλούια είπε...

Συμφωνώ με τον ταταδο.
Οι αργόσχολοι ιδεολόγοι της συμφοράς όπως ο Νιτσε θα μπορούσαν να ψάχνουν το νόημα στις ευχές.
Ως γνωστόν οι ευχές μπορεί να λέγονται και στα αλαμπουρνέζικα. Δεν έχει καμία σημασία. Η ευχή είναι εκτός σημασίας.
Καλή χρονιά σε όλους!
Χρόνια πολλά,ευτυχία και χαρά.

υγ.
Επίσης το "ο άνθρωπος ποθεί να γίνει θεός!" θα ίσχυε αν δεν είχε (βαθιά μέσα του) την συνείδηση ότι ο θεός δεν είναι παρά μια δική του επινόηση. Ποθεί να γίνει κάτι του οποίου προηγείται (ως προϋπόθεση του) και φυσικά έπεται(ως υποκείμενο) συγχρόνως.
Ιδού η δυσκολία χειρισμού του -αποκλειστικά- ανθρώπινου χιούμορ.

Το γεγονός δηλαδή του επινοήματος το οποίο σε υποκειμενοποιεί. Τι μπλέξιμο!

Ανώνυμος είπε...

"Το γεγονός δηλαδή του επινοήματος το οποίο σε υποκειμενοποιεί. Τι μπλέξιμο!" Ωραία διατύπωση, αλλά μη μένεις εκεί. Εσύ προσωπικά είσαι ο επινοήσας το επινόημα; Άλλο ο "άνθρωπος" γενικά και άλλο εγώ και συ. Κι αν δεν κάνω λάθος για τους χριστιανούς ο Θεός τους είναι άνθρωπος: ο Χριστός! Στη σχέση τους με αυτόν καλούνται να υποκειμενοποιηθούν...

hollowsky είπε...

@ ταταδο και αλληλούια,

κατανοώ με συμπάθεια το φόβο σας αλλά λυπάμαι που σας αναγκάζει να αναπνέετε μέσα στους τόσο περιορισμένους ορίζοντες της (προσδοκίας της) ευτυχίας.
:-pp

Γιάννης είπε...

hollowsky,
καλή χρονιά με υγεία και ευτυχία!

κάποιος φίλος λέει ότι η ευχή πρέπει να είναι "πολλά λεφτά" γιατί άμα υπάρχουν λεφτά όλα διορθώνονται.

τέλος πάντων! συνεχίζω.

πράγματι, ο άνθρωπος δεν αγωνίζεται για την ευτυχία του.

αλλά ούτε για να ζήσει για πάντα ή να γνωρίσει τα πάντα.

εγώ, για παράδειγμα, βαριέμαι να μάθω τα πάντα για τους υπολογιστές εντός μιας αιώνιας ζωής.


λοῖπόν, καλή χρονιά!

Ανώνυμος είπε...

Είναι θέμα βούλησης λοιπόν το πώς θα ζήσουμε στην αιωνιότητα;
Αν όντως είναι έτσι, τότε, γιατί να μην μπούμε και σε μια άλλη λογική...ότι μπορεί π.χ. να υπάρχει ατέλειωτη ποικιλία κατά της βαρεμάρας...

izi είπε...

Για το κυνήγι της Ευτυχίας εδώ
ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΚΗΝΗ.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ!!!

http://www.youtube.com/watch?v=3O8iNB81NoA

aloga είπε...

Το θέατρο παίζει το έργο: "Ο Καινούργιος Χρόνος"

Προχτές έπαιζε ένα άλλο: "Τα Χριστούγεννα"

Όταν μπεις μέσα, θα ακούσεις και θα πεις τα ίδια λόγια.


Εγώ δεν μπαίνω...

Τα έχω δει τόσες φορές...





Για τα υπόλοιπα, άλλα σχόλια...

Αξίζει τον κόπο.

aloga είπε...

Συγγνώμη, αλλά

Ρε χόλοου για πες μου για να καταλάβω. Αυτά που λες για τον άνθρωπο, πως τα κατάλαβες; Έχεις κάνει (ή στηρίζεσαι σε) καμιά μελέτη ή μήπως είναι δική σου άποψη; Και είναι άποψη ή ευχές που κάνεις για το πώς θα ήθελες να είναι ο άνθρωπος;

Δεν καταλαβαίνω.

Ποιος ακριβώς ποθεί για παράδειγμα να ζήσει για πάντα ή να γίνει θεός (άσε που εδώ σηκώνει και συζήτηση περί θεού ή θεάς και να βάλουμε και την φράση "είσαι θεά");
Ο άνθρωπος ως ανθρωπότητα; Εσύ και οι φίλοι σου; Οι συγχωριανοί σου; Οι αρχαίοι Έλληνες και ξένοι; Οι Κινέζοι και οι πυγμαίοι της Αφρικής;
Ή τελικά μια γενική ιδέα ακαθόριστη την οποία έχεις μέσα στο μυαλό σου και την οποία θεωρείς ότι μπορείς να την αποκαλείς άνθρωπο; (γιατί φυσικά δεν είναι δυνατόν να γνωρίζεις πραγματικά τι πραγματικά είναι ο άνθρωπος - δηλαδή όχι ότι δεν είναι δυνατόν αλλά αν αυτό συμβαίνει, θα είσαι ο μόνος που γνωρίζω).


