13 Ιανουάριος 2012

Όταν τα πράγματα πάνε στραβά,... πάνε στραβά από μόνα τους

 

Η ίδια η λογική έχει γίνει καταπιεστική.
Η λατρεία της "αλήθειας" και των μεμονωμένων γεγονότων είναι ωμός φετιχισμός.
Το Γεγονός, με την αναγωγή του σε αυτόνομο είδωλο, είναι ένας απόλυτος τύραννος μπροστά στον οποίο η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο από το να προσκυνήσει με βουβή λατρεία.
Η ασθένεια του φωτισμένου ανθρώπου είναι ότι αποδέχτηκε, με τρόπο εξ ολοκλήρου προληπτικό, την ανωτερότητα των γεγονότων απέναντι στις ιδέες.
Η ώθηση προς το θετικό είναι θανάσιμος πειρασμός για την κουλτούρα
Οι "θετικές αλήθειες" της επιστήμης και των επιστημονικών νόμων, αντί να εξυπηρετούν ανθρώπινους στόχους και επιθυμίες, έχουν γίνει δεσμωτήριο που φυλακίζει το μέλλον. Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος.
Οι παλιοί σκοταδισμοί του θρησκευτικού δόγματος και της κοινωνικής κάστας αντικαταστάθηκαν από έναν ακόμα τυραννικότερο σκοταδισμό της "ορθολογικής επιστημονικής αλήθειας".

Τζωρτζ Στάϊνερ, Στον Πύργο του Κυανοπώγωνα (1971) 
μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζας, εκδ. Scripta (2002)
Οι σημειώσεις που παραθέτει ο Στάϊνερ, με πλάγια, είναι από το εκτεταμένο δοκίμιο του Τιτο Περλίνι,
Αυτοκριτική της λογικής του Διαφωτισμού

Στο βίντεο
αριστερά: η πόλη του Πρίπιετ, φάντασμα μετά από το πυρηνικό ατύχημα στην Ουκρανία
δεξιά: ήρωες θυσιάζονται να σώσουν μια κατάσταση
για την οποία "δεν ευθύνεται κανείς".
Όπως έχει τονίσει ο Ζακ Ελλύλ και γνωρίζουν οι αναγνώστες μας, στις κοινωνίες που κατατρώει το Τεχνικό Σύστημα  "κανείς δεν ευθύνεται" -  ούτε στο Τσερνομπίλ, ούτε στην Φουκοσίμα, ούτε στην Αλαμπάμα, ούτε στο Μέριλαντ, ούτε στην Πενσυλβάνια, ούτε πουθενά στον κόσμο που κάθε λίγο και λιγάκι επιβεβαιώνεται ο παραλογισμός της λογικής μας.



14 σχόλια:

aloga είπε...

"... Η ασθένεια του φωτισμένου ανθρώπου είναι ότι αποδέχτηκε, με τρόπο εξ ολοκλήρου προληπτικό, την ανωτερότητα των γεγονότων απέναντι στις ιδέες..."


Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια



Κατά τα αλλα ενδιαφέρον.
Σηκώνει συζήτηση


Αλλά και βέβαια το παραπάνω εδάφιο έρχεται σε αντίφαση με το: "...Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος..."

Όθεν
1. τι πάει να πει προληπτικό
2. τι γνωρίζει άραγε ο άνθρωπος από φώτιση;
3. Τα γεγονότα έχουν ή δεν έχουν αξία κατά την γνώμη του;


Βέβαια δεν περιμένω να υπερασπιστείς τον συγγραφέα... απλώς σκέψεις κάνω

izi είπε...

Γεια σου aloga.
Σιγουρα δεν θα μπορούσα να τον υπερασπιστώ.

Με το "...Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος..."
πάντως εννοεί ότι πάμε κατα διαόλου.

Σίγουρα αυτό εννοει ..με μια δόση ειρωνείας.

ανώνυμοι είπε...

«Θα’ λεγα μάλιστα πως ο εξοβελισμός της μαγείας έχει αυτός ο ίδιος το χαρακτήρα της μαγείας»

Ludwig Wittgenstein

«Η ζωή μου πιάστηκε σε έναν ιστό λογικής υφασμένο από έναν γιατρό για να αυξάνεσθε και πληθύνεσθε
υ/ημείς οι λογικοί»

Sarah Kane

«Η υπόσχεση του διαφωτισμού δεν τηρήθηκε. Οι βιβλιοθήκες, τα μουσεία, τα θέατρα, τα πανεπιστήμια μπορούν μια χαρά να ευδοκιμούν στη σκιά των στρατοπέδων συγκέντρωσης»

George Steiner

HollowSky είπε...