Για να ξέρω δηλαδή γιατί μιλάμε.



Έτσι παρεμπιπτόντως αναφέρω ότι έπεσα τελευταία σε κάτι βιβλία μεγάλων Ινδών πνευματικών ανθρώπων, κάποια ογκώδη βιβλία στα οποία προσπαθούσαν να βγάλουν άκρη στο ερώτημα "ποιος είμαι". Και στο ερώτημα ποιος είμαι; προσπαθούσαν να καταλάβουν ποιος είναι αυτός που ρωτάει...

Θα μου πεις...

Πες ό,τι θες

hollowsky είπε...

@ Aloga,

έκανα μελέτη.

aloga είπε...

@ hollowsky

Μπράβο

dianathenes είπε...

χμ...θα μου άρεσε να είμαι σε θέση να δημιουργώ τα πάντα. Ομως να ζω για πάντα, νομίζω ότι μετά από 500 χρόνια θα κουραζόμουν ακόμα και αν δεν γερνούσα φυσικώς. Θα κουραζόταν η ψυχή μου και να προσαρμόζομαι συνεχώς στις εξελίξεις. Δεν θα ήθελα επίσης να γνωρίσω τα πάντα. Δεν θα άντεχα να ζήσω όλες τις δυστυχίες παρά μόνο όσες μου αναλογούν. Πρέπει μάλλον ο πόθος για ζωή να συμπυκνώνεται σε κάτι άλλο που δεν έχει σχέση με το αν γνωρίσει κανείς τα πάντα και αν ζήσει για πάντα.Αυτά τα δυο είναι έννοιες που αποδίδονται στον Θεό από τους ανθρώπους αλλά δεν νομίζω ότι ο Θεός συμφωνεί:)

hollowsky είπε...

@ Aloga,

ευχαριστώ.

@ Dianathenes,

δύσκολο πράγμα να είσαι θεός, έτσι;
:-) Αλλά πάλι, κι η απλή επιβίωση πολύ φτωχό πράγμα, ναι;

aloga είπε...

@ hollowsky

Έλα Ιωάννη βγάλτον τον προβληματισμό σου. Με το τσιγκέλι τον τραβάμε...

(μιλάω για την απάντησή σου στη @ Dianathenes)

aloga είπε...

Και έτσι μια και με γαργαλάνε.

Τι ξέρουν για τον θεό οι περισσότεροι που μιλάνε για θεό;

Εννοώ πέρα από αυτά που τους είπε η γιαγιά τους, ο δάσκαλος στο δημοτικό και ο παππάς στο κατηχητικό ή εστω και ο καθοδηγητής στην ΚΟΒ. Ή άντε, έστω, πέρα από ληφθείσες πληροφορίες...

hollowsky είπε...

Άσχετο αλλά κοίτα τι θυμήθηκα: όταν ο παικταράς Θωμάς Μαύρος έπαιζε ακόμα στον Πανιώνιο (ή μόλις είχε πάει στην ΑΕΚ;;;), είχε μαζευτεί λαός και τον επευφημούσε.
- Είσαι θεός!, του φώναξε ένας.
Και γυρνάει ο διπλανός του κάνοντας, όπως νόμιζε, ρελάνς:
- Μόνο θεός; Ημίθεος είναι ο παιχταράς!
:-)))

aloga είπε...

@ hollowsky

ουδεν σχετικότερον του ασχέτου σου.

δηλαδή τα άλλα είναι πιο σχετικά;

hollowsky είπε...

@ Aloga,

το ... φιλοσοφικό αξίωμα είναι «Ουδέν σχετικότερον του … σχετικότατου»! :-))

Τώρα μου ήρθε κάτι. Είμαι πρωϊνός τύπος, που λένε.

Α.
Εάν δεν υπάρχει θεός, τότε υπάρχει μόνο ο κόσμος, το σύμπαν, η φύση, δηλαδή ένα κλειστό σύστημα που διέπεται από αυστηρούς νόμους (έστω κι αν αυτό το σύμπαν φουσκώνει ή ξεφουσκώνει). Σε αυτή την περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχει, οντολογικά, ελευθερία και ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ελεύθερος παρά εντός εισαγωγικών, δηλαδή με την κλασική έννοια του «Ελευθερία είναι η συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας». Το μόνο που μας απομένει είναι να συνειδητοποιούμε την αναγκαιότητα και πάντοτε να προσαρμοζόμαστε σε αυτήν. Μιλάμε για οντολογικό κομφορμισμό. Τελεία και παύλα.

Β.
Εάν όμως υπάρχει θεός – εννοείται ως «κάποιος άλλος» εκτός φύσης, κόσμου, σύμπαντος και προφανώς δημιουργός τους (άρα και δημιουργός μας εφόσον είμαστε όντα φυσικά) -, τότε έχουμε τις εξής πιθανότητες.