@ Αλογα,

τα δυο εδάφια δεν έρχονται σε αντίφαση, ίσα-ίσα. Στο δεύτερο, ο Στάινερ θέλει να πει με δικά του λόγια και πιο επικαιροποιημένο εκείνο που ήθελε να δείξει ο Μαρξ, όταν έλεγε σε κάποιες ψυχές ότι "η ιστορία δεν κάνει τίποτα` ο άνθρωπος κάνει την ιστορία... μόνο που δεν το ξέρει ότι την κάνει αυτός". Δείχνει δηλαδή μια αλλοτρίωση, το φετιχισμό των "γεγονότων", γι' αυτό και το συνδέει με τους σκοταδισμούς.

Σαν "φωτισμένο άνθρωπο" εννοεί τον άνθρωπο του ιστορικού Διαφωτισμού.

Ίσαμε εδώ μπορώ όχι ακριβώς να τον "υπερασπιστώ", αλλά να πω τι λέει... με την πιθανότητα λάθους που έχουμε όλοι οι θνητοί.

aloga είπε...

Αγαπητοί

Ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις.
Είναι προφανώς δύσκολο να σχολιάσω ένα κομμάτι ξεκάρφωτο αν δεν γνωρίζω ολόκληρο το κείμενο.

Για παράδειγμα αδυνατώ να αντιληφθώ πώς μπορεί να λένε το ίδιο πράγμα, το:
"...την ιστορία ρυθμίζουν τα γεγονότα και όχι ο άνθρωπος..."
και το:
"... ο άνθρωπος κάνει την ιστορία... "

Αυτό το κατορθώνει ο Χολοσκάει.


Για μένα πάντως είναι προφανές ότι η ιστορία περιγράφει γεγονότα.
Τα γεγονότα όμως τα πραγματοποιεί ο άνθρωπος.
Άρα λογικά την ιστορία την γράφει ο άνθρωπος.

Έχω την εντύπωση ότι τέτοιου είδους κείμενα, λένε τελικά απλά πράγματα με πολυσύνθετο τρόπο και με ειδική ορολογία και έτσι δυσκολεύουν την προσέγγιση της ουσίας, την οποία καθιστούν δυσιάκριτη σκόπιμα ή μη.


Όσο για το συμπέρασμα του ΙΖΙ, ότι δηλαδή ο συγγραφέας εννοεί ότι πάμε κατά διαόλου, έχω να πω ότι, προφανώς, για το ότι πάμε κατά διαόλου δεν ευθύνεται η ιστορία αλλά τα μυαλά των ανθρώπων.
Εκεί λοιπόν ας αναζητηθεί και η λύση της αναστροφής του δρόμου ώστε να πάμε κατά θεού (;)

Βέβαια μια και το συλλογικό μυαλό είναι συνισταμένη όλων των ατομικών μυαλών, το πράγμα δυσκολεύει...


Αλλά διαβάζοντας και τον τίτλο, αντιλαμβάνομαι ότι ο ΙΖΙ προτείνει ότι ο άνθρωπος δεν φταίει για τίποτα ή τουλάχιστον το κείμενο προτείνει αυτό.
Σε αυτήν την περίπτωση καλούμεθα να αποδεχθούμε ότι είμαστε έρμαια της ιστορίας (!) και επομένως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα οπότε ...

Όθεν, μπλέξαμε (μπλέχτηκα).
Ποιός ο σκοπός της παρούσας ανάρτησης;

izi είπε...

aloga
Η κεντρική ιδέα της ανάρτησης αναλύεται πολύ καλά και εδώ [http://dangerfew.blogspot.com/2011/03/jacques-ellul-betrayal-by-technology.html] από τον Ελλύλ.

Με δύο λόγια αυτό που ήθελα να επισημάνω με την ανάρτηση είναι πως ο κόσμος "της προόδου" και του ορθολογισμού μπορεί μια χαρά να ευδοκιμεί στη σκιά των στρατοπέδων συγκέντρωσης» (η της πυρηνικής απειλής ή της στυγνής αστυνόμευσης κτλ.)όπως πολύ καίρια ο/η ανώνυμοι παρέθεσε την φράση που συμπυκνώνει και την ιδέα και του βιβλίου του Στάινερ.
Δεν περιπλέκει τα πράγματα αντίθετα.
Οι παλιοί σκοταδισμοί (εννοεί την ιδέα ενός Θεού επιστάτη/τιμωρού-που και πάλι αυτονομείται) αντικαταστάθηκαν από έναν ακόμα τυραννικότερο σκοταδισμό της "ορθολογικής επιστημονικής αλήθειας"
Είναι απόλυτα σαφές. Η θετική αλήθεια είναι και το αυτόνομο είδωλο που δημιουργεί την ιστορία χρησιμοποιώντας τον άνθρωπο.
Είναι ρητορική αντίφαση που ο Μαρξ λάτρευε να χρησιμοποιεί το "κάνω αλλά δεν το γνωρίζω ότι το κάνω"
Εννοεί ότι δεν έχω συνείδηση. (στον 19ο σχεδόν ταυτίζονταν οι δύο έννοιες γνώση/συνείδηση)
Σκέψου τον υπνωτισμένου, τον "δαιμονισμένο", τον παραπλανημένο, τον εθισμένο κτλ.
Σε κάθε περίπτωση ο φυσικός δράστης έχει ελαφρυντικό αν όχι μια καραμπινάτη απαλλαγή
Για σκέψου το αυτό στην κλίμακα της Ιστορίας!
Αυτό λοιπόν που εθίζει, υπνωτίζει, παραπλανά κτλ. είναι η "ορθολογική επιστημονική αλήθεια" και όπως βλέπεις και στο βίντεο, επιστρέφουμε στην εποχή των ηρώων.
Από την μια στιγμή στην άλλη.....

HollowSky είπε...

@ Αλογα,

έχεις απόλυτα δίκιο, είναι πάρα πολύ δύσκολο να σχολιάσει κανείς ένα κομμάτι ξεκάρφωτο χωρίς να γνωρίζει ολόκληρο το κείμενο.
Όταν όμως μπαίνει στον κόπο να το σχολιάσει, βοηθάει αρκετά το να το διαβάσει με επαγρύπηση και προσοχή, σαν να έβλεπε μια τίγρη μάλλον παρά ένα γατάκι.

Το κομμάτι λοιπόν δεν λέει ακριβώς "την ιστορία την κάνουν τα γεγονότα" αλλά λέει: "την ιστορία τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα [εντός εισαγωγικών] 'γεγονότα'".

Τι θέλει να πει όταν γράφει "αυτά τα 'γεγονότα'"; Σε ποιά γεγονότα αναφέρεται; Η ανάγνωση με προσοχή μας οδηγεί μερικές προτάσεις παραπάνω σ' αυτό το ξεκάρφωτο κομμάτι, όπου γράφει την εξής φράση:

"Η λατρεία της 'αλήθειας' και των μεμονωμένων γεγονότων είναι ωμός φετιχισμός. Το Γεγονός, με την αναγωγή του σε αυτόνομο είδωλο, είναι ένας απόλυτος τύραννος μπροστά στον οποίον η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο από το να προσκυνήσει με βουβή λατρεία".

Ώστε λοιπόν, όταν ο συγγραφέας αυτού του κομματιού γράφει "Την πορεία της ιστορίας τη ρυθμίζουν αυτά ακριβώς τα 'γεγονότα'", εννοεί τα γεγονότα όπως τα ορίζει πιο πάνω. Γι'αυτό και συνεχίζει λέγοντας για "τυραννικότερο σκοταδισμό", κ.λπ.

Τώρα, μπορεί πράγματι να λέει με μπερδεμένο τρόπο κάτι το απλό. Αλλά μπορεί και όχι. Αυτό θα μπορέσουμε να το πούμε αν πρώτα καταλάβουμε τι θέλει να πει, ακούγοντάς τον προσεχτικά.

Όταν λοιπόν μιλάει για "λατρεία των μεμονωμένων γεγονότων", που είναι "ωμός φετιχισμός", και για "αναγωγή του γεγονότος σε αυτόνομο είδωλο", που "η σκέψη δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο παρά να προσκυνήσει", κι ότι αυτά είναι ένας "τυραννικός σκοταδισμός" ...

... σίγουρα ΔΕΝ εννοεί απλά και μόνο ότι ο άνθρωπος κάνει τα γεγονότα και την ιστορία, αλλά περιγράφει κάτι διαφορετικό: τον τρόπο με τον οποίο "μαγευτήκαμε" και πιστεύουμε πως την ιστορία την ρυθμίζουν τα "γεγονότα" και όχι ο άνθρωπος, με αποτέλεσμα να προσκυνάμε τα ειδωλοποιημένα αυτά "γεγονότα".