1. Να την είδε σαν μηχανικός ή ωρολογοποιός (ο ΜΑΤΣ που λένε οι τέκτονες), δηλαδή να έφτιαξε τη φύση, να την κούρδισε και να την άφησε στην τύχη της. Σε αυτή την περίπτωση ξαναγυρνάμε στο Α. Είμαστε κομμάτια ενός μηχανισμού, που τραβάει το δρόμο του, και το μόνο που μας απομένει είναι να καταλάβουμε τους νόμους του μηχανισμού αυτού (πχ ζήτω οι φυσικές επιστήμες!) και να προσαρμοστούμε σε αυτούς. Μπορούμε να κατασκευάσουμε απίθανα υπομηχανήματα αλλά οντολογικά ελεύθεροι δεν είμαστε.

2. Να μην παράτησε το δημιούργημά του στην τύχη του, να εμπλέκεται διαρκώς με αυτό αλλά να την είδε σαν πατέρας-αφέντης, ή σαν τροχόμπατσος. Τότε, αυτό που μας απομένει είναι να υπακούσουμε (στη θέση των αυστηρών φυσικών νόμων) στους αυστηρούς νόμους του θεϊκού Τροχόμπατσου, να έχουμε να μάτια μας δεκατέσσερα με τον υπερσκόσμιο ΚΟΚ, με κίνδυνο να τρώμε από χοντρό πρόστιμο έως φυλάκιση για κάθε παράβαση. Σε αυτή την περίπτωση είμαστε - όσο κι αν ακουστεί παράξενο - ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ελεύθεροι από ότι αν ισχύει το Α ή το Β1. Περισσότερο ελεύθεροι, με την έννοια ότι τους αυστηρούς νόμους δεν τους επιβάλλει τώρα ένας απρόσωπος μηχανισμός αλλά ένα αυστηρό πρόσωπο ... κάτι που αφήνει μια χαραμάδα ελπίδας, ότι μπορεί, ίσως, κάπως, να το παρακαλέσεις και να σε αφήσει να κάνεις και καμιά ζαβολιά (ενώ εξιλέωση μηχανισμού δεν παίζει, εξ ορισμού). Αλλά ακόμα ελεύθεροι δεν είμαστε - δεν θεμελιώνουμε, ακόμα, μια οντολογική ελευθερία για τον άνθρωπο.

3. Οπότε, οντολογική ελευθερία θεμελιώνεται μόνο στην περίπτωση όπου υπάρχει ένας απόλυτα ελεύθερος Θεός (εκτός φύσης και δημιουργός της), που σχετίζεται με τον άνθρωπο όχι σαν τροχόμπατσος ή πατέρας-αφέντης, αλλά σαν πατέρας-φίλος. Δηλαδή που σε καλεί να συνεργαστείτε, να δοκιμάσεις (κατά τα μέτρα της ενηλικίωσής σου) την απόλυτη ελευθερία που ο ίδιος είναι, και να τον κληρονομήσεις. Εδώ, θεμελιώνεται οντολογική ελευθερία αλλά με ένα διπλό τρόπο: σαν εν δυνάμει (δεδομένο προς ανάπτυξη) και ενεργεία (όταν και αν κατακτηθεί).

Τέλος,

(ακολουθεί η συνέχεια)

hollowsky είπε...

(συνέχεια)

Γ.
Δεν υπάρχει - πάντα στο οντολογικό επίπεδο καταρχήν - ούτε Θεός αλλά ούτε και φύση, σύμπαν. Υπάρχει μόνο ο άνθρωπος! Και είναι απολύτως ελεύθερος. Ο άνθρωπος κάνει, μόνος του, όλο το παιχνίδι. Μόνο που αυτή η θέση έχει ένα σημαντικό κενό σε σχέση με το Α και το Β.

Στο Α και στο Β, η ελευθερία (ή ανελευθερία) του ανθρώπου θεμελιώνεται ΣΕ ΣΧΕΣΗ με κάτι ή κάποιον (φύση, θεό). Στο Γ, σε σχέση με τι ή ποιον θεμελιώνει την ελευθερία του αυτός ο μοναχικός ανθρωποθεός;

1. Αν τη θεμελιώνει σε σχέση με τη φύση («εγώ είμαι ελεύθερος, η φύση όχι»), τότε μπορεί κάλλιστα ο άνθρωπος να τεθεί ως δυνάστης της, αφού αυτός είναι ελεύθερος κι εκείνη όχι. Τι θα τον απέτρεπε από αυτό;

2. Αν τη θεμελιώνει σε σχέση με τον άλλον άνθρωπο, τότε υπάρχουν δυο υποπεριπτώσεις:
2α. «Εγώ είμαι ελεύθερος, ο άλλος όχι», οπότε τον κάνω δούλο μου χωρίς πρόβλημα και αναστολές. Ή αλλιώς, επειδή το ίδιο θεωρεί και ο άλλος για μένα: πόλεμος. Ή ευγενικότερα: «Διαλεκτική αφέντη-δούλου». Χωρίς άλλη οντολογική προοπτική.
2β. «Είμαστε και οι δυο ελεύθεροι». Ωραίο ακούγεται. Αλλά εδώ προκύπτει το ζήτημα ότι, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορεί να μας συνδέει, οντολογικά, τίποτα. Ο καθένας στον κόσμο του. Μακριά κι αγαπημένοι, που λένε.