Δηλαδή λέει κάτι παρόμοιο με τη φράση "ο άνθρωπος κάνει την ιστορία μόνο που δεν το ξέρει ότι την κάνει αυτός", στο οποίο αναφέρθηκα με έμφαση στο κομμάτι με τα πλάγια.

Θα έλεγα, ότι υπάρχουν στ' αλήθεια φιλόσοφοι που πραγματικά λένε με μπερδεμένα λόγια απλά πράγματα και σου σπάνε τα καρύδια χωρίς λόγο. Μόνο που αν το πάρει κανείς αυτό σαν τον κανόνα, σαν κάτι που ισχύει για όλους τους φιλόσοφους, για κάθε φιλόσοφο εν γένει, τότε ίσως χάνει την ευκαιρία να γνωρίσει φιλοσόφους που δεν ανήκουν σ' αυτή την ατυχή κατηγορία.

Ζακ είπε...

Την πορεία της ιστορίας την ρυθμίζουν οι νόμοι της κοινωνική κίνησης, "τα γεγονότα όμως, είναι πεισματάρικα πράγματα, και θες, δεν θες είσαι υποχρεωμένος να τα υπολογίσεις", γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας".

HollowSky είπε...

@ Ζακ,

οι άνθρωποι δεν είναι μήλα που πέφτουν σε κεφάλια επιστημόνων άπαξ κι ωριμάσουν... Είναι πολλές φορές κομμάτι απρόβλεπτοι, πανάθεμά τους!

:-)

Ζακ είπε...

“οι άνθρωποι δεν είναι μήλα που πέφτουν σε κεφάλια επιστημόνων άπαξ κι ωριμάσουν... "

Λες; Μια, και οι επιστήμονες είναι κι αυτοί άνθρωποι, να είναι αυτός ο λόγος, που συνήθως “κτυπούν” τα κεφάλια τους;

“...Είναι πολλές φορές κομμάτι απρόβλεπτοι, πανάθεμά τους!” Έτσι είναι. Αυτό ήθελα να πω, λίγο - πολύ με τη φράση “γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας”

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο είπε...

@Zak
“γιατί οι άνθρωποι δεν ζουν έξω από την "πορεία της ιστορίας”
ναι, μαρξιστικά αυτό σημαίνει πως μόλις η πάλη των τάξεων λάβει τέλος οι ανθρωποι θα χρειάζονται στολή μπουκάλες και σκάφανδρο για να ζήσουν, οπου στις μπουκάλες που θα κουβαλούν στην πλάτη θα περιέχεται λίγη από την παλιά καλή αυτή πάλη σε υγρή μορφή και θα ρουφάνε καθε τόσο για να κρατηθούν στην ζωή...
Πολύ καλο Ζακ, πολύ καλό.

Ζακ είπε...

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο"

"ναι, μαρξιστικά αυτό σημαίνει πως μόλις η πάλη των τάξεων λάβει τέλος" Μ' αυτό τι θέλεις να πεις.
Ότι με την κατάργηση των τάξεων, ισχυρίστηκε ή ισχυρίζεται κανείς ότι τελειώνει ο δρόμος της ιστορίας;
Βγάζεις ένα αυθαίρετο συμπέρασμα από μια φράση, μόνο και μόνο, για να πεις της μπουρμπουλήθρες που έχεις στο μυαλό σου.Πρωτόγονε, ηρέμησε γιατί δεν σου βγαίνει.

Ανιστόρητο "Πρωτόγονο" Ζώο είπε...

Μα κι εσύ μοντέρνε Ζακ, όλο φράση φράση το πας ρε παιδάκι μου. Μπουρμπουλήθρα τη μπουρμουλήθρα....

HollowSky είπε...

@ Ζακ,

ακριβώς! Γι' αυτό οι "επιστήμονες" των ... "νόμων της κοινωνικής κίνησης" χτυπάνε συνέχεια τα κεφάλια τους - και αναμεταξύ τους, ως γνωστόν από τις χιλιάδες διασπάσεις τους! -, μην καταφέροντας να προβλέψουν ούτε πότε θα ξεσπάσει η μεγάλη επανάσταση, ούτε καν εάν μια γενική βαβούρα, στα χρόνια που ζουν, είναι ή δεν είναι η μεγάλη επανάσταση.