Διαλέ'εις και παίρν'ς! Εκατό επιλου'ές σε έδωκα, 'εν έ'εις παράπ'νο, ιέιτσ';

Και τώρα περιμένω να πέσουν βρυσιές (εκ του βρύσες) :-)))))

Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Γεωργία είπε...

"ο άνθρωπος ποθεί να γίνει θεός."

Κάποιοι προσπαθούν να το καταφέρουν παίρνοντας και κάποιοι προσφέροντας.

Γεωργία είπε...

μου άρεσαν οι κατηγορίες του Hollowsky.
ο καθένας διαλέγει και παίρνει.
κάποιοι ζουν όλη τη ζωή τους διαλέγοντας μία κατηγορία.
κάποιοι μέσα στη ζωή τους αλλάζουν κατηγορία.

aloga είπε...

@ hollowsky

Κάτι θέλεις να πεις ρε παιδί μου αλλα...

Τι πάει να πει μας δίνεις επιλογές;

Μάλλον θέλεις να πεις ότι έχεις πρόβλημα και δεν μπορείς να βγάλεις άκρη.

Γιατί δεν το λες ευθέως;

Και μη φοβάσαι. Δεν είσαι δα και ο μόνος που έχει την "τρικυμία εν κρανίω" σχετικά με τα περί θεού.

Έλα όμως που η Γιωργία σε καταλαβαίνει και σε επιδοκιμάζει...

Τι να πω...

Φαίνεται ότι δημιουργείς σχολή τρικυμίας.


Τελικά διάλεξε κάποια από τις αυτοεπιλογές σου να την συζητήσουμε.
Εσύ με ποιον είσαι;
Με τον επιστήμονα; Με τον μασώνο; Με τον θεολόγο; Με τον φιλόσοφο; Με κανένα; Με όλους μαζί; Με τους τρεις από τους τέσσερις με τους δύο; Με ποιούς από τους δύο;

Sözcüğü achtarmas biliyorum?

hollowsky είπε...

@ Aloga,

δεν σου λέω, δεν σου λέω
γκέο-βαγκέο
:-p
:-)))

hollowsky είπε...

@ Γεωργία,

"Κάποιοι προσπαθούν να το καταφέρουν παίρνοντας και κάποιοι προσφέροντας."

Ωραίο! Ευχαριστώ!

aloga είπε...

@ hollowsky

"δεν σου λέω, δεν σου λέω
γκέο-βαγκέο
:-p
:-)))"

Απάντηση επιπέδου...

Μα! Μπορείς και καλύτερα...

Γιατί δεν μπαίνεις στην ουσία;

Τι φοβάσαι;




Έλα Ιωάννη, ξεπέρασε τις ψυχολογικές αναστολές σου...

Ανοίξου και θα δεις τι ωραία που θα αισθανθείςς...

hollowsky είπε...

@ Aloga,

δεν είμαστε όλοι το ίδιο άνετοι. Σ' ευχαριστώ anyway.

aloga είπε...

@ hollowsky

Η άνεση αποκτιέται δια της τριβής.

Όταν όμως έχεις την έμπνευση να ξεκινάς μια ανάρτηση που μπορεί να βγάλει ψαχνό και μετά λόγω υποτιθέμενης μη άνεσης την σαμποτάρεις εσύ ο ίδιος και την μετατρέπεις σε πασαρέλα επίδειξης του ποιος θα πει την καλύτερη εξυπνάδα, τότε φίλε μου τι κάνουμε;

Πώς πετυχαίνεις την "...παρέμβαση στο κοινωνικό γίγνεσθαι και στους καιρούς μας...";

Αλλά βλέπω ότι ξεκίνησες άλλη σχετική ανάρτηση.
Για πάμε να δούμε τι θα συμβεί και εκεί.

Μάκια

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

Ταγοί (ήτοι οδηγοί, αγγλ. tags)

1000 ρέγγες 1789 1864 190cm 1917 1929 1940 1955 1957 1965 1968 2008 2013 2014 3/45 Ά. Γιάπε/A.Jappe Α. Καγιέ/A. Caillé Α. Καμύ/A. Camus Α. Κοζέβ/A. Kojève Α. Σοπενχάουερ/A. Schopenhauer Ά. Σπέερ/A. Speer Ά. Τιούρινγκ/A. Turing αγάπη Αισχύλος Άκης Πάνου Αλ. Μπέρκμαν/Al. Berkman Αλ. Σμέμαν/Al. Schmeman Αλέκα Παπαρήγα Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος Τομπάζης Αλεξάντερ Τρόκκι/Alexander Trocchi Αλέξης Ασλάνογλου αλήθεια Αληthεια αλλοτρίωση Άλμπερτ Φίνεϊ/Albert Finney Αλταμίρα αμνησία Αναξίμανδρος αναρχισμός Ανδρέας Εμπειρίκος Ανδρέας Παπανδρέου ανθρώπινα πιράνχας ανθρωποποίηση Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Ανρί Λεφέβρ/Henri Lefebre Ανρί Μισώ/Henry Michaux Ανρί Ντεμπριγιώ/Henry Debrillaut Άνταμ Κέρτις/A. Curtis Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Αντίνοος Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Αντρέ Κερτέζ/André Kertész Αντρέ Ορλεάν/André Orléan Άντυ Γουώρχολ.Andy Warhol Άντυ Γουώρχολ/Andy Warhol Αντώνης Κουτρουμπής Αποκάλυψη Ιωάννου Απόστολος Παύλος Άρβο Περτ/Arvo Pärt Αργυριάδης Άρης Κωνσταντινίδης Άρθουρ Λένινγκ/Arthur Lehning Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Αριστερά Αριστοτέλης Αρμαγεδώνας Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ασφαλιστικό Άυν Ραντ/Ayn Rand Β. Γκ. Ζέμπαλντ/W.G. Sebald Βαβυλώνα Βαγγέλης Αρτέμης Βαλεντίν Βολόσινοφ/Valentin Voloshinov Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βανς Πάκαρντ/Vance Packard Βασίλης Ηλιακόπουλος Βασίλης Καραποστόλης Βενσάν Ντεκόμπ/Vincent Descombes Βέρνερ Χέρτσογκ/Werner Herzog Βερολίνο βία Βιετνάμ Βίκτορ Μπούλλα/Victor Bulla Βικτόρ Σερζ/Victor Serge Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίκτορ Φρανκλ/Victor Frankl Βίκτωρ Ουγκώ/Vicror Hugo Βίλεμ Φλούσερ/Vilem Flusser Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne βιοτεχνολογία βοηθήματα μνήμης Βολταίρος Βομβάη Βόρειοι Γ. Γκ. Φίχτε/ J. G. Fichte Γ. Τζέης/W. James Γαλαρίες Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Κάτρης Γιάννης Πεδιώτης Γιάννης Ρίτσος Γιάννης Σκαρίμπας Γιάννης Τσέγκος Γιεβγκένι Ζαμιάτιν/Yevgeny Zamyatin Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen γιορτή Γιούργκεν Χάμπερμας/Jurgen Habermas Γιόχαν Γκριμονπρέ/Johan Grimonprez Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Γαϊτάνος Γιώργος Δάβος Γιώργος Μακρής Γιώργος Σεφέρης Γιώργος Χαντζής Γκ. Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Γκ. Λούκατς/G. Lukacs Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκεοργκ Ζίμελ/Georg Simmel Γκεόρκι Λούκατς/Georgy LuKacs Γκετζ Άλυ/Gotz Aly Γκι Αμπέιγ/Guy Abeille Γκιόργκι Λίγκετι/György Ligeti Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γουάλας Στήβενς/Wallace Stevens Γουδή Γουίλιαμ Ήγγλετον/William Eggleton Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γούντι Άλλεν/Woody Allen Γρηγόρης Βαλτινός Δανία του Βορρά Δανία του Νότου δάσκαλοι Δελφοί Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης δημιουργικότητα δικαιοσύνη ΔΝΤΟΟΣΑΤΡΟϊΚΑΘΕΣΜΟΙ δόγμα Τρούμαν δοκιμασίες Δουβλίνο Ε. Βιλ/E. Will Ε.Ε. Κάμινγκς/E.E. Cummings Ε.Χ. Γονατάς εγωπαθείς διανοούμενοι εικονική δημόσια σφαίρα εικονογραφημένα κείμενα εκλογές εκπομπές Έλεν Κέλλερ/Helen Keller Ελένη Μπέλλου Ελευθερία Ελευθεριακός Ελίας Κανέττι/Elias Canetti Ελίζαμπεθ Άνσκομπ/E. Anscombe Εμίλ Ντυρκέμ/Emile Durkheim Εμίλ Σιοράν/Emil Cioran Έμιλυ Ντίκινσον/Emily Dickinson Εμμανουήλ Ζάχος Παπαζαχαρίου Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Έντγκαρ Λη Μάστερς / Edgar Lee Masters εξατομίκευση εξέγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός Επενδυτικό περιβάλλον επιβίωση επιστήμη Έρασμος εργασία ερείπια Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνεστ Γκέλνερ/Ernest Gellner Ερνστ Γιούνγκερ/Ernst Junger Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Ερυθρογράφος Ετιέν ντε λα Μποεσί/E. de la Boetie Ευγένιος Αρανίτσης Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez ευθύνη ευρωπαϊκή προοπτική ευτυχία Ζ. Νταβί/G. Davy Ζ.