Φαντάσου, αναλογικά, κάποιους άλλους επιστήμονες να έχουν συλλάβει π.χ. το νόμο της βαρύτητας, να έχουν εντοπίσει πειραματικά και διατυπώσει τις σχετικές με αυτόν παραμέτρους της μάζας και της ελκτικής κίνησης των σωμάτων και να μην καταφέρνουν να κάνουν απολύτως τίποτα με βάση όλα.

Υπάρχει ένα μπέρδεμα στους ψευτοεπιστήμονες της "κοινωνικής κίνησης". Αντιλαμβάνονται ότι εάν π.χ. κάποιος θέλει να συσσωρεύσει κεφάλαιο, ο κανόνας είναι να βγάζει οικονομικό κέρδος και να μην το μοιράζεται με την κοινωνία ... αλλά κάτι τους πιάνει και εξυψώνουν τον κανόνα σε νόμο και μάλιστα νόμο όόόόλης της "κοινωνικής κίνησης"!

Στο χώρο της επιστήμης κάτι τέτοιες υπερμεγεθύνσεις κάποιων ανακαλύψεων συμβαίνουν όταν κανείς θέλει να πάρει έξτρα τίτλους, ή έξτρα επιχορηγήσεις, ή και τα δυο!

:-)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Follow by Email

λέξεις κλειδιά

κρίση Προς την άβυσσο τεχνολογικός μεσσιανισμός τεχνική ΔΝΤ Το Τεχνικό Σύστημα Καρλ Μαρξ/Karl Marx Ζακ Ελλύλ/Jacques Ellul μηδενισμός νεοφιλελευθερισμός χρέος χρόνια πολλά Χρεοκοπία άτομο εργασία Ελευθερία αγάπη τεχνοφασισμός χρήμα griots ΥΨΙΛΟΝ αλήθεια επιστήμη ιδεολογία τεχνοκρατία Άννα Άρεντ/Hannah Arendt Γκυ Ντεμπόρ/Guy Debord ΕΡΑΣΜΟΣ Ελευθεροτυπία Ενάντια στην έκθεση Bodies Μας το είχαν πει Χαμένα κορμιά αναγκοκρατία βουλευτές εικονογραφημένα κείμενα σταλινισμός ωφελιμισμός Happyfew στη Μπλογκόσφαιρα blogs mofferism Άσγκερ Γιόρν/Asger Jorn Ζακ Λακάν/Jacques Lacan Καλοκαίρι Κώστας Παπαιωάνου Λεξικό Λιούις Μάμφορντ/Lewis Mumford Μακιαβέλλι Μνημόνιο Νίκος Καρούζος Νίτσε/Nietsche Σπύρος Κυριαζόπουλος Υβ Λε Μανάκ/Yves Le Manach Φρίντριχ Ένγκελς/Friedrich Engels αθήνα ανατροπή μαρξισμός οικονομία τέχνη 190cm FUTURA Ludwig Wittgenstein/Λούντβιχ Βιντγκενστάϊν Αλλοτρίωση Γιάννης Γρηγοριάδης Γιάννης Πεδιώτης Για την τιμή του Χρήματος Γουίλιαμ Μπάροους/William Burroughs Εμμανουήλ Λεβινάς/Emmanuel Levinas Ερνστ Κασσίρερ/Ernst Cassirer Ζίγκμουντ Μπάουμαν/Zygmunt Bauman Η Κουλτουρα του ναρκισσισμου Η κοινωνία του θεάματος Θόδωρος Ζιάκας Κ.Σ. Λιούις/C.S. Lewis ΚΚΕ Καρλ Κορς/Karl Korsch Κατάληψη Λυρικής Κατερίνα Ηλιοπούλου Κλοντ Λεβί Στρώς/Claude Levy Strauss Κρίστοφερ Λας/Ch. Lash Λοτρεαμόν/Lautréamont Μπέρτολντ Μπρεχτ/Bertold Brecht Ναρκισσισμός Παναγιώτης Κονδύλης Πανεπιστήμιο Ρίτσαρντ Ρόρτι/Richard Rorty Σίγκμουν Φρόιντ/Sigmund Freud Σλαβόι Ζίζεκ/Slavoj Zizek Σοσιαλισμός Συνταγή για μαγιονέζα Σύνταγμα Τάκης Μίχας Τζορτζ Στάινερ/George Steiner Τζόνι Κας/Johnny Cash Τόνι Νέγκρι/Toni Negri Φερνάντο Πεσσόα/Fernando Pessoa Φιλανθρωπία Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι/Fyodor Dostoevsky Φράνσις Μπέικον/Francis Bacon Χέγκελ/Heggel Ψυχρός Πόλεμος ανάγκες αναπεριγραφή αντεπανάσταση ανωνυμία αξία απληστία αφθονία βιβλίο βιοεξουσία γλώσσα δικαιοσύνη εικονική δημόσια σφαίρα ελευθερία και αλήθεια εργάτες ευτυχία ζωή θρησκεία ισχύς κομμουνισμός κρίσιμες στιγμές κρισολογία μαζική δημοκρατία μεταμορφωτική δύναμη μοφερισμός μόχθος ναζισμός ολοκληρωτισμός πάλη των τάξεων πλουραλισμός τεστ τεχνοεξιτάρισμα υπομονή χοντρό δούλεμα χρόνος ψέμματα "αγρίμια" 17 Νοέμβρη 2011 1789 3+1 Ξ Altamira Andy Warhol Anti-Corn League Art tips BMW Beatles Bernardo Soares Bhel Puri / Μπελ Πούρι Claus Carstensen Daisy Destroy All Monsters Finno-Ugrian suicide hypothesis Frederick Taylor/Φρέντερικ Τεϊλορ Godspeed you Black emperor György Ligeti Helter Skelter Hitler Hunky Dory Il Consigliere In Vino Veritas Jhal Muri / Τζαλ Μούρι L'Internazionale Love Sucks Lucky Luciano/Λάκι Λουτσάνο M. Χαρντ/M. Hardt Marcel Duchamp Meyer Lansky/Μεγιερ Λάνσκι Mike Kelley Necrology Public Bureau Redemption song Ringo Star Salon De Vortex Screwtape Serajevomag Sokurov Sonic Youth Standish Lawder.εαυτός The Adicts The Clash Tommy Gun Tony Schwartz Vita Activa W. H. Auden Wall Street Journal Zaha Hadid/Ζάχα Χαντίντ art film do nothing experimental gambit gosplan i-phone intothepill izi last tape media offer new american cinema no man's land remap 2 sex beat sexbox tvxs zombie's reunion Άβουλοι Άκης Πάνου Άμλετ Άννα Κρούγκερ/Ann Krueger Άνταμ Σμιθ/Adam Smith Άρης Αλεξάνδρου Άρθουρ Τζένσεν/Arthur Jensen Έρασμος Έρικ Χομπσμπάουμ/Eric Hobsbawm Έρνστ Μπλοχ/Ernst Bloch Όλα Φίνα Όσκαρ Ουάιλντ/Oskar Wilde Α. Μπερλής ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ Αγκινάρες Βρυξελλών Αδερφοί Καραμάζοφ Αλέξανδρος Κοζέβ/Alexandre Kojève Αληthεια Αλμπέρ Καμύ/Albert Camus Αναπαράσταση Αναρχισμός εξέγερση Αντικουλτούρα Αποξένωση Αργυριάδης Αριστερά Αρμαγεδώνας Ασφαλιστικό Αυτοκρατορία Βάλτερ Μπένγιαμιν/Walter Benjamin Βίκτορ Σκλόφκσι/Victor Chklovski Βίνσεντ Μπράουν/Vincent Browne Βερολινο Βομβάη Βούληση Γάιος Μελίσσης Γένεσις Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος Γερμανία Γιάννης Ισιδώρου Γιάννης Ρίτσος Γιόζεφ Ντίτζγκεν/Josef Dietzgen Γιόχαν Χάιζινχα/Johan Huizinga Γιώργος Χαντζής Γκέοργκ Βύχνερ/Georg Büchner Γκύντερ Άντερς/Günther Anders Γλώσσα και μύθος Γουίλιαμ Μόρρις/William Morris Γουίλιαμ Σαίξπηρ/William Shakespear Γουδί Δανία Δειλοί Δεκέμβριος 2008 Δημήτρης Δημητριάδης Δημήτρης Καραγιάννης Δημήτρις Βεργέτης Διαχωρισμός Δικαιώματα των Ζώων Ε.