Π. Βερνάν/J.P. Vernant Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Ζακ Μπουβερές/Jacques Bouveresse Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζακ Πρεβέρ/Jacques Prévert Ζακ Σαπίρ/Jacques Sapir Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν Λυκ Γκοντάρ/Jean Luc Godard Ζαν Μορώ/Jeanne Moreau Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζαν-Πιερ Βουαγιέ/Jean-Pierre Voyer Ζάχα Χαντίντ/Zaha Hadid Ζερμαίν Γκρηρ/Germaine Greer Ζήσης Κοτιώνης Ζήσης Σαρίκας Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Ζιλ Ντελέζ/Gilles Deleuze Ζιλ Ντωβέ/Gilles Dauvé Ζορ Βον/Zohr Vaughan Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille ζωή Η Διεθνής ηθική Θ. Ρόσζακ/Th. Roszak Θανάσης Σβώλος Θάτσερ/Ρήγκαν θέαμα Θένια Κουτρουμπή Θεός Θεοφάνης Μελάς Θίοντορ Αντόρνο/Theodor Adorno θλίψη Θόδωρος Ζιάκας Θουκυδίδης Ίαν Χάκινγκ/Ian Hacking Ιβάν Παβλόφ/Ivan Pavlov Ιβάν Τοθργκένιεφ/I. Tourgueniev Ίγγα Κρεστενσεν/Inger Christensen Ιγνάτιος Λογιόλα ιδεολογία ιδρύματα τέχνης ικέτες και ξένιοι Ιράν Ισαάκ Μπ. Σίνγκερ/Isaac B. Singer Ισπαχάν ιστορία ισχύς Ιχάμπ Χασσάν/Ihab Hassan Ιωάννα Τσιβάκου Κ.Π. Καβάφης Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis Καβαλκάντι/Cavalcanti Κάθλην Ράιν/Kathleen Raine Καλκούτα καλλιτέχνες Καλοκαίρι Καλούμενος Καντ κάπο Καραμανλής Κάρελ Φουνκ/Karel Funk Κάρεν Κίλιμνικ/Karen Kilimnik Καρλ Κορς/Karl Korsch Καρλ Κράους/Karl Kraus Καρλ Μαρξ/Karl Marx Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Καρλ Χέκερ/Karl Hocker Καρλομάγνος Καρτέσιος/Descartes καταναλωτικοπαραγωγισμός καταστασιακοί/situationnistes καταστροφή Κατερίνα Ηλιοπούλου Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Κένεθ Γκέργκεν/Kenneth Gergen κενό Κιουσόπουλος Κλάους Κάρστενσον/Claus Carstensen Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss κοινωνιοποίηση Κομμούνα κομμουνισμός Κονγκό Κόνσταντ/Constant Niewenhuys Κορέα Κορνήλιος Καστοριάδης Κορνήλιος/Corneille κορπορατισμός Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κουρτ Σβίττερς/Kurt Schwitters κράτος κρίσεις πανικού κρίση κρισολογία Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κριστίν Λαγκάρντ Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Κροστάνδη κυριαρχία Κωνσταντίνος Ματσούκας Κωνσταντίνος Μίχος Κώστας Βάρναλης Κώστας Δεσποινιάδης Κώστας Κολημένος Κώστας Παπαϊωάννου Κωστής Βελόνης Κωστής Παπαγιώργης Λ. Βαλράς/L. Walras λαβύρινθος Λάζαρος Αρσενίου Λάκι Λουτσιάνο/Lucky Luciano Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λεόν Βαλράς/Léon Walras Λέον Τρότσκι Λέσχη της Ρώμης Λέσχη Φιλελεύθερης Ανάγνωσης Λέων Σεστώφ/Lev Shestov Λίντον Τζόνσον/Lyndon Johnson Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson λογική λογοκρισία Λόγος λογοτεχνία Λονδίνο Λόρδος Μπάϋρον/Lord Byron Λουί Αλτουσέρ/Louis Althusser Λουί Ντυμόν/Louis Dumont Λουίς Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λούντβιχ Βιτγκενστάιν/Ludwig Wittgenstein Λουσίντα και Ντέιβις Μάτλοκ Λυγκέας Λωτρεαμόν Μ. Ντριούρι/M. Drury Μ. Μπένετ/M. Bennet Μαγιακόφκι/Mayakovski μαγιονέζα μαθητές Μάικ Κέλυ/Mike Kelley Μάικλ Χάρντ/Michael Hardt Μάιλς Ντέιβις/Miles Davis Μάλκολμ Λόουρι/Malcolm Lowry Μάλκολμ Χ μανιφέστα Μανόλης Λαμπρίδης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ήστμαν/Max Eastman Μάπετς Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μαρί ντε Ενζέλ/Marie de Hennezel Μαρίνα Τσβετάγιεβα/Marina Tsvetaeva μαρξιστές-λενινιστές Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μαρσέλ Μαριέν/Marcel Mariën Μαρσέλ Μως/Marcel Mauss Μαρσέλ Ντυσάν/Marcel Duchamp Μάρτζορυ Πέρλοφ/Marjorie Perloff Μάρτιν Μπούμπερ/Martin Buber Μάρτιν Χάϊντεγγερ/Martin Heidegger μελαγχολία Μεσαίωνας μεταμοντέρνο μεταμορφωτική δύναμη μετανάστευση μηδέν μηδενισμός Μηνάς Εμμανουήλ Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μικελάντζελο