Ο.Ζ. ΕΚΚΕ Ελένη Μπέλου Εμμανουήλ Μουνιέ/Emmanuel Mounier Ερειπωμένη Ευρώπη Ερμηνεία Ερυθρογράφος Ευγένιος Ενρικέζ/Eugène Enriquez Ζακ Ντεριντά/Jacques Derrida Ζαν Ιτάρ/Jean Itard Ζαν-Ζακ Ρουσσό/Jean-Jacques Rousseau Ζιλ Ντελέζ/Jules Deleuze Ζορζ Μπατάιγ/Georges Bataille Η Ανθρώπινη κατάσταση Η γάτα μέσα μας Η δυναμική της υπέρβασης του μοιραίου Η εποχή των άκρων Η κρυφή γοητεία του υλισμού Η τελευταία Πνοή Θάτσερ/Ρήγκαν Θεός Θλίψη Θρίαμβος ΙΝΔΙΚΤΟΣ Ιδανικά Ιερά Εξέταση Ισότητα ΚΑΛΒΟΣ ΚΚΕ(μλ) Κέβιν Κέλι/Kevin Kelly Καβαλκάντι/Cavalcanti Καθέκαστα Καλκούτα Καλούμενος Καμίνης Καρλ Πολάνυι/Karl Polanyi Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο Καψής Κλάους Σβαμπ Κομμουνιστικό Μανιφέστο Κομμούνα Κοπεγχάγη Κορνήλιος Καστοριάδης Κουρτ Βάιλ/Kurt Weil Κριστίν Λαγκάρντ Κριστιάν Ντελακαμπάιν/Christiane Delacampaigne Κωνσταντίνος Ματσούκας Κόλαση Κώστας Κολημένος Κώστας Κουρεμένος Λάζαρος Αρσενίου Λάμπρος Κωνσταντάρας Λάο Τσε Λένιν Λίντον Τζόνσον/Lyndon B. Johnson Λεβιάθαν Λεβιάθαν ολοκληρωτισμός Λενινγκραντ Λισιέν Μαλζόν/Lucien Malson Λογιόλα Λουί Μπουνιουέλ/Louis Bunuel Λυοτάρ Μ. Χαρντ/M. Hardt ΜΕΛΑΝΙ ΜΛ-ΚΚΕ Μάρθα Γκέλχορν/Martha Gellhorn Μίκαελ Λέβι/Michael Loewy Μαγιακόφκι/Mayakovski Μανδραβέλης Μανώλης Αναγνωστάκης Μαξ Βέμπερ/Max Weber Μαξ Ηστμαν/Max Eastman Μαρσαλ Σάλινς/Marshall Sahlins Μεγατούρτα Μετρό Μισέλ Ουελμπέκ/Michel Houellebecq Μισέλ Τουρνιέ/Michel Tournier Μισελ Σερ Μνήμη Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου Μοιραίοι Μουσείο Ακρόπολης Μουσείο Γκουγκενχάιμ Μπάτσης Μπουκανιέρος Μπρέτον Γουντς ΝΗΣΙΔΕΣ Νίκος Εγγονόπουλος Νίκος Ζαχαριάδης Νίκος Μπελογιάννης Ναγκασάκι Νικ Κέιβ/Nick Cave Νους ορά και νους ακούει Ντέιβιντ Λυντς/David Lynch Ντέιβιντ Χιούμ/David Hume Νταβός Ξενοδοχείο των Ξένων Ξενοφών Ο αναρχικός Τραπεζίτης Ο ειδικός της γενικότητας Ο μεγάλος μετασχηματισμός Ο τρίτος αστυφύλακας ΟΑΚΚΕ ΟΜΛΕ ΟΟΣΑ Οκτάβιο Πας/Octavio Paz Ολιγαρχία Ολομέλεια της ΚΕ Πήτερ Ουότκινς Παγκαλος Παιχνίδι Παπαδήμος Παπαρήγα Παράδεισος Πεθαίνω σα Χώρα Πλήθος Πλεύσις Πολιτικό Γραφείο Πωλ Λαφάργκ/Paul Lafargue Ρ. Τζακομπι/R. Jacobi Ρίτσαρντ Κόμπντεν/Richard Cobden Ρενέ Ζιράρ Ρενέ Ζιράρ/René Girard Ρισελιέ Ροβινσώνας Κρούσος Ροζα Λουξεμπουργκ Ρομπέρ Αντέλμ/Robert Antelme Ροσζακ Ρόμπερτ ΜακΝαμάρα/Robert MacNamara Ρόμπερτ Χας Ρώσικη επανάσταση ΣΥΡΙΖΑ Σίσυφος Σαιν Ζυστ/Saint Juste Σεισάχθεια Σεφέρης Σκανδιναβικό Ινστιτούτο Συγκριτικού Βανδαλισμού Σλάβοϋ Ζιζεκ/Slavoj Zizek Σπινόζα/Spinoza Στάλιν Στέλιος Κούλογλου Στέφανoς Ροζάνης Στέφανος Ροζάνης Στήβεν Πίνκερ/Steven Pinker Στον Πύργο του Κυανοπώγωνα Σφαγεία Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Τάκης Παπατσώνης Ταινιοθήκη Τζ. Ρ. Σάουλ/J.R. Saul Τζ.