Αντονιόνι/Michelangelo Antonioni μικροαστισμός Μίλτον Φρίντμαν/Milton Friedmann Μίλτος Σαχτούρης Μιράντα Τερζοπούλου μισαλλοδοξία Μισέλ Αλιετά/Michel Aglietta Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Σερ/Michel Serres Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισέλ Φουκώ/Michel Foucault μισθωτοί σκλάβοι Μιχαήλ Μπακούνιν/Michail Bakunin Μιχαήλ Μπαχτίν/Mikhael Bachtine ΜΜΕ Μόμπυ Ντικ Μουσείο Ακρόπολης μουσική Μπ. Μάντεβιλ/B. Mandeville Μπάρυ Άνσγουωρθ/Barry Unsworth Μπάτσης Μπέλα Ταρ/Bela Tarr Μπερνάρντο Σοάρες/Bernardo Soares Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Μπιενάλε Μπίφο Μπεράρντι/Bifo Berardi Μπουκανιέρος Μπραντ Μπγιόρκ/Brant Bjork Μπρέτον Γουντς Μπρους Σπρίνγκστιν/Bruce Springsteen Μωρίς Μερλώ-Ποντύ/Maurice Merleau-Ponty Ν.Γ. Πεντζίκης ναζιστοφασισμός Νασρεντίν Χότζας ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός Νικ Κέιβ/Nick Cave Νικολό Μακιαβέλλι Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Καρούζος Νίκος Μπελογιάννης Νίκος Σκοπλάκης Νίκος Buccanier Κούρκουλος Νόαμ Τσόμσκι/Noam Chomsky Νόρμπερτ Ελίας/Norbert Elias Νούτσιο Όρντινε/Nuccio Ordine Νταβός νταντά Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Μπομ/David Bohm Ντέιβιντ Ρικάρντο/David Ricardo Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Ντιμίτρι Πρίγκοφ Ντιτρόιτ Ντον Ντελίλο/Don Delillo Ντόναλντ Γουίνικοτ/Donald Winnicott Ντονέλα Μήντοους/Donella Meadows Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών ξεψάρωμα Ο κήπος Ο Μικρός Πρίγκηπας Οδύσσεια οικονομία Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Όλγα Γερογιαννάκη ολιγαρχία ολοκληρωτισμός ομιλίες Ορφέας Απέργης Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Ουίσταν Ώντεν/Wystan Auden Π. Κονδύλης Π.Μ.Σ. Χάκερ/P.M.S. Hacker παιδεία παιχνίδι Παναγιώτης Κονδύλης πανοπτικόν πανσέληνος Παπάγος παράδοση παραλήρημα παραπληροφόρηση Πασκάλ Ενγέλ/Pascal Engel Πάσχος Μανδραβέλης Πέδρο Ματέρο πένθος Πέπη Ρηγοπούλου Πέτρος Αρτάνης Πέτρος Παπαθανασίου Πήτερ Γκητς/P.T. Geach Πήτερ Μπρουκ/Peter Brook Πήτερ Ουότκινς/Peter Watkins Πιέρ Κλαστρ/Pierre Clastres Πιέρ-Ζοζέφ Προυντόν/P.J. Proudhon πίστη Πίτερ Κρήφτ/Peter Kreeft Πλαστήρας Πλάτωνας Πλεύσις πλουραλισμός ποίηση Πολ Ρικέρ/Paul Ricoeur πολεμικά κείμενα πόλεμος πόλη πολιτική Ποτάμι προλεταριάτο Προμηθέας Δεσμώτης πρόοδος προπαγάνδα Πωλ Βαλερύ/Paul Valery Πωλ Βιριλιό/Paul Virilio Πωλ Ζοριόν/Paul Jorion Πωλ Ζωγραφάκης Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ραούλ Βανεγκέμ/Raoul Vaneigem Ρέι Μπράντμπερι/Ray Bradbury Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρίνγκο Σταρ/Ringo Star Ρίτα Γκαβέρα Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Ροβεσπιέρος Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρόζα Λούξεμπουργκ/Rosa Luxembourg ρομαντισμός Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρομπερτ Οπενχάϊμερ/Robert Oppenheimer Ρόμπερτ Φρανκ/Robert Frank Ρόμπερτ Χας/Robert Hass Ρούντι Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σαρλ Μπωντλερ/Charles Baudeilaire Σαρλ Πεγκι/Charles Péguy Σαρλ Φουριέ/Ch. Fourier Σελίν/Céline Σεμπάστιαν Χάφνερ Σέρεν Κίρκεγκωρ/Soren Kierkegaard σθένος Σίγκμουντ Φρόιντ/Sigmund Freud Σιμόν Βέιλ/Simone Weil Σιμόν Λέις/Simon Leys σινεμά ΣΙΣΒ/SICV Σίσυφος σκεπτικισμός Σκιπίων ο Αφρικανός σκουπιδοντενεκέδες Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοκούροφ/Sokurov σολιψισμός Σομαλία Σόνια Σουδάν Σουν Τζου σουρεαλισμός σοφία σοφιστές Σπιναλόγκα Σπινόζα/Spinoza Σπύρος Κυριαζόπουλος Στάλιν σταλινισμός Στάνλεϊ Καβέλ/Stanley Cavell Στάντις Λώουντερ/Standish Lawder Στέλιος Κούλογλου Στέλιος Ράμφος Στεφάν Λιαβινιότ/Stéphane Lavignotte Στέφανος Λουπάσκο/Stephan Lupasco Στέφανoς Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker στρατόπεδα εργασίας Συλβαίν Πιρόν/Sylvain Piron Σύλβια Πλαθ/Sylvia Plath Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου συμβολικό πεδίο συμβολισμός Σύναψις συνείδηση Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα συνωμοσιολογία Σφαγεία σχέδιο Μάρσαλ σχετικισμός Σωκράτης σώμα Τ. Ρ. Μιλλς/C. W. Mills Τ.