Κ. Τσέστερτον/G.K. Chesterton Τζ.Μ. Κούτσι/J.M. Coetzee Τζέρεμι Μπένθαμ/Jeremy Bentham Τζέφρεϊ Χερφ/Jeffrey Herf Τζιανφράνκο Σανγκουινέτι/Gianfranco Sanguinetti Τζο Στράμερ/Joe Strummer Τζορτζ Όργουελ/George Orwell Τζούλια Κρίστεβα/Julia Cristeva Το Κεφάλαιο Το Ξεπέρασμα της Τέχνης Το ανθρώπινο είδος Το βιβλίο της Ανησυχίας Το καταραμένο απόθεμα Το μεγάλο διαζύγιο Το φθινόπωρο του Μεσαίωνα Τουργκένιεφ/Turgenev Τραπεζικός Εθελοντισμός Τσίπρας Υλισμός Φιλοσοφία της ιστορίας Φλαν Ο'Μπραϊαν/Flann O' Brien Φύση Φώτης Τερζάκης Χ. Μαρκούζε/H. Marcuse ΧΑΖΟΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ Χέγκελ/Hegel Χίλαρι Κλίντον Χιροσίμα Χομπς/Hobbes Χουάν Βίβες/Juan Vives Χριστούγεννα Ψυχρή Ιδεολογία άστεγοι έρωτας αθλιότητες του μάρκετινγκ αλληλεγγύη αμνησία ανασχηματισμός ανασύνταξη ανθρώπινες σχέσεις αντίσταση αντιδραστικός μοντερνισμός αντικαπνιστές αποχή αστική σκέψη αυλικοί αυτοκτονία αυτόματα βία βιομηχανία βόμβα γκαντέμης γραφειοκρατία γωνιακά μαγαζιά δημαγωγία διαφωτιστές της πλάκας δουλειά δουλοπάροικος εγωπαθείς διανοούμενοι ειρήνη εισιτήρια εκδίκηση εκλογές εμπλοκή εξεγερση εξουσία επανάσταση επαναστατικός χαρτοπολτός εποπτεία και επανάσταση εργατικη αριστοκρατια ερείπια ερπύστριες ευγονική ευθανασία ευρωπαϊκή προοπτική ευχές ηδονισμός ηθικολογία ηχορρύπανση θλιβερα παράσιτα ιατρική νέμεση ιδρύματα τέχνης ιμπεριαλισμός ιρλανδέζικος χορός κάπνισμα κάπο καλλιτέχνες καλλιτεχνικός ιδρυματισμός καπιταλισμός κατανάλωση κενό κινητά κορπορατισμός κουλούρια κρατικός ανθρωπισμός κριτική κυριαρχία λιπαροί έμποροι της Βενετιάς λογοκρισία λουλούδια μάσα μάσα μετανάστες μεταφυσική μετάλλαξη μηχανισμός στήριξης μικροαστοί μισαλλοδοξία μνήμη μολυσματικές ιδέες μπινελίκια νάρκη ναυαγοί νεοφιλελευθερισμός.Ιστορία νιόβγαλτα ταλέντα νόημα ξεβόλεμα ξεθάρρεμα ξεθόλωμα ξενοφοβία ξεψάρωμα ξηρασία οικολογία ολότητα ομάδες ευαισθησίας πανοπτικόν περσοναλισμός πλέρια αποκατάσταση πράξη προπαγάνδα. προϊστορία προϊόν πρωθυπουργός πρωτοχρονιά πρόοδος πρόσφυγες πόλη ρασιοναλισμός ρόμπα σεξισμός σκεπτικισμός σοσιαλδημοκρατία σοφιστική στρατόπεδα εργασίας συμμετοχή συμφέρον συνείδηση τέλος εποχής ταυτότητα τειχος τεχνολογία τι σήμερα τι αύριο τι τώρα τυραννία υποκειμενικότητα φασισμός χαλυβουργία
Share/Bookmark