Κ.Παπατσώνης Τ.Σ. Έλλιοτ/T.S. Elliot τα κορδόνια σου! Τάκης Μίχας Τάσος Λάγγης τεστ τέχνη τεχνικό σύστημα τεχνοεπιστήμη τεχνοκρατία τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνοσάχλα Τζ. Α. Γκόλντστοουν/J.A. Goldstone/Τζ. Τζ. Μ. Κούτσι/J.M..Coetzee Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν/J.R.R. Tolkien Τζακάρτα Τζέημς Μπάλντουιν/James Baldwin Τζέιμς Φρέιζερ/James Frazer Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζιόρτζιο Αγκάμπεν/Giorgio Agamben Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζον Κένεθ Γκαλμπρέιθ/J.K. Galbraith Τζον Ρωλς/John Rawls Τζον Σηρλ/John Searle Τζον Στάινμπεκ/John Steinbeck Τζον Χιούστον/John Houston Τζόρτζ Όργουελ/George Orwell Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Τζων Λοκ/John Locke Τζων Φόουλς/John Fowles Το καταραμένο απόθεμα Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Τοκβίλ/Tocqueville Τόμας Μαν/Tomas Mann Τόμας Πίντσον/ Thomas Pynchon Τόμας Ράιντ/Thomas Reid Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Τόνι Σουάρτζ/Tony Schwartz τραγωδία τριλεκτική Τσ. Σ. Περς/Ch. S. Peirce Τσαρλς Μπουκόφσκι/Charles Bukowski Τσαρλς Ντέιβενπορτ/Charles Davenport Τσαρλς Τέιλορ/Charles Taylor Τσαρλς Φορτ/Charles Fort τυραννία τύψεις Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach υλισμός υπαρξισμός ύπνος υποκείμενο υποκρισία υπομονή Φ. Β. Μουρνάου/F.W. Murnau Φ. Γιάκομπι/F. Jacobi Φ. Ε. Ρεϊνάλ/F. E. Reynal Φαινομενολογία Φερνάντο Αρρραμπάλ/F. Arrabal Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φίγκαρω Φιλανθρωπία φιλία Φίλιπ Λάρκιν/Philip Larkin Φιλοσοφία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φλαν Ο' Μπράϊαν/Flann O' Brien Φουκουσίμα Φρ. Έμπερτ/Fr. Ebert Φρ. Καραντέκ/F. Caradec Φρ. Φουρκέ/Fr. Fourquet Φρ. Χάγιεκ/Fr. Hayek Φρανκ Ζάπα/Frank Zappa Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Φρανσουά Λυοτάρ/François Lyotard Φρανσουά Σιμιάν/François Simiand Φραντς Κάφκα/Frantz Kafka Φρέντερικ Τέιλορ/Frederick Taylor Φρεντερικ Τζεϊμσον/Frederick Jameson Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels Φρίντριχ Νίτσε/Friedrich Nietsche Φριτς Λάιστ/Fritz Leist φρμκ Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Τζ. Θορώ/H.J. Thoreau Χ.Λ. Μπόρχες/J.L. Borges Χ.Μ Ενζενσμπέργκερ χαρά Χάρι Φράνκφουρτ/Harry Frankfurt Χέγκελ/Hegel Χειρτ Μακ/Geert Mak Χέρμαν Μέλβιλ/Herman Melville Χέρμπερτ Μαρκούζε/Herbert Marcuse Χίλαρι Κλίντον χιούμορ χίπστερ Χιροσίμα Χλόη Κολλύρη Χομπς/Hobbes χοντρό δούλεμα Χουάν Βίβες/Juan Vives χρεοκοπία χρήμα Χρήμα και Μαγεία Χρήστος Βακαλόπουλος χριστιανισμός χρόνια πολλά χρόνος ψέμματα ψυχή Ψυχρή Ιδεολογία ωφελιμισμός AP auld lang syne beton7 Bob Dylan Bob Marley Bodies Christopher Cinemarian CoBrA D-503 dangerfew David Bowie DOCUMENTA Einsatzgruppe D European Media Art Festival F. C. Stanley Frank Zappa gosplan Grafton Happyfew Hildegoesasger Hollowsky Iggy Pop Il Consigliere Internationale Lettriste/Λεττριστική Διεθνής Internationale Situationniste/Καταστασιακή Διεθνής intothepill izi Jeffrey Lee Pierce Jimmy Cliff Joe Strummer Johnny Cash Keith Moon Keith Richards Krzysztof Kieslowski/Κριστόφ Κισλόφσκι La Commune Les Levres Nues Les Lèvres Nues Malaguena Melanie Pain memento mori mofferism/μοφερισμός Monty Python Necrology Nosotros RadioBubble Raul Zurita/Ραούλ Σουρίτα Raymond Carver/ Ρέϋμοντ Κάρβερ remap 2 Renty Roberto Juarroz RSA Salon De Vortex sexbox Sunrise Tales from the Crypt The Adicts The Beatles The Crass The Great Society The Gun Club The Juniors The Meteors The Morlocks The Please The Rolling Stones The Ruts The Sonic Youth The Stooges The Stranglers The Three Johns The UK Subs The War TwixtLab Vince Taylor Wall Street Journal WIRED wobblies Zabriskie Point Zoviets